Κι ήρθαν στην σκέψη μου τα λόγια του αγαπημένου μου Χαλίλ Κιμπράν για την Αγάπη…
“Σαν δεμάτια καλαμποκιού σε μαζεύει κοντά της.Σε αλωνίζει για να σε καθαρίσει.
Σε κοσκινίζει για να σε ελευθερώσει από τις φλοίδες.
Σε αλέθει για να σε λευκάνει.
Σε ζυμώνει για να σε μαλακώσει.
Κι έπειτα σε προσφέρει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για το άγιο του Θεού δείπνο.”
Γιατί;
Γιατί όλοι οι γάμοι ναυαγούν;
Επειδή δεν είναι προϊόν συνειδητής επιλογής. Αν αγαπήσεις συνειδητά, τότε η αγάπη μπορεί να διαρκέσει αιώνια, γιατί με τη συνειδητότητα τα πάντα είναι αιώνια. Χωρίς αυτή, τα πάντα είναι εφήμερα.
Αν μπορείς να αγαπήσεις συνειδητά -κι όχι σαν θύμα των τεχνασμάτων της φύσης- με μια αγάπη συνειδητή, τότε δεν ολισθαίνεις προς τα πάνω, αλλά ανυψώνεσαι.
Τότε η αγάπη γίνεται δύναμη που σε ολοκληρώνει. Δεν σε διαλύει. Γίνεται επίγνωση. Τότε μέσα στη σχέση γίνεσαι όλο και πιο συνειδητός.
Νοιάζεσαι για τον άλλον, μα δεν τον χρησιμοποιείς. Νοιάζεσαι και μοιράζεσαι, μα δεν κατέχεις.
Ελευθερώνεις τον άλλον και με την απελευθέρωση του ελευθερώνεσαι κι εσύ. Γίνεστε δυο συνταξιδιώτες σε ένα ανώτερο ταξίδι.
Βοηθάτε ο ένας τον άλλον, γιατί υπάρχουν παγίδες. Ο δρόμος είναι μακρύς και το ταξίδι ατελείωτο κι είναι όμορφο να είσαι με κάποιον που να μοιράζεται μαζί σου κάθε αγωνία, κάθε πόνο, κάθε βάσανo, κάθε χαρά, κάθε στιγμή σιωπής.
Κάποιον που να μπορείς να επικοινωνείς, να λες τι σου συμβαίνει, που να μπορείς να βασίζεσαι πως θα σε βοηθήσει σε ό,τι κι αν συμβεί, να βασίζεσαι πως θα σ’ αγαπά σε όλες τις στιγμές, καλές ή κακές, στιγμές οργής ή χαράς, στιγμές θλίψης ή ευτυχίας.
Δεν κρύβεις τίποτα από εκείνον που αγαπάς. Μένεις ανοιχτός και τρωτός. Η αγάπη δεν επιδέχεται όρους. Δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις και καταστάσεις.
Η συνειδητή αγάπη είναι φαινόμενο ολοκληρωτικά διαφορετικό. Σπάνια συμβαίνει, μα όταν συμβεί είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορούν να συμβούν σ’ αυτό τον κόσμο.
OSHO
patanjaligreek
