Ίσως δεν χρειάζεται να ντρεπόμαστε τόσο για τις ρωγμές μας. Γιατί πολλές φορές από εκεί περνά η αληθινή αγάπη.
Προβολές:59
Ίσως κι ο ίδιος ο Θεός, αυτό το μονοπάτι ακολουθεί όταν ζητάει να μας συναντήσει. Τις στιγμές που ράγισες και άνοιξες, που έκλαψες και έλαμψες, μέσα στο ΦΩΣ ΤΟΥ.
Και σπας… και λυγίζεις στη ζωή… κι είναι φορές που συντρίβεσαι και γεμίζεις ρωγμές…
Μην τις φοβάσαι… μέσα απ’ αυτές θα δεις να ξεπετάγονται αγριόλούλουδα… αυτά τα πιο ταπεινά της φύσης, μα και τα πιο δυνατά… μέσα απ’ αυτές θα γεμίσεις ΦΩΣ…
Καλλιόπη
Μας έμαθαν να ντρεπόμαστε γι’ αυτό ακριβώς που μας κάνει ικανούς να αγαπήσουμε: την αδυναμία μας.
Ζούμε σε έναν κόσμο που μας θέλει δυνατούς, αυτάρκεις και ανεξάρτητους. Να μη χρειαζόμαστε κανέναν, να μη λυγίζουμε, να μη δείχνουμε τις ρωγμές μας.
Μόνο που η αγάπη αρχίζει ακριβώς εκεί όπου τελειώνει η αυτάρκεια.
Ο Στέλιος Ράμφος το λέει όμορφα: «Σου έχω αδυναμία», λέμε όταν θέλουμε να πούμε «σ’ αγαπώ».
Δεν λέμε «σου έχω δύναμη». Λέμε «σου έχω αδυναμία».
Γιατί όταν αγαπάς, παύεις να είσαι άτρωτος. Αφήνεις έναν άλλον άνθρωπο να σε αγγίξει, να σε χαροποιήσει, αλλά και να σε πληγώσει. Η αγάπη σε κάνει ευάλωτο.
Ίσως γι’ αυτό και ο Απόστολος Παύλος γράφει: «ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Όχι γιατί ο Χριστιανισμός εξιδανικεύει τον πόνο ή την αδυναμία, αλλά γιατί γνωρίζει κάτι βαθύτερο:
η δύναμη που δεν γνώρισε ποτέ την αδυναμία εύκολα γίνεται εξουσία· ενώ η δύναμη που πέρασε μέσα από την αδυναμία μπορεί να γίνει τρυφερότητα.
Ίσως λοιπόν δεν χρειάζεται να ντρεπόμαστε τόσο για τις ρωγμές μας. Γιατί πολλές φορές από εκεί περνά η αληθινή αγάπη. Ίσως κι ο ίδιος ο Θεός, αυτό το μονοπάτι ακολουθεί όταν ζητάει να μας συναντήσει. Τις στιγμές που ράγισες και άνοιξες, που έκλαψες και έλαμψες, μέσα στο ΦΩΣ ΤΟΥ.
— π. Λίβυος —
Προβολές : 59
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
