ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

5 Ιουλίου, 2022 3 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Το σεντόνι που φορούσαν εκείνα τα φαντάσματα τελικά δεν ήταν για να σε ζεστάνουν απο το κρύο, ήταν κρυψώνες τους.
Οι άνθρωποι φαντάσματα είναι ταχυδακτυλουργοί.
Ανθρωποι που δεν σχετίστηκαν ποτέ πραγματικά, απλώς φόρεσαν στολές και στο τέλος έγιναν πειστικοί γιατί έπεισαν πρωτίστως τον εαυτό τους.

Ποιο φάντασμα θέλει ποτέ να ειναι φάντασμα αφού ενδύεται τη ζωή;

“Άνθρωποι σκιές”… χωρίς ψυχή… χωρίς ζωή…
Με σπασμένα φτερά πως να πετάξουν στις θάλασσες της ζωής…;;;
Πώς να πετάξουν με τ’ άλλα πουλιά στους ανοιχτούς ουρανούς…;;;
Φυλακισμένοι στον μοναχικό τους κόσμο, άψυχο βλέμμα… άδειες ψυχές… κι η ζωή στην φαντασία τους…
Είναι οι … παπατζήδες της ζωής…
Καλλιόπη
Βγαίνουν σε γονέα, ή σε σύντροφο ή ακόμα και σε εαυτό εάν δεν γιάνεις τις πληγές σου.
Ανθρωποι φαντάσματα, σαν το σινεμά, ευφάνταστα πλάσματα, ψυχαγωγικά μα τελειώνουν νωρίς, δίνουν λίγη χαρά και στην παίρνουν όλη πίσω.
Με τόκο.
Ανθρωποι του “μπες-βγες”, μία μέρα είναι σαν ιππότες/βασίλισσες, την άλλη ζητιανεύεις την αγάπη τους στο πεζοδρόμιο σαν τον πιο δύσοσμο άστεγο.
Άνθρωποι -φαντάσματα: “Εδώ ο παπάς, εκεί παπάς, πού ειναι ο παπάς Θεέ μου;
Φέρτε μου ανιχνευτή ψεύδους για όσα θα έπρεπε να είναι αγάπη, αξιοπρέπεια και σεβασμός στη ψυχή”.
Με αυτούς τους ανθρώπους απορείς για την όραση, την αφή και το γενικότερο αντιληπτικό σου πεδίο: “Το έζησα όντως αυτό; Μου είπε όντως αυτά που άκουσαν τα αυτιά μου;”
Ανθρωποι που ενώ σου λένε πως έρχονται μόνιμοι μετανάστες, τελικά ήταν τουρίστες που ούτε άνοιξαν βιβλίο να δουν την ιστορικότητα του θέρετρου που επισκέφθηκαν.
Φέρονται σαν σύντομοι επισκέπτες στις ζωές των άλλων όμως τους λένε ψέματα πως μετακόμισαν, πως βρήκαν λιμάνι.
Απορείς αν τα είδες όλα στο όνειρό σου.
Το σεντόνι που φορούσαν εκείνα τα φαντάσματα τελικά δεν ήταν για να σε ζεστάνουν απο το κρύο, ήταν κρυψώνες τους.
Οι άνθρωποι φαντάσματα είναι ταχυδακτυλουργοί.
Ανθρωποι που δεν σχετίστηκαν ποτέ πραγματικά, απλώς φόρεσαν στολές και στο τέλος έγιναν πειστικοί γιατί έπεισαν πρωτίστως τον εαυτό τους.
Ποιο φάντασμα θέλει ποτέ να ειναι φάντασμα αφού ενδύεται τη ζωή;
Όταν φεύγουν, μένεις με το ηλίθιο χαμόγελο της απορίας πως ίσως κάποτε αγαπήθηκες αλλά αστόχησες ενώ στο βάθος κυριαρχεί το χάος της αυτοαμφισβήτησης και η ψευδαίσθηση πως μάλλον εσύ έφταιγες για όλα ενώ εκείνοι ήξεραν τόσο περίτεχνα να μπαίνουν και να βγαίνουν απο τη ζωή σου στις μύτες των ποδιών τους και σύ να μένεις μόνος, άδειος, μπερδεμένος και εξαντλήμένος απορώντας…
“Τώρα, αυτό το σεντόνι που απέμεινε, το πλένω ή το πετάω;
Χριστίνα Μπογιατζή

Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος

Λογοπαθολόγος

Υπ. Διδακτωρ ΕΚΠΑ

 

Πηγή

Προβολές : 155


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα