Η ελληνική οικογένεια σε κρίση… Η ελληνική οικογένεια περνά σήμερα μια βαθιά κρίση. Και δεν είναι μόνο οικονομική κρίση. Είναι κρίση σχέσεων. Κρίση επικοινωνίας. Κρίση αξιών. Κρίση υπομονής. Κρίση παρουσίας.
Προβολές:319
Ας ξανακάνουμε λοιπόν τα σπίτια μας λιμάνια και όχι πεδία μάχης.
Ας ξανακάνουμε το τραπέζι μας τόπο συνάντησης.
Ας ξανακάνουμε την αγκαλιά μας καταφύγιο.
Ας ξαναβάλουμε τον Χριστό στο κέντρο της οικογένειας.
Γιατί μπορεί να αλλάξει ο κόσμος.
Μπορεί να αλλάξουν οι εποχές.
Μπορεί να αλλάξουν οι συνήθειες.
Η ελληνική οικογένεια σε κρίση…
Η ελληνική οικογένεια περνά σήμερα μια βαθιά κρίση.
Και δεν είναι μόνο οικονομική κρίση.
Είναι κρίση σχέσεων.
Κρίση επικοινωνίας.
Κρίση αξιών.
Κρίση υπομονής.
Κρίση παρουσίας.
Ζούμε σε μια εποχή όπου έχουμε περισσότερα μέσα επικοινωνίας από ποτέ, αλλά πολλές φορές μιλάμε λιγότερο από ποτέ.
Μένουμε στο ίδιο σπίτι, αλλά ο καθένας ζει στον δικό του κόσμο.
Ο πατέρας κουρασμένος από τη δουλειά.
Η μητέρα εξαντλημένη από υποχρεώσεις.
Τα παιδιά κλεισμένα στο δωμάτιό τους, με ένα κινητό στο χέρι.
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, οι άνθρωποι που αγαπιούνται περισσότερο αρχίζουν να απομακρύνονται.
Όχι επειδή δεν αγαπιούνται.
Αλλά επειδή σταμάτησαν να το δείχνουν.
Σταμάτησαν να μιλούν.
Σταμάτησαν να ακούνε.
Σταμάτησαν να κάθονται μαζί.
Σταμάτησαν να κοιτάζονται στα μάτια.
Κάποτε το οικογενειακό τραπέζι ήταν τόπος συνάντησης.
Εκεί άκουγες τι έγινε στο σχολείο.
Τι συνέβη στη δουλειά.
Ποιος στενοχωρήθηκε.
Ποιος είχε μια χαρά.
Ποιος χρειαζόταν μια συμβουλή.
Σήμερα πολλές φορές ακόμη και στο ίδιο τραπέζι, τέσσερις άνθρωποι κρατούν τέσσερα κινητά.
Και η σιωπή μεγαλώνει.
Δεν είναι κακό η τεχνολογία.
Κακό είναι όταν η τεχνολογία πάρει τη θέση της οικογένειας.
Όταν το παιδί μιλά περισσότερο με αγνώστους στο διαδίκτυο παρά με τους γονείς του.
Όταν ο σύζυγος γνωρίζει περισσότερα για τις ζωές των άλλων μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα παρά για το τι συμβαίνει στην ψυχή του ανθρώπου που κοιμάται δίπλα του.
Όταν το σπίτι γεμίζει πράγματα, αλλά αδειάζει από ζεστασιά.
Και τότε αναρωτιόμαστε:
Γιατί τα παιδιά κλείνονται στον εαυτό τους;
Γιατί υπάρχει τόση επιθετικότητα;
Γιατί νέοι άνθρωποι αισθάνονται μόνοι;
Γιατί οι γάμοι διαλύονται τόσο εύκολα;
Γιατί οι σχέσεις γίνονται τόσο εύθραυστες;
Ίσως γιατί μάθαμε να αντικαθιστούμε αντί να διορθώνουμε.
Χάλασε κάτι;
Το πετάμε.
Και δυστυχώς αυτή η νοοτροπία πέρασε πολλές φορές και στις ανθρώπινες σχέσεις.
