Έφυγε η φωνή της Νέας Μάκρης… η φωνή της προσφυγιάς και της εκκλησιαστικής κατάνυξης…
Προβολές:717
Όπου πήγαινε, ήξερε να λειτουργήσει ανάλογα, με μια μεγάλη κοινωνική πείρα σαν να ήταν χρόνια μαθημένη σε δημόσια παρουσία. Συνετή πάντα.
Μόνο στο πένθος της δεν είχε όρια. Μετά το θάνατο του γιου της απαρνήθηκε κάθε έξοδο από το σπίτι και κάθε δημόσια παρουσία.
Η Λίτσα ήταν μια από τις ρίζες της Μάκρης. Θα μας μείνει αξέχαστη.

Η Λίτσα ήταν η φωνή της Ν Μάκρης. Έτσι την ξέραμε όλοι, με το μικρό της όνομα.
Σεμνή γυναίκα, του σπιτιού αλλά που όταν τραγουδούσε ή έψελνε καθάριζε ο ουρανός και άνοιγε η ψυχή σου.
Χωρίς σπουδές, με το αυτί μάθαινε τις μελωδίες και τα λόγια ψαλμών και τραγουδιών.
Σε μεγάλη πια ηλικία συνάντησε το δάσκαλό της όπως τον έλεγε με αγάπη, όπως του άξιζε, τον πρόωρα χαμένο και εξαίρετο γνώστη της βυζαντινής μουσικής, Φάνη Σουλακέλλη. Καλλιέργησε ακόμη περισσότερο το φυσικό χάρισμα που είχε.
Πέρασε πολλά, όπως μου έλεγε.
Δουλειά πολλή, όπως όλοι της γενιάς της, από μικρό κορίτσι για να βοηθήσει το σπίτι και την οικογένεια. Αλλά και πρώτη στην εκκλησία, στο ψαλτήρι, όταν δεν υπήρχε ψάλτης αλλά και επικουρικά.
Αγαπημένη και τιμημένη του παπα – Στυλιανού Αμαργιανάκη αλλά και όλων.
Πρώτη σε ό,τι αφορούσε τα τραγούδια της Μάκρης, τη σούστα, τη Λιβισιανή πέρδικα και τα άλλα .
Πολλές φορές έβγαλε ασπροπρόσωπη όλη τη Μάκρη, όχι μόνο με την άψογη φωνή της αλλά και με την αξιοπρεπή παρουσία της σε γιορτές και επετείους.
Όπου πήγαινε, ήξερε να λειτουργήσει ανάλογα, με μια μεγάλη κοινωνική πείρα σαν να ήταν χρόνια μαθημένη σε δημόσια παρουσία. Συνετή πάντα.
Μόνο στο πένθος της δεν είχε όρια. Μετά το θάνατο του γιου της απαρνήθηκε κάθε έξοδο από το σπίτι και κάθε δημόσια παρουσία.
Η Λίτσα ήταν μια από τις ρίζες της Μάκρης. Θα μας μείνει αξέχαστη.
Ας έχει ανάπαυση η ψυχή της. Συλλυπητήρια στον άνδρα της Δημητρη και την αγαπημένη κόρη της Ντίνα.
Στην πρώτη φωτογραφία τραγουδάει στην αναπαράσταση του “μακρηνέικου γάμου”, στη δεύτερη με τη Δόμνα Σαμίου και ομάδα Μακρηνών , (από αριστερά προς τα δεξιά Ηλ. Πασβάγκας, Γ. Κούρτης, Γεωργατζή, Λίτσα, Τρέμπελης, Δ.Βασίλας σύζυγος της Λίτσας) τραγουδούν σε σχετική ηχογράφηση.

ΣΧΟΛΙΑ
Φεύγουν και οι άγγελοι και παίρνουν μαζί τους τα αθώα παιδικά μας χρόνια… ;;;
Ξεδιπλώνω τις αναμνήσεις μου και θυμάμαι τη χορωδία που είχε φτιάξει ο αείμνηστος γιός του πατρός Στυλιανού Αμαργιαννάκη, ο καθηγητής Βυζαντινολογίας Γιώργος Αμαργιαννάκης, μαζί με τον αδελφό του Μανώλη… πρώτη φωνή η Λίτσα…
Δεν υπήρχε Μεγάλη Παρασκευή στα εγκώμια, χωρίς τη φωνή της… κι εμείς παιδιά γύρω της… κι η φωνή της άγγιζε την ψυχή μας… την διαπερνούσε και γραφόταν στις αναμνήσεις που κολλούσαν στο dna μας… Φωνή αγγέλων, που συναντιόταν με την βαθιά Πίστη της…
Πέρασαν τα χρόνια και κάπου χαθήκαμε… αλλά οι αναμνήσεις μας είναι εκείνες που η κάθε μιά μας και ο καθένας που την γνώριζε, θα πάρει φεύγοντας για το μεγάλο ταξείδι…
Δεκαετίες περασμένες αλλά όχι λησμονημένες… όπως δεν λησμονήθηκε ποτέ και ο καλοσυνάτος χαρακτήρας της…
Όχι… η Λίτσα ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ… ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΝ…
Θα μας συντροφεύουν στο επίγειο ταξείδι μας όσο αυτό κρατήσει και θα μας συντροφεύουν και στο ουράνιο αιώνιο ταξείδι…
ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΝ… οι ψυχές τους ταξειδεύουν στο ΦΩΣ…
Καλλιόπη Σουφλή
Μεγαλώσαμε στην αυλή της …όλα τα παιδιά της γειτονιάς μαζευόμαστε στη κυρά Λίτσα παίζοντας και ακούγοντας μικρασιάτικα τραγούδια και ιστορίες από τις χαμένες πατρίδες…θα μείνει πραγματικά αξέχαστη …Θερμά συλλυπητήρια…
Η μητέρα μου, Ευαγγελία τα τελευταία πεντέμισι χρόνια της ζωής της ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι και ο καημός της ήταν που δεν μπορούσε να πάει στην εκκλησία.Η Λίτσα ήρθε ένα απόγευμα και έψαλλε την Παράκληση της Παναγίας για να την ευχαριστήσει.Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα της και να παρηγορεί τον κ.Δημητρη και την Ντίνα.
Η αγγελική της φωνή, η σεμνή της παρουσία, η σπιρτάδα του πνεύματος της και το γλυκό της χαμόγελο, θα συντροφεύουν πάντα την μνήμη της. Ανάπαυση στην ψυχούλα της 

Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην αγαπητή μου Ντίνα και τον πατέρα της.
Προβολές : 717
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
.
ΚΑΛΗ ΑΝΆΠΑΥΣΗ – ΓΑΛΉΝΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ …
.
Ο Ύψιστος ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ !!!
.