Ίσως τελικά η πιο δύσκολη ανθρώπινη πράξη να μην είναι ούτε το να μένεις ούτε το να φεύγεις. Ίσως η πιο δύσκολη πράξη είναι να σταματήσεις να κρύβεσαι από αυτό που βαθιά γνωρίζεις.
Προβολές:185
Να πάψεις να ζεις μισά.
Να μη χρησιμοποιείς τον εαυτό σου ή τους άλλους ως αναισθητικό.
Και να μπορέσεις κάποτε να πεις:
«Αυτό που ζω με πονά» ή «Αυτό που ζω με αληθεύει».
Γιατί από εκεί αρχίζουν όλα.
Κάποιοι άνθρωποι μένουν εκεί όπου πονάνε.
Όχι πάντα γιατί δεν βλέπουν την έξοδο.
Μερικές φορές γιατί έχουν μάθει να ονομάζουν «αγάπη» την αντοχή, «ευθύνη» τη σιωπή, «ωριμότητα» την παραίτηση.
Μένουν γιατί φοβούνται πως, αν φύγουν, θα χαθεί μαζί και το νόημα που έχτισαν γύρω από τον πόνο τους.
Γιατί ο άνθρωπος συχνά αντέχει το γνώριμο τραύμα πιο εύκολα από το άγνωστο κενό.
Κάποιοι άλλοι φεύγουν.
Όχι επειδή δεν πόνεσαν αρκετά, αλλά επειδή κάποια στιγμή ο πόνος έπαψε να τους μοιάζει.
Και τότε χρειάζεται θάρρος.
Όχι το θάρρος της φυγής, αλλά το θάρρος της αλήθειας.
Να κοιτάξεις τον εαυτό σου χωρίς τις δικαιολογίες που σε κρατούσαν δεμένο.
Να αντέξεις την ενοχή που συχνά γεννά η ελευθερία.
Να αποδεχτείς πως μερικές σχέσεις δεν θεραπεύονται μόνο με προσπάθεια, γιατί η αγάπη χωρίς αμοιβαιότητα γίνεται σταδιακά φθορά.
Κάποιοι δεν φεύγουν ούτε μένουν πραγματικά.
Ζουν σε μια ενδιάμεση περιοχή.
Συνεχίζουν τη ζωή τους κανονικά προς τα έξω, αλλά μέσα τους αποσύρονται.
Αναζητούν μικρές δόσεις ανακούφισης: μια φαντασίωση, μια παράλληλη σύνδεση, ένα κρυφό ενδιαφέρον, μια συνομιλία που τους θυμίζει ότι ακόμη νιώθουν ζωντανοί.
Δεν θέλουν πάντα να προδώσουν, συχνά θέλουν απλώς να αναπνεύσουν.
Κι έτσι δημιουργούν μικρά καταφύγια ψυχής μέσα σε μια πραγματικότητα που δεν αντέχουν να αλλάξουν.
Μόνο που καμία φαντασίωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει για πολύ μια ζωή που δεν βιώνεται αληθινά.
Κάποιοι συνδέονται.
Αληθινά.
Με κόστος, με έκθεση, με ευαλωτότητα.
Αφήνουν τον άλλον να τους δει χωρίς ρόλους, χωρίς τεχνικές, χωρίς παιχνίδια ισχύος.
Και αυτό είναι σπάνιο.
Γιατί η ουσιαστική σύνδεση απαιτεί να πάψεις να ελέγχεις την εικόνα σου και να διακινδυνεύσεις να μη σε αγαπήσουν όπως είσαι.
Και κάποιοι χρησιμοποιούν.
Άλλοτε συνειδητά, άλλοτε όχι.
Χρησιμοποιούν ανθρώπους για επιβεβαίωση, για ασφάλεια, για να μην αισθάνονται μόνοι, για να γεμίσουν κενά που δεν τόλμησαν να αντικρίσουν.
Δεν πλησιάζουν πάντα από αγάπη· συχνά πλησιάζουν από ανάγκη.
Κι όταν ο άλλος πάψει να εξυπηρετεί αυτό το εσωτερικό έλλειμμα, απομακρύνονται ή σκληραίνουν.
Γιατί η χρήση δεν αντέχει την αλήθεια της ισότιμης σχέσης.
Η σύνδεση ζητά παρουσία. Η χρήση ζητά κάλυψη.
Και μέσα σε όλα αυτά, οι άνθρωποι αλλάζουν θέσεις.
Ο ίδιος άνθρωπος μπορεί κάποτε να μένει από φόβο, αργότερα να φεύγει από αξιοπρέπεια, και σε μια άλλη περίοδο της ζωής του να κρύβεται μέσα σε φαντασιώσεις για να αντέξει.
Δεν είμαστε μία σταθερή εκδοχή του εαυτού μας.
Είμαστε οι άμυνες, οι πληγές, οι ανάγκες και οι αλήθειες που κάθε φορά μπορούμε ή δεν μπορούμε ακόμη να αντέξουμε.
Ίσως τελικά η πιο δύσκολη ανθρώπινη πράξη να μην είναι ούτε το να μένεις ούτε το να φεύγεις.
Ίσως η πιο δύσκολη πράξη είναι να σταματήσεις να κρύβεσαι από αυτό που βαθιά γνωρίζεις.
Να πάψεις να ζεις μισά.
Να μη χρησιμοποιείς τον εαυτό σου ή τους άλλους ως αναισθητικό.
Και να μπορέσεις κάποτε να πεις:
«Αυτό που ζω με πονά» ή «Αυτό που ζω με αληθεύει».
Γιατί από εκεί αρχίζουν όλα.
Αγγελική Μπολουδάκη
Προβολές : 185
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Μιας που είναι η περίοδος της γιουροβίζιον ας πάρουμε ένα μάθημα σολφέζ:https://www.youtube.com/watch?v=LUSoTCJJuco