«Ουκρανία, η μεγάλη παραχώρηση»; Μια άλλη, «αιρετική» άποψη (Λίαν αφυπνιστική)

11 Απριλίου, 2022 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Το ενδεχόμενο μιάς διαλυμένης Ρωσίας, θα δημιουργούσε ένα Γεωπολιτικό Κενό & ένα πολιτικό Χάος που ούτε ο χειρότερος εχθρός της δεν θα το ήθελε.

Η Δύση ολόκληρη δεν θα γνώριζε πώς να αντιμετωπίσει  τους διάφορους Πολέμαρχους που θα αναδύονταν από το Χάος, συχνά εξοπλισμένους & με πυρηνικά όπλα, ενώ η Κίνα θα μπορούσε να αποσπάσει ευκολότατα την πλούσια σε κρίσιμες πρώτες ύλες & ενέργεια Σιβηρία.

Ήδη στα μάτια μου αναδύεται το σενάριο:  Μικρές, ανθρώπινες, κίτρινες φιγούρες, υπό την ένδυση του “φιλήσυχου, περιφερόμενου  μετανάστη”, κατά εκατομμύρια, θα έσπευδαν (εντεταλμένα) να γεμίσουν την δημογραφικά ισχνή Ρωσική Σιβηρία και – ίσως σε διάστημα μηνών – να ανακηρύξουν (γιατί όχι και με ένα “Δημοψήφισμα”…) την “αυτονομία της Σιβηρίας” ή ενός μεγάλου μέρους της.

Ας ξαναθυμηθούμε: Τα 3.000 μίλια κοινά σύνορα δεν είναι εύκολα ελεγχόμενα. Και μόνον οι αφελείς μπορούν να πιστεύουν ότι Σχέδια τέτοιας εκδοχής δεν έχουν εκπονηθεί από την Κίνα, τουλάχιστον από την πρώτη δεκαετία της ΜεταΣοβιετικής ασταθούς Ρωσίας.

Πρωτοποριακή γεωπολιτική ανάλυση, έξω από συναισθηματισμούς, που θέτει καίρια ζητήματα τα οποία αγνοεί η πλειοψηφία όχι μόνον του λαού, αλλά και του δημοσιογραφικού χώρου που ασχολείται με την στρατηγική του εξωτερικού.
Μια ολοκληρωμένη έκθεση τεσσάρων μερών, που συνπτύχθηκε σε μια ανάρτηση, για να γίνει κατανοητή στο σύνολό της.
Η προσωπική μου διαπίστωση είναι, πως όλοι μας  σχεδόν, είμαστε άσχετοι με το παιχνίδι που παίζεται από τις μεγάλες δυνάμεις, αλλά και από τους πολιτικούς μας, στην ουσία σε βάρος των λαών και της Ελλάδας.
Καλλιόπη Σουφλή

Κ. Καβάφης : “Στην Pώμη δόθηκε ο χρησμός· έγιν’ εκεί η μοιρασιά”

 

Γράφει ο Λάμπρος Βαΐου , Σγος ε.α.

 

ΜΕΡΟΣ 1ον 

 

Διατυπώσαμε,  (περιληπτικά, λόγω “χώρου”) στο TWITTER την θέση μας για την Ουκρανία την επαύριο της Ρωσικής Εισβολής.  Χωρίς τους συναισθηματισμούς που διεγείρονται είτε από την προσωπική ευαισθησία είτε από την εκατέρωθεν Προπαγάνδα, εστιάσαμε στην Μεγάλη (Γεωπολιτική) Εικόνα – αυτήν που αποκρύπτουν οι “Παίκτες” & αποσιωπάται στην Προπαγάνδα.

Την συνοψίζουμε αρχικά για να την αναλύσουμε κατόπιν :

1/ Η Ουκρανία “παραχωρήθηκε” στην Ρωσία από τις ΗΠΑ, στην προσπάθειά τους να την εφελκύσουν στο συνασπισμό της Μεγάλης Ανάσχεσης ενώπιον μιας καλπάζουσας ΚΙΝΑΣ.

2/Με την παραχώρηση αυτή (& την επακόλουθη εισβολή) οι ΗΠΑ επιτυγχάνουν ταυτόχρονα :

(α) -Την δημιουργία ενός “μπαμπούλα” στα όρια της Ευρώπης που νομιμοποιεί το ΝΑΤΟ & την Αμερικανική παρουσία στην Ευρώπη για τον 21ο αιώνα.

(β) – Απενεργοποιούν την κρυφή φιλοδοξία (& πράξη) της Ευρώπης να συμπτύξει έναν Γεωπολιτικό Άξονα με την Ρωσία ώστε να πετάξει έξω τις ΗΠΑ και – ως Άξονας- να αντιμετωπίσουν ισότιμα την Κίνα & ΗΠΑ στην Παγκόσμια Σκακιέρα.

(γ) -Μετατρέπουν την Ευρώπη σε κανονική Ορντινάτσα των ΗΠΑ . Και εφεξής  οι σχέσεις/δοσοληψίες της Ευρώπης με Κίνα & Ρωσία θα υπερκαθορίζονται από τα Γεωπολιτικά/ΓεωΟικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

3/ Στην ερώτηση: “Γιατί η Ρωσία επέλεξε τις ΗΠΑ & όχι τον ανωτέρω Άξονα με Ευρώπη ;”, η απάντηση είναι πολλαπλή:

(α) – Η μη-Πολιτική Ενοποίηση της Ευρώπης & οι πολλαπλές αντιφατικές “φωνές” εντός αυτής

(β) – Οι φανερές & κρυφές αντιδράσεις, ιδιαίτερα της Πολωνίας συν Βαλτικές Χώρες αλλά & Ρουμανίας, με την σκέψη οτι ένας ‘Αξονας Ευρώπης-Ρωσίας θα ενείχε παραχωρήσεις εις βάρος των (προς Ρωσία. Απότοκος των εμπειριών του ΓερμανοΡωσικού Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, 1939, κλπ)

(γ) – Οι ΗΠΑ, με την κυνική παραχώρηση της Ουκρανίας, αποδεικνύονται γαλαντόμος & αξιόπιστος Γεωπολιτικός Εταίρος. Και ας μην ξεχνάμε, ένας εταίρος μεγάλου εκτοπίσματος…

(δ) – Η ίδια η Ρωσία δεν αισθάνεται καθόλου ευτυχής (αλλά μάλλον ανασφαλής) με την ραγδαία Οικονομική, Τεχνολογική & Στρατιωτικο-Γεωπολιτική ανάπτυξη της Κίνας η οποία προβλέπεται να κυριαρχήσει στον 21ο αιώνα. Τα 3.000  μίλια κοινά σύνορα με την Κίνα αποτελούν τον δικό της “Γεωπολιτικό Εφιάλτη”, σύμφωνα με τον H. KISSINGER [Πρβλ  https://www.youtube.com/watch?v=RPqxISYxjcI, μεταξύ 1:02:00 min & 1:07:50 min. – όπου  περιγράφονται & οι άλλοι “Εφιάλτες” της σύγχρονης Ρωσίας]

Επιπλέον, οι πλούσιες πρώτες ύλες της αχανούς και αραιοκατοικημένης Ρωσικής Σιβηρίας αποτελούν δέλεαρ πρώτου μεγέθους για την συνορεύουσα Κίνα που διψά για ενέργεια & πρώτες ύλες.

——- ————————————————————–

Ερχόμαστε τώρα στο “Γιατί” οι ΗΠΑ επιλέγουν την Ρωσία ως Γεωπολιτικό Εταίρο στην Ανάσχεση της Κίνας.

Αυτό περιγράφεται ως “Ο ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ”.

Δεν  βρήκαμε καθόλου τυχαίο πως, την επαύριο της Ρωσικής Εισβολής στην Ουκρανία (25 Φεβρ 2022), το περοδικό FOREIGN AFFAIRS των ΗΠΑ είχε άρθρο με τίτλο : “The Eurasian Nightmare” και υπότιτλο: “Chinese-Russian Convergence and the Future of American Order”

[https://www.foreignaffairs.com/articles/china/2022-02-25/eurasian-nightmare  ] Θα έλεγε κανείς, με κάποια ειρωνική διάθεση: “Οδηγίες για το Παγκόσμιο Διπλωματικό Προσωπικό” των ΗΠΑ ως προς τα φίλτρα με τα οποία θα έπρεπε να διηθίσουν την Ρώσική Εισβολή… Αυτό που – δια της αποσιωπήσεως, φυσικά…- εξηγούσε το άρθρο είναι οτι μια Γεωπολιτική Συμμαχία Κίνας-Ρωσίας είναι Εφιάλτης για τις ΗΠΑ (…οπότε καλώς κάνουμε που “παραχωρούμε” την Ουκρανία στην Ρωσία για να την πάρουμε με το μέρος μας.…) [αυτά δεν γράφονται φυσικά, αλλά “ο νοών νοείτο”].

Αυτές οι σκέψεις δεν ήταν “χθεσινές”. Ήδη προετοιμαζόταν από καιρό. Ένα άρθρο (πιό σοφιστικέ /ακαδημαϊκό) του 2019 εξηγούσε “Τον Εφιάλτη του Mackinder” [ https://www.aei.org/articles/mackinders-nightmare-part-one/] .

Ο Mackinder ήταν ο πρώτος θεωρητικός της τότε Μεγάλης Βρετανίας (1908) που μίλησε για τον Κίνδυνο της Γεωπολιτικής ενοποίησης του Ευρασιατικού Χώρου υπό την Ηγεμονία μιας Μεγάλης Χερσαίας Ευρασιατικής Δύναμης. Κίνδυνος φυσικά για τα τότε Μεγάλα Ναυτικά Έθνη (Αγγλία & μεταγενέστερα ΗΠΑ) [Θεωρία της Heartland – και η συμπληρωματική θεωρία του μεταγενέστερου Spykman περί της Rimland, δηλαδή η Θαλάσσια/ναυτική “οφρύς” της Heartland]

Σημειώνουμε οτι  ο Κίνδυνος της Ευρασιατικής Ενοποίησης για τα Ναυτικά Έθνη (τότε Μ. Βρετανία , τώρα ΗΠΑ) μπορεί να μην έγινε άμεσα αισθητός με την (αποτυχημένη) εκστρατεία του Μ. Ναπολέοντα στην Μόσχα, αλλά έγινε πρόδηλος με την (εξίσου αποτυχημένη) απόπειρα του Χίτλερ της κατάκτησης της Σοβιετικής Ένωσης. Ξανάγινε επίκαιρος & ενδεχόμενος με τις διευρυμένες Οικονομικές & Ενεργειακές σχέσεις/ εξαρτήσεις ΕΕ (ιδίως Γερμανίας)-Ρωσίας της τελευταίας 20ετίας. Η δεύτερη εκδοχή του θα ήταν η ενοποίηση διά της Κίνας μέσω μιάς οικονομικά & συνεπώς πολιτικά εξαρτώμενης Ρωσίας.

———————————————————————–

Μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε τα παραδείγματα και με παλαιότερες Μελέτες και Δημοσιεύσεις, αλλά η ουσία των πραγμάτων ήδη εξετέθη :

(α) – οι ΗΠΑ δελεάζουν με ένα Διαμάντι 380 καρατίων την Ρωσία (βλ. Ουκρανία) ώστε να συνασπισθεί μαζί τους στην Ανάσχεση της Κίνας.

(β) – η Ρωσία το δέχεται γιατί αφ’ ενός ξαναγίνεται Αυτοκρατορία (με την Ευρωπαϊκή έννοια του όρου) & αφ’ εταίρου αποκτά αξιόπιστο Εταίρο έναντι ενδεχόμενων βλέψεων της Κίνας προς την πλούσια Ρωσική Σιβηρία.

Μιά ματιά στον χάρτη της ευρύτερης Ρωσικής Σφαίρας καταδεικνύει -αντίστροφα – και την σημασία της για την ανάσχεση της Κίνας, πράγμα που θα δικαιολογούσε ένα αντάλλαγμα επιπέδου Ουκρανίας.

(γ) – Η Ευρώπη, με το “μπαμπούλα” της Ρωσίας & την ανανεωμένη πλέον “νομιμοποίηση” του ΝΑΤΟ, μετασχηματίζεται σε Γεωπολιτικό Βασσάλο των ΗΠΑ  που είναι αναγκασμένος :

– (1) καί να πληρώσει το κόστος της Ρωσικής Εισβολής (βλ τιμές Ενέργειας & Σιτηρών) και (κατά πάσαν πιθανότητα) το κόστος της Οικονομικής Ανόρθωσης της Ρωσίας…Υπενθυμίζουμε πως η σήμερα λεγόμενη “ενεργειακή απεξάρτηση” από την Ρωσία, χρειάζεται – με σοβαρές προσπάθειες – τουλάχιστον 10 χρόνια.

– (2) και να “νομιμοποιήσει”  – διά του “Ρωσικού “Μπαμπούλα” – την εκ νέου υποταγή της στις ΗΠΑ.

(δ) – Η θρυλούμενη & μάλλον επικείμενη “Τήξη των πάγων” στον Αρκτικό Κύκλο, η οποία θα επιτρέπει στην Κίνα – μέσω μιας γεωπολιτικά/οικονομικά εξαρτώμενης Ρωσίας – να παρακάμπτει την θαλάσσια εμπορική οδό του Ινδοειρηνικού-Ατλαντικο/Μεσογειακού προς την Δυτική Ευρώπη, δηλαδή  οδό ελεγχόμενη  εν πολλοίς από την Ναυτική Δύναμη που ονομάζεται ΗΠΑ. Αυτό το ενδεχόμενο είναι πραγματικά εφιαλτικό για τις ΗΠΑ αφού, οιονεί, θα ακύρωνε όλη την Ναυτική Ισχύ των στην εκδοχή Εμπορικού Ναυτικού Αποκλεισμού.

Και τούτο, σε συνδυασμό με τα πέντε ευρωπαϊκά κράτη του Αρκτικού Κύκλου (Ισλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία) καθιστούσαν, αντίστροφα, επιτακτική την ανάγκη της εκ νέου “νομιμοποίησης” του ΝΑΤΟ, μέσω του Ρωσικού “Μπαμπούλα” – ο οποίος και (επαν)εμφανίζεται δια της παραχωρήσεως – εισβολής….                    

[βλ. ενδεικτικά: https://www.newsecuritybeat.org/2018/05/chinas-ready-cash-melting-arctic/ ].

——————————————————————-

Η κοινή συνείδηση προφανώς εξεγείρεται (και μάλιστα, δικαιολογημένα) ενώπιον μιάς τέτοιας “κυνικής” ανταλλαγής, μιά τέτοιας “δοσοληψίας”. Αλλά οι Μεγάλες Δυνάμεις έχουν Μεγάλα Συμφέροντα & συνήθως οι διακανονισμοί μεταξύ των ενέχουν κυνισμό.

Ως Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνούμε οτι η Συμφωνία Τσώρτσιλ-Στάλιν για τα ποσοστά επιρροής στην Χώρα μας και αλλού καταχωρήθηκε σε μιά χαρτοπετσέτα. [ https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD ]

Το δυνητικό ενδεχόμενο να πεταχτούν οι ΗΠΑ έξω απ’ την Ευρώπη, να αναδειχτεί η Ευρώπη σε αυτόνομο Παγκόσμιο Παίκτη που – εν συνδυασμώ με την Ρωσία – θα την  καθιστούσε ισοδύναμο παίκτη με ΗΠΑ και Κίνα, ενείχε το κίνδυνο σταδιακής διολίσθησης των ΗΠΑ στο επίπεδο της απλής περιφεριακής Δύναμης, ίσως & περιορισμένης στην Αμερικανική Ήπειρο.

Αυτό είναι ανυπόφορο για τις ΗΠΑ που (μέχρι και σήμερα) ηγεμονεύουν εν πολλοίς τον Κόσμο. Εξίσου ανυπόφορο ήταν και η εκδοχή μιάς Γεωπολιτικής Εξάρτησης της Ρωσίας από την Κίνα. Αμφότερα ως διττό δυνητικό ενδεχόμενο, σφράγησαν την μοίρα της Ουκρανίας. ( Σε ποιά έκταση & τί ποσοστά θα το δούμε).

Αντίστροφα, η Ευρώπη, διαιρεμένη, μυωπική (όταν υπέγραφε την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς) & προπαντώς ηγεμονευόμενη από μιά πάντα κοντόθωρη Γερμανία  δεν μπόρεσε να αρθεί στο ύψος των Γεωπολιτικών Οραμάτων του 21ου Αιώνα – έναν αιώνα που, εκτός μιάς ενδεχόμενης εσωτερικής κατάρρευσης των ΗΠΑ , θα τον υποστεί πλέον ως Βασσάλος.

Θα   αντιτάξει κάποιος οτι ποτέ δεν δηλώθηκε μιά πρόθεση συμπτύξεως Γεωπολιτικού Άξονα μεταξύ Ευρώπης – Ρωσίας. Αυτό είναι αλήθεια μόνον ως προς την Δημόσια Σφαίρα.

Αλλά υπάρχουν και οι arcanes της Διπλωματίας, οι εμφανείς και αφανείς υπαινιγμοί, η υποδήλωση της πράξης.

Ούτε πέρασε απαρατήρητο το γεγονός οτι ένας πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας ερωτοτροπούσε ως υπάλληλος της Ρωσικής Gazprom  με προνομιακή πρόσβαση στον Πούτιν. Αλλά και σε τούτο, η Γερμανία άγαρμπη και ανίκανη για λεπτές υποθέσεις ή για τον εικασμό της «ετερογονίας των σκοπών».

Θυμάται κανείς τον Π. ΚΟΝΔΥΛΗ , όταν αναφερόμενος στο θέμα του 21ου αιώνα & την Γερμανία, θρηνούσε που η Γαλλία δεν διαθέτει τα «τα είκοσι εκατομμύρια (πληθυσμού) περισσότερα» για να οδηγήσει την Ευρώπη με αξιοπρέπεια στον 21ο αιώνα.

Εδώ ας μου επιτραπεί & μιά προσωπική χαιρεκακία : την εποχή που η Γερμανία αναλωνόταν στο πώς θα τιμωρήσει τους “τεμπέληδες Έλληνες” (2014), η κα Νούλαντ, (και σήμερα Υφυπουργός Εξωτερικών ΗΠΑ) σκηνοθετούσε το Πραξικόπημα και την Πλατεία Μαϊντάν στο Κίεβο και διαμόρφωνε το πολιτικό πλαίσιο μιας “Ουκρανίας-προς-παραχώρηση”.

Το «Fuck the Europeans» που δήλωσε τότε (στον εκεί πρέσβη Geoffrey Pyatt)  εξέφραζε και τον “σεβασμό” που έτρεφε για την ηγεμονεύουσα Γερμανία… .[https://www.theguardian.com/world/video/2014/feb/07/eu-us-diplomat-victoria-nuland-phonecall-leaked-video ]  .