Διαφωνήσαμε;
Χωρίζουμε.
Πληγωθήκαμε;
Δεν ξαναμιλάμε.
Μας απογοήτευσε ο άλλος;
Τον διαγράφουμε.
Όμως η οικογένεια δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι.
Η οικογένεια θέλει αγώνα.
Θέλει υπομονή.
Θέλει να καταπιείς κάποιες φορές τον εγωισμό σου.
Θέλει να πεις «έκανα λάθος».
Θέλει να ζητήσεις συγγνώμη.
Θέλει να συγχωρήσεις.
Θέλει να ξαναπροσπαθήσεις.
Γιατί εκεί που υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και λάθη.
Το θέμα δεν είναι να μη γίνονται λάθη.
Το θέμα είναι να μη χάνονται οι άνθρωποι εξαιτίας των λαθών.
Τα παιδιά σήμερα έχουν σχεδόν τα πάντα.
Έχουν παιχνίδια.
Έχουν υπολογιστές.
Έχουν κινητά.
Έχουν ρούχα.
Έχουν δραστηριότητες.
Έχουν φροντιστήρια.
Έχουν πολλές φορές περισσότερες δυνατότητες απ’ όσες είχαν οι προηγούμενες γενιές.
Αλλά έχουν κάτι άλλο;
Έχουν χρόνο με τους γονείς τους;
Έχουν μια αγκαλιά χωρίς βιασύνη;
Έχουν κάποιον να ακούσει τον φόβο τους;
Έχουν κάποιον να τους πει:
«Ό,τι κι αν γίνει, εγώ είμαι εδώ»;
Γιατί ένα παιδί μπορεί να ξεχάσει το ακριβό δώρο που του πήρες.
Δεν θα ξεχάσει όμως ποτέ ότι όταν σε χρειαζόταν, δεν ήσουν εκεί.
Η παρουσία δεν αγοράζεται.
Η αγάπη δεν αντικαθίσταται με χρήματα.
Και η απουσία των γονέων δεν καλύπτεται με ένα κινητό τελευταίας τεχνολογίας.
Χρειαζόμαστε ξανά πατέρες που να είναι πραγματικά παρόντες.
Όχι μόνο άνθρωποι που πληρώνουν τους λογαριασμούς.
Πατέρες που θα μιλούν στα παιδιά τους.
Που θα τα αγκαλιάζουν.
Που θα τους δείχνουν με το παράδειγμά τους τι σημαίνει ευθύνη, αξιοπρέπεια και σεβασμός.
Χρειαζόμαστε μητέρες που να μη σηκώνουν μόνες τους ολόκληρο το βάρος του σπιτιού.
Που να αισθάνονται ότι έχουν δίπλα τους έναν σύντροφο και όχι ακόμη μία υποχρέωση.
Και χρειαζόμαστε παιδιά που να μεγαλώνουν με αγάπη αλλά και με όρια.
Γιατί η αγάπη χωρίς όρια δεν είναι πάντοτε αγάπη.
Το παιδί χρειάζεται το «ναι».
Χρειάζεται όμως και το «όχι».
Χρειάζεται ελευθερία.
Χρειάζεται όμως και καθοδήγηση.
Χρειάζεται φίλους.
Χρειάζεται όμως πρώτα γονείς.
Δεν είναι έργο του γονιού να είναι πάντοτε αρεστός στο παιδί του.
Είναι να το βοηθήσει να γίνει σωστός άνθρωπος.
Και κάτι ακόμη.
Η οικογένεια δεν πρέπει να μετατραπεί σε πεδίο μάχης.
Τα παιδιά δεν πρέπει να μεγαλώνουν ακούγοντας καθημερινά φωνές, προσβολές και απαξίωση.
Ένα παιδί απορροφά τα πάντα.
Ακόμη κι όταν νομίζουμε ότι δεν καταλαβαίνει.
Καταλαβαίνει.
Και κουβαλά πολλές φορές μέσα του τραύματα για χρόνια.
