Αυτές οι δύο έννοιες μπερδεύτηκαν τόσο πολύ μέσα στα χρόνια, που πολλοί άνθρωποι έμαθαν να θεωρούν τη σιωπηλή υπομονή αρετή και την αυτοπροστασία εγωισμό.
Συγχώρεση ή ανοχή στην κακοποίηση;
Αυτές οι δύο έννοιες μπερδεύτηκαν τόσο πολύ μέσα στα χρόνια, που πολλοί άνθρωποι έμαθαν να θεωρούν τη σιωπηλή υπομονή αρετή και την αυτοπροστασία εγωισμό.
Κι έτσι έμειναν.
Έμειναν σε σχέσεις που τους διέλυαν.
Σε φιλίες που τους άδειαζαν.
Σε οικογένειες που τους πλήγωναν.
Έμειναν γιατί πίστεψαν ότι η συγχώρεση απαιτεί να αντέχουν.
Όμως η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η συγχώρεση δεν είναι άδεια εισόδου.
Δεν είναι πρόσκληση επιστροφής.
Δεν είναι δεύτερη, τρίτη ή δέκατη ευκαιρία σε κάποιον που συνεχίζει να σε πληγώνει.
Η συγχώρεση αφορά την καρδιά.
Η ανοχή στην κακοποίηση αφορά τα όρια.
Και αυτά τα δύο δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν συγχώρεση όχι επειδή μετάνιωσαν, αλλά επειδή θέλουν να διατηρήσουν την πρόσβαση στη ζωή σου.
Κλαίνε.
Υπόσχονται.
Ορκίζονται ότι θα αλλάξουν.
Και όταν τους ανοίξεις ξανά την πόρτα, επαναλαμβάνουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά.
Τότε δεν ζητούν συγχώρεση.
Ζητούν ανοχή.
Και είναι πολύ διαφορετικό.
Η συγχώρεση δεν λέει:
«Ό,τι έγινε δεν ήταν σημαντικό.»
Λέει:
«Ήταν σημαντικό. Με πλήγωσε. Με άλλαξε. Αλλά δεν θα επιτρέψω να με φυλακίσει για πάντα.»
Γιατί όταν κάποιος σε πληγώνει βαθιά, συμβαίνουν δύο τραγωδίες.
Η πρώτη είναι αυτό που σου έκανε.
Η δεύτερη είναι να συνεχίσει να ζει μέσα σου για χρόνια μέσα από τον θυμό, την πικρία και την ανάγκη για εκδίκηση.
Η συγχώρεση σταματά τη δεύτερη τραγωδία.
Όχι την πρώτη.
Η πρώτη συνέβη.
Η δεύτερη είναι επιλογή.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αν συγχωρήσουν, αδικούν τον εαυτό τους.
Όμως η αληθινή συγχώρεση δεν αθωώνει τον θύτη.
Απελευθερώνει το θύμα.
Δεν λέει:
«Δεν φταις.»
Λέει:
«Δεν θα κουβαλάω άλλο το βάρος αυτού που έκανες.»
Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό.
Σκεφτείτε ένα δέντρο που το χτύπησε ένας κεραυνός.
Ο κορμός του σχίστηκε.
Έμεινε σημάδι.
Ίσως το σημάδι να υπάρχει για πάντα.
Το δέντρο όμως συνεχίζει να μεγαλώνει.
Δεν προσποιείται ότι ο κεραυνός δεν έπεσε.
Δεν ξεχνά.
Δεν διαγράφει.
Απλώς συνεχίζει να ζει.
Αυτό είναι συγχώρεση.
Όχι αμνησία.
Η ανοχή στην κακοποίηση έχει άλλη φωνή.
Σου ψιθυρίζει:
«Κάνε λίγο ακόμα υπομονή.»
«Θα αλλάξει.»
«Μη δημιουργείς πρόβλημα.»
«Μη φύγεις.»
«Μη βάλεις όρια.»
«Μη στεναχωρήσεις κανέναν.»
Και χρόνο με τον χρόνο ο άνθρωπος μικραίνει.
Χάνει τη φωνή του.
Χάνει τις ανάγκες του.