Τέλος, και για να τελειώνουμε με την  δήθεν “σχιζοφρένεια” του “επεκτατικού Πούτιν” κλπ, ας το πούμε με τα λόγια του ίδιου του H. KISSINGER : «[Ukraine] it’s not a Putin problem, it’s a Russia problem», δηλαδή ως Γεωπολιτικό Πρόβλημα της Ρωσίας ενώπιον ενός επεκτεινόμενου ΝΑΤΟ. [ βλ.min 39-42 https://www.youtube.com/watch?v=wooGL__-OvA&t=2s. ]

Αναδρομικά βέβαια μπορούμε να πούμε οτι η Επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς είχε διττό σκοπό : και να δεσμεύσει υπό τις ΗΠΑ περισσότερες Ευρωπαϊκές Χώρες και (συνδυαστικά) να επαυξήσει στα μάτια του Πούτιν το “αντάλλαγμα” της Ουκρανίας, για την πρόσδεσή του στο  Μπλόκ της Ανάσχεσης της Κίνας.

Ως κατακλείδα, θα αποκρούσουμε ως απλοϊκές τις δικαιολογίες οτι τάχα η Δύση, οι ΗΠΑ, η Ευρώπη (ΕΕ) ή το ΝΑΤΟ “έκαναν λάθος”, “δεν αξιολόγησαν ορθά τις προθέσεις του Πούτιν” και τα λοιπά συναφή. Τα “λάθη” – όπως σχολίασα κάπου – είναι τόσο πολλά & με τέτοια χρονική αλληλουχία ώστε να υποδηλώνουν πρόθεση & λεπτομερή σχεδιασμό, ώστε να προκύψει ακριβώς η Ρωσική Εισβολή στην Ουκρανία. [Στο ΜΕΡΟΣ  2ο  εξηγώ και τις υποθέσεις περί δήθεν “παγίδευσης” του Πούτιν στην Ουκρανία]

Επιπλέον, ακόμα και σήμερα λείπουν στο Διαδύκτιο & τα  ΜΜΕ (εκατέρωθεν)  οι αιματηρές & φρικώδεις εικόνες του πολέμου, εικόνες που θα εξήγειραν την Δυτική Κοινή Γνώμη & θα απαιτούσαν μιά “εδώ-και-τώρα” δυτική επέμβαση: σαν κάποιο αόρατο χέρι να τις φιλτράρει, προεικονίζοντας “μελλοντικές διακρατικές συμφιλιώσεις”… (Περισσότερα στο 2ο ΜΕΡΟΣ ).

Ο Ευρωπαϊκός θρήνος για την Ουκρανία – υποκριτικός εν μέρει, αληθινός για τους αθώους –  αύριο, όταν θα γίνουν αισθητές όλες οι συνέπειες της Παραχώρησης, θα καταλήξει θορυβώδης Αυτοοικτιρμός….

Post Scriptum :

Στο ΜΕΡΟΣ 2ο, θα περιγράψουμε το επί 8 έτη «ήξεις – αφίξεις» των ΗΠΑ περί της εισδοχής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, την εκλογή Ζελένσκι στην Προεδρία της Ουκρανίας, την ηρωοποίησή του & τον ενδεχόμενο ρόλο που πρόκειται να διαδραματίσει. Θα διεξέλθουμε επίσης το ζήτημα των Κυρώσεων επί της Ρωσίας, το οποίο έχει πολλαπλή  ανάγνωση… Ο αναγνώστης βέβαια ας έχει υπ’ όψη του οτι μια Οικονομική Κατάρρευση της Ρωσίας & του Καθεστώτος Πούτιν θα δημιουργούσε ένα κενό που θα έσπευδε να το πληρώσει (στις δύο σημασίες του ρήματος) όχι η φθίνουσα Δύση, αλλά η ακμαία Οικονομικά & Δημογραφικά  Κίνα….

 

Πηγή

Ουκρανία «η μεγάλη παραχώρηση», η συνέχεια…

Γράφει ο Λάμπρος Βαΐου

Σγος ε.α.

Η θέση που εκφράσαμε & αναλύσαμε  στο 1ο ΜΕΡΟΣ χαρακτηρίζονταν από μιά απλή (αν και αυστηρή) Γεωπολιτική Λογική :

1/ Οι ΗΠΑ “εκχωρούν” στην Ρωσία την Ουκρανία προκειμένου να την εφελκύσουν (σταδιακά) στον Συνασπισμό γιά την Μεγάλη Ανάσχεση της καλπάζουσας Κίνας

2/ Η Ρωσία αποδέχεται το Αμερικάνικο “Δώρο”, τόσο γιατί η “εκχώρηση” της Ουκρανίας την επαναφέρει στην κατάσταση της Αυτοκρατορίας, όσο και γιατί, αποκτά έναν αξιόπιστο Εταίρο μεγάλου εκτοπίσματος (ΗΠΑ), στον δικό της Γεωπολιτικό Εφιάλτη, που είναι τα 3.000 μίλια κοινά σύνορα με την διψασμένη για ενέργεια & πρώτες ύλες ανερχόμενη Κίνα.

3/ Με την Ρωσική Εισβολή στην Ουκρανία – που μάλλον πρέπει να την δούμε καί ως ένα “αντίδωρο” της Ρωσίας στις ΗΠΑ –  το “εγκεφαλικά νεκρό” ΝΑΤΟ, “ανασταίνεται”, δηλαδή:

-(α) “νομιμοποιείται” και επιβεβαιώνεται η κυριαρχία των ΗΠΑ στην Ευρώπη για τον 21ο αιώνα

-(β) ακυρώνεται η σιωπηλή φιλοδοξία της Ευρώπης (με ηγεμονία της  Γερμανίας) να συμπτύξει έναν Γεωπολιτικό Άξονα με την Ρωσία ώστε και να πετάξει έξω τις ΗΠΑ και – ως Άξονας – να συμμετάσχει ισότιμα στην Παγκόσμια Σκακιέρα του 21ου αιώνα.

Σε ότι μας αφορά, χαρακτηρίζουμε  όλα τούτα ως μιά  Αμερικανική Επιτυχία πρώτου μεγέθους, και μάλιστα ως Αμερικανικό Γεωπολιτικό «τρίποντο»…..

Αλλά, θα ρωτήσει κάποιος, πώς συνάγεται η εκδοχή μιάς κυνικής “παραχώρησης”, πέρα από την εσωτερική λογική του ανωτέρω συλλογισμού ;

Η απάντηση  έχει πολλά σκέλη τα οποία συναρτώνται κάτω απ’ τον τίτλο: «Ο μετασχηματισμός της Ουκρανίας-ως-Προτεκτοράτο-προς-εκχώρηση»:

1/ Από την Διακήρυξη του Βουκουρεστίου το 2008 όπου δηλώνεται :«NATO welcomes Ukraine’s and Georgia’s Euro-Atlantic aspirations for membership in NATO. We agreed today that these countries will become members of NATO…..»  [https://www.nato.int/cps/en/natolive/official_texts_8443.htm παραγρ 23  ]  μέχρι και το 2022  η είσοδος της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ   αναβάλλεται κάτω από διάφορα προσχήματα — & συνεπώς οι δεσμεύσεις συμμαχικής εξασφάλισης της εδαφικής της ακεραιότητας …

2/ Τα προσχήματα πολλαπλασιάζονται μετά την Πλατεία Μεϊντάν 2014, το Πραξικόπημα απομάκρυνσης Γιανουκόβιτς, την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία & την απόσχιση των ανατολικών ρωσόφωνων επαρχιών Ντονμπάς & Λουγκάνσκ, αλλά και δεν λείπουν οι ΝΑΤΟϊκές ενθαρρύνσεις. Αυτές καταλήγουν το 2020 (με την ανάδειξη στην Προεδρία του κου Ζελένσκι) σε μιά Συνταγματική διατύπωση για τη είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, το οποίο με την σειρά   του «recognises Ukraine as Enhanced Opportunities Partner » & επαναλαμβάνει τα ευχολόγια….

[ https://www.nato.int/cps/en/natohq/news_176327.htm ] .

Όλο αυτό το σκηνικό με τα «ήξεις-αφίξεις» στο ΝΑΤΟ (& εν τέλει στο «μη αφίξεις»), αποσκοπούσε βέβαια  – όπως ήδη το εκφράσαμε στο 1ο ΜΕΡΟΣ – στο «να επαυξήσει στα μάτια του Πούτιν το “αντάλλαγμα” της Ουκρανίας, για την πρόσδεσή του στο Μπλόκ της Ανάσχεσης της Κίνας».

Αλλά – αφελείς ή εντεταλμένοι – οι Ουκρανοί αξιωματούχοι επαναλάμβαναν  την επιθυμία εισδοχής στο ΝΑΤΟ ακόμη και την παραμονή της Ρωσικής Εισβολής [ https://beta.dw.com/en/ukraine-reaffirms-desire-to-join-nato-after-envoy-comments/a-60768298  ].

(Υπ’ όψιν οτι η περίοδος 2014-2022 είναι εκείνη όπου η Ουκρανία μετασχηματίζεται απροσχημάτιστα σε Αμερικανικό Προτεκτοράτο, ενώ η προηγούμενη ήταν μιά περίοδος όπου με την διαμεσολάβηση της Ευρώπης, αναζητούνταν συμβιβαστικές πολιτικές & Πολιτικοί).

3/ Την επόμενη της Εισβολής η Δύση επιχειρεί μιά μαζική ενίσχυση της Ουκρανικής Άμυνας. Οι σχετικές ανακοινώσεις είναι πολλές  [ενδεικτικά  η Ολλανδική ενίσχυση: https://www.aa.com.tr/en/world/netherlands-to-supply-200-stinger-anti-aircraft-missiles-to-ukraine/2515803 ], έστω κι αν πρόκειται όπλα περιορισμένης επιχειρησιακής χρησιμότητας. 

Αλλά, διερωτάται κανείς, γιατί από το 2014 (όταν έγινε πλέον φανερό ότι η Ρωσία εμπλέκεται δυναμικά) η Δύση  αδιαφόρησε, μάλλον συστηματικά, για την ενίσχυση της Ουκρανικής Άμυνας;;; Σχολιάζοντας στο TWITTER  την ανωτέρω Ολλανδική ενίσχυση σε Αντιαεροπορικά & πυραύλους STINGER έγραψα με μιά δόση σαρκασμού :«Υποβάλλω την αφελή ερώτηση : Γιατί δεν τους έστελναν 20 ημέρες πρίν;; Κινδύνευε η Παγκόσμια Ειρήνη ή μήπως η Ρώσικη Εισβολή ;;;… ».

Δεν χρειάζεται να επαναλάβω την ερώτηση κι εδώ….

 

4/ Οι πρό  της Εισβολής  διακηρύξεις urbi et orbi περί άμεσης μη-εμπλοκής του ΝΑΤΟ , επαναλαμβανόμενες κατά κόρον, ήταν μιά οιoνεί  πρόσκληση για Εισβολή… [https://www.france24.com/en/tv-shows/talking-europe/20220204-nato-will-not-get-involved-militarily-in-ukraine-alliance-s-deputy-secretary-general ].

Αλλά και οι ανάλογες μετά την Εισβολή  διακηρύξεις στην ουσία καθησύχαζαν τον Εισβολέα. [ Ενδεικτικά  η ανάλυση του  S. CHARAP https://www.rand.org/blog/2022/03/ensuring-russias-war-with-ukraine-doesnt-morph.html ].

H έκκληση για δημιουργία NO FLY ZONE υπεράνω της Ουκρανίας, αξιολογήθηκε ως επικίνδυνη άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Αλλά  γίναμε και μάρτυρες ενός επικοινωνιακού παιχνιδιού  με  με άδοξο τέλος για τη διάθεση των Πολωνικών αεροσκαφών MIG-29 στην Ουκρανία.[https://insiderpaper.com/us-rejects-poland-offer-of-jets-for-ukraine-as-not-tenable/ ].

Κυνικό Πολωνικό παιχνίδι πάνω σε πτώματα, κατεστραμμένα  σπίτια & ερειπωμένες ζωές… Γιατί αν η Πολωνία ήθελε πραγματικά να βοηθήσει την Ουκρανία, θα σφράγιζε τα σύνορά της με την Λευκορωσία, απ’ όπου διεξάγεται (σιδηροδρομικώς & οδικώς) περί το 80% του ΕυρωΡωσικού Εμπορίου: δηλαδή ο απόλυτος στραγγαλισμός της Ρωσίας… Δεν το έκανε, και ούτε θα το κάνει. (Προσθέτω πως η άλλη διαδρομή είναι μέσω Σλοβακίας & της εμπόλεμης Ουκρανίας….).

5/ Αντίστροφα, και ενώ οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πολλαπλασιάζουν τις “υποσχέσεις” στην Ουκρανία, ο έτερος “συμβαλλόμενος”, η Ρωσία, αξιοποιεί ως άλλοθι την Ουκρανική “υποψηφιότητα” για το ΝΑΤΟ για να εισβάλει, διανθίζοντας τις απαιτήσεις του με επιχειρήματα “αποναζιστικοποίησης” του Ουκρανικού Καθεστώτος & τα συναφή.

Αλλά και πάλι διερωτάται κανείς : γιατί  ενώ είναι γνωστό στην Ουκρανία ότι η είσοδος στο ΝΑΤΟ είναι το κόκκινο πανί γιά την Μόσχα, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες του Κιέβου την επικαλούνται μέχρι και την προτεραία της Εισβολής (βλ. ανωτέρω 2) ενώ τώρα (17 Μαρτίου) την θεωρούν ανέφικτη ;;; [βλ. https://www.jpost.com/international/article-696809 και εδώ https://insiderpaper.com/zelensky-says-ukraine-must-recognise-it-will-not-join-nato/  ] Χρειαζόταν να επέλθει η καταστροφή της Χώρας για να το αναγνωρίσουν ή ως αφελείς-εντεταλμένοι προκαλούσαν για να επέλθει η Εισβολή ;;;

6/ Αλλά στο τέλος- τέλος, ακόμα και εν τη απουσία συμφωνίας “Αμοιβαίας Αμυντικής Συνδρομής”, αν οι ΗΠΑ – με δεδομένες της καθημερινά αναγγελλόμενες βεβαιότητες περί Ρωσικής Εισβολής – προσγείωναν 50 Πολεμικά Αεροσκάφη (από τα περί τα 300 που διαθέτουν στην Ευρώπη) σε πέντε Ουκρανικά αεροδρόμια, χωρίς καμιά άλλη δράση, δεν θα έκαναν τον Πούτιν να σκεφτεί 100 φορές τις επιπτώσεις μιας Εισβολής;;; Μα φυσικά θα το σκέφτονταν 1000 φορές, αν….

Όλα τούτα, γεγονότα & ερωτήματα, δεν είναι παρά μιά μικρή παράθεση των ποικίλων εκδοχών μέσω των οποίων – κατά την άποψή μας – εξυφάνθηκε η “παραχώρηση” της Ουκρανίας στην Ρωσική Σφαίρα & σχεδόν “προσεκλήθη” ο Πούτιν να εισβάλλει.

O μετασχηματισμός της Ουκρανίας σε “Αμερικανικό-Προτεκτοράτο-προς-εκχώρηση” άρχισε το 2014 με τα γεγονότα στην  Πλατεία  Μεϊντάν του Κιέβου.

Με το περίφημο «Fuck the Europeans»,[  https://www.theguardian.com/world/video/2014/feb/07/eu-us-diplomat-victoria-nuland-phonecall-leaked-video ]  η κα  Nuland (και σήμερα Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ) αποσκοπούσε στον μετασχηματισμό της εσωτερικής πολιτικής σκηνής της Ουκρανίας, που μέχρι τότε, ισορροπούσε μεταξύ Ρωσίας & Ευρώπης, λίγο-πολύ με επιτυχία.

Η κορύφωση του μετασχηματισμού αυτού επέρχεται με την ανάδειξη του κου Ζελένσκι στην Προεδρία της Ουκρανίας.

Τίποτα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί μιά Χώρα ακρωτηριασμένη (Κριμαία 2014) και με εμπόλεμη δραστηριότητα σε δύο αποσχισθείσες επαρχίες της ( Ντονμπάς & Λουγκάνσκ), δηλαδή μιά Χώρα σε κατάσταση Κινδύνου,  εκλέγει το 2019 έναν άπειρο Κωμικό στο τιμόνι της.

Ο προσωπικός του  ηρωισμός σήμερα δεν εγγυάται ασφαλώς την πολιτική του  εμβέλεια η οποία – ιδεατά μιλώντας – θα συνίστατο στην αποφυγή της καταστροφής.

Αλλά ίσως το βιογραφικό του να εξηγεί πολλά [https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B9%CF%81_%CE%96%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%83%CE%BA%CE%B9].

Στους Μεταμοντέρνους Καιρούς που ζούμε «anything goes», και τούτο ισχύει όχι μόνον για την Τέχνη αλλά και την Γεωπολιτική….

Προεκτείνοντας, μπορούμε να πούμε οτι η σημερινή “ηρωοποίηση” του κου Ζελένσκι από την Δύση (κυρίως ΗΠΑ)  προφανώς δεν προδικάζει τίποτα καλό για την ίδια την Ουκρανία.

Γιατί, κατά πάσα πιθανότητα, θα κληθεί να “νομιμοποιήσει” με την “ισχυρή” υπογραφή του ακρωτηριασμούς & ουδετεροποιήσεις, δηλαδή την μεταβίβαση της Ουκρανίας στην Ρωσική Σφαίρα.

Κατόπιν, όταν όλα θα έχουν συντελεσθεί, κατά τα ειωθότα, θα αποσυρθεί σε τιμητική αποστρατεία…

 

Πηγή

 

Ουκρανία η μεγάλη παραχώρηση, (μέρος 3ο):        

Οι κυρώσεις…

Γράφει ο Λάμπρος Βαΐου

Σγος ε.α.

Θα αναλύσουμε τις Δυτικές (Οικονομικές) Κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, (επ’ αφορμή & εξ’ αιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία), κάτω από το ίδιο Γεωπολιτικό πρίσμα της πρώτης & δεύτερης  ανάλυσής μας. [ βλ.   https://www.militaire.gr/oykrania-i-megali-parachorisi-mia-alli-airetiki-apopsi/   και   https://www.militaire.gr/oykrania-i-megali-parachorisi-i-synecheia/  αντίστοιχα ]

Στις αναλύσεις αυτές, εκθέσαμε, διεξοδικά νομίζω,  τους λόγους που τεκμηριώνουν την πεποίθησή μας ότι:

1/ Η Ουκρανία “παραχωρήθηκε’ από τις ΗΠΑ στην Ρωσία προκειμένου να την εφελκύσουν (σταδιακά) στον Συνασπισμό της Μεγάλης Ανάσχεσης ενώπιον της καλπάζουσας Κίνας.

2/ Η Ρωσία αποδέχεται την “παραχώρηση” διότι με την Ουκρανία (ξανα)γίνεται Αυτοκρατορία & επιπλέον αντισταθμίζει – δια του ισχυρού Εταίρου (ΗΠΑ) – τον δικό της Γεωπολιτικό Εφιάλτη έναντι της συνορεύουσας Κίνας.

3/ Διά της “εκχωρήσεως” της Ουκρανίας & της Εισβολής (δηλ ο Ρωσικός “Μπαμπούλας”) οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ “επανανομιμοποιούνται” στην Ευρώπη – με την Ευρώπη αντίστροφα να μετατρέπεται σε Βασσάλο των ΗΠΑ για το 21ο αιώνα.

4/ Αυτά όλα προϋπέθεταν βέβαια την μετατροπή της Ουκρανίας σε “Αμερικανικό-προτεκτοράτο-προς-εκχώρηση” και τούτο ακριβώς συνέβη μεταξύ των ετών 2014-2022.

Εν ολίγοις Αμερικανικό «τρίποντο», Γεωπολιτική αντάξια μιάς Μεγάλης Αυτοκρατορίας του 21ου αιώνα &… “Chapeau”. [Σημειώνουμε παρενθετικά οτι η δική μας θεώρηση κινείται πέραν εκείνης του ΜΕΡΣΧΑΪΜΕΡ (2014)  που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ https://www.kathimerini.gr/world/561769882/tzon-merschai-er-mia-alli-optiki-se-arthro-toy-2014-i-dysi-echei-tin-eythyni-gia-tin-krisi-stin-oykrania/ . Η δική μας συμπεριλαμβάνει την υπόθεση της “transaction” η οποία προκύπτει μετά το 2014)

——————————————————————————–

Ως προς την Οικονομική  πτυχή, τους μηχανισμούς, το εύρος και τις επιπτώσεις τους στην Ρωσική Οικονομία, δεν διαθέτουμε την επαρκή γνώση  για να το κάνουμε.

Άλλωστε, πέραν των θερμών διακηρύξεων περί της επιβολής Κυρώσεων, φαίνεται οτι ακόμα δεν έχουν – πλην εξαιρέσεων – συγκεκριμενοποιηθεί  ή εμπεδωθεί όλες ώστε να προκύψει μιά σαφής αποτίμηση.

Πρόκειται γιά ζήτημα εξαιρετικά σύνθετο, που επηρεάζεται όχι μόνον από τις επιπτώσεις στις ίδιες τις Δυτικές Οικονομίες αλλά και  στην Παγκόσμια (βλ τα ζητήματα επισιτιστικής κρίσης σε πολλές χώρες του αναπτυσσόμενου Κόσμου, ο Πληθωρισμός από τις τιμές ενέργειας, κλπ).

Ένα επιπλέον  κρίσιμο στοιχείο είναι ότι  πρέπει να ανταποκρίνονται στις επιταγές αυτού που ονομάζω Γεωπολιτική “Ασφαλιστική Δικλείδα” (βλ κατωτέρω “β”), κι αυτό απαιτεί λεπτές ζυγοσταθμίσεις.

Αλλά ήδη η Γεωπολιτική οπτική καθιστά αυτές τις Κυρώσεις, “τρισυπόστατες”:

(α)— Αφενός, μεγάλο μέρος αυτών αποτελούν Βερμπαλιστικές Υπερβολές της Δύσης οι οποίες – ως καπνός- θα έπρεπε να καλύψουν την ίδια την “εκχώρηση” της Ουκρανίας. Να συσκοτίσουν δηλ. στην Δυτική & Παγκόσμια Κοινή Γνώμη μιά κυνική συναλλαγή ή – για τους ανυποψίαστους – την εξόφθαλμη αδράνεια / αμηχανία πρίν & μετά την Ρωσική Εισβολή. Επιπλέον οι Κυρώσεις (ενδεδυμένες με “ιερή αγανάκτηση” & ηθικισμούς κάθε είδους )  απονευρώνουν και το όποιο Δημόσιο Αίτημα για άμεση Στρατιωτική Επέμβαση του ΝΑΤΟ.

Ας υπογραμμίσουμε σημειολογικά την πομπώδη διακήρυξη του κου Biden, οτι σταματά τις εισαγωγές Ρωσικού πετρελαίου στις ΗΠΑ.

Αλλά είναι παγκοίνως γνωστό ότι οι ΗΠΑ εξαρτώνται από τις εισαγωγές αυτές μόνον κατά το ασήμαντο 5% των αναγκών τους, το οποίο ευκολότατα αναπληρούται από άλλες πηγές τροφοδοσίας (π.χ. Σαουδική Αραβία), ενώ και αντίστροφα, ΔΕΝ αποτελεί ουσιαστικό πλήγμα για την Οικονομία της Ρωσίας. [https://www.nytimes.com/2022/03/08/us/politics/biden-oil-ban-russia-ukraine-putin.html ] και  [https://www.whitehouse.gov/briefing-room/statements-releases/2022/03/08/fact-sheet-united-states-bans-imports-of-russian-oil-liquefied-natural-gas-and-coal/ ]

Επιπλέον οι Κυρώσεις, συνδυασμένες με την γενικευμένη καταδίκη & την στρατευμένη “ιερή αγανάκτηση”, ήταν αναγκαίες για να διασωθούν Δυτικές Κυβερνήσεις.

Αν η προϊούσα αδράνεια ενώπιον της συσσώρευσης Ρωσικών Στρατευμάτων συνδυαζόταν και με την υποψία της κυνικής “παραχώρησης”, θα  είχαμε κατάρρευση Κυβερνήσεων.

Οι “ηθικά” διαπαιδαγωγημένες Δυτικές Μαζικές Δημοκρατίες (ως δήθεν άμεμπτοι & άμωμοι  φορείς του Παγκόσμιου Καλού)  δύσκολα θα “κατάπιναν” έναν τέτοιο κυνισμό.

Και δεν λείπουν οι απρόβλεπτοι, καιροσκόποι και φλογεροί  Δημεγέρτες – αυτοί που το ευρύτερο Σύστημα δεν έχει ακόμη εντάξει στους κόλπους του – για να σηκώσουν ποιό ψηλά το Ηθικό Λάβαρο, να πλειοδοτήσουν σε “Ανθρωπισμό”, να καταγγείλουν την “Υποκρισία του Συστήματος” και τα συναφή…

Οι Κυρώσεις & η ενορχηστρωμένη “ιερή αγανάκτηση” των Κυβερνητών, η “ομολογία” περί δήθεν “λάθος εκτιμήσεων”,  κλπ, εξασφαλίζουν “καλά πιστοποιητικά” ηθικότητας.

Και με τη σειρά τους διασφαλίζουν οτι οι Μάζες  δεν θα καταληφθούν από ηθικό ντελίριο για να απαιτήσουν οιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ – οι Κυρώσεις απονευρώνουν τέτοιες εκδοχές….

(β)— Οι Κυρώσεις επιπλέον, επέχουν τον ρόλο Γεωπολιτικής “Ασφαλιστικής Δικλείδας”, δηλαδή της διασφάλισης οτι η Ρωσία θα τηρήσει τα ‘Ορια και τα Υπεσχημένα, –  τόσο  εκείνων που ασφαλώς ετέθησαν σε ότι αφορά την Ουκρανία ( η οποία προφανώς δεν εκχωρήθηκε εν λευκώ), όσο και έναντι των δεσμεύσεων  “Συστράτευσης” με τις ΗΠΑ στην Μεγάλη Ανάσχεση της Κίνας.

Η “Ασφαλιστική Δικλείδα” είναι, επιπλέον,  εξόχως απαραίτητη ένεκα του γεγονότος οτι η Ρωσία ευρίσκεται – ΓεωΣτρατηγικά μιλώντας – σε πλεονεκτική θέση : μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να “παρασπονδίσει” ως προς τις ΗΠΑ και να στραφεί αποκλειστικώς προς την Κίνα ή να παίξει το “χαρτί” του Γεωπολιτικού Άξονα με την Ευρώπη (ηγεμονεύουσα Γερμανία), ή ακόμη-ακόμη, να παίξει τον ρόλο Συνδέσμου της Όλης Ευρασίας (Ευρώπη-Ρωσία-Κίνα), οπότε όλος ο σχεδιασμός των ΗΠΑ όχι μόνον ανατρέπεται αλλά και οι ίδιες κινδυνεύουν να βρεθούν στο περιθώριο της Παγκόσμιας Σκακιέρας.

Επομένως οι Κυρώσεις, (τουλάχιστον ένα σημαντικό & εκβιαστικά κρίσιμο μέρος αυτών),  πρέπει να επικρέμονται – κατά το δυνατόν – ως Δαμόκλειος Σπάθη πάνω από την κεφαλή της Ρωσίας για να την οριοθετούν και να αποτρέπουν σκέψεις παρασπονδίας….[ Παρενθετικά ας πούμε οτι δίπλα στην Δικλείδα των Οικονομικών Κυρώσεων, υποθέτουμε οτι και το Δυτικό τμήμα της Ουκρανίας θα αφεθεί σε ένα καθεστώς τέτοιο που θα απειλεί δυνητικά  το όποιο Ρωσικό καθεστώς επιβληθεί στην Ανατολική  – και τούτο ως επιπλέον Ασφαλιστική Δικλείδα]

(γ)— Συμβατό με τις ανωτέρω (α) και (β) εκδοχές είναι και το ερώτημα αν πρέπει να πάρουμε στην ονομαστική τους αξία όλες τις δηλώσεις των Δυτικών Αξιωματούχων σχετικά με τις Κυρώσεις.