Γι’ αυτό οι γονείς πρέπει να θυμούνται:
Όταν προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά στα παιδιά σας, πληγώνετε και τα ίδια.
Όταν χρησιμοποιείτε το παιδί ως όπλο στον μεταξύ σας πόλεμο, το αναγκάζετε να πολεμήσει σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός του.
Όταν του λέτε «ο πατέρας σου είναι έτσι» ή «η μητέρα σου είναι αλλιώς», πληγώνετε τις μισές του ρίζες.
Η οικογένεια χρειάζεται σεβασμό.
Ακόμη και όταν υπάρχει διαφωνία.
Ακόμη και όταν υπάρχει κρίση.
Ακόμη και όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
Και δυστυχώς έχουμε και ένα ακόμη πρόβλημα:
Έχουμε μάθει να συγκρίνουμε τη ζωή μας με τις ζωές των άλλων.
Βλέπουμε στα κοινωνικά δίκτυα χαμογελαστές οικογένειες, ταξίδια, γιορτές, όμορφες φωτογραφίες.
Και πιστεύουμε ότι όλοι οι άλλοι ζουν τέλεια και μόνο το δικό μας σπίτι έχει δυσκολίες.
Όμως μια φωτογραφία δεν δείχνει μια ζωή.
Κάθε σπίτι έχει τον σταυρό του.
Κάθε οικογένεια έχει τις δοκιμασίες της.
Μην συγκρίνετε την αλήθεια του σπιτιού σας με τη βιτρίνα των άλλων.
Δουλέψτε για το δικό σας σπίτι.
Φροντίστε τους δικούς σας ανθρώπους.
Γιατί μια μέρα τα παιδιά θα μεγαλώσουν.
Τα δωμάτιά τους θα αδειάσουν.
Τα παιχνίδια θα μαζευτούν.
Το σπίτι θα ησυχάσει.
Και τότε θα καταλάβουμε ότι τα χρόνια πέρασαν πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζαμε.
Γι’ αυτό αγκαλιάστε τα παιδιά σας σήμερα.
Ακούστε τα σήμερα.
Πείτε τους ότι τα αγαπάτε σήμερα.
Μη θεωρείτε τίποτε δεδομένο.
Και εσείς οι σύζυγοι, κοιτάξτε ξανά ο ένας τον άλλον.
Θυμηθείτε πώς ξεκινήσατε.
Θυμηθείτε τι υποσχεθήκατε.
Μην αφήνετε μια δύσκολη περίοδο να σβήσει μια ολόκληρη κοινή διαδρομή.
Δεν λέω ότι όλα διορθώνονται εύκολα.
Ούτε ότι πρέπει να ανεχόμαστε κακοποίηση, βία ή εξευτελισμό.
Αλλά εκεί όπου υπάρχει αγάπη, σεβασμός και ειλικρινής διάθεση, αξίζει να αγωνιστούμε.
Και μέσα σε όλα αυτά, η οικογένεια έχει ανάγκη και από τον Θεό.
Όχι τυπικά.
Όχι μόνο στις δυσκολίες.
Όχι μόνο όταν έρθει μια αρρώστια ή μια συμφορά.
Ο Χριστός χρειάζεται να έχει θέση στην καθημερινότητα του σπιτιού.
Μια μικρή προσευχή.
Ένας σταυρός πριν φύγουν τα παιδιά από το σπίτι.
Ένα «Δόξα τῷ Θεῷ» στη χαρά.
Ένα «Θεέ μου, βοήθησέ μας» στη δυσκολία.
Μια Κυριακή στην Εκκλησία.
Μια συγχώρηση πριν κοιμηθούμε.
Αυτά δεν είναι μικρά πράγματα.
Αυτά χτίζουν οικογένειες.
Η Εκκλησία δεν υπόσχεται οικογένειες χωρίς δυσκολίες.
Μας μαθαίνει όμως πώς να περνούμε τις δυσκολίες χωρίς να καταστρέφουμε ο ένας τον άλλον.
