Η διαφθορά φαίνεται να χτυπά πλέον «κόκκινο» για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς οι υποθέσεις που ερευνώνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συσσωρεύονται επικίνδυνα πάνω από το κυβερνητικό στρατόπεδο, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό πολιτικό μείγμα που απειλεί να εξελιχθεί σε μείζονα κυβερνητική κρίση.
Έρχονται διώξεις σε βουλευτές που έχει αρθεί η ασυλία τους
Στο επίκεντρο βρίσκεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο εξακολουθεί να προκαλεί ισχυρούς πολιτικούς κραδασμούς. Ήδη η άρση ασυλίας για έντεκα βουλευτές έχει δημιουργήσει βαρύ κλίμα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι πληροφορίες που φθάνουν από τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνουν λόγο για διώξεις αρκετών από τους βουλευτών που ήρθη η ασυλία διότι διαπιστώθηκε ότι έβλαψαν το ελληνικό δημόσιο κατά χιλιάδες ευρώ. Οι βουλευτές πλέον αυτοί δεν έχουν ασυλία άλλα πάνε σε προανάκριση και μετά στο ακροατήριο. Ακόμα και αν οι ποινές είναι μικρές, το στίγμα θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο.
Γι’ αυτό και η ανησυχία στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι εμφανής, καθώς τυχόν ποινικές εξελίξεις θα δημιουργήσουν κινητοποίηση και της αντιπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ολόκληρος ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία της υπόθεσης. Το ερώτημα είναι ότι αν ασκηθούν διώξεις, το Μαξίμου θα πάρει πίσω την απόφαση να ξαναβάλει κάποιους από αυτούς υποψήφιους βουλευτές;
Βαθαίνει η κρίσης μεταξύ της Kovesi, του Αρείου Πάγου και της κυβέρνησης
Την ίδια στιγμή, γίνεται κατανοητό ότι η αντιπαράθεση μεταξύ της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως Laura Kovesi και του Αρείου Πάγου για το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων Εντεταλμένων Εισαγγελέων της ΕPPO, προσθέτει ακόμη μία διάσταση στην κρίση. Η σύγκρουση έχει ήδη λάβει θεσμικά χαρακτηριστικά και η τελική ετυμηγορία θα δοθεί από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Αν η απόφαση είναι αρνητική για τον Άρειο Πάγο και επιβάλλει ανανέωση 5 ετών στους Εισαγγελείς της EPPO, τότε θα είναι μία σοβαρή δικαστική ήττα της ελληνικής δικαιοσύνης έναντι της EPPO.
Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βρίσκεται σε ανοικτή αντιπαράθεση με κορυφαίους ελληνικούς θεσμούς δημιουργεί ένα ιδιαίτερα βαρύ κλίμα για τη χώρα.
Σε τελικό στάδιο άλλες δύο υποθέσεις που χειρίζεται η EPPO
Πέραν πάντως, από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η υπόθεση των υδρομετρητών, όπου σύμφωνα με πληροφορίες η έρευνα της EPPO βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Πρόκειται για φάκελο που αφορά ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και στον οποίο φέρονται να εξετάζονται ενέργειες κυβερνητικών στελεχών, υπηρεσιακών παραγόντων και αυτοδιοικητικών προσώπων που ανήκουν στον ευρύτερο γαλάζιο χώρο. Εφόσον προκύψουν ποινικές ευθύνες, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με άλλη μία δυσάρεστη κατάσταση.
Επίσης, είναι και η διερεύνηση της ΕPPO για τη διαχείριση των απορριμμάτων βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τελικό της στάδιο.
Τεράστιος πονοκέφαλος η υπόθεση Αβραμόπουλου
Ωστόσο, το μεγαλύτερο πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να αποτελεί πλέον η υπόθεση του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην Επιτρόπου, οι επιθέσεις που εξαπέλυσε τόσο προς ευρωπαϊκούς θεσμούς όσο και προς κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά και οι έντονες αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις του, έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό εσωκομματικό περιβάλλον.
