Nοσταλγικό ταξίδι στο αυθεντικό ελληνικό καλοκαίρι μιας άλλης εποχής! (βίντεο)
Καλοκαίρια γεμάτα αναμνήσεις σε αλοτεινές εποχές, θάλασσες και παιδικές σκανδαλιές…
Είχα την τύχη να ζω σε μια παραλιακή πόλη… αλλά και τότε που ο μπαμπάς μου υπηρετούσε ως Δάσκαλος στο Καπανδρίτι, τις Κυριακές παίρναμε το λεωφορείο και κατεβαίναμε στον Κάλαμο και στους Αγίους Αποστόλους…
Εκεί πρωτογνώρισα τη θάλασσα αρχές της Άνοιξης… κι εκεί έκανα “το πρώτο μου μπάνιο” κάπου στα τρία μου χρόνια…
Επηρεασμένη από τα λόγια του πατέρα μου: “Τώρα που θα δεις τη θάλασσα Καλλιοπάκι μου, να την κάνεις μια αγκαλιά”…αν και ο καιρός δεν ήταν καλός, έτρεξα να την αγκαλιάσω, φορώντας το χειμωνιάτικο παλτουδάκι μου…
Περιττό να σας πω πως έγινα παπάκι…
Παρ’ όλα αυτά, τη θάλασσα τη λάτρεψα… έγινε το πιο αγαπημένο μου φιλαράκι, που δεν με πρόδωσε ποτέ…
Καλοκαίρια γεμάτα αναμνήσεις σε αλοτεινές εποχές, θάλασσες και παιδικές σκανδαλιές…
Ώρες ατέλειωτες τα καλοκαίρια στη θάλασσα… ούτε αντηλιακό, ούτε κρέμες… μαυροτσουκαλάκια σαν τα γυφτάκια γινόμασταν…
Αχ αυτή η θάλασσα… έρωτας ατέλειωτος μέχρι σήμερα…
Και μετά, μου λέτε κάποιοι “να σοβαρευτώ”
Πώς το έλεγε ο Κοινούσης το τραγούδι;;; “Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι…”
Πιτσιρίκια λοιπόν, και σ’ όποιους αρέσουμε…
Τα καλοκαίρια της προ-μεταπολίτευσης, τα κρατώ σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό μου… τ’ άλλα της μεταπολίτευσης, τα χαρίζω…
Καλλιόπη
Θυμάσαι πώς ήταν το Αληθινό Ελληνικό Καλοκαίρι;
Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Καλοκαίρια χωρίς καύσωνες.
Δροσερά βράδυα που σε νανούριζαν οι γρύλοι! (… κι όχι τα μουγκριτά των κλιματιστικών…)
Τότε κοιμόμασταν άφοβα με ανοιχτά παράθυρα.
ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ, ΞΕΚΛΕΙΔΩΤΕΣ…
Το καρπούζι στην θάλασσα
αχ Το θυμάμαι
Και τηγανητά στο τάπερ , κολοκυθάκια,πατάτες,μελιτζανες, πιπεριές οπωσδήποτε
Το ότι δεν καρκινιασαμε μωρά απ’ τα φιδάκια και το φλιτ που μπουμπουνιζε η θεία μου στο δωμάτιο , είναι ένα θαυμα
Όλη η δραστηριότητα ήταν στον κήπο,ντιβανια, τραπέζι με πάγκους για 20 άτομα, κούνια σύστημα με βαρέλι και ντους που ζεσταινει το νερό από τον ήλιο, σεζ λονγκ, μικρές σεζ λονγκ για μας τα παιδιά , τηλεόραση, και άπειροι καυγάδες ποιος θα δροσίσει με το λάστιχο τον κήπο και την αυλή
Ένα μικρό χωλ,κι ένα δωμάτιο με 45 κρεββατια, διοροφα, ράντσα, ντιβανια τίγκα στο φλιτ και στις κουνουπιέρες
Όλη μέρα στο υπόστεγο του κήπου κα
Κουνούπια όχι του Νείλου, εξωγήινα, στουκας, φυσικά θάλασσα πρωί και απόγευμα και μετά νυχτερινή εξοδος
Όλα καλά κι όλα ωραία, αλλά τα φαγητά τι τα ήθελες, παιδί μου;; Δεν πρόκανα να μαγειρέψω και μ’ εχει πιάσει πείνα…
Καλησπέρα Καλλιόπη,από τις φωτογραφίες που ανέβασες του τότε και του τώρα καμία δεν προτιμώ,δεν αγαπώ την θάλασσα ως παιδάκι είχα αγάπη για το βουνό.Αυτη είναι η γνώμη μου.Την θάλασσα την αγαπώ από μακριά…ούτε εν πλω την συμπαθώ.Με τον Λαμιωτη σύζυγό όταν ήμασταν Λαμία λόγω εργασίας πηγαίναμε βόλτα στα Καμμένα Βούρλα, Σουβάλα, αρνίσια παιδάκια χαλβά Φαρσάλων….παγωτό με βάφλα.Πολυ φαι όπως κατάλαβες χαχα.Ετσι στο δρόμο διάβασα την ταμπέλα του χωριού σου και με έκανε εντύπωση το όνομα.Οι λαμιωτες έχουν επιλογή βουνού και θάλασσας….
Μέχρι τα τρία μου χρόνια, με τους γονείς μου ήμασταν στη Μαργιολάτα, που ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος… Μετά πήγαμε Καπανδρίτι… δηλαδή, Αττική…
Υ.Γ. Παράκληση… μην βάζεις φαγητά και γλυκά, γιατί ΖΗΛΕΥΩ…
Βρε Ελενη…………… και εσυ βαλτη εισαι αφου η κ Καλλιοπη…………… ειναι Ζαχαρουλα.