Ανάλυση-σοκ: Πώς οι ελίτ χρησιμοποιούν τον σαδισμό και τη μαζική ύπνωση
Ο ψυχοθεραπευτής Joe Sansone αποδομεί τους μηχανισμούς υποταγής και τον φόβο που επιβάλλουν τα καθεστώτα.
Όπως υποστηρίζει, η εξουσία αξιοποιεί στοιχεία της λεγόμενης «Σκοτεινής Τετράδας» (σαδισμό, ναρκισσισμό, μακιαβελισμό και ψυχοπάθεια), καταφέρνοντας να ενεργοποιήσει αντίστοιχα ανακλαστικά στους πολίτες μέσω του φόβου.
Σε μια ανάλυση που κινείται έξω από τα στενά όρια της συμβατικής πολιτικής επιστήμης προχώρησε ο ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Dr. Joe Sansone, μιλώντας στην εκπομπή του Tom Woods με αφορμή το βιβλίο του «Psychopathic Authoritarianism: A Disease of the Soul».
Σύμφωνα με τον Sansone, οι σύγχρονες μορφές αυταρχισμού και οι αυστηροί περιορισμοί που επιβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια στην κοινωνία δεν αποτελούν απλώς αποτυχημένες πολιτικές, αλλά συμπτώματα μιας ευρύτερης ψυχοπαθολογίας της εξουσίας .
Όπως υποστηρίζει, η εξουσία αξιοποιεί στοιχεία της λεγόμενης «Σκοτεινής Τετράδας» (σαδισμό, ναρκισσισμό, μακιαβελισμό και ψυχοπάθεια), καταφέρνοντας να ενεργοποιήσει αντίστοιχα ανακλαστικά στους πολίτες μέσω του φόβου.
«Οι ηγέτες εκμεταλλεύονται τον καθημερινό ναρκισσισμό και τον κοινωνικό κομφορμισμό, ωθώντας τους ανθρώπους να ταυτίσουν το κράτος με την προέκταση του ίδιου τους του εγώ», επισημαίνει ο Αμερικανός θεραπευτής.
Αναφερόμενος σε ιστορικά πειράματα κοινωνικής ψυχολογίας, όπως αυτά του Milgram για την υπακοή στην αυθεντία και του Asch για τη συμμόρφωση, σημείωσε πως η μάζα χειραγωγείται εύκολα όταν πιστεύει ότι εκτελεί ένα «συλλογικό καθήκον» .
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε επίσης στον ρόλο της σύγχρονης τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία, σύμφωνα με τον Sansone, λειτουργούν ως εργαλεία μαζικής ύπνωσης και επιτήρησης, δημιουργώντας αυτό που στην ψυχολογία ονομάζεται «διάχυση της ευθύνης» και «μαθημένη αβοηθησία» (learned helplessness), όπου οι πολίτες παραιτούνται από την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Καταλήγοντας, ο Sansone υπογράμμισε ότι η διέξοδος απέναντι σε αυτές τις τάσεις δεν βρίσκεται στην παθητικότητα, αλλά στην ατομική ευθύνη, τη διατήρηση της κριτικής σκέψης και την άρνηση υποταγής σε παράλογες επιταγές.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
.
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΚΕΨΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ…!!!
ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΥΛΙΚΟ Ή ΑΟΡΑΤΟ…
ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΥΤΟΠΙΕΣ…
Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΟΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΙΝΑΙ
ΝΑ ΜΗΝ ΣΠΑΤΑΛΑΕΙ ΤΟΝ ΕΠΙΓΕΙΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ
ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ,
Η ΨΥΧΗ – ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΔΩ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ._
ΟΥΔΕΙΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΗΘΕΙ ΜΕ ΟΣΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ…
ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΡΑΣΗ :
ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ …!!!
Π.Χ.
