Μην ανησυχείς, το κάρμα δίνει στον καθένα ό,τι του αξίζει
Εσύ αλήθεια πιστεύεις στο κάρμα; Κι όχι δεν εννοώ αυτές τις δηλώσεις του στιλ έκανες κακό στην προηγούμενη ζωή, θα γεννηθείς σκουλήκι στην επόμενη κι άλλα τέτοιες γεμάτες νόημα και χωρίς καμία βάση δηλώσεις.
Υπάρχει κι άλλη μια πλευρά της ζωής… αυτή που προσεύχεσαι να σβήσουν οι κακές μέρες – όλοι μας έχουμε και αυτές – που σε κράτησαν μακρυά από πολυαγαπημένα πρόσωπα… κι έρχεται “κάτι” που φαντάζει τρομακτικό, αλλά που έρχεται να ισορροπήσει και να σμίξει τις ψυχές της ψυχής σου…
Καλλιόπη
Σου μιλάω για το γραμμένο σου ως άνθρωπος. Εδώ, τώρα, σε αυτή τη ζωή. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει κι άλλη κι ούτε με ενδιαφέρει, για να σου πω την αλήθεια. Το «τώρα», αυτό με νοιάζει.
Ο όρος «κάρμα», λοιπόν προέρχεται από το «καρ» που σημαίνει το πράττειν και την κατάληξη «-μα» που σημαίνει το αποτέλεσμα. Δράση κι αντίδραση κοινώς. Με κάθε σου πράξη, λοιπόν, κινείς εσύ ο ίδιος τα νήματα της πορείας σου και πλάθεις εσύ ο ίδιος το πεπρωμένο σου.
Τίποτα δεν είναι προγραμματισμένο κι όλα περνούν απ’ τα χέρια σου. Διαλέγεις πόρτα, και αντικρίζεις το καινούριο σου τοπίο. Συνεχώς διαλέγεις πόρτες. Αυτό δε σταματάει ποτέ. Και συνεχώς καλείσαι να κάνεις επιλογές.
Κάθε μέρα που περνάει παίζει ρόλο. Κάθε επιλογή που κάνεις, κάθε σου συμπεριφορά αλλάζει όλη σου την πορεία. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό και πόση βαρύτητα έχει; Ας στο εξηγήσω λίγο καλύτερα, να είμαστε σίγουροι πως το εμπέδωσες. Έκανες καλό; Καλό θα λάβεις. Έκανες κακό; Μάντεψε τι έπεται στη συνέχεια.
Ας σου το γυρίσουμε τώρα στις σχέσεις γιατί αυτό μας καίει, ας το παραδεχτούμε. Έχεις την εντύπωση πως μένει κάτι ατιμώρητο; Ο καημένος ο Timberlake έχει βραχνιάσει να στο λέει. «What goes around comes around». Ό,τι δίνεις, παίρνεις, αγάπη. Τροχός είναι και γυρνάει. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων. Και το χαίρομαι όσο δε φαντάζεσαι.
Πολλοί κάνουν το λάθος και πιστεύουν πως σε μια σχέση που έχουν πληγωθεί, πρέπει απαραιτήτως να είναι κι εκείνοι οι τιμωροί του βασανιστή τους, με αποτέλεσμα όταν δεν το καταφέρνουν αυτό να λένε πως έφυγε ατιμώρητος. Αμ δε. Έχει και παρακάτω.
Δε χρειάζεται να τιμωρήσεις εσύ κανέναν για τίποτε. Ο δρόμος που βαδίζουν από μόνος του αρχίζει κι έχει λακκουβίτσες. Κι εκεί είναι που βλέπεις τους θύτες να γίνονται θύματα. Εκεί είναι που κλείνει κι ο κύκλος. Ο θύτης πλέον αντικρίζει κάθε του άσχημη πράξη. Μπορεί να μην έχει την ίδια μορφή. Μπορεί να έχει άλλη σύσταση. Μα εξακολουθεί να είναι η δική του τιμωρία. Το δικό του χρέος που καλείται να ξεχρεώσει.
Έτσι είναι η ζωή, μωρό μου. Όμορφοι μικροί κύκλοι. Στο τέλος της ημέρας σου σερβίρεται αυτό ακριβώς που σου αξίζει. Δε χρειάζεται να μαυρίζεις την ψυχή σου με άσχημες πράξεις κι εκδικητικές σκέψεις.
Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις στην πορεία σου είναι να φέρεσαι με καλοσύνη κι απλοχεριά.
Όταν το κάνεις αυτό, όσο και να σε έχουν γρατζουνίσει, κάτσε αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου, περιποιήσου τα γδαρσίματά σου κι απλά παρακολούθα το κάρμα να κάνει τη δουλειά του. Οι κύκλοι θα κλείνουν ένας-ένας κι όλα θα μπουν στη θέση τους.
Όσο για σένα που υπήρξες σωστός και φέρθηκες με ευγένεια, η επιβράβευση θα έρθει κι αυτή στην ώρα της. Μη βιάζεσαι. Ένα βήμα τη φορά. Και τότε θα είναι που θα συνειδητοποιήσεις πως άξιζε κι η παραμικρή γρατζουνιά.
Όλα λειτουργούν με ακρίβεια, σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι. Την κατάλληλη στιγμή, το κατάλληλο πιάτο.
Απ’ το κάρμα με αγάπη.
Ελπίδα-Μαρία Κουτσοπούλου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ΤΟ “ΚΑΡΜΑ” ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΕΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ “ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ”, ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ), Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ, ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΖΩΗ ΟΜΩΣ, ΟΧΙ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ή ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ…
Έχω δει ψυχές που αδικήθηκαν, αλλά υπέμειναν την αδικία με καλούς λογισμούς και τους έλουσε η Χάρις σ’ αυτήν την ζωή.
Αν σκεφτόμασταν ότι ο πιο αδικημένος είναι ο Χριστός, θα δεχόμασταν με χαρά την αδικία.
Όταν δέχεσαι την αδικία και δικαιολογείς τον πλησίον σου, δέχεσαι τον πολυαδικημένο Χριστό στην καρδιά σου.
Τότε ο Χριστός μένει με το ενοικιοστάσιο μέσα σου και σε γεμίζει με ειρήνη και αγαλλίαση.
Για δοκιμάστε, βρε παιδιά, να ζήσετε αυτήν την χαρά!
Βρέ παιδιά, έχετε λίγη εμπιστοσύνη στον Χριστό! ‘
Όλα όσα παραχωρεί και µας βρίσκουν, για το καλό µας το κάνει!
Κι αν δεν δει ότι θα βγει κάτι καλό, δεν επιτρέπει τίποτα το άσχημο!
Ξέρει ο Θεός.
Έχει πρόνοια για το πλάσμα του.
☦️Άγιος Παϊσιος Αγιορείτης.
Είναι στη φύση του ανθρώπου να μην δέχεται την αδικία… με συγχωρείς, αλλά αυτά τα αγαπουλίστικα, δεν τα δέχομαι… Ούτε Χριστός είμαι, ούτε αγία, ούτε υπεράνω… όταν με αδικούν, θα τ’ ακούσουν… δεν είναι θέμα εγωισμού…
Είμαι μαζί σας… Αλλα δεν θα καταλάβουν…
Και μόνο ένα στοιχείο ήταν ικανό να φανερώσει την αγιότητα του Αγίου Νεκταρίου.
Ποιό;
Ότι ο κόσμος αυτός τον συκοφάντησε, τον αδίκησε, τον δίωξε, τον περιθωριοποίησε.
Και όταν ο κόσμος δεν σε αγαπά ή δεν σε τιμά, αναλαμβάνει ο Θεός.
Όταν μικραίνει η αγκαλιά των αχαρίστων πλαταίνει του Θεού.
Κι όταν η γλώσσα των κατηγόρων σπιλώνει και αμαυρώνει το όνομά σου, ο Θεός σε δοξάζει.
Αργά ή γρήγορα ο Θεός απαντάει στο κακό.
Όσο ο κόσμος θα κυνηγάει τα παιδιά του Θεού, τόσο Εκείνος θα γεμίζει με Αγίους τον ουρανό.
Έτσι για να σπάει πλάκα με την «ηθική» και την «δικαιοσύνη» μας.
Ότι δεν μας αρέσει, ο Θεός το αγαπάει και ότι πετάμε, Αυτός το μαζεύει.
Η κακία του κόσμου, πήγε να εξαφανίσει τον Άγιο Νεκτάριο από την ιστορία και ο Θεός τον έγραψε στην αιωνιότητα…
Π.Λιβυος.