Μας μαθαίνει ότι η αγάπη δεν είναι μόνο συναίσθημα.
Είναι θυσία.
Είναι ευθύνη.
Είναι σταυρός.
Είναι το να μένεις δίπλα στον άλλο και στις ημέρες που δεν είναι εύκολο να τον αγαπήσεις.
Σήμερα λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να προστατεύσουμε την οικογένεια.
Όχι μόνο με λόγια.
Με πράξεις.
Να ξαναβάλουμε το τραπέζι στο κέντρο του σπιτιού.
Να ξαναβάλουμε την κουβέντα στη ζωή μας.
Να ξαναμάθουμε να ακούμε.
Να ξαναμάθουμε να συγχωρούμε.
Να ξαναμάθουμε να προσευχόμαστε μαζί.
Να ξαναμάθουμε να είμαστε οικογένεια.
Γιατί η κοινωνία δεν αλλάζει πρώτα στα υπουργεία.
Αλλάζει μέσα στα σπίτια.
Εκεί διαμορφώνεται ο άνθρωπος.
Εκεί μαθαίνει τι σημαίνει σεβασμός.
Εκεί μαθαίνει τι σημαίνει αγάπη.
Εκεί μαθαίνει τι σημαίνει ευθύνη.
Εκεί χτίζεται το αύριο.
Και αν θέλουμε μια καλύτερη Ελλάδα αύριο, πρέπει να προσέξουμε την ελληνική οικογένεια σήμερα.
Γιατί όταν ένα σπίτι στέκεται όρθιο, δίνει δύναμη και στην κοινωνία.
Όταν όμως τα σπίτια γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο, κάποια στιγμή αρχίζει να γκρεμίζεται και ολόκληρη η κοινωνία.
**Ας σώσουμε λοιπόν ό,τι ακόμη μπορούμε να σώσουμε.**
Ας αφήσουμε στην άκρη λίγο τον εγωισμό.
Ας σηκώσουμε το τηλέφωνο και ας μιλήσουμε στον άνθρωπό μας.
Ας αγκαλιάσουμε το παιδί μας.
Ας ζητήσουμε συγγνώμη.
Ας πούμε ένα «σ’ αγαπώ» πριν να είναι αργά.
Γιατί πολλές φορές πιστεύουμε πως έχουμε χρόνο.
Κι όμως ο χρόνος περνά.
Και κάποια «συγγνώμη» που δεν ειπώθηκε, κάποια αγκαλιά που δεν δόθηκε και κάποια λόγια που κρατήσαμε μέσα μας μπορεί μια μέρα να γίνουν η μεγαλύτερη μετάνοιά μας.
**Η ελληνική οικογένεια βρίσκεται σε κρίση.**
Αλλά δεν είναι καταδικασμένη.
Όσο υπάρχει αγάπη, υπάρχει ελπίδα.
Όσο υπάρχει συγχώρηση, υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Όσο υπάρχει πίστη, υπάρχει δύναμη.
Και όσο μέσα σε ένα σπίτι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν ακόμη να πουν:
**«Εμείς δεν θα αφήσουμε την οικογένειά μας να χαθεί»**,
τότε τίποτε δεν έχει τελειώσει.
Ας ξανακάνουμε λοιπόν τα σπίτια μας λιμάνια και όχι πεδία μάχης.
Ας ξανακάνουμε το τραπέζι μας τόπο συνάντησης.
Ας ξανακάνουμε την αγκαλιά μας καταφύγιο.
Ας ξαναβάλουμε τον Χριστό στο κέντρο της οικογένειας.
Γιατί μπορεί να αλλάξει ο κόσμος.
Μπορεί να αλλάξουν οι εποχές.
Μπορεί να αλλάξουν οι συνήθειες.
Αλλά ένα πράγμα θα παραμένει πάντοτε αλήθεια:
**Ο άνθρωπος χρειάζεται ένα σπίτι όπου να τον περιμένουν.
Έναν άνθρωπο που να τον αγαπά.
Μια αγκαλιά στην οποία να μπορεί να επιστρέψει.**
Και αυτό είναι η οικογένεια.
