Τι αρνούνται να πουν τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης για το πώς διοικείται ο κόσμος

Τι αρνούνται να πουν τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης για το πώς διοικείται ο κόσμος

26 Δεκεμβρίου, 2025 0 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:658
Μοίρασέ το

 

 

Ό,τι απομένει από την εθνική και ατομική κυριαρχία είναι σε μεγάλο βαθμό απατηλό. Η τελική τους απομάκρυνσή μπορεί να αποτραπεί μόνο με μια μαζική αφύπνιση στην πραγματικότητα της παγίδας που έχει στηθεί.

Δεν ελπίζω, παρά σε μια θεϊκή παρέμβαση…

Τα γεννήματα των εχιδνών έχουν πλέον αλυσοδέσει την ανθρωπότητα, έχουν μετατρέψει όλους τους αρχηγούς κρατών και όλους τους θεσμούς, σε διεστραμμένα και πλήρως εκβιαζόμενα πρόσωπα και πλέον όλοι οι λαοί, είμαστε έρμαια και σκλάβοι τους…

Μας κυβερνούν διεστραμμένοι και σάπια αιμοσταγή κτήνη και κανένας λαός δεν τολμάει να ξεσηκωθεί… ακόμα και οι επαναστάσεις είναι καθοδηγούμενες απ’ αυτούς… 

Το ερώτημα είναι: Αυτή η ανθρωπότητα, η γεμάτη επίσης διεφθαρμένους λαούς, αξίζει να σωθεί;

 

 

Καλλιόπη Σουφλή

 


Το δόγμα των εταιρικών μέσων ενημέρωσης διαιωνίζει μια ψευδή αφήγηση ότι η Δύση αποτελείται από δημοκρατίες όπου εκφράζεται η λαϊκή βούληση, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει μια συγχωνευμένη κοινότητα πληροφοριών και ένα αγγλοαμερικανικό κατεστημένο που ασκεί σημαντικό έλεγχο.

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, το Σίτι του Λονδίνου και άλλοι θυγατρικοί φορείς χάραξης πολιτικής, όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ασκούν σημαντική δύναμη και επηρεάζουν τις παγκόσμιες πολιτικές, συχνά παρακάμπτοντας την κυριαρχία και τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Επιπλέον, η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων της CIA, της MI6 και της Μοσάντ, έχει εμπλακεί σε διάφορες δραστηριότητες αλλαγής καθεστώτος και σε μυστικές επιχειρήσεις, και έχει σχηματίσει μια συγχωνευμένη εγκληματική οντότητα που ενεργεί κατά των συμφερόντων των υποτιθέμενων χωρών-χορηγών της.

 


Το 40ό Ελευθεριακό Σεμινάριο (Libsem 2025) πραγματοποιήθηκε στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, στις 21-22 Νοεμβρίου 2025. Το πρόγραμμα περιελάμβανε συνεδρίες για την οικονομία, την πολιτική, το δίκαιο, την επιστήμη, την τεχνολογία, τα μέσα ενημέρωσης και τον ακτιβισμό, με έμφαση σε θέματα που αφορούν την ελευθερία, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, η υγεία, η διακυβέρνηση και άλλα.

Περιλάμβανε ομιλίες εμπειρογνωμόνων, συζητήσεις σε πάνελ και διαδικτυακές εμφανίσεις από εξέχουσες προσωπικότητες όπως ο γερουσιαστής Ραντ Πολ, ο Μπράιαν Κάπλαν, ο βουλευτής Τόμας Μάσι και ο Ρόμπιν Χάνσον. 

Ο Nick Hudson, Νοτιοαφρικανός αναλογιστής και πρόεδρος της PANDA, μίλησε επίσης στην εκδήλωση. Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του Hudson στο Libsem 2025, στο οποίο έχουμε προσθέσει ορισμένους πόρους σε [αγκύλες].


