” Οι παπάτζες γίνονται επικίνδυνες όταν βρίσκουν πιστούς”
Προβολές:82
Τέτοιες παπαριές περί επερχόμενου θριάμβου, η Καρυστιανού βρίσκεται λίγο πριν καβαλήσει το καλάμι. Εκείνη, όπως και ο καθένας, μπορεί να λέει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι.
Το πρόβλημα γίνεται επικίνδυνο όταν κάποιοι τα καταπίνουν χωρίς έλεγχο. Όταν η απόδειξη περισσεύει, το χειροκρότημα προηγείται και όποιος ρωτάει βαφτίζεται εχθρός.
Το τραγικό λάθος είναι πως εξακολουθειτε να την αντιμετωπίζετε ως “μάνα”, όταν η συμπεριφορά και οι πράξεις της, μόνο σε μάνα δεν παραπέμπουν. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Ξέρετε πολλές να γίνονται πρωτοσέλιδα σε εφημερίδες, κανάλια και ιστολόγια;;;
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΥ…
Καλλιόπη Σουφλή
” Οι παπάτζες γίνονται επικίνδυνες όταν βρίσκουν πιστούς”
Η Μαρία Καρυστιανού μιλά για αυτοδυναμία και προειδοποιεί ότι «κάποιοι θα τρίβουν τα μάτια τους». Προς το παρόν, τα τρίβουμε… ακούγοντάς την. Άλλο να θέλεις, κυρία μου, να κυβερνήσεις και άλλο να συζητάς σαν να εκκρεμεί μόνο η παραλαβή των κλειδιών του Μαξίμου. Η κάλπη, μαντάμ, γεμίζει με ψήφους. Η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας δεν μετράει ως ψηφοδέλτιο.
Στις 24 Σεπτεμβρίου έλεγε ότι, αν το κόμμα της δεν μπει στη Βουλή, για εκείνη το εγχείρημα θα έχει τελειώσει. Τώρα συζητά για αυτοδυναμία. Από το «να καταφέρουμε να μπούμε» στο «θα κυβερνήσουμε μόνοι μας», ούτε δύο εβδομάδες δρόμος. Τι άλλαξε; Ποια στοιχεία δικαιολογούν αυτή την αισιοδοξία; Ή μήπως, επειδή δεν βολεύει η πραγματικότητα, μεγαλώνουμε την παπάτζα για να τη σκεπάσουμε;
Οι δημοσκοπήσεις μπορούν να πέσουν έξω. Όμως η υποχώρηση από το 7,8% στο 3,1% στην πρόθεση ψήφου της Alco δεν αποτελεί πρόβα διακυβέρνησης. Θέλει αρκετή φαντασία για να κοιτάζεις τέτοια πτώση και να βλέπεις αυτοδυναμία.
Το «θα δείτε» το λέει και ο γείτονας που περιμένει να πιάσει το Τζόκερ. Του ευχόμαστε καλή τύχη. Δεν του παραδίδουμε το δημόσιο ταμείο.
Υπάρχει επίσης ζήτημα ακρίβειας στις δημόσιες τοποθετήσεις της. Ο έλεγχος ισχυρισμών που παρουσίασαν τα Ellinika Hoaxes αμφισβητεί την απόδοση της φράσης «λαμπίκο» στον Τριαντόπουλο και επισημαίνει ότι η υδραζίνη δεν έχει εντοπιστεί στα ευρήματα που εξετάζουν. Αυτές οι επισημάνσεις δεν κλείνουν τη δικαστική υπόθεση των Τεμπών. Δείχνουν όμως ότι οι δημόσιες καταγγελίες χρειάζονται προσοχή. Το μικρόφωνο δυναμώνει τη φωνή. Δεν προσθέτει αποδείξεις.
Ο αγώνας για δικαιοσύνη αξίζει σεβασμό. Η πολιτική της πρόταση χρειάζεται έλεγχο. Η συμπαράσταση σε μια μητέρα δεν σημαίνει ότι υπογράφουμε κάθε δήλωσή της, ούτε ότι της χρωστάμε την ψήφο μας. Η συμπόνια δεν είναι κομματική εγγραφή. Και η κριτική στην Καρυστιανού δεν σβήνει τις ευθύνες της κυβέρνησης. Δεν θα μοιράσουμε πολιτικό ακαταλόγιστο σε κανέναν.
Ο πολίτης θέλει συγκεκριμένα πράγματα: πόσο κοστίζει κάθε υπόσχεση, πού θα βρεθούν τα χρήματα, ποιος θα εφαρμόσει τις αλλαγές και πότε.
Για να βάψουμε δύο δωμάτια ζητάμε προσφορά και ημερομηνία παράδοσης. Για να παραδώσουμε ολόκληρη χώρα θα αρκεστούμε στο «εμπιστευτείτε με, θα τρίβετε τα μάτια σας»;
Τέτοιες παπαριές περί επερχόμενου θριάμβου, η Καρυστιανού βρίσκεται λίγο πριν καβαλήσει το καλάμι. Εκείνη, όπως και ο καθένας, μπορεί να λέει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι.
Το πρόβλημα γίνεται επικίνδυνο όταν κάποιοι τα καταπίνουν χωρίς έλεγχο. Όταν η απόδειξη περισσεύει, το χειροκρότημα προηγείται και όποιος ρωτάει βαφτίζεται εχθρός.
Εκεί το καλάμι βρίσκει και πρόθυμους να το κουβαλάνε. Η αρχηγός κάνει τη θριαμβευτική βόλτα, οι πιστοί χειροκροτούν και, αν η βόλτα καταλήξει σε κακή διακυβέρνηση, τον λογαριασμό τον πληρώνουμε όλοι.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΧΟΛΙΟ
Για μένα το βασικό λάθος έγινε πολύ νωρίτερα.
Δεν χρειαζόταν να φτάσουμε στις σημερινές αντιφάσεις, στις δηλώσεις περί αυτοδυναμίας και στις αποχωρήσεις.
Αρκούσε να εξετάσουμε την πορεία της Καρυστιανού στα Τέμπη..
τι έκανε, τι δεν έκανε, τι υποσχέθηκε, πόσο ενωτικά λειτούργησε ακόμη και μεταξύ των συγγενών, πόσο σεβάστηκε τη δουλειά άλλων και τι τελικά κατάφερε.
Μεγάλο μέρος της δημόσιας επιχειρηματολογίας της στηρίχθηκε σε τεχνικά στοιχεία άλλων κυρίως του Κοκοτσάκη του οποίου η δουλειά συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη των ηχητικών τον Ιανουάριο του 2025, όταν η υπόθεση υποχωρούσε από την επικαιρότητα.
Κι όμως καλλιεργήθηκε η εικόνα ότι εκείνη «αφύπνισε εκατομμύρια». Ο ίδιος ο Κοκοτσάκης, όπως και άλλοι στενοί συνεργάτες αποχώρησε αργότερα διατυπώνοντας σοβαρές ενστάσεις για τη συλλογικότητα, τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λειτουργία.
Χαρακτηριστικό και το θέμα των εκταφών.
Η σοκαριστική περιγραφή για τα οστα στη σακούλα δημοσιοποιήθηκε από την ίδια δυόμισι χρόνια μετά το δυστύχημα, στη διάρκεια της απεργίας πείνας του Ρούτσι, ενώ δήλωνε ότι στον φάκελο απουσιάζουν οι εξετάσεις DNA της κόρης της.
Και τώρα στη δίκη επέλεξε να εστιάσει ξανά σε αυτή την περιγραφή, αντί να αναδείξει τις ουσιαστικές εξελίξεις..
το βούλευμα του Απριλίου και την αναφορά του Ασλανίδη τον Σεπτέμβριο για εργαστήριο στην Ολλανδία.
Παραμένει επίσης το ερώτημα γιατί δεν είχε επιδιωχθεί νωρίτερα ανεξάρτητη ιατροδικαστική διερεύνηση, όπως στην περίπτωση της οικογένειας Πλακιά.
Αντί να εξετάζονται όλα αυτά, καλλιεργήθηκε μέσα από αμέτρητες ομάδες μια έντονη προσωπολατρία. Από τη «μάνα των Τεμπών», χαρακτηρισμό που θεωρώ άδικο για τις υπόλοιπες οικογένειες, μέχρι το «ή με τη Μαρία ή με τη μαφία», η κριτική αντιμετωπιζόταν σχεδόν ως εχθρότητα προς τη δικαιοσύνη.
Και εδώ βρίσκεται το σοβαρότερο ηθικό ζήτημα.
Ένας αγώνας που ξεκίνησε από τον θάνατο παιδιών και το αίτημα δικαίωσης κατέληξε σε προσωπικό πολιτικό εγχείρημα, δημιουργώντας τεράστιες προσδοκίες ανατροπής σε ανθρώπους της αποχής και της αντισυστημικής δυσαρέσκειας.
Αντί για ενότητα βλέπω πόλωση κατακερματισμό και απογοήτευση.
Και όσοι καλλιέργησαν αυτή την εξιδανίκευση έχουν κατά τη γνώμη μου μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τις υπερβολικές προσδοκίες που δημιουργήθηκαν.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε ψυχανάλυση για τις σημερινές αντιφατικές δηλώσεις ούτε να περιμένουμε νέες καταγγελίες.
Αρκεί να κοιτάξουμε τα γεγονότα.
Γιατί αν δεν αξιολογήσαμε κριτικά όσα έγιναν στα ίδια τα Τέμπη με ποια λογική θεωρήσαμε ότι αυτό το πρόσωπο αποτελούσε αυτομάτως και αξιόπιστη πολιτική λύση;
Προβολές : 82
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