Ας μην την αφήσουμε να χαθεί.
π. Δημήτριος Αργύρης
Πρωτοπρεσβύτερος
Προβολές : 319
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
–
Μάτωσε η καρδιά μου ρε φίλε
Οκτωβρίου 06, 2026
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQbpk_POC3Ncbwpr07dnvMt2s9iBaFZqTZcjVFUPF7VoZ9814ROE2GufNIV&s=10
Απο την πρωτη οψη το λεω ειρωνικα
και δυσκολευομαι ειλικρινα να το πιστεψω….
Απο την αλλη πλευρα πραγματικα
ματωνει η καρδια μου για την καταντια
των περισσοτερων νεων παιδιων
καθως και για την πραγματικη μοναξια που νιωθουν….
–
ΒΙΝΤΕΟ
ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗΣ …
–
https://sinomosiologos.blogspot.com/2026/10/blog-post_682.html
.
Η φράση «της απόλυτης ισοπέδωσης»
.
Η φράση «της απόλυτης ισοπέδωσης» χρησιμοποιείται συνήθως στον γραπτό και προφορικό λόγο για να περιγράψει μια κατάσταση ολοκληρωτικής καταστροφής, εκμηδένισης ή πλήρους απαξίωσης αξιών, θεσμών και κριτηρίων.
.
Ανάλογα με το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεστε, μπορεί να σημαίνει:
.
• Κοινωνική ή Πολιτισμική Ισοπέδωση: Την πλήρη εξίσωση των πάντων προς τα κάτω, όπου καταργείται κάθε έννοια αριστείας, αξιοκρατίας ή διάκρισης και επικρατεί η ομοιομορφία ή ο λαϊκισμός.
• Κυριολεκτική Καταστροφή: Το αποτέλεσμα ενός ακραίου φυσικού φαινομένου (π.χ. ενός ισχυρού σεισμού) ή μιας πολεμικής σύρραξης, όπου κτίρια και υποδομές έχουν μετατραπεί σε ερείπια. [1, 2]
• Πολιτική ή Οικονομική Κριτική: Την πλήρη απαξίωση ενός συστήματος, των θεσμών ή του βιοτικού επιπέδου μιας κοινωνίας.
https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&q=%CE%A4%CE%97%CE%A3++%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%A4%CE%97%CE%A3++%CE%99%CE%A3%CE%9F%CE%A0%CE%95%CE%94%CE%A9%CE%A3%CE%97%CE%A3++
.
Σχόλια
1.
Ανώνυμος06 Οκτωβρίου, 2026 05:40
Συμφωνοι.
ΔΕΝ ειανι για γελια ΟΥΤΕ για να χλευασουμε τετοιες καταστσεις αλλα πραγματικα να βαλουμε το κεφαλι μας να κρεμεται απο ντροπη για την καταντια μας και για το που εχουν οδηγηθει οι νεοι οπου για ατομα σαν κι εμενα που γενηθηκαμε σε εναν αλλο κοσμο με αλλα προτυπα, αυτα τα νεα παιδια κυριως νεαρες γυναικες ΔΕΝ εχουν γνωριsει δεν εχουν γευτει και προκειται ποτε να μην γνωρισουν.
Εχουν μειωθει σε τετοιο βαθμο οι κοινωνικες αξιες και η αυτο αξιολογηση μιας ομαλης κι αποδοτικης ζωης που η νεα γενια φτανει σε σημειο να θεωρει αναγκαιοτητα η κοινωνικη παρουσια της σε ενα χαρτινο και ψευτινο ψηφιακο κοσμο οπως αυτος των κοινωνικων δικτυων.
Μιας και ο αληθινος κοσμος της επαφης της φιλιας της ανθρωπινης επαφης εχει χαθει μεσα σε ενα τοξικο κοσμο ψηφιακης αναπαραστασης.
ΟΧΙ.