Ενδεικτικά & για λόγους οικονομίας της συζήτησης θα πάρουμε την πλέον ακραία – αυτή που δηλώνεται από τον Υπουργό Οικονομίας της Γαλλίας, Bruno Le Maire : “Nous allons provoquer l’effondrement de l’économie russe(μεταφραζόμενο : «[Διά των Κυρώσεων] θα προκαλέσουμε την κατάρρευση της Ρωσικής οικονομίας » & μιλά για έναν «Ολοκληρωτικό Οικονομικό Πόλεμο [εναντίον της Ρωσίας]».

[βλ. https://www.youtube.com/watch?v=Ntzacqlm-Ac ] (Κατανοώ τον κο Bruno, έχει μπροστά του εκλογές, πρέπει να πλειοδοτήσει σε κραυγές…)

Αλλά θα ήθελε πραγματικά η Δύση – και κυρίως οι ΗΠΑ – την κατάρρευση της Ρωσικής Οικονομίας (και συνεπώς την κατάρρευση του καθεστώτος Πούτιν) – ακόμη και στην ιδεατή (όχι για εμάς ) περίπτωση οτι οι ΗΠΑ /Δύση ευρέθηκαν προ μιάς τάχα απροσδόκητης Ρωσικής Εισβολής στην Ουκρανία… ;; Μα φυσικά όχι, και μάλιστα δυό φορές ΟΧΙ.

Δεν θα πλατειάσουμε επ’ αυτού.

Αναλυτές του FOREIGN AFFAIRES, έχοντας – ορθά – τα μάτια τους στραμμένα στην Κίνα,  επισημαίνουν (υποβάλλοντας μάλιστα έμμεσα την ιδέα οτι η Ρωσία ΔΕΝ πρέπει να ηττηθεί στην Ουκρανία): σε περίπτωση Ρωσικής Οικονομικής ή / και Καθεστωτικής κατάρρευσης «China,…, could try to strengthen its influence over a weakened Russia — leading to exactly the kind of bloc-building and Chinese dominance the West wanted to prevent at the beginning of the 2020s ». [βλ. https://www.foreignaffairs.com/articles/ukraine/2022-03-04/what-if-russia-loses ]. Όθεν & ελεύθερα μεταφραζόμενο, “ας πάει και το παλιάμπελο” που λέγεται Ουκρανία…

Στην ίδια ανάλυση επισημαίνεται: «Even if Putin loses   his grip on Russia, the country is unlikely to emerge as a pro-Western democracy. It could split apart….

Το ενδεχόμενο μιάς διαλυμένης Ρωσίας, θα δημιουργούσε ένα Γεωπολιτικό Κενό & ένα πολιτικό Χάος που ούτε ο χειρότερος εχθρός της δεν θα το ήθελε.

Η Δύση ολόκληρη δεν θα γνώριζε πώς να αντιμετωπίσει  τους διάφορους Πολέμαρχους που θα αναδύονταν από το Χάος, συχνά εξοπλισμένους & με πυρηνικά όπλα, ενώ η Κίνα θα μπορούσε να αποσπάσει ευκολότατα την πλούσια σε κρίσιμες πρώτες ύλες & ενέργεια Σιβηρία.

Ήδη στα μάτια μου αναδύεται το σενάριο:  Μικρές, ανθρώπινες, κίτρινες φιγούρες, υπό την ένδυση του “φιλήσυχου, περιφερόμενου  μετανάστη”, κατά εκατομμύρια, θα έσπευδαν (εντεταλμένα) να γεμίσουν την δημογραφικά ισχνή Ρωσική Σιβηρία και – ίσως σε διάστημα μηνών – να ανακηρύξουν (γιατί όχι και με ένα “Δημοψήφισμα”…) την “αυτονομία της Σιβηρίας” ή ενός μεγάλου μέρους της.

Ας ξαναθυμηθούμε: Τα 3.000 μίλια κοινά σύνορα δεν είναι εύκολα ελεγχόμενα. Και μόνον οι αφελείς μπορούν να πιστεύουν ότι Σχέδια τέτοιας εκδοχής δεν έχουν εκπονηθεί από την Κίνα, τουλάχιστον από την πρώτη δεκαετία της ΜεταΣοβιετικής ασταθούς Ρωσίας.

Αλλά και στην απίθανη εκδοχή όπου αποκλείεται ένας κινεζικός εποικισμός της Ρωσικής Σιβηρίας, η Κίνα  θα έσπευδε να χρηματοδοτήσει γενναία  κάποιες από της ισχυρές φιγούρες μιας μετα-Πούτιν Ρωσίας ώστε να χειραγωγήσει Γεωπολιτικά τη Χώρα. Αλλά ήδη αυτό, όπως επισημάναμε στο 1ο ΜΕΡΟΣ & διατυπώνεται ρητά στην ανωτέρω μελέτη του FOREIGN AFFAIRES,  αποτελεί μιά εκδοχή- Εφιάλτη για τις ΗΠΑ….

—————————————————————————————

Το συνοπτικό Συμπέρασμα όλων των ανωτέρω σκέψεων περί των Κυρώσεων είναι :

1/ Πέρα από την ρητορική  περί Κυρώσεων, αυτές οι ίδιες οι Κυρώσεις  θα έχουν μιά τυπική πτυχή (ικανή να σώσει τα Δυτικά προσχήματα) & μιά ουσιαστική πτυχή (ικανή να λειτουργεί ως Γεωπολιτική “Ασφαλιστική Δικλείδα” συμμόρφωσης) … Οι Κυρώσεις της τυπικής πτυχής θα αίρονται σταδιακά ή/& σιωπηλά, ώστε να μην ερεθίζονται οι Δυτικές Μάζες, ενώ οι ουσιαστικές θα εμβαθύνονται ως “Δαμόκλειος Σπάθη”, δηλαδή για ενδεχόμενη, άμεση & συντριπτική επιβολή, σε περίπτωση Ρωσικής, μικρής ή μεγάλης, “παρασπονδίας”…

2/ Οι Κυρώσεις ΔΕΝ (θα) αποβλέπουν στην κατάρρευση της Ρωσικής Οικονομίας & του Καθεστώτος Πούτιν. Αντίστροφα & από την Ρωσία θα βλέπουμε κάποιες εικόνες των “επιπτώσεων των κυρώσεων”, ώστε να υπάρχει μιά αληθοφάνεια  για το Δυτικό Κοινό…Άλλωστε οι αυξημένες τιμές της Ενέργειας (Φυσικό Αέριο, Πετρέλαιο, Άνθρακας) εξακολουθούν να χρηματοδοτούν τη “Επιχείρηση Ουκρανία”, ενώ οι Δυτικές Μάζες αρκούνται στις ηθικολογικές κραυγές και κατάρες εναντίον του “Δικτάτορα Πούτιν”….

3/ Ένα μέρος των Κυρώσεων θα αίρονται υπό την αιτιολογία  ότι “ θα υποβοηθήσουν τις υποχωρήσεις της Ρωσίας” ή “τον Ρωσικό Συμβιβασμό” κλπ, ώστε να αντισταθμίσουν με κενά λόγια όσα ο Ευρωπαίος πληρώνει σήμερα σε χρήμα & ο Ουκρανός+Ρώσος σε αίμα.

4/ Ας προσθέσουμε οτι οι Κυρώσεις, δίνουν και στον Πούτιν μιά ευκαιρία ενός “εξορθολογισμού” ορισμένων πτυχών της Ρωσικής Οικονομίας.

5/ Η μέχρι στιγμής, εν γένει παθητική,  στάση της Δύσης στο Ουκρανικό Ζήτημα  επιβεβαιώνει μάλλον παρά διαψεύδει την θέση μας περί μιάς ΑμερικανοΡωσικής Συναλλαγής  (με όρια & αμοιβαίες δεσμεύσεις)

————————————————————————————–

Ως κατακλείδα, οφείλουμε να μιλήσουμε για το ενδεχόμενο/υποψία – επ’ αφορμή & με δικαιολογία τον Πόλεμο στην Ουκρανία & της επελθούσας Γενικότερης Οικονομικής Αναστάτωσης (στην οποία συμβάλλουν -ηθελημενα ή όχι – και οι  “Κυρώσεις”) : μιάς  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗΣ , δηλαδή με συμφωνία των μεγάλων οικονομικών οντοτήτων, ΗΠΑ, ΚΙΝΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ.

Το Παγκόσμιο Σύστημα, ήδη τετρωμένο από την Οικονομική Κρίση του 2008 κ.ε.,& τον COVID – 19, μάλλον τρεκλίζει παρά βαδίζει. Ενδεικτικά, οι ΗΠΑ σύντομα θα κληθούν σύντομα να πληρώνουν περί τα 5 τρισεκατομμύρια $ ετησίως ως τοκοχρεολύσια του δισθεόρατου (και για τις ΗΠΑ) χρέους των 30 τρις $  [ https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1828378/ipa-to-dimosio-xreos-kseperase-gia-proti-fora-ta-30-tris-dolaria ] Αλλά εδώ εισέρχομαι σε έναν τομέα που δεν μπορώ να δηλώσω γνώση, αλλά μόνον ισχυρή υποψία ….

———————————————————————————————

POST SCRIPTUM

Οφείλουμε ένα 4ο ΜΕΡΟΣ προκειμένου  να συγκεφαλαιώσουμε τις Υποθέσεις μας εν σχέσει προς τα Γεγονότα, καθώς θα κλείνουμε τον ένα μήνα από την Ρωσική Εισβολή.