Χάνει τον εαυτό του.
Μέχρι που μια μέρα δεν αναγνωρίζει πια ποιος είναι.
Η συγχώρεση, αντίθετα, μπορεί να είναι πολύ δυνατή.
Μπορεί να κοιτάξει κάποιον στα μάτια και να πει:
«Δεν σου κρατώ μίσος.»
Και αμέσως μετά:
«Αλλά δεν θα ξαναμπείς στη ζωή μου.»
Αυτό δεν είναι σκληρότητα.
Είναι αυτοσεβασμός.
Γιατί η αγάπη χωρίς όρια γίνεται αυτοεγκατάλειψη.
Η κατανόηση χωρίς όρια γίνεται συνενοχή στον πόνο μας.
Και η συγχώρεση χωρίς σοφία γίνεται άδεια για επανάληψη της πληγής.
Ίσως η μεγαλύτερη παρεξήγηση να είναι αυτή:
Ότι οι καλοί άνθρωποι συγχωρούν και μένουν.
Όχι.
Οι ώριμοι άνθρωποι συγχωρούν.
Και ύστερα αποφασίζουν αν η σχέση είναι ασφαλής.
Γιατί η συγχώρεση και η εμπιστοσύνη δεν γεννιούνται μαζί.
Η συγχώρεση μπορεί να δοθεί σε μια στιγμή.
Η εμπιστοσύνη κερδίζεται ξανά με πράξεις.
Και μερικές φορές δεν κερδίζεται ποτέ.
Τελικά, η συγχώρεση δεν είναι να ανοίγεις ξανά την πόρτα σε όποιον σε τραυμάτισε.
Είναι να κλείνεις την πόρτα στον θυμό που σε κρατά φυλακισμένο.
Και κάποιες φορές, η πιο βαθιά μορφή συγχώρεσης δεν είναι η επανασύνδεση.
Είναι να ευχηθείς στον άλλον να βρει τον δρόμο του…
και να συνεχίσεις τον δικό σου.
Με καθαρή καρδιά.
Με ανοιχτή ψυχή.
Και με τα όρια που κάποτε δεν είχες το θάρρος να βάλεις.
Γιατί η συγχώρεση δεν σημαίνει:
«Μπορείς να με πληγώσεις ξανά.»
Σημαίνει:
«Δεν θα επιτρέψω σε ό,τι μου έκανες να καθορίσει αυτό που θα γίνω από εδώ και πέρα.».
Αγγελική Μπολουδάκη
Πηγή
Προβολές : 264
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ…. ΕΠΙΣΗΣ…ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ….ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΓΚΡΙ ΣΥΝΝΕΦΟ…ΑΦΟΥ ΜΙΛΑΝΕ..ΓΙΑ ΚΑΤΙ..ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ…ΠΟΤΕ…ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ…ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ… ΣΥΜΦΩΝΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ…ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ…ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ…ΤΟΥΣ… ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΠΑΡΟΝ/ΩΝ ΣΕ ΟΤΙ ΑΚΟΥΝΕ… , ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ…ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΕΛΑΤΕΣ… ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟ… ( ΛΕΓΕ ΜΕ ΖΑΝΑΞ…) ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ…ΟΠΩΣ ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ…! ΕΤΣΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ…ΟΤΙ ΘΥΜΑΤΑΙ…ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙ…Κ ΟΤΙ ΤΟΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ….!
ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΠΛΗΡΗΣ….ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ.. ΠΟΥ Κ ΠΑΛΙ….ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΦΡΟΥΝΤ…ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΟΜΗΜΕΝΗ…ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ…. ΑΦΟΥ ΚΡΙΝΕΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ…ΒΑΣΗ…ΜΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΡΑΧΤΕΙ…ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΣ…ΤΟΥ ΠΟΙΜΝIΟΣΤΑΣΙΟΥ…!
ΤΟ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ…ΘΕΜΑ…ΑΚΟΜΗ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΔΡΟΜΟ…ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΦΩΣ…
ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΝΩΤΙΚΟ ΛΟΓΟ…ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΟ….ΕΤΣΙ ΩΣ ΝΕΑ ΜΟΔΑ…ΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ…( ΠΕΛΑΤΕΣ..) ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ…ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙ….ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΘΕΜΑ…!