Τι πρέπει να γνωρίζουν όλοι για το κυρίαρχο δόγμα

Από τον Νικ Χάντσον

Πίνακας περιεχομένων

  1. Η Κατάσταση του Κόσμου
  2. Η Κοινότητα Αθέμιτων Πληροφοριών
  3. Σύνδεσμοι της κοινότητας πληροφοριών των Χρωματιστών Επαναστάσεων
  4. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών
  5. Συναντιούνται αυτοί οι δύο πυλώνες στην κορυφή;
  6. Τι μας περιμένει;

Η Κατάσταση του Κόσμου

Νωρίτερα φέτος, έγραψα τα εξής για…

Πριν από πέντε χρόνια, έγινα μέλος μιας μειοψηφίας που διέκρινε την απάτη με την πανδημία του κορονοϊού και προειδοποίησε ότι ήταν προάγγελος ενός παγκόσμιου τεχνοκρατικού κράτους επιτήρησης. Μιλούσαμε για ένα επερχόμενο ψηφιακό δίκτυο ελέγχου, μια εποχή ψηφιακής φεουδαρχίας, την έλευση των ψηφιακών ταυτοτήτων και των προγραμματιζόμενων ψηφιακών νομισμάτων των κεντρικών τραπεζών, και για την οπλοποίηση των λεγόμενων στόχων βιώσιμης ανάπτυξης – των ΣΒΑ – για την επιδίωξη αυτών των στόχων. Όσοι μας αποκαλούσαν θεωρητικούς συνωμοσίας τώρα φαίνονται πολύ ανόητοι, καθώς οι εξελίξεις προχωρούν με ιλιγγιώδη βήματα και με αστραπιαίους ρυθμούς.

Βλέπουμε την ολοκληρωτική καταστροφή πολιτισμών και χωρών της Δύσης, και συμπεριλαμβάνω τη Νότια Αφρική σε αυτήν την ομάδα. Και βλέπουμε την υπερεπιθετική αποικιοκρατία των αναγκαστικών επενδύσεων σε δαπανηρές και οικονομικά καταστροφικές οικονομίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, καθώς και την αποσταθεροποίηση των εθνών που δεν συμμορφώνονται.

Το δόγμα των κυρίαρχων [δηλαδή εταιρικών ή κληρονομημένων] μέσων ενημέρωσης εξακολουθεί να εμμένει στην γοητευτικά παιδαριώδη προοπτική ότι η Δύση αποτελείται από δημοκρατίες όπου εκφράζεται η λαϊκή βούληση, αλλά τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Δεν είχε καμία διαφορά που ο Τραμπ νίκησε την Καμάλα Χάρις. Όπως ο Ζελένσκι στην Ουκρανία, αυτοί οι άνθρωποι είναι κατασκευές με απλώς επιφανειακές διαφορές, στερούνται πολιτικής εμπειρίας και προωθούν μονοκομματικά συμφέροντα, είτε το επιθυμούν είτε όχι.

Ως απόδειξη αυτού του ισχυρισμού, σας παραθέτω μερικά σκληρά γεγονότα. Μέσα σε περίπου εκατό ημέρες από την ανάληψη των καθηκόντων του Τραμπ, η Palantir, μια επιχείρηση παρακολούθησης που ίδρυσε ο Peter Thiel με την υποστήριξη της In-Q-Tel, του εμπορικού τεχνολογικού βραχίονα της CIA, είχε λάβει τεράστια κρατική χρηματοδότηση – 10 δισεκατομμύρια δολάρια από τον Στρατό των ΗΠΑ και ένα ακόμη περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια από τα Υπουργεία Εσωτερικής Ασφάλειας και Άμυνας, και το Πεντάγωνο. Ταυτόχρονα, ο Τραμπ κατέστρεψε πλήρως τις δομές που επικεντρώνονταν στην προστασία της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων, επιτρέποντας στις κυβερνητικές υπηρεσίες να μοιράζονται δεδομένα πολιτών χωρίς περιορισμό. Επίσης, σημαντικό ήταν αυτό που δεν έκανε ο Τραμπ. Δεν ανέτρεψε την κατάργηση από τον Ομπάμα ενός νόμου που καθιστούσε παράνομη για την κυβέρνηση των ΗΠΑ την προπαγάνδα και την ψευδαίσθηση στους πολίτες των ΗΠΑ.

Όλα αυτά τα βήματα ήταν η συνέχεια μιας πορείας ενός αιώνα, χτισμένης γύρω από δύο σημαντικούς πυλώνες – πρώτον, μια συγχωνευμένη κοινότητα πληροφοριών που ενσωματώνει τη CIA, την MI6 και τη Μοσάντ, και δεύτερον, αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Αγγλοαμερικανικό Κατεστημένο – την αδιαφανή δομή εξουσίας που επικρατεί πάνω από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, το Σίτι του Λονδίνου – μια πολιτική δομή που βρίσκεται εκτός ελέγχου του βρετανικού στέμματος για χίλια χρόνια, και τη Γουόλ Στριτ.

Ως εισαγωγή στον πυλώνα της κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών, προσκαλώ όποιον από εσάς μπορεί να αισθάνεται άβολα σκεπτικός σε αυτό το στάδιο να βγάλει το τηλέφωνό του και να αναζητήσει την καταχώρηση για την Επιχείρηση Gladio στη Wikipedia, ώστε να μπορεί να επαληθεύσει αυτά που πρόκειται να σας πω σχετικά.

[Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει να διαβάσετε: Πόση επιρροή έχει η MI6 στα παγκόσμια γεγονότα και σε ποιον λογοδοτεί; και Η μυστική συνεργασία της CIA, της MI6 και των Ναζί και πώς οι Ουκρανοί Ναζί έχουν διεισδύσει στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική ]

Η Κοινότητα Αθέμιτων Πληροφοριών

Η Επιχείρηση Gladio ήταν μια μυστική επιχείρηση της CIA που ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών («OSS»), ο πρόδρομος της CIA, άφησε πίσω Αμερικανούς στρατιώτες στην Ευρώπη αντί να τους αποσύρει, δίνοντάς τους οδηγίες να κρύβουν όπλα και να παραμένουν στη θέση τους μέχρι να χρειαστούν. Ο δηλωμένος σκοπός ήταν η καταπολέμηση του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού, αλλά η επιχείρηση εξελίχθηκε σε ένα δίκτυο μυστικών, συχνά τρομοκρατικών, δραστηριοτήτων. Αυτές οι ενέργειες περιελάμβαναν βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες στην Ιταλία και τη Γερμανία, όπως η βομβιστική επίθεση στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια το 1980 που σκότωσε 85 και τραυμάτισε 285, η δολοφονία ενός δημοσιογράφου που ερευνούσε την επιχείρηση το 1989 και η απαγωγή και δολοφονία του Ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο το 1978. Αυτές οι πράξεις φέρονται να είχαν σχεδιαστεί για να χειραγωγήσουν τα πολιτικά αποτελέσματα ενσταλάζοντας φόβο και μετατοπίζοντας την κοινή γνώμη. Η επιχείρηση, η οποία αφορούσε ένα δίκτυο έως και 20.000 πρακτόρων σε όλη την Ευρώπη, τερματίστηκε επίσημα από τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1990, ο οποίος προηγουμένως την είχε διοικήσει ως Διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αλλά η κληρονομιά της παρέμεινε, με ορισμένα άτομα που φυλακίστηκαν για τρομοκρατικές πράξεις να απελευθερώνονται αργότερα λόγω στοιχείων που ενέπλεκαν τη CIA.

Ο θεωρητικός τερματισμός της Επιχείρησης Gladio δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως οποιαδήποτε ουσιαστική οριοθέτηση της δραστηριότητας της κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών. Αυτό που είχε συμβεί μέχρι το 1990 είναι ότι η CIA είχε γίνει επιδέξια στην παράκαμψη νόμων που περιόριζαν τη δραστηριότητά της στο εξωτερικό. Το έκανε αυτό επιτάσσοντας οργανισμούς που δεν είχαν πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως η USAID και το NED – το Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία. Αύξησε την κρατική χρηματοδότηση αυτών των οργανισμών μέσω της κατάληψης ιδρυμάτων, όπως το Ινστιτούτο Brookings, η Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών Johns Hopkins και το Ίδρυμα Carnegie για τη Διεθνή Ειρήνη. Τα σημάδια μιας τέτοιας θεσμικής κατάληψης είναι κάθε άλλο παρά ανεπαίσθητα. Για παράδειγμα, ο Bill Burns, ο οποίος διηύθυνε το Ίδρυμα Carnegie για επτά χρόνια, το άφησε για να γίνει ο νυν Διευθυντής της CIA, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική επικάλυψη μεταξύ των δύο.

Από το 1990, έχει διεξαχθεί μια μακρά σειρά δραστηριοτήτων αλλαγής καθεστώτος – οι λεγόμενες «έγχρωμες επαναστάσεις», στις οποίες φέρεται να εμπλέκονται η CIA, η USAID και η NED.

• Η Επανάσταση των Ρόδων στη Γεωργία (2003) προηγήθηκε της χρηματοδότησης και της οργανωτικής υποστήριξης από την USAID και την NED για την μηχανοργάνωση των εκλογικών καταλόγων, την υποστήριξη κομμάτων της αντιπολίτευσης και ΜΚΟ, καθώς και την εκπαίδευση και χρηματοδότηση ομάδων νέων εμπνευσμένων από το Γιουγκοσλαβικό Κίνημα Otpor!. Μια άλλη έγχρωμη επανάσταση βρίσκεται σε λίγο πολύ μόνιμη εξέλιξη από το 2023. · Πριν από την Πορτοκαλί Επανάσταση στην Ουκρανία (2004–2005), χρηματοδότησαν «φιλοδημοκρατικές» μη κυβερνητικές οργανώσεις που υποστήριζαν το «φιλοδημοκρατικό κίνημα», με τον Ron Paul να επικαλείται χρηματοδότηση 60 εκατομμυρίων δολαρίων μέσω ΜΚΟ που είχαν αποκοπεί από τις δραστηριότητες. Παρόμοιες δράσεις παρατηρήθηκαν γύρω από τις διαμαρτυρίες της ουκρανικής Euromaidan (2013–2014).

• Και μπορεί κανείς να διηγηθεί παρόμοιες ιστορίες για την Επανάσταση των Τουλιπών στο Κιργιστάν (2005), την Επανάσταση των Κέδρων στον Λίβανο (2005), την Αραβική Άνοιξη (δεκαετία του 2010), το Κίνημα του Ηλίανθου στην Ταϊβάν (2014), τις διαμαρτυρίες του 2020 στη Λευκορωσία, τις διαμαρτυρίες του 2022 στο Περού, τις διαμαρτυρίες του 2014 στην Αίγυπτο, τις διαμαρτυρίες του 2016 στη Βραζιλία που οδήγησαν στην καθαίρεση της Προέδρου Ρούσεφ, τις διαμαρτυρίες του 2020 στη Βολιβία που οδήγησαν στην παραίτηση του Προέδρου Έβο Μοράλες, την Επανάσταση του Κρόκου του 2007 στη Μιανμάρ και την Πράσινη Επανάσταση του 2009 στο Ιράν.

Έχω ήδη αναφέρει δώδεκα. Υπάρχουν κι άλλα, και η ιστορία της επέμβασης της USAID και της NED στη Νότια Αφρική από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ολόκληρης συζήτησης. Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Αποτελούν απόδειξη μιας κοινότητας πληροφοριών που διαθέτει τους πόρους και την ικανότητα να διασφαλίσει ότι σχεδόν κάθε έθνος στη γη – με ίσως έξι εξαιρέσεις συνολικά – υποτάσσεται στη βούληση του κατεστημένου.

[Σχετικό: Η USAID χρηματοδότησε τον Σόρος, ο οποίος χρηματοδότησε ακροαριστερές ατζέντες στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική , και ο Τζορτζ Σόρος χρηματοδοτεί φιλοπαλαιστινιακές φοιτητικές ομάδες για να προκαλέσει αταξία. Πώς πρέπει να αντιδράσει η πολιτική αριστερά; ]

Για να κλείσει ο κύκλος στο κεφάλαιο της κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών σε αυτό το θέμα, με ίσως κωμικό τρόπο, η Βικτόρια Νούλαντ, η ιέρεια των αμερικανικών ενεργειών αλλαγής καθεστώτος, η οποία ήταν στενά συνδεδεμένη με την καταστροφή της Ουκρανίας που διήρκεσε δύο δεκαετίες και εξακολουθεί να βρίσκεται τόσο τραγικά σε εξέλιξη, διορίστηκε τον περασμένο μήνα διευθύντρια του Εθνικού Ιδρύματος για τη Δημοκρατία. Δεν μπορείς να το επινοήσεις.

Θα προσθέσω επίσης ότι πιστεύω ότι οι κοινότητες πληροφοριών των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ισραήλ έχουν σχηματίσει μια λίγο-πολύ συγχωνευμένη εγκληματική οντότητα για το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου αιώνα και ότι έχουν περάσει πολλές δεκαετίες από τότε που ήταν τελευταίο φορά δυνατό να περιμένουμε από αυτές να ενεργούν σύμφωνα με τα υποτιθέμενα συμφέροντα των χωρών χορηγών τους.