ΝΕΜΕΣΙΣ – Nemesis
https://www.youtube.com/watch?v=PO37Ls-iIPU
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΛΙΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΒΙΝΤΕΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΑΙ ΤΙ ΕΣΤΙ ΑΠΕΙΡΟ…
ΜΟΝΟ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΛΙΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ
ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΝΕΡΟ ΜΕ ΤΟ ΚΟΦΙΝΙ…
Η ΜΟΝΗ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ – Ε Γ Ω –
ΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΑΝΤΕΣ
ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΚΟ ΤΑΪΖΟΝΤΑΣ ΤΟ
ΚΥΝΗΓΏΝΤΑΣ ΥΛΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ – ΕΠΙΓΕΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΑΥΤΟΠΡΟΒΟΛΗ κ.α…
ΞΕΡΕΙΣ ΡΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ;;;
https://lh3.googleusercontent.com/_2uZU20C4h_omnnRbd2ebM7z5vmGFcT6qFuMbvC8v8A7PQlU-Kx3IbpVcvhYSgimHpkiiJci=s630-fcrop64=1,000014afffbfec0c
https://1.bp.blogspot.com/-E1u7dBehB8w/XbwK_5yjjeI/AAAAAAADR4c/C8FDA9wWj0MwePMbNhjKy6kKyDgaw5GtgCNcBGAsYHQ/s400/-gala3ias_.png
–
–
Κινητό, χειρότερο από μαριχουάνα…
Επιστήμη, Κοινωνία
https://antikleidi.com/wp-content/uploads/2023/08/Stolen-Focus-Johann-Hari-768×402.jpg
Ζωή στην εποχή της ελλειμματικής προσοχής –
Τα social media και το κακό που κάνουν σε ενήλικες και παιδιά
–
Σύμφωνα µε τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Γιόχαν Χάρι, το μότο της εποχής μας θα μπορούσε να είναι:
«Προσπάθησα να ζήσω τη ζωή μου, αλλά κάτι μου απέσπασε την προσοχή».
Ακούμε διαρκώς ότι ο σύγχρονος κόσμος μαστίζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις.
Κάποιες από αυτές παρουσιάζονται ως συγκριτικά ασήμαντες, καθώς ξεφουσκώνουν γρήγορα, ενώ άλλες εξακολουθούν να στοιχειώνουν για καιρό το συλλογικό μας φαντασιακό ως γνήσιες υπαρξιακές απειλές.
Ο κίνδυνος που φέρνει η κλιματική κρίση, για παράδειγμα, είναι λόγος ικανός για να χάσει ακόμη κι ένας λιγότερο ευαίσθητος άνθρωπος τον ύπνο του.
Παρ’ όλα αυτά, καμία απ’ τις πραγματικές απειλές δεν μπορεί να γίνει πραγματικά επικίνδυνη, σε τέτοιον βαθμό τουλάχιστον ώστε να χρειάζεται ανάληψη σοβαρής δράσης για την αντιμετώπισή της,
αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να εστιάσουν κατάλληλα και να κατανοήσουν βαθιά ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα.
Παραδόξως, το γεγονός ότι ακούμε σπάνια για την κρίση της προσοχής, είναι τεκμήριο της ενοχής της.
Αδυνατούμε να δώσουμε προσοχή ακόμη και στο μήνυμα που μας λέει ότι δεν δίνουμε προσοχή.
Στο βιβλίο του «Stolen Focus, Why You Can’t Pay Attention» (εκδ. Crown),
.
ο Γιόχαν Χάρι υποστηρίζει ότι ο κόσμος μας κινδυνεύει απ’ τον ύπουλο εχθρό της αδυναμίας συγκέντρωσης.
.
Ταξιδεύει σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, αναζητάει ειδικούς, επικαλείται περισσότερες από 250 έρευνες και στοιχεία. Για τον ερευνητή, όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα ακραίο φαινόμενο, σε μια άνευ προηγουμένου κρίση ανθρώπινης προέλευσης.
Πανίσχυρες δυνάμεις έρχονται και κλέβουν την προσοχή μας, αποδυναμώνοντάς μας.
Επειδή αδυνατούμε να εστιάσουμε για αρκετή ώρα κάπου,
θυσιάζουμε την εμβάθυνση, γινόμαστε πιο επιφανειακοί στοχαστές,
κι έτσι υπονομεύουμε την ικανότητά μας να λύνουμε τα όλο
και πιο περίπλοκα προβλήματα που εμφανίζονται στον δρόμο μας.
Ανησυχητικές επιπτώσεις
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι αν μετακινείσαι συχνά απ’ το ένα πράγμα στο άλλο, θα είσαι πιο αργός,
θα κάνεις περισσότερα λάθη,
θα είσαι λιγότερο δημιουργικός και θα θυμάσαι λιγότερα»,
σημειώνει στην «Κλεμμένη εστίαση».
Τόσο ατομικά όσο και συλλογικά οι επιπτώσεις της ελλειμματικής προσοχής είναι ανησυχητικές.
Το βιβλίο του θα μπορούσε να είναι η δημοσιογραφική τεκμηρίωση της ταινίας του Ανταμ ΜακΚέι, «Don’t look up», όπου μια ολόκληρη κοινωνία αδυνατεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο ενός μετεωρίτη γιατί τα μέλη της είναι ανίκανα να συγκεντρωθούν.
Ρίξτε μια ματιά τριγύρω σας, προτείνει ο 44χρονος.
Η πιθανότητα να δείτε έναν άνθρωπο σκυμμένο πάνω από μια οθόνη είναι πολύ μεγάλη.
Αν βρίσκεστε στο μετρό, οι πιθανότητες είναι ακόμη περισσότερες.
Αν βρίσκεστε σε κάποιο αξιοθέατο, επίσης, θα δείτε ανθρώπους να θαυμάζουν το τοπίο μέσα απ’ το κινητό τους τηλέφωνο.
«Οπου κι αν πήγαινα», ομολογεί ο δημοσιογράφος,
«οι άνθρωποι έδειχναν να εκπέμπουν διαρκώς σήματα,
αλλά να μη λαμβάνουν.
Αρχισα να σκέφτομαι ότι ο ναρκισσισμός διαφθείρει την προσοχή,
στρέφοντάς την αποκλειστικά στον εαυτό και στο εγώ σου.
Και δεν το λέω με καμία αίσθηση υπεροχής».
Τα σημάδια της ασθένειας
Αν αδυνατείτε κι εσείς οι ίδιοι να συγκεντρωθείτε σε μια δραστηριότητα επί μακρόν,
αν πιάνετε τον εαυτό σας κάθε λίγο να τσεκάρει το κινητό του,
αν νιώθετε ότι η σκέψη σας είναι πλέον πιο ρηχή,
αν αισθάνεστε εξαντλημένοι και υπερβολικά στρεσαρισμένοι,
πάσχετε κι εσείς απ’ την ίδια ασθένεια της εποχής.
Ο Ελβετοβρετανός είναι προσεκτικός και δεν την αποκαλεί επιδημία.
Αφήνει έναν ειδικό να το πει.
Εδώ δεν υπάρχει ιός,
αλλά μια σκόπιμη δράση επιχειρήσεων
που αποκομίζουν κέρδη επιδρώντας στην ικανότητά μας να μένουμε συγκεντρωμένοι σ’ ένα πράγμα.
Αναπόφευκτα, η έρευνα στρέφεται στον επιζήμιο ρόλο των social media.
Ο δημοσιογράφος αποφασίζει κάποια στιγμή να καταφύγει σ’ έναν ξένο τόπο για να αποτοξινωθεί απ’ τα νέα μέσα.
Επί τρεις μήνες διακόπτει τις σχέσεις του με το κινητό και τις οθόνες, κι ανακαλύπτει μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα συνθήκη, που του αλλάζει τη ζωή.
Επιστρέφοντας στη ρουτίνα του, όμως, πέφτει ξανά στην ίδια παγίδα των αδιάκοπων περισπασμών.