?…
ΠΡΙΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΠΑΙΔΙΑ….ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΝΩΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕΙ ( ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ-ΑΓΩΓΗΣ ) ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 15-18 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΠΟΤΕ…ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ…ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ…
ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΤΥΠΑ…ή ΜΑΛΛΟΝ ΜΕ ΤΡΥΠΙΑ…ΠΡΟΤΥΠΑ…ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ…ΜΟΝΟ ΜΑΥΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ…!!!
2 ΘΕΜΑΤΑ…. ΕΙΝΑΙ….ΣΧΕΤΙΚΑ….. Ο ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ & Η ΠΛΩΡΩΜΗ ΦΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ…ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗΣ…ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΖΕΙΣ…. ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ…
Η ΑΓΑΠΗ…ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…ΘΕΛΕΙ ΒΑΘΙΑ…ΨΥΧΗ… ΤΟΛΜΗ & ΑΚΕΡΑΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ…ΔΟΜΗΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ …
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΑ…ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΧΑΝΙΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 80 ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΒΓΑΛΕΙ…ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ….ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ…!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ…ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ…ΔΗΛ- ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ…. ΑΛΛΑ Η ΟΥΣΙΑ…ΤΗΣ..ΚΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ…ΤΗΣ….ΕΔΩ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΓΗ….ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ…ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑ ΦΩΤΙΣΕΙ …
ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ & ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ..ΜΑΣ ΒΓΑΖΕΙ ΣΤΟ ΦΩΣ….!
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ…..ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΕ ΡΕΙ…Κ ΟΥΔΕΝ ΜΕΝΕΙ…ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ…ΤΗΣ ΖΩΗΣ…
https://www.youtube.com/watch?v=BiqlZZddZEo&list=RDBiqlZZddZEo&start_radio=1
Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία
Ζούμε σε μια εποχή όπου πολλοί άνθρωποι μιλούν χωρίς να σκέφτονται το βάρος των λέξεών τους. Βλέπουμε ειρωνεία να βαφτίζεται ειλικρίνεια, αγένεια να παρουσιάζεται ως «αυθεντικότητα» και σκληρότητα να θεωρείται δύναμη.
Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική.
Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία. Η καλοσύνη δεν είναι αφέλεια. Ο σεβασμός δεν είναι υποκρισία.
Είναι επιλογή.
Κάθε μέρα αφήνουμε ένα αποτύπωμα στους ανθρώπους που συναντάμε. Μερικές φορές δεν θυμούνται ακριβώς τι είπαμε, θυμούνται όμως πώς τους κάναμε να νιώσουν. Μια σκληρή κουβέντα μπορεί να μείνει μέσα σε έναν άνθρωπο για χρόνια. Το ίδιο και μια πράξη καλοσύνης.
Πολλοί δικαιολογούν την αγένεια λέγοντας ότι έχουν νεύρα, πίεση ή προβλήματα. Όμως τα προβλήματα δεν δίνουν σε κανέναν το δικαίωμα να πληγώνει τους άλλους. Όλοι κουβαλάμε βάρη. Όλοι έχουμε δύσκολες μέρες. Αυτό που μας ξεχωρίζει είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να φερθούμε όταν περνάμε αυτές τις δυσκολίες.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλους. Δεν χρειάζεται να συμπαθούμε όλους. Χρειάζεται όμως να θυμόμαστε ότι απέναντί μας βρίσκεται ένας άνθρωπος.
Ένας άνθρωπος με τις δικές του πληγές, τους δικούς του αγώνες και τις δικές του δυσκολίες που ίσως δεν γνωρίζουμε.
Η κοινωνία δεν γίνεται καλύτερη με περισσότερη σκληρότητα. Γίνεται καλύτερη όταν οι άνθρωποι δείχνουν λίγη υπομονή, λίγο φιλότιμο και λίγη ανθρωπιά.
Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι κάνουμε λάθη. Όλοι κάποια στιγμή θα μιλήσουμε απότομα ή θα φερθούμε άδικα. Το θέμα δεν είναι να είμαστε αλάνθαστοι. Το θέμα είναι να έχουμε τη δύναμη να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να προσπαθούμε να γινόμαστε καλύτεροι.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι ποιος είχε δίκιο σε κάθε διαφωνία.