πρεπει να γυρισουμε την πλατη μας σε αυτον τον ψηφιακο κοσμο της ανθρωπινης απαξιωσης κι κυριως δωσουμε στην νεα γενια κατι πιο αληθινο κατι πιο ανθρωπινο να επαναφερουμε την ανθρωπινη επαφη την φιλια τον αλληλοεπιδραση με το κοινωνικο κυκλο το να βγανει ο πιτσιρικας και η πιτσιρικα τα καλοκαιρια στην γειτονια τους αμεριμνα στο παιχνιδι τους με τους φιλους και τις φιλες τους και να επιστρεφουν πισω στο σπιτι οταν πλεον βραδιασει και εχει μεινει μονο το φως απο την κολονα της ΔΕΗ.
Ειναι αναγκαιο να κρατησουμε την επαφη μας με την φυση και με τον συναθρωπο μας ετσι ωστε του ο νεος να μεγαλωσει και να ολοκληρωθει ως κοινωνικο ον του Ανθρωπινους ειδους.
eksothen
Απάντηση
2.
Ανώνυμος06 Οκτωβρίου, 2026 09:51
Αν δεν υποκρίνεται, είναι πραγματικά τραγικο. Βλεπεις μια γυναίκα σαν τα κρυα τα νερά, που λες πως είναι ετοιμη να εκραγεί από ζωή και σου λέει τετοιες κουβέντες. Ανατριχιασα ρε πστ μου.
Ο χειρότερος
Απάντηση
3.
Ανώνυμος06 Οκτωβρίου, 2026 14:38
Αυτά είναι τα τραγικά αποτελέσματα της Ελληνικής κοινωνίας που ως αφετηρία θεωρώ το έτος 1981 και τον ερχομό στην εξουσία το ακραία ανθελληνικό ΠΑΣΟΚ του επίσης ανθελληνα πράκτορα των Αμερικάνων και αρχιτέκτονα της διαφθοράς στην σύγχρονη Ελλάδα, του τρισκαταρατου Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτός και το κόμμα του ήταν η βόμβα στα θεμέλια των πολιτισμικών ριζών του Ελληνικού δέντρου, της πατρίδας, της θρησκείας, της οικογένειας.
Ο μεγαλος αυτός σύγχρονος Εφιάλτης εκτέλεσε την εντολή του Κίσσινγκερ που πίστευε ότι ο δυσκολοκυβερνητος Ελληνικός λαός έπρεπε να χτυπηθεί βαθειά στις πολιτισμικές του ρίζες, την οικογένεια, την πατρίδα, την θρησκεία, για να εξουδετερωθεί από την νευραλγική περιοχή για τους Αμερικάνους και Ισραηλινούς κατ’ επέκτασιν, της Ανατολικής Μεσογείου.
Όπως και έγινε…
Λίγο αν το ψάξει κανείς, θα το καταλάβει.
Όλα μετά λειτούργησαν σαν ντόμινο.
Λίγα τουβλάκια έμειναν όρθια ακόμη.
Ένα χέρι Άνωθεν πρέπει να παρέμβει για να μην πέσουμε όλοι έως ενός.
Αριμνηστος
Απάντηση
4.
Ανώνυμος06 Οκτωβρίου, 2026 18:11
Κωστόπουλος. Μεγάλη η “συμβολή” του στην κατρακύλα που ξεκίνησε από το 80 και μετά. Μεγάλη Κλικ-α ..
sta.
Απάντηση
5.
Ανώνυμος06 Οκτωβρίου, 2026 21:44
αποκλείεται!! πλάκα μας κάνουν έτσι?;;;…..
ανώνυμος
Απάντηση
6.
Μιλτιἀδης Χριστοδοὐλου07 Οκτωβρίου, 2026 06:37
… Μέ νύχια καί μέ δόντια θά προσπαθούν νά στηριχθούν στό ψεύτικο κόσμο, θά παρακαλούν νά πάρουν τό σφράγισμα…
Ιησούς Χριστός Νικά
Απάντηση
7.
NORD07 Οκτωβρίου, 2026 11:16
Το κανάλι της στο YouTube:
https://m.youtube.com/@Effieppm/shorts
Τα συμπεράσματα δικά σας…
Απάντηση
1.