Το βιβλίο ξεχειλίζει από δεδομένα και μαρτυρίες,
οι οποίες ενοχοποιούν, όχι άδικα, τα τεχνολογικά εργαλεία
και τις επιχειρήσεις που τα εκμεταλλεύονται.
Μοιάζει να έχουμε παγιδευτεί όλοι στο περίφημο «κουτί του Σκίνερ», γράφει ο Χάρι,
είμαστε τα πειραματόζωα σ’ ένα πείραμα χειραγώγησής μας.
Πνιγόμαστε στην πληροφορία
κι έχουμε ενίοτε την ψευδαίσθηση
ότι μπορούμε εμείς να έχουμε τον έλεγχο.
«Είναι δυνατόν να τρως κάθε μέρα σε fast food και να είσαι λεπτός;»,
αναρωτιέται ρητορικά ο συγγραφέας.
«Ζούμε σ’ ένα συνεχές παράδοξο»,
προσθέτει, «τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι τόσο προφανή που έχουν γίνει ξεπερασμένα:
πρέπει να επιβραδύνουμε, να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά και να κοιμόμαστε περισσότερο.
Ωστόσο, κάνουμε τα αντίθετα».
Βιαζόμαστε διαρκώς, κάνουμε πολλά πράγματα μαζί
και κοιμόμαστε όλο και λιγότερο.
Εχουμε δαιμονοποιήσει την ονειροπόληση, το ταξίδι της σκέψης,
ενώ αυτή είναι το κλειδί της καλύτερης σκέψης.
«Μπορεί το παιδί που κοιτάζει έξω απ’ το παράθυρο
την ώρα του μαθήματος, να κάνει το πιο χρήσιμο πράγμα αναφορικά με τη σκέψη του», γράφει.
Αναμενόμενα, η συζήτηση στρέφεται στα παιδιά και τη διάσπαση της προσοχής,
ένα θέμα για το οποίο υπάρχει μεγάλη διχογνωμία στην επιστημονική κοινότητα.
Οι ειδικοί με τους οποίους μιλάει ο Χάρι, του λένε ότι τα παιδιά με διάσπαση βιώνουν υπερβολικό στρες.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει σ’ ένα περιβάλλον με πολύ στρες, έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει διάσπαση προσοχής, να δυσκολεύεται δηλαδή να συγκεντρωθεί.
Αν οι γονείς φροντίσουν να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και ήρεμο περιβάλλον, αν οι ίδιοι κοιτάξουν το δικό τους στρες, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.
Ταυτόχρονα, ο Χάρι τονίζει τις ευεργετικές συνέπειες του ελεύθερου παιχνιδιού. «Μαθαίνεις να μαθαίνεις παίζοντας», γράφει,
«το παιχνίδι είναι η κύρια τεχνολογία μάθησης των παιδιών».
Η οδική ασφάλεια
Πουθενά αλλού, όμως, δεν αποτυπώνεται πιο γλαφυρά η πραγματικά καταστροφική επίδραση της διάσπασης της προσοχής, απ’ την οδική ασφάλεια.
Εκτιμάται ότι παγκοσμίως ένα στα πέντε θύματα των τροχαίων συγκρούσεων οφείλεται στην απόσπαση της προσοχής του οδηγού.
Αντί να κοιτάζουμε τον δρόμο, κοιτάζουμε οθόνες και σκοτωνόμαστε.
Πολύ απλά.
Αλλά δεν είναι μόνον αυτό.
Οσοι γλιτώνουμε, βιώνουμε μια σειρά υποχωρήσεων.
Μια έρευνα έχει αποδείξει ότι όταν ένας εργαζόμενος σε γραφείο σταματάει τη δουλειά του
για να τσεκάρει το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο
ή να απαντήσει σε κάποια τηλεφωνική κλήση,
–
το IQ του πέφτει αμέσως κατά 10 μονάδες.
–
Είναι το διπλάσιο απ’ το αν κάπνιζε μαριχουάνα.