Αυτό που μένει είναι το αποτύπωμα που αφήσαμε στις καρδιές των άλλων.
Και ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε:
Όταν οι άνθρωποι θυμούνται το όνομά μας, θα θυμούνται κάποιον που τους έκανε τη ζωή πιο βαριά ή κάποιον που τους έκανε τον κόσμο λίγο πιο ανθρώπινο;
Η ψυχολογία μάς δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν θυμούνται μόνο τα γεγονότα· θυμούνται κυρίως το συναίσθημα που τους άφησαν. Ένα ειρωνικό σχόλιο μπορεί να ξεχαστεί από αυτόν που το είπε, αλλά να μείνει για χρόνια μέσα σε αυτόν που το άκουσε. Αντίστοιχα, μια μικρή πράξη καλοσύνης μπορεί να γίνει στήριγμα σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής κάποιου.
Συχνά δεν γνωρίζουμε τι κουβαλά ο άνθρωπος απέναντί μας. Μπορεί να παλεύει με μοναξιά, πένθος, φόβο, προβλήματα υγείας ή δυσκολίες που δεν φαίνονται. Γι’ αυτό ο τρόπος που μιλάμε έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο νομίζουμε.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θυμώνουν μόνο για αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Πολλές φορές αντιδρούν μέσα από παλιές πληγές, απογοητεύσεις και εμπειρίες που τους έχουν σημαδέψει. Αυτό δεν δικαιολογεί την αγένεια, αλλά μας βοηθά να κατανοήσουμε γιατί η καλοσύνη και η υπομονή είναι τόσο σημαντικές στις ανθρώπινες σχέσεις.
Η ευγένεια δεν είναι απλώς καλοί τρόποι. Είναι η αναγνώριση ότι ο άλλος άνθρωπος έχει συναισθήματα, αξιοπρέπεια και μια ιστορία που ίσως δεν γνωρίζουμε.
Δεν θυμόμαστε πάντα τι μας είπαν οι άνθρωποι. Θυμόμαστε όμως πώς μας έκαναν να νιώσουμε «Ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου δεν φαίνεται όταν όλα πηγαίνουν καλά. Φαίνεται στον τρόπο που φέρεται όταν διαφωνεί, όταν κουράζεται, όταν θυμώνει και όταν δεν έχει τίποτα να κερδίσει από την καλοσύνη του.»
Πολλές φορές οι άνθρωποι αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα τους όχι στα μεγάλα λόγια, αλλά στις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Στον τρόπο που μιλούν όταν διαφωνούν, στο πώς φέρονται όταν είναι κουρασμένοι ή εκνευρισμένοι, στο αν δείχνουν σεβασμό σε ανθρώπους από τους οποίους δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν.
Οι μικρές πράξεις και οι μικρές λέξεις αφήνουν συχνά το μεγαλύτερο αποτύπωμα. Γιατί μέσα από αυτές φαίνονται οι αξίες, η παιδεία, η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός που κουβαλά ο καθένας μας.
Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο από μία μόνο στιγμή. Όμως ο χρόνος και οι μικρές καθημερινές συμπεριφορές αποκαλύπτουν σταδιακά ποιος πραγματικά είναι. Και ίσως γι’ αυτό αξίζει να προσέχουμε όχι μόνο τι λέμε, αλλά και τι αφήνουμε πίσω μας στις καρδιές των άλλων. Η καλοσύνη δεν χάνεται όταν τη δίνεις. Συχνά ταξιδεύει από άνθρωπο σε άνθρωπο και επιστρέφει με άλλη μορφή — ως λόγος, ως δημιουργία, ως ελπίδα.
https://omathimatikos.gr/?p=28393
Ο Θεός μας έμαθε να συγχωρούμε.
Αλλά όχι να είμαστε ψυχοπαθείς και μαζόχες.
Όταν έχουμε να κάνουμε με κτήνη και αμετανόητα αποβράσματα, κακοποιούς κανονικούς.
Οφείλουμε να προστατευόμαστε από την αυθαιρεσία.