Ήδη κυβερνητικά στελέχη (Μαρινάκης, Χρυσοχοίδης) έχουν σπεύσει να κρατήσουν αποστάσεις.
Το γεγονός ότι οι βελγικές αρχές έχουν κινηθεί δικαστικά εναντίον του δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, καθώς η ύπαρξη ευρωπαϊκού εντάλματος ουσιαστικά απαγορεύει στον Αβραμόπουλο να ταξιδέψει διότι μπορεί και να συλληφθεί εκτός Ελλάδας.
Για ποιο πράγμα είχε άδεια από την Commission ο Aβραμόπουλος;
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η συνεργασία του πρώην Επιτρόπου με την αποκαλούμενη «ομάδα σοφών» του Antonio Panzeri. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επικαλείται έγκριση που είχε λάβει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να παρακολουθεί τις εργασίες της συγκεκριμένης ομάδας. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται από όσους παρακολουθούν την υπόθεση είναι διαφορετικό: η άδεια που φέρεται να είχε λάβει αφορούσε τη συμμετοχή και την παρακολούθηση των εργασιών και όχι τη λήψη αμοιβής.
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και η ουσία της διαμάχης. Οι κανόνες δεοντολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπουν αυστηρούς περιορισμούς για τους πρώην Επιτρόπους κατά το μεταβατικό διάστημα μετά την αποχώρησή τους από το αξίωμα. Η Commission, άλλωστε, συνεχίζει να καλύπτει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα οικονομικές απολαβές και παροχές ακριβώς ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων ή δραστηριότητες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υπόνοιες επιρροής. Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας συμμετείχαν χωρίς αμοιβή, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο κρίσιμο το ζήτημα των χρημάτων που φέρεται να εισέπραξε ο πρώην Επίτροπος.
.
ΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015
Οι δημοκρατικά εκλεγμένοι ηγέτες της Ε.Ε δεν είναι τίποτε περισσότερο από μαριονέτες εταιριών
οι οποίες κινούν όλα τα πολιτικά νήματα, άλλοτε κρυφά και άλλοτε φανερά, ανάλογα με την περίσταση.
Τα εταιρικά συμφέροντα που έστησαν την “Εταιρεία Ευρώπη”
έχουν δημιουργήσει παράλληλα την δική τους Ομάδα που έχει τον ευφάνταστο τίτλο
“Ευρωπαϊκή Στρογγυλή Τράπεζα των Βιομηχάνων”.
Γράφει η Θεοδοσία Μπατάλα
Για τον ρόλο που παίζει αυτή η Τράπεζα (φανερός χρηματοδότης των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων)
είναι η σιωπή των μέσων ενημέρωσης όταν οι “Ιππότες” αυτής της Τράπεζας
βρίσκονται πάντα επιτόπου όταν υπάρχει θέμα προς επίλυση ακόμη και πολιτική.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δείπνο εργασίας που διοργάνωσε η κ. Μέρκελ την 1η Ιουνίου του 2015
στην Γερμανική Καγκελαρία για να συζητηθούν δύο μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα:
Η Συμφωνία για την Ελλάδα και η απειλή αποχώρησης της Μ.Βρετανίας από την Ε.Ε.
Στο τραπέζι δεν κάθισαν μόνο 5 άτομα που εκπροσωπούσαν τους Θεσμούς.
Κάθισαν και 20 ακόμη.
Ήταν οι 20 εκπρόσωποι των 20 πιο ισχυρών λόμπι και βιομηχανιών της Ε.Ε
που αποφάσιζαν για την Συμφωνία για την Ελλάδα παρέα με Μέρκελ, Γιούνκερ, Ολάντ, Ντράγκι και ΔΝΤ.