Εκεί θα διερευνήσουμε και την, εν πολλοίς αμφίσημη, στάση της Κίνας.

Για εμάς, η αμφισημία αυτή υποδηλώνει οτι η Κίνα έχει συνειδητοποιήσει την εκδοχή των δικών μας αρχικών υποθέσεων…..

 

Πηγή

«Ουκρανία η μεγάλη παραχώρηση: Γεγονότα και συμπεράσματα»

Γράφει οΛάμπρος Βαΐου

Σγος ε.α.

Σε τρείς διαδοχικές δημοσιεύσεις που φιλοξένησε το MILITAIRE.GR [ ΜΕΡΟΣ 1ο:https://www.militaire.gr/oykrania-i-megali-parachorisi-mia-alli-airetiki-apopsi/,  

ΜΕΡΟΣ 2ο: https://www.militaire.gr/oykrania-i-megali-parachorisi-i-synecheia/  

& ΜΕΡΟΣ 3ο: https://www.militaire.gr/oykrania-i-megali-parachorisi-meros-3o-oi-kyroseis ] διατυπώσαμε μιά αιρετική άποψη για τα τεκταινόμενα στη Ουκρανία, ασκώντας – μέχρι τέλους- μιά καθαρά Γεωπολιτική Θεώρηση, χωρίς ιδεολογική ή ηθική παραμόρφωση.

Μπορούμε, παρακάμπτοντας τις αναλύσεις, να την συμπυκνώσουμε σε λίγες γραμμές:

1/ Η ΗΠΑ, στην προσπάθειά τους να εφελκύσουν (σταδιακά) την Ρωσία στο   άρμα της Ανάσχεσης μιάς καλπάζουσας Κίνας, της προσφέρουν (υπό όρους & προϋποθέσεις) την Ουκρανία. Η Ρωσία αποδέχεται την “προσφορά” γιατί (κυρίως) προσεταιρίζεται  τις ΗΠΑ στον δικό της Γεωπολιτικό Εφιάλτη, που είναι τα 3.000 μίλια κοινά σύνορα με την Κίνα – ιδιαίτερα έναντι μιάς πλούσιας σε πρώτες  ύλες αλλά δημογραφικά ισχνή Ρωσική Σιβηρία.

2/ Οι ΗΠΑ , διά της προσφοράς της Ουκρανίας, δημιουργούν επιπλέον ένα “Ρωσικό Μπαμπούλα” σε Ευρωπαϊκά Σύνορα και έτσι επικυρώνουν την αμφισβητούμενη επικυριαρχία τους (μέσω ΝΑΤΟ) στην Ευρώπη για τον 21ο αιώνα. Συνάμα, ακυρώνουν την κρυφή φιλοδοξία/πράξη της Ευρώπης (με την ηγεμονεύουσα Γερμανία) να συμπτύξει έναν Γεωπολιτικό/Οικονομικό Άξονα με την Ρωσία ώστε να πετάξει έξω τις ΗΠΑ &  – ως Άξονας – να συνδιαλλαγεί ως ισότιμος εταίρος με  Κίνα & ΗΠΑ  στην Παγκόσμια Σκακιέρα του 21ου αιώνα.

Για εμάς, ακριβώς έναν μήνα μετά την Ρωσική Εισβολή & πάντα μέσα στον ορίζοντα της θεώρησής μας, η Τύχη της Ουκρανίας, σφραγίστηκε οριστικά με μιά φράση του Προέδρου των ΗΠΑ – σε ερώτηση δημοσιογράφου της Wall Street Journal, την 24η Μαρτίου 2022:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Mr President, in your view, does President Zelenski need to cede any Ukranian territory in order to gain a ceasefire with Russia or is that completely off the table …??

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Pr. Biden: That is a total judgment based on Ukraine… There’s negotiations,…, I have not been part of it, ….it’ s their judgment to make….

(Πρβλ https://www.youtube.com/watch?v=iOgxfstkBvk&t=553s μεταξύ 09:00 – 10:24 min. ‘Eνα πληρέστερο footage στον επίσημο λογαριασμό  TWITTER του POTUS  https://twitter.com/POTUS/status/1507047733613445122)

Μιά συνοπτική απόδoση  ανωτέρω ερώτησης & απάντησης είναι :«Εναπόκειται στους Ουκρανούς η όποια παραχώρηση εδάφους στη Ρωσία – εμείς (ΗΠΑ) δεν μετέχουμε στις διαπραγματεύσεις που γίνονται μεταξύ των...» . Και με απλούστερα,  θουκυδίδεια λόγια, που αναδύονται αβίαστα μεταξύ των γραμμών: “ο Ισχυρός παίρνει αυτό που του επιτρέπει η Δύναμίς του & ο Αδύνατος παραχωρεί αυτό που του επιβάλλει η Aδυναμία του . Εμείς, οι ΗΠΑ, δεν θα επέμβουμε για να αλλάξουμε αυτόν τον συσχετισμό στο Πεδίο της Μάχης”.

Το τελευταίο βέβαια, ισχύει μόνον τυπικά. Γιατί, όπως εκθέσαμε στις τρείς προηγούμενες αναλύσεις, πρόκειται για καθαρή ΑμερικανοΡωσική “transaction”, αφού προηγουμένως η Ουκρανία, μετασχηματίσθηκε σε “Αμερικανικό-Προτεκτοράτο-προς-Εκχώρηση”.

Έτσι, πέραν των όποιων ενδεχόμενων παρασκηνιακών ΑμερικανοΡωσικών συνομιλιών όπου προφανώς ετέθησαν όρια, υπάρχει & Δαμόκλειος Σπάθη των Κυρώσεων επί της κεφαλής της Ρωσίας προκειμένου να τηρηθούν τα Όρια & τα Υπεσχημένα…

Και βέβαια, ας προσθέσουμε & τα ελάσσονος αποτελεσματικότητας αμυντικά συστήματα που παρέχονται ως «φύλλον συκής» στην αιμορραγούσα  Άμυνα της Ουκρανίας….

——————————————————————————-

Αλλά κι αυτή η “τυπική” απουσία των ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ από τις σχετικές Ουκρανο-Ρωσικές διαπραγματεύσεις είναι εξόχως σκόπιμη & ιδιοτελής :

Ο όποιος ακρωτηριασμός της Ουκρανίας ΔΕΝ πρέπει να φέρει τις υπογραφές της Δύσης (ΗΠΑ/ΕΥΡΩΠΗ) γιατί θα επισημοποιούσε & τυπικά την κυνική εκχώρηση της Ουκρανίας στην Ρωσική Σφαίρα.

Ήδη στο FOREIGN AFAIRES  της 23ης Μαρτίου γίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια να αποκρουσθεί η οποιαδήποτε υπόνοια για μιά εκχώρηση τύπου “Μονάχου 1938”.

[βλ. https://www.foreignaffairs.com/articles/ukraine/2022-03-23/what-if-russia-makes-deal ]. Η αγωνία και το επείγον μιάς τέτοιας απόκρουσης αντανακλάται & στο οιονεί αυθημερόν της ελληνικής μετάφρασης του ίδιου κειμένου [βλ.https://foreignaffairs.gr/articles/73619/liana-fix-kai-michael-kimmage/ti-tha-ginei-an-i-rosia-kanei-mia-symfonia?page=show ].

Βέβαια ο κυνισμός εδώ παίρνει το ύφος της αθώας αδυναμίας : Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να υπαγορεύσει τίποτα στον Πούτιν, και ίσως, μπορεί, κάποτε, μιά μέρα …ο Πούτιν θα συναντήσει το Βατερλώ του….

Αστεία πράγματα φυσικά, που τα βλέπουμε να καρυκεύονται με τους (αναμφισβήτητους) ατομικούς ηρωϊσμούς αλλά και την αντικειμενική αδυναμία της Ουκρανίας να κατανικήσει τον Εισβολέα…

—————————————————————————————–

Δεν εναπόκειται ς’ εμάς να απαγγείλουμε κατηγορίες για ένα “Μεταμοντέρνο Μόναχο”, και είναι μάλλον η αγωνία των σκηνοθετών που το αναδεικνύουν ως τέτοιο, καθώς λίγο-πολύ, ομολογείται ο (μικρός ή μεγάλος αλλά πάντως αναπόφευκτος) ακρωτηριασμός της Ουκρανίας.

Σε ότι μας αφορά και σε όλες τις πτυχές των αναλύσεών μας, αποφύγαμε συστηματικά τα ιδεολογικά ή ηθικά πρίσματα & πρόσημα, έτσι ώστε να εμπεδώσουμε μιά Αξιολογικά Ουδέτερη Γεωπολιτική Θεώρηση.

Ήταν ένα πνευματικό στοίχημα που θέσαμε με τον εαυτό μας την επαύριο του ΑρμενοΑζέρικου Πολέμου (2020), όπου συναισθηματικά συνδεθήκαμε & “πολεμήσαμε” (δια του πληκτρολογίου..) στο πλευρό των Αρμενίων αδελφών μας.

Και στην περίπτωση της Ουκρανίας, η ευαισθησία μας στέκει στο πλευρό των ΑΘΩΩΝ, (αμφότερων των πλευρών) , αλλά – καθώς μας διδάσκει η Ιστορία – η μοίρα των αθώων είναι πάντα μιά θυσία στων βωμό υψηλών Γεωπολιτικών Συμφερόντων, θυμίζοντας “Ιφιγένειες εν Αυλίδι”.