Άλλωστε για αυτό έχυσε ο Χριστός το Αίμα Του, θυσίασε το Σώμα Του, και επάνω στον Σταυρό μας αγκάλιασε.
Για να πάμε να μεταλάβουμε την Θεία Κοινωνία.
Μετανοούντες για τα χάλια μας, εξομολογούμενοι αληθινά και σωστά, όντες άνθρωποι.
Άνθρωποι σωστοί..
Όχι καθάρματα.
Δεν το παίζω Θεολόγος, μια σκέψη κάνω.
Συγχώρεση δεν είναι σαδισμός.
Ίσως είναι πρόθεση να συγχωρέσεις και τον χείριστο εχθρό σου όταν καταλάβει το σφάλμα του και μετανοήσει αληθινά
Αν ήταν διαφορετικά, όλοι οι αμετανόητοι θα πήγαιναν στον Παράδεισο…
Με το πρόσχημα της αγάπης.
Ίσως χρειάζεται διάκριση πνευματική σε αυτά τα ζητήματα, δεν ξέρω ..
Ένα ξέρω σίγουρα.
Ο Θεός μας δεν είναι άδικος, δεν είναι σαδιστής, δεν μας θέλει καρπαζοεισπράκτορες εκ πεποιθήσεως, και κάποια στιγμή επεμβαίνει να σώσει το βασανισμένο πλάσμα Του.
Αργά ή γρήγορα…
Γράφετε: “Ίσως είναι πρόθεση να συγχωρέσεις και τον χείριστο εχθρό σου όταν καταλάβει το σφάλμα του και μετανοήσει αληθινά”
Κι αν αυτοί που σου κατέστρεψαν τη ζωή δεν μετανόησαν ποτέ;;; Πόση δύναμη ψυχής πρέπει να έχεις για να τους συγχωρήσεις;;;
ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙ…….. ΚΑΛΑ ΤΙ ΚΩΜΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΒΡΑΔΙΑΤΙΚΑ ,ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΠΕΛΑ…………….. ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ,ολοι ειναι τοξικοι και εαν δεν κανεις το δικο τους σε φτυνουν ,σε διωχνουν ,σε κρατουν κακια ,και βγαινουν και απο πανω,ο βλακας επιμενει και ο πονηρος δικαιολογηται. ΕΓΩ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΩ.ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΞΕΙ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ.
Ακριβώς, η αμετανοησία είναι το πρόβλημα
Γι’ αυτό ο Θεός είπε για Μετάνοια (αληθινή, ντόμπρα, όχι δήθεν).
Αυτό σημαίνει ότι αμετανόητοι, καθάρματα, δεν πάνε στον Παράδεισο.
Την πρόθεση να συγχωρήσω την έχω, να με περάσουν για μαζόχα και καρπαζοεισπράκτορα, ποτέ.
Και ισα-ισα όταν χρειάστηκε ήμουν πάντα αμείλικτος, με λαμόγια, φθονερούς, φαντασμένους.
Τους έκοβε την φόρα μια και καλή.
Ο Χριστός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, δίνει χάρη στους ταπεινούς.
Ο Χριστός είναι Αγάπη, αλλά δεν είναι αγαπούλης που θέλουν κάποιοι…
Όταν χρειάστηκε, πήρε φραγγέλιο..
Ο Χριστός είναι ντόμπρος και αληθινός
Ζούμε σε μια εποχή που έχει χαθεί η δυνατοτητα να ανοίξεις την ψυχή σου σε ρασοφόρο… έτσι, έγιναν τα εικονοστάσια στα σπίτια μας, οι προσευχές και η μετάνοιά μας…
Ο Χριστός ξέρει την ψυχή του καθενος μας…
αργα η γρηγορα ….ναι ναι …. ωραια που τα λες βρε απλε πολιτη …………..ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ…….ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ Η ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ Η ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ , Η ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΟ .
Η ζωή Ραφαήλ θέλει τσαγανό, γιατί είναι δύσκολη, κ κυριαρχεί ο φθόνος.
Αν δεν πιστεύαμε αλίμονό μας, προσωπικά μόνο λόγω πίστης νιώθω δυνατός.