ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ· ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΝ.

ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ· ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΝ.

28 Οκτωβρίου, 2025 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:355
Μοίρασέ το

 

“Δεν ζει χωρίς πατρίδες η ανθρώπινη ψυχή”
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

 

 

Ένα κράτος χωρίς σύνορα είναι όπως μια ψυχή χωρίς σώμα — διάχυτη, απροσδιόριστη, ανίκανη να εκφράσει ουσιαστικά τον εαυτό της.

ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ· ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΝ.

 

Σε μια εποχή που ο κόσμος οραματίζεται την κατάργηση των ορίων, η ίδια η έννοια των συνόρων μοιάζει ξεπερασμένη, σχεδόν παρωχημένη. Μιλούν για παγκοσμιοποίηση, για ελεύθερη διακίνηση, για έναν πλανήτη χωρίς φραγμούς. Κι όμως, η ύπαρξη των συνόρων παραμένει θεμελιώδης — όχι ως σύμβολο αποκλεισμού, αλλά ως προϋπόθεση ταυτότητας, ειρήνης και αυτογνωσίας.
Τα σύνορα δεν είναι μόνο γραμμές πάνω σε χάρτες· είναι σημεία αναφοράς. Δηλώνουν το «εμείς» και το «εσείς», όχι για να διχάσουν, αλλά για να αναγνωρίσουν τη διαφορετικότητα. Όπως το δέρμα ορίζει το σώμα και το προστατεύει, έτσι και τα σύνορα ορίζουν τον χώρο μέσα στον οποίο μπορεί να αναπτυχθεί η συλλογική βούληση ενός λαού.
Ένα κράτος χωρίς σύνορα είναι όπως μια ψυχή χωρίς σώμα — διάχυτη, απροσδιόριστη, ανίκανη να εκφράσει ουσιαστικά τον εαυτό της.
Η κατάργηση των συνόρων δεν οδηγεί στην ενότητα, αλλά στο χάος της ομογενοποίησης. Όταν οι πολιτισμοί συγχέονται χωρίς όρια, χάνουν τη μοναδικότητά τους.
Ο πλούτος τής ανθρωπότητας βρίσκεται στη διαφορά, όχι στη μίξη χωρίς μέτρο. Τα σύνορα λειτουργούν ως χώρος διαλόγου, όχι ως τοίχος. Είναι τα παράθυρα μέσα από τα οποία οι λαοί βλέπουν ο ένας τον άλλον, όχι οι φυλακές που τους κρατούν χώρια.
Κάθε σύνορο, φυσικό ή νοητό, κρύβει μέσα του τη σοφία τού μέτρου. Η φύση άλλωστε ζει με όρια — τα βουνά ορίζουν τις πεδιάδες, οι θάλασσες χωρίζουν και συνάμα ενώνουν ηπείρους.
Στην αρμονία αυτών των ορίων στηρίζεται η ζωή. Έτσι, για να λειτουργήσουν οι κοινωνίες, χρειάζονται το σαφές περίγραμμά τους. Όπου όλα επιτρέπονται και τίποτα δεν ορίζεται, εκεί γεννιέται η αυθαιρεσία, όχι η ελευθερία.
Η ελευθερία δεν ανθεί μέσα στην απουσία ορίων· ανθεί μέσα στην επίγνωση αυτών. Μόνο γνωρίζοντας πού αρχίζει και πού τελειώνει το δικό μας έδαφος, το δικό μας δικαίωμα, μπορούμε να σεβαστούμε του άλλου. Το σύνορο λοιπόν δεν είναι φράχτης, είναι σημείο ισορροπίας. Είναι το «όριο» που, αντί να φυλακίζει, εξασφαλίζει τη συνύπαρξη.
Όσοι φαντάζονται έναν κόσμο χωρίς σύνορα, συχνά λησμονούν πως πίσω από κάθε λαό υπάρχει Ιστορία, Μνήμη, Πολιτισμός. Αυτά δεν καταργούνται με διατάγματα ή ιδεολογικά οράματα.
Η πατρίδα είναι ανάγκη ψυχική, όχι γεωγραφική — είναι ο χώρος όπου η μνήμη, η γλώσσα και το βίωμα βρίσκουν κοινή στέγη. Και για να υπάρξει στέγη, χρειάζονται τοίχοι, χρειάζεται πλαίσιο, χρειάζεται όριο.
Τα σύνορα, επομένως, δεν είναι σύμβολα διαίρεσης, αλλά σύμβολα ωριμότητας.
Είναι το σημείο όπου αναγνωρίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι, ότι υπάρχουν κι άλλοι πέρα από εμάς. Και μόνον έτσι μπορεί να υπάρξει αληθινή ειρήνη· όχι με την κατάργηση των ορίων, αλλά με τον σεβασμό τους.
Ο κόσμος χρειάζεται σύνορα, όχι για να απομονωθεί, αλλά για να γνωρίζει πού τελειώνει η επικράτεια τού ενός και αρχίζει η επικράτεια του άλλου.
Γιατί μόνο εκεί, στο λεπτό αυτό όριο, γεννιέται ο πολιτισμός.
ΡΙΖΑ ΠΟΥ ΘΡΕΦΕΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
Τιμή σε όσους φύλαξαν τα σύνορα,
όχι μονάχα με όπλα,
μα με ψυχή που δεν λύγισε στον φόβο.
Σε εκείνους που στάθηκαν στα περάσματα του ανέμου,
εκεί που τελειώνει η γη και αρχίζει η ευθύνη,
κι αναφώνησαν: <<εδώ ανασαίνει το χρέος για την πατρίδα>>.
Τιμή σε όσους πήραν αποφάσεις βαρειές
με καθαρό νου και πίστη βαθειά
όταν η πατρίδα κινδύνευε να σβήσει από τους χάρτες.
Μα πιο πολύ
τιμή σε όσους δεν γύρισαν.
Σε όσους έγιναν χώμα ιερό,
ρίζα που θρέφει τη λευτεριά.
Γιατί χωρίς αυτούς,
δεν θα υπήρχε πρωί πάνω στα βουνά,
ούτε δειλινό να αργοσβήνει στη θάλασσα,
μηδέ σημαία να κυματίζει στον άνεμο.
Κι αν η πατρίδα ανασαίνει ακόμη,
είναι γιατί εκείνοι κράτησαν το φως,
όταν όλα γύρω βούλιαζαν στο σκοτάδι.
Χρόνια πολλά για μια πατρίδα–σύμβολο και φως τού πλανήτη,
που ανέθρεψε πολιτισμούς, φώτισε συνειδήσεις και ανέδειξε το κάλλος τού πνεύματος.
Για τη γη εκείνη όπου ο λόγος έγινε τέχνη, η ελευθερία πίστη, και η ανδρεία βίωμα.
Χρόνια πολλά στην Ελλάδα των ιδανικών και της αρετής, στην κοιτίδα που δίδαξε στον κόσμο την αξία τού ανθρώπου και το μεγαλείο τής ψυχής.
Ας είναι το φως της αιώνιο, να οδηγεί, να εμπνέει, να θυμίζει πως ο πολιτισμός γεννήθηκε εδώ — και πως ακόμη, μέσα στις θύελλες των καιρών, μια σπίθα ελληνική κρατά τον κόσμο άγρυπνο απέναντι στο σκότος.
~Σ.Ζ~
27|10|2025

 

 

Οι γερανοι… – Μαργαρίτα Ζορμπαλα.

 

 

Πηγή

Προβολές : 355

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.