Θα καταφέρετε να διαβάσετε αυτό το κείμενο έως το τέλος;
Ενα άλλο αξιοσημείωτο δεδομένο της κρίσης της προσοχής είναι ότι έχουμε πάψει να διαβάζουμε μεγάλα κείμενα, και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα σύμφωνα με τον συγγραφέα.
«Το μέσο που μας εξηγεί καλύτερα απ’ όλα τα άλλα τις προόδους που κάναμε τα προηγούμενα 400 χρόνια βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση», γράφει ο Χάρι.
Το ποσοστό των Αμερικανών που διαβάζουν για ευχαρίστηση βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό.
Εχει πέσει κατά 40% στους άνδρες και 29% στις γυναίκες.
Επιπλέον, το 57% των Αμερικανών δεν διαβάζει ούτε ένα βιβλίο τον χρόνο.
Το 2017, ένας τυπικός Αμερικανός πέρασε 17 λεπτά την ημέρα διαβάζοντας κάποιο βιβλίο και 5,4 ώρες στο κινητό του τηλέφωνο.
Απ’ το 2008 έως το 2016, η αγορά πεζογραφίας στη Βρετανία συρρικνώθηκε κατά 40%.
Το 2011 και μόνο, οι πωλήσεις έπεσαν 26%.
–
Ο Χάρι επικαλείται τη μαρτυρία ενός καθηγητή του Χάρβαρντ,
ο οποίος χρησιμοποιεί βίντεο και άλλα μέσα
προκειμένου να κινητοποιήσει το ενδιαφέρον των φοιτητών του,
γιατί εκείνοι δυσκολεύονται
όλο και περισσότερο να διαβάσουν μεγάλα κείμενα.
–
«Αραγε, σε λίγο θα γίνει η ανάγνωση μεγάλων κειμένων μια ενασχόληση κάποιας ελίτ, κάτι σαν την όπερα;» αναρωτιέται ρητορικά.
–
Ο συγγραφέας επικαλείται τον θεωρητικό Μάρσαλ Μακ Λούαν και τη διάσημη ιδέα του, που λέει ότι «το μέσο είναι το μήνυμα».
Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε ένα νέο μέσο βάζουμε ένα καινούργιο ζευγάρι γυαλιά για να βλέπουμε την πραγματικότητα, επισημαίνει.
Ποιο είναι το μήνυμα του Facebook, του Twitter, του Instagram;
Είναι ότι πρέπει κανείς να επιδεικνύεται διαρκώς στους άλλους για να κερδίζει την προσοχή τους.
Και ποιο είναι το μήνυμα του βιβλίου ως μέσου;
Το βιβλίο σού λέει ότι ο κόσμος είναι περίπλοκος, ότι πρέπει να του διαθέσεις χρόνο και να επιβραδύνεις.
Το βιβλίο σού λέει ότι υπάρχει αξία στο να περιορίσεις σ’ ένα πράγμα την προσοχή σου και ότι αξίζει να εμβαθύνεις στον τρόπο σκέψης των άλλων· έχουν όλοι εξίσου περίπλοκες εσωτερικές ζωές όσο κι εσύ.
Το ζητούμενο, όμως, είναι να αναζητηθούν λύσεις.
«Οπως τα βιβλία με τις δίαιτες
δεν λύνουν το πρόβλημα της παχυσαρκίας,
έτσι και τα βιβλία με τις ψηφιακές δίαιτες
δεν λύνουν το πρόβλημα της προσοχής»,
σημειώνει ο Χάρι.
Εν μέρει, μπορεί απέχοντας να καταφέρεις μια μείωση των συμπτωμάτων σου κατά 20%, αλλά το πρόβλημα δεν θα έχει λυθεί.
Η κρίση είναι δομική.
–
Ο ακτιβιστής και πρώην υπάλληλος της Google Τρίσταν Χάρις
υπογραμμίζει ότι
«μπορείς να προσπαθήσεις να εξασκήσεις τον αυτοέλεγχό σου,
αλλά πίσω απ’ την οθόνη εργάζονται χίλιοι μηχανικοί εναντίον σου».
