ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΘΕΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ “ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ” ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ…
Προβολές:387
Προς τους ανθρώπους της δικαιοσύνης, τους δικαστικούς λειτουργούς, τους εισαγγελείς και όσους εμπλέκονται στην εκτέλεση αποφάσεων:
Αναρωτιόμαστε ειλικρινά πώς φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει τόσο βαθιά απόσταση ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την κοινωνία.
Πώς γίνεται ένας λαός να νιώθει ότι δεν τον εμπιστεύεται η ίδια η διαδικασία που τον κρίνει;
Και όταν οι αποφάσεις οδηγούν σε ανθρώπινες τραγωδίες, σε οικογένειες που χάνουν το σπίτι τους και τη σταθερότητά τους, αναρωτιόμαστε:
πώς βιώνεται αυτό από όσους καλούνται να το εφαρμόσουν;
Πώς μπορεί κανείς, επιστρέφοντας στο σπίτι του, σε ένα οικογενειακό τραπέζι, να κοιτάζει τα δικά του παιδιά στα μάτια χωρίς να αναρωτηθεί για το αποτύπωμα αυτών των πράξεων στις ζωές άλλων ανθρώπων;
Επιτέλους πρέπει να αντιληφθούμε πως ΣΤΟΧΟΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΕ ΑΛΛΑ… ΚΟΛΠΑ…
Καλλιόπη Σουφλή
Άκουσέ με…
Είμαστε το ζωντανό παράδειγμα ανθρώπων που η ζωή δεν τους φέρθηκε ευγενικά κι όμως κάποιοι διαλέξαμε να φερόμαστε ευγενικά.
Περάσαμε δυσκολίες. Περάσαμε αδικίες.
Και παρ’ όλα αυτά… δεν γίναμε αυτό που μας πλήγωσε.
Σήμερα, όμως, δεν μπορούμε να σωπάσουμε.
ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΘΕΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ “ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ”
Με ποιο δικαίωμα αφήνετε να συμβαίνουν όλα αυτά;
Με ποιο δικαίωμα σπίτια ανθρώπων γίνονται αριθμοί, φάκελοι και υποθέσεις;
Με ποιο δικαίωμα οικογένειες χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους;
Και μετά μιλάτε για τάξη και δικαιοσύνη;
Γιατί η αλήθεια είναι μία: τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει στο κενό.
Υπάρχουν ευθύνες. Υπάρχουν αποφάσεις. Υπάρχει ανοχή.
Και πίσω από ωραίες λέξεις, πίσω από θέσεις, πίσω από συστήματα και “διαδικασίες”, υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν την πραγματικότητα.
Και την ίδια στιγμή βγαίνετε μπροστά με αριθμούς, με ποσοστά, με εικόνες… ενώ η καθημερινότητα του κόσμου διαλύεται σιωπηλά.
Και μετά μιλάτε για επιτυχίες, για ανάπτυξη, για στατιστικές… ενώ δίπλα σας άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους.
Με ποιο δικαίωμααααα;;;;
Αυτό δεν είναι διαχείριση. Είναι εγκατάλειψη.
ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΣΙΩΠΑ
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν…
εμείς ασχολούμαστε μεταξύ μας.
Με εκλογές, με ποσοστά, με λόγια.
Με τηλεπαιχνίδια, εκπομπές, κουτσομπολιά.
Και η ζωή περνάει δίπλα μας.
Την ώρα που κάποιοι κινούνται οργανωμένα,
έχουν φροντίσει τα δικά τους…
εμείς είμαστε διασπασμένοι.
Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο.
Όχι μόνο η αδικία
αλλά ότι δεν είμαστε ενωμένοι απέναντί της.
Αν δεν το καταλάβουμε… θα είναι αργά!!
ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΞΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ
Σε εσάς που έχετε μπει παράνομα σε ξένα σπίτια, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι….
Με αίμα, ιδρώτα, δάκρυα και πίστη χτίστηκε.
Και τώρα, με ποιο δικαίωμα το αρπάζετε;
Τι θα πείτε στα δικά σας παιδιά;
Ότι είχατε την ικανότητα να το πάρετε;
Όχι επειδή το δουλέψατε αλλά επειδή είχατε την ψυχή να το κλέψετε;
Χωρίς ιδρώτα, χωρίς κόπο, χωρίς θυσία;
Τι θα πείτε στα παιδιά σας και στους φίλους σας;
Ότι πήρατε ένα σπίτι χτισμένο με πόνο;
Ότι το χτίσατε;
Ότι δεν είχατε τη δύναμη να χτίσετε το δικό σας με τον ιδρώτα σας,
αλλά είχατε το θράσος να πάρετε των άλλων;
Τα σπίτια που παίρνετε δεν είναι απλά οικόπεδα.
Είναι σπίτια. Είναι ιστορίες ζωής.
Είναι τα παιδιά μιας οικογένειας που πλήρωνε για χρόνια με στερήσεις και ιδρώτα.