–
Τα Εταιρικά Συμφέροντα είναι η Δημοκρατία στην Ευρώπη
–
Από την αρχή της δεκαετίας 1980, η συνεχώς αυξανόμενη πολιτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
μαγνήτισε ένα τεράστιο πλήθος από λομπίστες, εξειδικευμένους συνεργάτες εταιρειών
σκοπός των οποίων είναι να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν τις αποφάσεις των πολιτικών ηγετών
σε συγκεκριμένα ζητήματα, στις Βρυξέλλες.
Οι μερικές δεκάδες περιβαλλοντολόγων, συνδικαλιστών και αντιπροσώπων διαφόρων κινημάτων νικήθηκαν κατά κράτος
από το στρατό τον αποτελούμενο από χιλιάδες εταιρικούς λομπίστες που εισέβαλαν στις Βρυξέλες.
Η έκταση της επιρροής των Εταιρικών Συμφερόντων στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
είναι πολύ μεγαλύτερη από το να ρίξει κάποιος μια ματιά σε μια σχεδόν άγνωστη ομάδα,
που είναι όμως πολύ ισχυρό εταιρικό λόμπι: στην Ευρωπαϊκή Στρογγυλή Τράπεζα των Βιομηχάνων.
–
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
–
https://www.logiosermis.net/2015/08/blog-post_1.html
Υ.Γ.
ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΞΗΓΕΙ ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΕ…
ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΏΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ…
Ποιος κάνει κουμάντο στην Ε.Ε.: Ο αόρατος στρατός που την έχει υπό κατάληψη
Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017
Οι Βρυξέλλες βρίσκονται υπό κατοχή από έναν
άτυπο στρατό που..
.
‘πολεμάει’
για τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών
επιχειρήσεων.
Περίπου 91.000 υπάλληλοι σε 9.860 ομάδες
πίεσης βρίσκονται επί ποδός για να εξασφαλίσουν ότι
δεν θα υπάρξει ούτε μια απόφαση που να
προασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών
σε βάρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Με ετήσιο δηλωμένο προϋπολογισμό 1.5
δισεκατομμυρίου ευρώ, μπορούν να εξαγοράσουν
να εκβιάσουν ή απλώς να… προσλάβουν σχεδόν
οποιονδήποτε υπάλληλο των ευρωπαϊκών θεσμών
επιθυμούν.
Πρόκειται μόνο για τα λόμπι που καταγράφηκαν
εθελοντικά στο αρχείο των ομάδων πίεσης,
καθώς ο πραγματικός αριθμός είναι ακόμα
μεγαλύτερος.
Το βέβαιο είναι ότι περίπου 6.200 λομπίστες
διαθέτουν ειδικές κάρτες εισόδου στο
ευρωκοινοβούλιο
(και τις χρησιμοποιούν σχεδόν καθημερινά)
ενώ σχεδόν 30.000 άτομα διαμένουν και
εργάζονται σταθερά στις Βρυξέλλες με μοναδικό
στόχο να προωθούν τα συμφέροντα πολυεθνικών
στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της ΕΕ.
Η οργάνωση Alter EU που μελετά τις σχέσεις
των ομάδων πίεσης
με θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογίζει
ότι περίπου το 83% των συναντήσεων που
πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση
ανάμεσα σε λομπίστες και ανώτατους αξιωματούχους
της Κομισιόν δεν καταγράφονται πουθενά
ενώ σε μεσαία και κατώτερα στελέχη
της Επιτροπής
το ποσοστό ξεπερνά το 92%.
Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι εξαγγελίες του Γιούνκερ
ότι θα έβαζε τάξη στην ανεξέλεγκτη δράση των μεγάλων λόμπι
ήταν ένα φτηνό πυροτέχνημα.
Σε αρκετές περιπτώσεις η παρέμβαση των λόμπι γίνεται εξόφθαλμη
όταν τεμπέληδες κομισάριοι και ευρωβουλευτές
δεν μπαίνουν καν στον κόπο να επαναδιατυπώσουν τα κείμενα
που λαμβάνουν από πολυεθνικές επιχειρήσεις.