Ανώνυμος08 Οκτωβρίου, 2026 02:04
Κλασσικη συμπερφορα μοντερνισμου στο μυαλο των νεων γυναικων.
ΔΕΝ ειανι η πρωτη και ΟΥΤΕ προκειται να ειναι η τελευταια, που φτιαχνει την θηλυκη εικονα της, μεσω απο διαδικτυακες πλατφορμες.
Αυτο που πρεπει να καταλαβουμε ΚΥΡΙΩΣ εμεις οι ανδρες ειναι οτι η προσωπικοτητα ακομη κι ο χαρακτηρας της γυναικας πλαθεται, ειναι η ιδια προιον του εκαστοτε περιμβαλον της, απο οποια εποχη και να επιλεξουμε να παρατηρησουμε.
Η Γυναικα η προσωπικοτηταα της ως γυναικα ειναι εξ αρχης παθητικη, σπανια ως πολυ σπανια υπαρχουν γυναικες που μπορουν να χαραξουν τις δικιες τους προσωπικοτητες.
Αρα το κινητρο για να αλλαξει το μοντερνο γυναικειο φυλο ειναι ο Ανδρας. Το σημερινο αρσενικο να αναλαβει να γινει ανδρας.
Εαν το περιμβαλον ειναι χαμηλων ηθων εγωκεντρικο και χωρις κρατει/χωρις περιορισμους , ετσι θα μεγαλωσει να συμπεριφερεται να θεωρει αυτην την συμπεριφορα ως την επικρατουσα αρα και την πιο φυσιολογικη.
Βεβαια, το ετερο ημιση του πλανητη – αναφερομαι στα δυτικα Ευρωπαικα κρατη διοτι αυτα με αφορουν στα φρυδια μου οι υπολοιποι – βλεπε αρσενικα και ανδρες, εχουν/εχουμε συμβαλει σε αυτην την κατασταση!
Δηλαδη, θελω να πω οτι η επανορθωση η επαναφορα σε μια κοινωνια με αρχες ειναι στοιχημα εγρασιας ΚΑΙ απο τα δυο φυλα.
Εν ολιγοις εμεις οι ανδρες ΔΕΝ περνουμε την καλυτερη, ηθικως παντα, εποχη μας !!
Πρεπει να συμαζεψουμε και εμεις τον ευατον μας, να γινουμε καλυτεροι – συντηρητικοι, πισω στις αρχες του ανδρισμου οσο γινεται πιο εναρετοι και ιπποτικοι – ετσι να γινουμε παραδειγμα/φαρος και ιδανικοι για να αλλαξουν οι γυναικες προς τα δικα μας προτυπα.
eksothen
2.
Μιλτιἀδης Χριστοδοὐλου08 Οκτωβρίου, 2026 10:37
Ή τελευταία παράγραφος πολύ δυνατή, καί… όμορφα ειπωμένη. Αυτό αγγίζει καί διδάσκει.
Ευχαριστώ
Ιησούς Χριστός Νικά
https://sinomosiologos.blogspot.com/2026/10/blog-post_682.html
–
13 Οκτωβρίου αρχίζουν διαμαρτυρία οι δικοί μας οι φοιτητές και ετοιμάζονται να κατασκηνώσουν στο Σύνταγμα, είδηση zougla.gr
πέρασαν τα παιδιά στα πανεπιστήμια και δεν μπορούνε να πάνε για να γραφτούν και να σπουδάσουν, το πρόβλημα ξεκίνησε από τα μνημόνια , πολλοί δεν το έδειχναν, αλλά πραγματικά με υπερβολικες προσπάθειες σπούδασαν τα παιδιά τους, γονείς με επιτυχημένες εργασίες, επιχειρήσεις που ίδρυσαν για κλείσιμο, είχε αρχίσει η κάθοδος και η διάλυση.
Ποιες εκλογές ονειρεύονται; Τους έχει σιχαθεί ο κόσμος , τόσο ξεδιαντροποι