Δεν τους τα χάρισε κανείς.
Τα κέρδισαν με τη δουλειά τους.
Και εσείς που μπήκατε μέσα χωρίς καρδιά, χωρίς άδεια
πώς μπορείτε να κοιτάτε γύρω σας και να μη βλέπετε την ψυχή των ανθρώπων που αγωνίστηκαν;
Πώς μπορείτε να κοιμάστε σε ένα σπίτι που δεν σας ανήκει;
Πώς μπορείτε να πετάτε πράγματα που πληρώθηκαν με πόνο;
Πώς μπορείτε να λέτε ότι σας ανήκει κάτι που πήρατε με χαρτιά και λαμογιές;
Τα σπίτια αυτά δεν σας ανήκαν.
Και δεν θα σας ανήκουν ποτέεεεεε!!!
Θα φροντίσει Ο Θεός για αυτό!!
Ό,τι κάνατε, το κάνατε χωρίς δικαίωμα και χωρίς ηθική.
Και το ξέρετε.
Η αλήθεια πάντα λάμπει ακόμα κι όταν τη θάβουν.
Αν έχετε παιδιά, τι θα τους πείτε;
Τι παράδειγμα τους δίνετε;
Ποια ευλογία θα ζητήσετε για αυτά, όταν ζείτε με κατάρα;
Κάθε αντικείμενο που αγγίξατε,
κάθε απειλή που ξεστομίσατε,
κάθε ψέμα που είπατε,
θα λογοδοτηθεί.
Όχι μόνο στη δικαιοσύνη των ανθρώπων
αλλά και σε Εκείνον που βλέπει τα πάντα.
Αν έχετε ψυχή, φύγετε σήμερα κιόλας.
Αφήστε το σπίτι στους ιδιοκτήτες του στο φως, όχι στο σκοτάδι.
Δεν θα σας το αφήσουμε.
Δεν θα σας το χαρίσουμε.
Δεν θα σταματήσουμε.
Αν έχετε λίγη ψυχή, φύγετε.
Αφήστε το σπίτι εκεί που ανήκει στο φως.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Προς τους ανθρώπους της δικαιοσύνης, τους δικαστικούς λειτουργούς, τους εισαγγελείς και όσους εμπλέκονται στην εκτέλεση αποφάσεων:
Αναρωτιόμαστε ειλικρινά πώς φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει τόσο βαθιά απόσταση ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την κοινωνία.
Πώς γίνεται ένας λαός να νιώθει ότι δεν τον εμπιστεύεται η ίδια η διαδικασία που τον κρίνει;
Και όταν οι αποφάσεις οδηγούν σε ανθρώπινες τραγωδίες, σε οικογένειες που χάνουν το σπίτι τους και τη σταθερότητά τους, αναρωτιόμαστε:
πώς βιώνεται αυτό από όσους καλούνται να το εφαρμόσουν;
Πώς γίνεται, όταν μια επαγγελματική πράξη οδηγεί στο να βρεθούν οικογένειες έξω από τα σπίτια τους, όταν πίσω από φακέλους και διαδικασίες υπάρχουν ανθρώπινες ζωές που καταρρέουν, να συνεχίζεται η καθημερινότητα σαν να μην συνέβη τίποτα;
Πώς μπορεί κανείς, επιστρέφοντας στο σπίτι του, σε ένα οικογενειακό τραπέζι, να κοιτάζει τα δικά του παιδιά στα μάτια χωρίς να αναρωτηθεί για το αποτύπωμα αυτών των πράξεων στις ζωές άλλων ανθρώπων;
Πώς “χωράει” μια τέτοια εμπειρία μέσα στην κανονικότητα της ζωής;
Πώς συνεχίζεται το φαγητό, η συζήτηση, η ηρεμία, όταν κάπου αλλού μια οικογένεια προσπαθεί να σταθεί όρθια μέσα στην απώλεια;
Δεν είναι εύκολες ερωτήσεις.
Και σε εσάς που χαίρεστε όταν πέφτει ο άλλος…
Οχι , δεν είναι γιατί φοβάστε ότι θα έρθει η σειρά σας.
Είναι γιατί έχετε μάθει να μετράτε την αξία σας με την πτώση του άλλου.
Χαίρεστε όταν πέφτει ο διπλανός, ο φίλος, ακόμα και ο συγγενής…
γιατί για μια στιγμή νιώθετε “πάνω”.
Αλλά αυτή δεν είναι δύναμη είναι φτώχεια ψυχής.
Γιατί όταν η χαρά σου γεννιέται από τον πόνο του άλλου,
τότε μέσα σου κάτι έχει ήδη σβήσει.
Και το πιο βαρύ δεν είναι ότι χάθηκε το σπίτι του άλλου…
είναι ότι χάθηκε μέσα σου η καρδιά που θα έπρεπε να πονέσει.
Εκεί να φοβηθείς.