Η δράση των λόμπι ξεκινά από τις απλές καθημερινές επαφές
με τους περίπου 30.000 υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
και φτάνει μέχρι την επίσημη συμμετοχή των ομάδων πίεσης
στη λειτουργία των θεσμικών οργάνων.
Πρόσφατη έρευνα από
το
Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών
(CEO)
απέδειξε ότι κατά μέσο όρο οι ομάδες αυτές
αποτελούνται
κατά 70% από εκπροσώπους πολυεθνικών,
κατά 15% από μέλη ΜΚΟ ενώ μόνο
το 2% των μελών τους
προέρχεται από συνδικάτα.
Το καθεστώς των πιέσεων στην ΕΕ
έγινε πολύ πιο σκοτεινό και ανεξέλεγκτο σε σχέση με τις ΗΠΑ,
όπου και γεννήθηκε και θεσμοθετήθηκε η παρουσία
των ομάδων πίεσης.
Πολύ καλοί μαθητές των ΗΠΑ αποδείχθηκαν
οι αξιωματούχοι της ΕΕ και στο φαινόμενο
της
«περιστρεφόμενης πόρτας»,
δηλαδή της μεταπήδησης αξιωματούχων στα διοικητικά συμβούλια
κολοσσιαίων επιχειρήσεων και το αντίστροφο.
Η μεγαλύτερη αλλαγή που συντελέστηκε μετά την κρίση του 2007-2008
ήταν η γιγάντωση του τραπεζικού λόμπι που εισέβαλε κυριολεκτικά
στα ανώτατα όργανα άσκησης πολιτικής παραβιάζοντας
ακόμη και τους σαθρούς κανόνες διαφάνεια της ΕΕ.
Μόνο ο χρηματοπιστωτικός τομέας απασχολεί 1.700 λομπίστες
οι οποίοι έχουν στη διάθεσή τους 120 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο
για να «εξαγοράσουν» τη συνείδηση της ΕΕ –
δηλαδή τριάντα φορές περισσότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό
όλων των συνδικάτων, των ΜΚΟ και των ομάδων προστασίας
καταναλωτών που ασχολούνται με τη λειτουργία της ΕΕ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε κάθε υπάλληλο της ευρωπαϊκής ένωσης,
που ασχολείται με ζητήματα τραπεζών,
αντιστοιχούν τέσσερις εκπρόσωποι λόμπι.
Στην «καρδιά» της τραπεζικής εισβολής βρίσκεται το περίφημο
Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF).
To «υπερόπλο» των τραπεζιτών δημιουργήθηκε το 1983
για να εκπροσωπήσει τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα
του πλανήτη απέναντι σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Μεξικό,
που βυθίζονταν σε κρίσεις δημόσιου χρέους.
The Brussels Business
Η ταινία
The Brussels Business
(-Ποιος κάνει κουμάντο την Ε.Ε.)
είναι ένα ντοκιμαντέρ
των
Friedrich Moser και Matthieu LIETAERT
για την έλλειψη διαφάνειας
και την επιρροή των ομάδων ειδικών συμφερόντων
στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στις Βρυξέλλες,
την Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτεύουσα.
Η ταινία ήταν πολύ δημοφιλής
στις Βρυξέλλες, την Αυστρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες,
ενώ στην Ελλάδα δεν έχει καν προβληθεί,
στους κινηματογράφους ή από τα ΜΜΕ,
παρότι αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της κρίσης και των μνημομίων,
καθώς και την περίοδο του Αντρέα Παπανδρέου.
Δείτε την στο βίντεο.
The Brussels Business – Who Runs the EU ? – HD
(sub – serb/cro)
https://www.youtube.com/watch?v=xMuUEd6w54E
https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2017/03/blog-post_3180.html
Ποιος κάνει κουμάντο στην Ε.Ε.: Ο αόρατος στρατός που την έχει υπό κατάληψη
Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017
The Brussels Business – Who Runs the EU ? – HD (sub – serb/cro)
https://www.youtube.com/watch?v=xMuUEd6w54E
https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2017/03/blog-post_3180.html
…