–
Ο αγώνας είναι άνισος.
Επομένως, το πρόβλημα χρήζει ρυθμιστικής λύσης.
«Να απαγορευθούν»
Ο Χάρι πιστεύει ότι πρέπει να απαγορευθούν τα social media με τη μορφή που έχουν σήμερα.
Αυτό υποστηρίζει
ότι μπορεί να το κάνει μόνο μια κυβέρνηση υπό την πίεση ενός δημοκρατικού κινήματος.
Δεν θα είναι πρώτη φορά που κάτι επιβλαβές απαγορεύεται.
Ο μόλυβδος στα χρώματα ήταν σε ευρεία χρήση
πριν απαγορευθεί διά νόμου.
Ο συγγραφέας επικαλείται την ομοφυλοφιλία του για να αναδείξει τη δύναμη των κινημάτων.
Πριν από μερικά χρόνια, η δήλωση αυτή θα τον έβαζε στη φυλακή, σήμερα μπορεί, αν θέλει, ακόμη και να παντρευτεί.
Ενδεχομένως το μέτρο που διακονεί να ακούγεται ακραίο
–και είναι–
αλλά υποδηλώνει εμφατικά το μέγεθος μιας κρίσης που τη βιώνουμε
όλοι ανεξαιρέτως.
Αν κάποιος εστιάσει χωρίς παρωπίδες στο πρόβλημα,
θα συνειδητοποιήσει
ότι οι περισπασμοί μοιάζουν πράγματι θηριώδεις και ανυπέρβλητοι.
Δεν είναι όμως.
Εμείς, συλλογικά και ατομικά,
το επιτρέπουμε αυτό να γίνεται πάνω μας.
Μπορούμε επομένως να δούμε την έκκληση του Χάρι
και σαν έναν αληθινό συναγερμό.
Αν κατορθώσατε να μείνετε συγκεντρωμένοι έως το τέλος του κειμένου,
υπάρχει μεγάλη ελπίδα.
– – –
Κινητό, χειρότερο από μαριχουάνα…
https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/06/d3d831f9d24d0118bcf5c42fa52bf042_7-1.jpg
Μανώλης Ανδριωτάκης
Πηγή: kathimerini.gr
by Αντικλείδι, https://antikleidi.com
https://antikleidi.com/2023/08/28/stolen-focus-johann-hari/
– – –
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΑΤΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΟΥΡΟΥΤΗ
8 Φεβ 2024
https://www.youtube.com/watch?v=lP8ytAxvmGU
Απόσπασμα από συνέντευξη του φυσιάτρου Κωνσταντίνου Μουρούτη,
στην εκπομπή Αντιθέσεις, του Γιώργου Σαχίνη στην ΚΡΗΤΗ TV.
O.40 δευτερόλεπτα
Ο Γιώργος Σαχίνης υπογράφει
μια από τις κορυφαίες εκπομπές συνεντεύξεων – έρευνας και πρωτογενούς ρεπορτάζ,
που προκαλούν πανελλήνια αίσθηση και συζητήσεις ακόμη και εκτός Ελλάδας.
Κορυφαίες προσωπικότητες, αλλά και πρόσωπα
της καθημερινότητας, της πολιτικής, οικονομικής,
πνευματικής και επιστημονικής ζωής,
στην Κρήτη αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα και τον κόσμο,
δίνουν άλλη διάσταση στην ενημέρωση φωτίζοντας με απόψεις και ντοκουμέντα,
θεατές και αθέατες πλευρές της επικαιρότητας και όχι μόνο.
Ολόκληρη η εκπομπή εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=Nr68e68jxgA
–
.
SOS SOS SOS SOS SOS SOS
Γιατί η πλήξη-«βαρεμάρα» μπορεί να είναι το πιο δυνατό σας όπλο
17 Μαΐ 2026
https://www.youtube.com/watch?v=oxW9xC1QwAo&t=3s
.