Και η εκχώρηση της Ουκρανίας ήταν (και θα παραμείνει) μιά Θυσία, από τις πολλές που θα γνωρίσει ο 21ος αιώνας, στο πραγματικά μεγάλο Γεωπολιτικό Παίγνιο Κίνας – ΗΠΑ για την Ηγεμονία του Κόσμου.

Η ιδιάζουσα ΓεωΣτρατηγική θέση της Ρωσίας στην Ευρασία της επιτρέπει – όπως δείξαμε – να διεκδικεί & να κερδίζει, επαμφοτερίζοντας ανάμεσα στους δύο μεγάλους σημερινούς Παίκτες.

[Για το “Μόναχο του 1938” βλ την επαρκή ανάλυση στην:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%87%CE%BF%CF%85 ]

———————————————————————————— —–

Εναπόκειται στους λεγόμενους  “Συστημικούς” & “Θεσμικούς” Διανοούμενους & “Αναλυτές”, να καρυκεύσουν με γλυκόπικρα ηδύσματα την θυσία της Ουκρανίας.

Το πρότυπο του FOREIGN AFFAIRS (ανωτέρω) ας είναι λίγο-πολύ ο οδηγός τους.

Ήδη, αρκετοί  εγχώριοι – που δεν θα τους κατονομάσουμε για λόγους τάκτ – αντιλαμβανόμενοι την αντίφαση μεταξύ Λόγων & Γεγονότων, προετοιμάζουν εαυτόν & το Κοινόν για μιά προσαρμοσμένη & (κατά το δυνατόν) ανώδυνη κυβίστηση. 

Το Κοινόν ας είναι έτοιμο να (ξαν)ακούσει για τον ηθικά στιγματισμένο “Βάρβαρο Εισβολέα, για τον “Φρενοβλαβή Πούτιν”, για  τον “ηρωικό Πρόεδρο της Ουκρανίας”,  το “βάλτωμα των Ρωσικών Δυνάμεων”, για την “Παρ΄ολίγον συντριβή των Ρώσων”, την “ανατροπή των σχεδίων περί ολοκληρωτικής κατάληψης της Ουκρανίας χάρις στην Αντίσταση” & τέλος (“δυστυχώς”…) για  τον “Επώδυνο Συμβιβασμό” που μέλλει να δούμε τις επόμενες ημέρες ή μήνες.

Έναντι όλων αυτών το Κοινόν, μπορεί να θέσει τα Λογικά του Φίλτρα (ορισμένα διατυπώσαμε στο 1ο, 2ο & 3ο ΜΕΡΟΣ), διαπιστώνοντας ότι όλα τούτα δεν ήταν παρά Δυτικές Προβολές δήθεν Ρωσικών Προθέσεων & Ερμηνείες των όποιων (πάντως άγνωστων) Ρωσικών Σχεδίων.

Αντίστροφα  ας διερωτηθεί επίσης τόσο για το φειδωλό των Ρωσικών Ανακοινώσεων όσο & για την συστηματική εν πολλοίς αποσιώπηση στην Δύση των όποιων συζητήσεων εντός της Ρωσίας.

Δεν αποτελεί εξόφθαλμη διαπίστωση οτι η “Ετέρα Πλευρά” ήταν εκκωφαντικά απούσα από τον όποιον Δημόσιο Διάλογο στα Δυτικά Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας ;;;

Ή, το κρισιμότερο, ότι η σκηνοθεσία δεν περιλαμβάνει αμφότερες τις πλευρές ;;;;

Οι Διανοούμενοι βέβαια δεν έχουν τις αναστολές που μπορεί και πρέπει να έχει ο πραγματικός Αναλυτής.

Ο δεύτερος είναι (ιδεατά μιλώντας) ταγμένος στην Αλήθεια, ενώ οι πρώτοι  στην Ιδεολογία, η οποία, στην ιδανική της εκδοχή, είναι (κατά το υπόδειγμα του Πλάτωνος) Βασιλικό Ψεύδος σε περιτύλιγμα αλήθειας.

Ο Αναλυτής που αντιστέκεται στον πειρασμό του Διανοούμενου, οφείλει ή να δηλώσει άγνοια ή λάθος, ή τέλος – στην ιδανική περίπτωση –  να εκθέσει αδέκαστα ΟΛΕΣ τις εκδοχές, να προκαλέσει τον “επιστημονικό διάλογο”. Ας τον ξεκινήσουμε λοιπόν “εδώ & τώρα” :

————————————————————————————

Σε ότι μας αφορά,  – όσο το επέτρεπε ο χρόνος & η δυνατότητα του Διαδικτύου – δεν βρήκαμε παρά μόνον μία  αυστηρά αντικειμενική, χωρίς ηθικά πρόσημα ή ιδεολογικές κραυγές, καθαρή Γεωπολιτική Ανάλυση:  αυτήν  του κου MARCO CARNELOS, παλαίμαχου Ιταλού Διπλωμάτη, η οποία ερμηνεύει το Ουκρανικό μέσα από τον ορίζοντα μιας προβλεφθείσας κατάρρευσης της Αμερικανικής Ηγεμονίας  & της ανάδυσης της Κίνας.

Ο τίτλος & ο υπότιτλος της είναι χαρακτηριστικός – Russia-Ukraine war: The future of the world is being decided in Beijing // The Ukraine war reflects a major global power struggle centred around the predicted collapse of US hegemony. What China does next will have seismic implications  (22 Μαρτίου 2022 ). Αναδεικνύουμε την ανάλυση CARNELOS ακριβώς γιατί με σεβαστή  (καθ’ όλα) επάρκεια αντιτίθεται στην δική μας Γεωπολιτική Θεώρηση. [https://www.middleeasteye.net/opinion/russia-ukraine-war-china-world-order-decided, M. CARNELOS, 22 March 2022].

Εμείς, μολονότι δεν επεκταθήκαμε διεξοδικά στο ζήτημα αυτό, δηλαδή την πτυχή της Κίνας & των σχέσεων Κίνας-Ρωσίας, εν τούτοις αναδείξαμε ότι η παραχώρηση της Ουκρανίας  αποτελεί μέγιστη Γεωπολιτική Κίνηση  των ΗΠΑ για τον προσεταιρισμό της Ρωσίας στο Μπλόκ Ανάσχεσης της Κίνας.

Πάντα  βέβαια εντός των ορίων της ΓεωΣτρατηγικής θέσης της Ρωσίας, η οποία της επιτρέπει δυνατότητες επαμφοτερισμού.

Δεν θα επεκταθούμε στα εκατέρωθεν επιχειρήματα – πράγμα που θα γίνει σε άλλη ευκαιρία.

Θα επισημάνουμε μόνον  ότι, κατά την άποψή μας & παρά τα φαινόμενα, οι ΗΠΑ διαθέτουν ακόμα επαρκείς δυνάμεις να αναστρέψουν την  όποια διαφαινόμενη κατάρρευση από τον θώκο του Παγκόσμιου Ηγεμόνα.

Αλλά ήδη μια τέτοια συζήτηση δεν μπορεί να γίνει από ιδεολογικά προσδιορισμένους Διανοούμενους αλλά Γεωπολιτικούς Αναλυτές με αυστηρή Αξιολογική Ουδετερότητα…

—————————————————————————————–

POST SCRIPTUM

1/ Μία από τις παραπομπές του κου M. CARNELOS αφορά την κοινή Διακήρυξη (Μανιφέστο) Κίνας- Ρωσίας, της 4ης Φεβρουαρίου 2022.

Επειδή η παραπομπή γίνεται από την έκδοση του Κρεμλίνου (& με το οποίο στάθηκε αδύνατο να συνδεθώ ιντερνετικά…), παραμπέμπω  τον αναγνώστη σε μιά Κινεζική πηγή – για download    έγγραφο  pdf   [https://www.airuniversity.af.edu/CASI/Display/Article/2923495/itow-china-russia-joint-statement-on-international-relations-entering-a-new-era/ ]

2/ Το συχνό λάθος της Δύσης να εκλαμβάνει την Ιδεολογία της στην ονομαστική της αξία, ελπίζουμε να μήν επαναληφθεί στο Ουκρανικό Ζήτημα. Τίποτα πιό ολέθριο για τις ΗΠΑ, υπό την ευχέρεια των Κυρώσεων & την πίεση των Διανοούμενων, να εκχωρήσουν την Ρωσία αμετάκλητα στην αγκαλιά της Κίνας….

3/ Αποτελεί απάνθρωπο κυνισμό & αισχρότητα χειρίστου είδους η διαρκής Τηλεοπτική  Εκμετάλλευση του κου Ζελένσκι, μολονότι (οι αρμόδιοι) γνωρίζουν πως ο ρόλος του είναι ακριβώς να “νομιμοποιήσει” τον ακρωτηριασμό της Ουκρανίας & την μετάβαση της Χώρας στην Ρωσική Σφαίρα. Κυνισμός & αισχρότητα που δεν εξηγείται με άγνοια, ιδιαίτερα μετά το προαναφερθέν απόσπασμα του κου Biden.

4/ Αισχρή και η μασκαράτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις πομφόλυγες περί “άμεσης απεξάρτησης από το Ρωσικό Φυσικό Αέριο” και τα συναφή – όταν είναι γνωστόν οτι αυτό (με εντατικές & επισταμένες προσπάθειες) δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μετά από δέκα (10) χρόνια…. Και διπλά αισχρή για τους Λαούς της όταν η Ρωσία σε δυό χρόνια θα είναι ξανά ένας προνομιούχος συνομιλητής της….

 

Πηγή

Προβολές : 922


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , , , , , ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα