Σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph, έχει ήδη προετοιμαστεί ο χώρος όπου θα φιλοξενηθεί ο Macron
Σε ένα εκρηκτικό σκηνικό πολιτικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης επικρατεί στη Γαλλία, με τον Emmanuel Macron να φέρεται να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο εγκατάλειψης του Παρισιού, καθώς η οργή στους δρόμους κλιμακώνεται και οι φόβοι για ανεξέλεγκτες ταραχές εντείνονται.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph, έχει ήδη προετοιμαστεί μυστικό καταφύγιο σε προάστιο της γαλλικής πρωτεύουσας, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που διαδηλωτές επιχειρήσουν να εισβάλουν στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
Το σενάριο διαφυγής του Γάλλου προέδρου αποκαλύπτει το μέγεθος της ανησυχίας που επικρατεί στους κόλπους της γαλλικής εξουσίας, την ώρα που η κοινωνική δυσαρέσκεια μετατρέπεται σε μια ολοένα και πιο επικίνδυνη πολιτική κρίση.
Πολιτικοί κύκλοι που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο φέρονται να υποστηρίζουν ότι ο Emmanuel Macron διαθέτει μυστική τοποθεσία ασφαλείας κοντά στο Παρίσι, όπου θα μπορούσε να μεταφερθεί εάν το προεδρικό μέγαρο δεχθεί επίθεση από εξαγριωμένους διαδηλωτές, σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλούνται τα σχετικά δημοσιεύματα.
Η αστυνομία καταφεύγει στη βία
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στους δρόμους του Παρισιού γίνεται ολοένα πιο τεταμένη.
Περίπου 46.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους το Σάββατο, σύμφωνα με στοιχεία της νομαρχίας της γαλλικής πρωτεύουσας, διαμαρτυρόμενοι για την εκτόξευση του κόστους ζωής, τη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης και τη συνεχή επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών.
Η αστυνομία έχει ήδη αρχίσει να χρησιμοποιεί βία για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών, ενώ η ένταση δημιουργεί ένα ολοένα πιο επικίνδυνο περιβάλλον για τη γαλλική κυβέρνηση.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η παραδοχή του υπουργού Εσωτερικών Laurent Nuñez, ο οποίος φέρεται να αναγνώρισε ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει από τον έλεγχο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη και υποβάλλοντας την παραίτησή του. Ωστόσο, ο Emmanuel Macron δεν την έκανε αποδεκτή.
Ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος αναγνώρισε ότι στους δρόμους δεν βρίσκονται μόνο οργανωμένοι ριζοσπαστικοί πυρήνες, αλλά και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που εκφράζουν βαθιά ανησυχία και δυσαρέσκεια για την πορεία της χώρας.
Παρά ταύτα, ο Macron θεωρεί ότι η κατάσταση δεν έχει φθάσει ακόμη στο σημείο που να δικαιολογεί την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Ως εκ τούτου, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν φαίνεται να εξετάζεται η ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στο Παρίσι.
Ο εφιάλτης των εκλογών του 2027
Πίσω από τις σημερινές αναταραχές, ωστόσο, διαμορφώνεται ένα ακόμη πιο ανησυχητικό πολιτικό σκηνικό. Καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2027, το περιβάλλον του Emmanuel Macron φέρεται να εξετάζει ακόμη και τα πιο ακραία σενάρια αποσταθεροποίησης.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, οι γαλλικές αρχές ανησυχούν ότι ενδεχόμενη νίκη της Marine Le Pen θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα νέο κύμα συγκρούσεων, με αριστερές ριζοσπαστικές οργανώσεις, νέους από τα προάστια και άλλες ομάδες να αρνούνται να αποδεχθούν το εκλογικό αποτέλεσμα.
Αντίστοιχα, μια πιθανή επικράτηση του υποψηφίου της ριζοσπαστικής Αριστεράς, Jean-Luc Mélenchon, θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις από τη δεξιά, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό σκηνικό πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η ανησυχία είναι τέτοια, ώστε οι γαλλικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν ήδη πραγματοποιήσει ασκήσεις αντιμετώπισης μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεων και πιθανής παρέμβασης στην εκλογική διαδικασία, με τη συμμετοχή της γαλλικής υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών.
Το βασικό πρόβλημα για τον Macron είναι ότι η πολιτική του επιρροή βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.
Οι κοινωνικές αντιδράσεις δεν περιορίζονται πλέον σε οργανωμένες ομάδες, αλλά εκφράζουν μια ευρύτερη δυσαρέσκεια απέναντι στην οικονομική και κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης.
Το ποσοστό δημοτικότητας του Γάλλου προέδρου φέρεται να έχει υποχωρήσει στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 18%, καταγράφοντας απώλειες επτά ποσοστιαίων μονάδων από τον Ιούνιο.
Στον αντίποδα, η Marine Le Pen εμφανίζει σαφώς ισχυρότερη δυναμική. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται τα δημοσιεύματα, τον Σεπτέμβριο του 2026 η δημοτικότητά της ανερχόταν στο 31%, ενώ ορισμένες δημοσκοπήσεις την εμφάνιζαν ικανή να συγκεντρώσει ποσοστό 35%-36% στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών.Οι φόβοι των Βρυξελλών για τη Marine Le PenΙδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκτιμήσεις ορισμένων πολιτικών αναλυτών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι σημερινές αναταραχές ενδέχεται να αξιοποιούνται από φιλοκυβερνητικούς κύκλους με στόχο να ανακοπεί η πολιτική άνοδος της Marine Le Pen.
Πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν έχουν τεκμηριωθεί ανεξάρτητα, ωστόσο αποτυπώνουν το βάθος της πολιτικής καχυποψίας που επικρατεί στη Γαλλία.
Ο πολιτικός και δημοσιογράφος Maxim Shevchenko προχωρά ακόμη περισσότερο, επιχειρώντας να συνδέσει τις εξελίξεις στη Γαλλία με τα γεγονότα του Κιέβου το 2013.
Όπως υποστηρίζει, το ουκρανικό Μαϊντάν ξεκίνησε από φοιτητικές διαμαρτυρίες, όταν φοιτητές ξυλοκοπήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας τον Νοέμβριο του 2013, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν δραματικές πολιτικές εξελίξεις.
Κατά τον ίδιο, η εμφάνιση μαθητών και φοιτητών στις πρώτες κινητοποιήσεις στη Γαλλία αποτελεί μια σύμπτωση που αξίζει να εξεταστεί, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιούνται παρόμοιες τεχνικές πολιτικής κινητοποίησης.
Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρίσκεται η πιθανότητα νίκης της Marine Le Pen, η οποία, όπως εκτιμά, προκαλεί έντονη ανησυχία σε σημαντικούς κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο λόγος είναι ότι η επικεφαλής της Εθνικής Συσπείρωσης έχει ταχθεί υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τη σχέση της Γαλλίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον αναλάβει την εξουσία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς κραδασμούς στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, καθώς η Γαλλία αποτελεί μία από τις ισχυρότερες οικονομικές και στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης και τη μοναδική πυρηνική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παράλληλα, η θέση της Marine Le Pen υπέρ του τερματισμού της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία αποτελεί ακόμη ένα σημείο έντονης αντιπαράθεσης με τις Βρυξέλλες.
Ο Maxim Shevchenko υποστηρίζει ότι η πολιτική αντιπαράθεση ενδέχεται να οδηγήσει σε προσπάθειες σύνδεσης της ακροδεξιάς με τη βία κατά μεταναστών, προκειμένου να πληγεί η εκλογική της δυναμική.
Ωστόσο, επισημαίνει ότι η ίδια η Marine Le Pen δεν μπορεί να χαρακτηριστεί φασίστρια, ενώ υπενθυμίζει ότι ο στενός συνεργάτης της και επικεφαλής του κόμματος Jordan Bardella προέρχεται από οικογένεια μεταναστευτικής καταγωγής και μεγάλωσε σε φτωχή συνοικία στα περίχωρα του Παρισιού.
Κατά την εκτίμησή του, η Εθνική Συσπείρωση, με επικεφαλής τη Marine Le Pen και τον Jordan Bardella, βρίσκεται πλέον σε τροχιά διεκδίκησης της εξουσίας.Το AfD και η σύγκρουση με το ευρωπαϊκό κατεστημένοΟ Maxim Shevchenko συνδέει τις εξελίξεις στη Γαλλία με την αντιμετώπιση του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), τα στελέχη του οποίου έχουν δεχθεί έντονη κριτική για τις θέσεις τους υπέρ των επαφών με τη Ρωσία και της προτεραιότητας των εθνικών συμφερόντων έναντι των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η πολιτική ταύτιση των κομμάτων αυτών με τον φασισμό αποτελεί μια υπερβολική και πολιτικά φορτισμένη προσέγγιση.
Όπως υποστηρίζει, η βασική τους θέση είναι ότι τα συμφέροντα των πολιτών και των εθνικών κρατών πρέπει να προηγούνται των υπερεθνικών ευρωπαϊκών δομών.