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών

Στρέφομαι τώρα στον κόσμο της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών. Νωρίτερα φέτος, ενώ εξηγούσα πώς αυτός ο σπάνια ακούγεται οργανισμός επιτίθεται στην ανθρωπότητα, έγραψα τα ακόλουθα σε απάντηση σε μια ερώτηση σχετικά με τα σχόλια που έκανε ο Πρωθυπουργός του Καναδά Κάρνεϊ:

Αυτό συνοψίζει καλά τον τρόπο με τον οποίο η BIS αναλαμβάνει άμεσες δράσεις, αλλά ασκεί επίσης εξουσία στους διαδρόμους των δευτερευόντων υπευθύνων χάραξης πολιτικής. Οι βασικοί που αξίζει να αναφερθούν είναι η Λέσχη της Ρώμης, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, το Chatham House, το Ίδρυμα Rockefeller, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το Ινστιτούτο Tony Blair για την Παγκόσμια Αλλαγή. Συλλογικά, αυτοί οι φορείς αντιμετωπίζουν τις εθνικές κυβερνήσεις απλώς ως τα όργανα επιβολής των παγκοσμιοποιητικών πολιτικών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την άσκοπη καυχησιολογία του Klaus Schwab, «Vee penetrate zee cabinets».

[Σχετικό: Mark-to-market: Ένα σχέδιο BIS που βοήθησε στην έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και 63 κεντρικές τράπεζες εφαρμόζουν τη Βασιλεία III, η οποία περιλαμβάνει την ευρέως διαδεδομένη πρακτική των «bail-in» για τη διάσωση τραπεζών που βρίσκονται σε κατάσταση χρεοκοπίας ]

Συναντιούνται αυτοί οι δύο πυλώνες στην κορυφή;

Περιεκτικά επιχειρήματα για την απόδειξη της ύπαρξής τους μπορούν να βρεθούν σε βιβλία όπως το « The Anglo-American Establishment » της Carol Quigley, ο « Tower of Basel » του Adam LeBor, οι « Two World Wars and Hitler » των Macgregor και Dowd και το « Wall Street, the Nazis and the Crimes of the Deep State » του David Hughes .

Αλλά ήταν το φαινόμενο της covid που παρείχε τα καλύτερα στοιχεία, με την αδέξια εφαρμογή καινοτόμων και μέχρι τώρα αντενδεικνυόμενων πολιτικών και εντολών, και την θεσμικά περίτεχνη καταστολή της διαφωνίας. Αν και το κοινό οδηγήθηκε στην πεποίθηση ότι το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ – και τα όργανά του, τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων και τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας – εκτελούσαν τον αναμενόμενο ρόλο τους, ο Anthony Fauci ήταν απλώς ένα βιτρίνα. Στο παρασκήνιο, ήταν η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών, που λειτουργούσε μέσω του Υπουργείου Άμυνας, που κατείχε την εξουσία.

Αυτό που τα κυρίαρχα [δηλαδή εταιρικά ή παραδοσιακά] μέσα ενημέρωσης παρέλειψαν εντελώς να αναφέρουν ήταν ότι η σύμβαση της Pfizer δεν είχε καμία σχέση με τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών ενός εμβολίου, αλλά αφορούσε την απόδειξη της παραγωγικής ικανότητας για ένα βιολογικό αντίμετρο. Σε μια υπόθεση καταγγελίας που ισχυριζόταν ότι οι δοκιμές που αναφέρθηκαν στην Υγεία και τις Ανθρωπίνες Υπηρεσίες («HHS») είχαν διεξαχθεί άκυρα, η επιτυχημένη υπεράσπιση της Pfizer ήταν ότι, όσον αφορά τη στρατιωτική της σύμβαση, δεν είχε καμία υποχρέωση να διεξάγει έγκυρες κλινικές δοκιμές. Έτσι, οι δοκιμές ήταν μια απάτη και μια απάτη, και με αυτό το μικρό κομμάτι στολίδι, μια νέα γενετική θεραπεία βυθίστηκε σε δισεκατομμύρια όπλα.

Αυτές οι ενέσεις ήταν μια καταστροφή, με ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας πολύ πιο σημαντικά από αυτά του υποτιθέμενου ιού SARS-CoV-2, αλλά ο έλεγχος των μέσων ενημέρωσης ήταν έντονος και οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν εμποδίσει τις προσπάθειες πρόσβασης στα δεδομένα σε επίπεδο πληθυσμού. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η ανατριχιαστικά μετονομασμένη Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας («UKHSA») του Ηνωμένου Βασιλείου αρνήθηκε να δημοσιεύσει δεδομένα που θα συνέδεαν τους υπερβολικούς θανάτους με τις ενέσεις, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα οδηγούσε σε «δυσφορία ή θυμό» εκ μέρους των πενθούντων συγγενών, διακινδυνεύοντας «να βλάψει την ευημερία και την ψυχική υγεία των οικογενειών και των φίλων των ανθρώπων που πέθαναν».