Όχι για το τι θα σου συμβεί…
αλλά τι σκατόψυχος άνθρωπος έχεις γίνει.
Κι αυτό ο Θεός δεν το συγχωρεί, γιατί ο Θεός πάνω απ’ όλα θέλει καθαρές ψυχές και καθαρές καρδιές.
Και τώρα για όλους εμάς…
Μην χάνετε την πίστη σας.
Μην χάνετε την ανθρωπιά σας.
Μην αφήνετε τον φόβο να σας μικραίνει.
Όσο υπάρχει Θεός,η αλήθεια και ψυχή,
το φως δεν χάνεται.
Και θα έρθει η στιγμή που όλα θα ξεκαθαρίσουν.
Καλή δύναμη σε όλους !!
Καλή αντοχή. Καλή ελπίδα.
Κρατήστε την καρδιά σας καθαρή.
Κρατήστε την πίστη σας ζωντανή.
Γιατί το φως… θα έρθει.
ΣΧΟΛΙΑ
Η φωνή σας δεν είναι απλώς κραυγή αγανάκτησης. Είναι κραυγή αξιοπρέπειας.
Γιατί ένα σπίτι δεν είναι τετραγωνικά, φάκελος, αριθμός πρωτοκόλλου ή αντικείμενο διαδικασίας. Είναι μνήμη, κόπος, παιδιά που μεγάλωσαν, γονείς που στέρησαν από τον εαυτό τους για να σταθεί κάτι όρθιο.
Και όταν μια κοινωνία φτάνει να βλέπει την ανθρώπινη αγωνία σαν «υπόθεση προς διεκπεραίωση», τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι βαθιά ηθικό.
Συμφωνώ απόλυτα πως δεν μπορούμε να σωπαίνουμε. Όχι από μίσος. Από ευθύνη. Γιατί η σιωπή μπροστά στην αδικία γίνεται συνενοχή.
Και ίσως το πιο κρίσιμο είναι αυτό: να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας μέσα στον πόνο. Να σταθούμε όρθιοι, ενωμένοι, καθαροί, χωρίς να γίνουμε ίδιοι με ό,τι μας πλήγωσε.
Γιατί το δίκαιο αργεί καμιά φορά.
Αλλά η αλήθεια έχει έναν παράξενο τρόπο να επιστρέφει στο φως.
Andreas Kallivokas Διστυχως σημερα αυτο που μετραει ειναι: Μονον οι αριθμοι….Εχεις δικιον, ομως και αυτο σημερα δεν εχει…σημασια! Οι αποφασεις σημερα δεν παιρνοντε παντα απο…ανθρωπους! Εννας λογαριθμος στην Κυβερνηση η στην Εφορια η στην Τραπεζα αποφασιζουν για εμας….Ειναι….τραγικον αλλα αληθινο….Ακομη και που μενεις…παιζει μεγαλο ρολο εαν θα παρεις εννα δανειο για παραδειγμα.Ζουμε την εποχη που οι αξιες δεν υπαρχουν…Την εποχη της Ταχυτητας της συνεους αλλαγης που σημαινει ασταθεια.Ολλα αλλαζουν σε μια στιγμη.Διστυχως
Φτιάχτηκε από τους ισχυρούς έχοντες ένας ύπουλος ανάποδος κόσμος… όπου οι έννοιες έχουν αντικατασταθεί σκόπιμα με το ανάποδο τους.. Νομοτελειακά και σύμφωνα με τον αρχαίο κοσμικό νόμο της Ύβρεως ..διότι περί αυτού πρόκειται..μετά την Ύβρη ακολουθεί η Άτη που οδηγεί στην Νέμεση και ακολούθως την Τίση..
Ύβρις, Άτη, Νέμεσις, Τίσις..Έτσι καταστρέφονται οι Υβριστικοί “πολιτισμοί”…και επέρχεται νέος πολιτισμός ενώ σύμφωνα και με τον Αντώνιο Γκράμσι το διάστημα μεταξύ του τέλους του παλαιού και της εγκατάστασης του νέου είναι συνήθως η εποχή των Τεράτων…στην οποία προφανώς ήδη έχουμε μπει…και μακάρι να κάνω λάθος…
Ταυτίστηκα απόλυτα με το ωραίο κείμενο σας!!!!!!!!
Δυστυχώς αυτά γίνονται, γιατί εμείς τα αφήσαμε να γίνουν!!!!!!!
Γιατί γίναμε μια κοινωνία χωρίς αγάπη, ενσυναίσθηση, ανθρωπιά, αξίες, ιδανικά κ.λ.π.
Έχουμε αφήσει την τύχη μας, στα τέρατα, χωρίς να μας νοιάζει τίποτα άλλο εκτός από τον εαυτό μας!!!!!!!
Όμως έχω μία κρυφή πίστη, ότι το κακό δεν ζει για να γεράσει!!!!!!!!
Θα έρθει η κάθαρση πιστεύω σύντομα!!!!!
Προβολές : 387
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