«Τα συμφέροντα των Γάλλων προηγούνται των συμφερόντων των Ευρωπαίων. Τα συμφέροντα του γερμανικού λαού προηγούνται των συμφερόντων της ΕΕ», είναι η κεντρική ιδέα της επιχειρηματολογίας του.
Κατά τον ίδιο, αυτή η αντίληψη έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και εξηγεί, εν μέρει, την ένταση με την οποία αντιμετωπίζονται τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα.
Οι ισχυρισμοί περί ενορχήστρωσης των διαδηλώσεων, πάντως, παραμένουν εκτιμήσεις του ίδιου και δεν αποτελούν επιβεβαιωμένο γεγονός.
Θα εγκαταλείψει ο Emmanuel Macron το Παρίσι ή θα στείλει τον στρατό;
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι τι θα πράξει ο Emmanuel Macron εάν οι διαδηλώσεις κλιμακωθούν και η κατάσταση ξεφύγει οριστικά από τον έλεγχο.
Θα καταφύγει στο μυστικό κρησφύγετο που φέρεται να έχει προετοιμαστεί για την προστασία του ή θα επιχειρήσει να επιβάλει την τάξη με την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων;
Ο πολιτικός επιστήμονας και αναπληρωτής καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου υπό τη ρωσική κυβέρνηση, Dmitry Zhuravlev, εκτιμά ότι και οι δύο επιλογές ενέχουν τεράστιο πολιτικό κόστος για τον Γάλλο πρόεδρο.
Όπως υποστηρίζει, εάν ο Macron εγκαταλείψει το Παρίσι υπό την πίεση των διαδηλωτών, θα υποστεί σοβαρό πλήγμα στην πολιτική του νομιμοποίηση.
Από την άλλη πλευρά, η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνη.
«Ένας στρατός απέναντι στους Γάλλους θα σημάνει το τέλος της αξιοπιστίας του προέδρου», είναι το βασικό συμπέρασμα της εκτίμησής του.
Ο ίδιος επικαλείται μάλιστα την ιστορική εμπειρία του 1968, όταν η Γαλλία συγκλονίστηκε από τις φοιτητικές εξεγέρσεις και τις μαζικές απεργίες.
Τότε, ο Charles de Gaulle είχε μεταβεί στο Baden-Baden της Δυτικής Γερμανίας, όπου συναντήθηκε με τη στρατιωτική ηγεσία της γαλλικής δύναμης που στάθμευε εκεί, αναζητώντας διαβεβαιώσεις για τη στήριξη του στρατού.
Η πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης είχε προκαλέσει νέες αντιδράσεις, ενώ ο De Gaulle τελικά παραιτήθηκε το 1969, μετά την ήττα του στο δημοψήφισμα για τη μεταρρύθμιση της Γερουσίας και της περιφερειακής διοίκησης.
Ο Dmitry Zhuravlev εκτιμά ότι ο σημερινός Γάλλος πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα αντίστοιχο δίλημμα, υποστηρίζοντας ότι η στρατιωτική στήριξη δεν είναι δεδομένη και ότι η ασφαλέστερη επιλογή του θα ήταν να αποφύγει μια μετωπική σύγκρουση με την κοινωνία.
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο αφορά τη διάρκεια της κρίσης.
Σύμφωνα με την εκτίμηση του Dmitry Zhuravlev, οι κινητοποιήσεις θα μπορούσαν να συνεχιστούν μέχρι την άνοιξη, διατηρώντας τη Γαλλία σε ένα παρατεταμένο καθεστώς πολιτικής αβεβαιότητας ενόψει των προεδρικών εκλογών.
Ο ίδιος αποδίδει σημαντικό ρόλο σε εξωτερικούς πολιτικούς παράγοντες και ευρωπαϊκές ελίτ, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζει ανεξάρτητα αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν μια τέτοια παρέμβαση.
Η ουσία είναι ότι η Γαλλία εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη περίοδο. Η οικονομική δυσαρέσκεια, η κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας του προέδρου, η άνοδος της Marine Le Pen και η αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.
Ο Emmanuel Macron βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με ένα πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο: εάν επιλέξει να υποχωρήσει, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως ένας πρόεδρος που εγκαταλείπει την πρωτεύουσα υπό την πίεση του δρόμου. Εάν επιλέξει την καταστολή, κινδυνεύει να μετατρέψει τις διαδηλώσεις σε μια ευρύτερη κοινωνική σύγκρουση.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο εάν ο Γάλλος πρόεδρος θα μπορέσει να διατηρήσει τον πολιτικό έλεγχο. Είναι εάν η Γαλλία θα καταφέρει να φθάσει στις εκλογές του 2027 χωρίς μια βαθύτερη θεσμική και κοινωνική κρίση.