[Σχετικό: Ο βρετανικός φορέας δημόσιας υγείας αρνείται να δημοσιεύσει δεδομένα για το εμβόλιο της Covid, καθώς θα προκαλούσε την οργή του κοινού εάν ανακαλυπτόταν σύνδεση με βλάβες ]

Ένας από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους επιβλήθηκε αυτή η αδιάκοπη επιδίωξη παράλογων και μη δοκιμασμένων εντολών και ενέσεων ήταν ο οικονομικός. Οι χώρες που επέβαλαν lockdown παρουσίασαν τεράστια ελλείμματα και τα δάνεια για τη χρηματοδότησή τους απλώς εξαρτήθηκαν από τη συνεχιζόμενη εφαρμογή των μέτρων. Πιστεύω λοιπόν ότι το συμπέρασμα ότι υπάρχει μια αδιαφανής κοινή δομή ελέγχου που λειτουργεί σε επίπεδο πάνω από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και την κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες και οι δύο είναι απλώς όργανα επιβολής του νόμου, είναι δύσκολο να αναιρεθεί.

Τι μας περιμένει;

Αν είχα αρκετό χρόνο, θα σας είχα καθοδηγήσει στην ακμάζουσα και λαβυρινθώδη αρχιτεκτονική που βλέπει δεδομένα από την υποδομή επιτήρησης της κοινότητας πληροφοριών να τροφοδοτούνται σε έναν μηχανισμό λήψης αποφάσεων που βασίζεται σε συστήματα και επιτρέπει στην αλγοριθμική, «επιστημονική» διακυβέρνηση να αντικαταστήσει τη δημοκρατική διαβούλευση, και πώς ένα πλέγμα συνθηκών και συμφωνιών καθιστά την εθνική κυβέρνηση ανίσχυρη να αντισταθεί σε αυτό. Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ στον ρόλο που έπαιξαν οι ηγέτες της Νότιας Αφρικής, όπως ο Ρόουντς και ο Σματς, στην ίδρυση των πρωτοποριακών φορέων που ανέπτυξαν την αργά διεισδυτική τεχνοκρατία.

Αρκεί να πούμε ότι ό,τι απομένει από την εθνική και ατομική κυριαρχία είναι σε μεγάλο βαθμό απατηλό. Η τελική τους απομάκρυνσή μπορεί να αποτραπεί μόνο με μια μαζική αφύπνιση στην πραγματικότητα της παγίδας που έχει στηθεί. Από ό,τι βλέπω, αυτή η αφύπνιση απέχει πολύ από το να συμβεί για τους περισσότερους ανθρώπους. Βλέπω ανθρώπους να σκέφτονται τη Νότια Αφρική και να εύχονται «μακάρι το ANC να έκανε αυτό ή το DA να έκανε εκείνο». Αλλά αυτό σημαίνει ότι λειτουργούμε σε επίπεδο εξαιρετικής αφέλειας. Ομοίως, το να πιστεύουμε ότι η νίκη του Τραμπ επί της Χάρις θα μας σώσει είναι βαθιά ανόητο.

Η ιστορία δεν προσφέρει πολλές ελπίδες. Φαίνεται ότι πάντα ίσχυε ότι μια αδυσώπητη αύξηση του συγκεντρωτισμού και του μεγέθους του κράτους λύνεται μόνο με συστημική κατάρρευση. Δεδομένης της ευθραυστότητας του παγκόσμιου συστήματος εφοδιαστικών αλυσίδων και χρηματοδότησης, αυτό είναι ένα δύσκολο αποτέλεσμα, αλλά είναι ένα βέβαιο αποτέλεσμα. Τα προβλήματα του συγκεντρωτισμού δεν λύνονται ποτέ με την παρουσία περισσότερων δεδομένων ή την ταχύτερη επεξεργασία τους. Η αισιοδοξία στην οποία προσκολλώμαι είναι ότι οι άνθρωποι είναι επιδέξιοι στην επίλυση προβλημάτων και οι συνθήκες ελευθερίας υπό τις οποίες μπορεί να συμβεί η παραγωγή γνώσης δεν έχουν ακόμη εξαλειφθεί εντελώς.

Αποκαλύψτε Νέα: Φώτα, Κάμερα, ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Τι ΚΡΥΒΟΥΝ τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης για το πώς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ λειτουργεί ο κόσμος. Ανακαλύψτε τα μυστικά που δεν θέλουν να μάθετε!

 

Πηγή

Προβολές : 658

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email attiknea@otenet.gr η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.