Υ.Γ. 1)
ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ…
ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΡΙΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΚΛΑΔΙ ΠΟΥ ΚΑΘΕΤΑΙ._
SOS SOS SOS SOS SOS SOS
– – –
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ
ΜΕ ΜΥΑΛΟ ΣΕ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΝΟΙΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΤΕΣ ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ…
.
.
Υ.Γ. 2)
ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΌΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ !!!
ΟΣΟ ΓΙΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ
ΕΧΩ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ – ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ – …
– – –
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ – Η ΑΥΤΟΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ –
ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΝΑ ΞΕΓΕΛΑΣΤΕΙ,
ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΈΣΕΤΕ
ΝΑ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΕΊΤΕ ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΘΉΚΕΣ
ΓΊΝΟΥΝ ΒΟΛΙΚΈΣ ΓΙΑ ΣΑΣ …
ΑΥΤΌ ΔΕΝ ΠΡΌΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΠΟΤΈ…
ΑΝ ΟΜΩΣ ΜΆΘΕΤΕ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΏΝΕΣΤΕ,
ΘΑ ΜΠΟΡΈΣΕΤΕ ΣΎΝΤΟΜΑ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΏΣΕΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΘΉΚΕΣ,
ΑΝΆΛΟΓΑ ΜΕ ΌΤΙ ΈΞΥΠΗΡΕΤΕΊ ΕΣΆΣ …
.
.
ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΣΤΗΝ – Κυριολεξία –
ΚΑΝΈΝΑ – Όριο –
ΣΕ ΌΣΑ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΠΕΤΎΧΕΙ ΚΑΝΕΊΣ ΜΕ ΤΗΝ
–
Α υ τ ο σ υ γ κ έ ν τ ρ ω σ η …
–
Την δεκαετία του 1980 κυκλοφόρησε το βιβλίο “Πλάτωνας, όχι Πρόζακ” του φιλοσόφου και συγγραφέα Λού Μαρινοφ. Ο συγγραφέας με το βιβλίο αυτό προτείνει την εφαρμογή της φιλοσοφίας στα καθημερινά προβλήματα. ΄Ενας τρόπος προσιτός και προσωπικός αντιμετώπισης της καθημερινότητας και των δυσκολιών της.
Καθημερινός σαδοΜΑΖΩχισμός από την τηλεόραση, τι έγινε στο “θεραπευτήριο” με λεπτομέρειες, αλλά στο τέλος κάτι μου λέει ότι θα πέσουν όλοι στα μαλακά ως προς τις ποινές. Όλος ο χαμός είναι για να προωθήσουν τις αμφιλεγόμενες ιατρικές μεθόδους, την ελπίδα ότι κάποιο άτομο θα γίνει νεότερο, τον μετανθρωπισμό, την δωρεά οργάνων που δεν έχει πάντα άδολα κίνητρα, της αιμοληψίες που επίσης δεν έχουν πάντα άδολα κίνητρα. Κάτι εφημερίδες των ελαφριών θεμάτων μπλέκουν μέσα και σεξουαλικές ιστορίες περί του ιατρείου όπως βλέπω στα πρωτοσέλιδά τους, δεν θα έμπαινα στο κόπο να τις αγοράσω γιατί δεν με ενδιαφέρει το θέμα και δεν πέφτω τόσο χαμηλά, αλλά μέχρι και για κακοποιήσεις ακούγεται και δεν ξέρουμε τι άλλο. Και όλα αυτά στην υψηλή κοινωνία με τα γερά πορτοφόλια, σαν να περιγράφουν την Γαλλική κοινωνία την εποχή των παρασκηνίων των καμπαρέ και δεν ξέρω τι άλλο. Ο απόπατος μπροστά στα μάτια κάθε τηλεθεατή. Μην πω για τα άτομα που πάνε να πάρουν περιοδικά να μάθουν λεπτομέρειες από τους κοσμικούς κύκλους. Εντάξει σταματώ.
Μαζί με την τεχνολογία τους , η απόλυτη επιστήμη του σκότους