Αν δεν πέσεις και δε σηκωθείς μια ζωή αδύναμος θα ‘σαι

18 Απριλίου, 2022 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Τις πληγές που δε φαίνονται στον καθρέφτη, τις έκρυβες ανέκαθεν πίσω από αμήχανα χαμόγελα, τις φύλαγες τόσο βαθιά μες στην ψυχή σου λες κι είναι θησαυρός. Μα αυτό είναι! Είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις. Είναι αυτές που χαρακτηρίζουν το παρελθόν σου, που σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα, εκείνες που θα καθορίσουν τις πράξεις σου αύριο. Πώς μπορείς να τις απαρνείσαι; Δυστυχισμένος ο άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει τι έχει ζήσει, τι έχει νιώσει, κρύβεται κι απ’τον ίδιο του τον εαυτό.

 

 

 

Όλοι έχουμε πληγές…κάποιες είναι πολύ βαθιές…

Οι πληγές που σου ανοίγουν κάποιοι, δεν είναι πάντα δική σου ευθύνη…

Η πληγή κάποτε θα κλείσει, αλλά τα σημάδια θα μένουν… αποδέξου τα… αγάπησέ τα…  κομμάτια της ζωής σου είναι…

Δική σου ευθύνη όμως είναι η θεραπεία τους…

Μην τις αφήσεις να ρυθμίζουν τη ζωή σου…

 

 

Καλλιόπη

Γράφει η Μαρία Σουργιά

Σίγουρα κουβαλάς κι εσύ σημάδια από τα παιδικά σου χρόνια. Τότε που σε ένοιαζε να φτάσεις εκεί που ήθελες ή να κάνεις ό,τι σου ερχόταν στο μυαλό, ακόμη κι αν αυτό ήταν πρακτικά ακατόρθωτο. Δε σκεφτόσουν εμπόδια και συνέπειες. Έπεφτες διαρκώς και πληγωνόσουν.

Τα χρόνια πέρασαν, έφτασες σε μια ηλικία που δε μετράς πια πληγές σωματικές.

Εκείνα τα βράδια που σε βρίσκουν μόνο, που κοιτάς το άπειρο ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους, που νιώθεις ίσως και από επιλογή απομονωμένος.

Σκέφτεσαι όσα έχεις ζήσει, τα ζυγίζεις, κάνεις κι εσύ τον απολογισμό σου.

Παραδέχεσαι στον εαυτό σου αυτά που δε θες ή δεν μπορείς να παραδεχτείς στους άλλους.

Παραπονιέσαι για όσα δε μοιράστηκες ποτέ με κανέναν, είτε γιατί δεν είναι του χαρακτήρα σου οι εξομολογήσεις, είτε για να μην ανησυχείς τους δικούς σου ανθρώπους με τους πόνους σου, ίσως γιατί ποτέ δε σε περιέβαλαν άνθρωποι που να μπορούν να καταλάβουν τα «μεγαλεία» που ‘χεις ζήσει, αφού τα βιώματά τους απείχαν πολύ απ’τα δικά σου. Ναι, υπάρχουν κι αυτοί που γεννήθηκαν στα πούπουλα και μια ζωή τα κουβαλούν μαζί τους! Μάλλον εσύ δεν ανήκεις σ’αυτούς, αν δεν ταυτίστηκες με την προηγούμενη πρόταση.

Εκεί ακριβώς λοιπόν βρίσκεται η εσωτερική σου δύναμη, η μαγκιά σου.

Τώρα μετράς τις πληγές της ψυχής σου.

Πληγές που σου άφησε η απώλεια ενός αγαπημένου σου προσώπου, ένας χωρισμός, μια απόρριψη, ένα ατύχημα, μια απελπιστική εμπειρία και τόσα άλλα οδυνηρά γεγονότα και καταστάσεις που μπορεί να βίωσες και να σου άφησαν κατάλοιπα.

Άλλες φορές πάλι, ήθελες να υψωθείς στα ουράνια όμως ο νόμος της βαρύτητας σε κράτησε χαμηλά ή σε προσγείωσε, άλλοτε με άμετρη δύναμη κι άλλοτε ανάλαφρα. Στιγμές που ίσως μόνο εσύ θυμάσαι.

Ήταν τότε που έσφιξες τις γροθιές σου τόσο δυνατά που μάτωσες με τα νύχια σου το δέρμα σου, που έσπασες πράγματα, φώναξες, λύγισες. Ο πόνος για τον οποίο μόνο εσύ ξέρεις και οι αντιδράσεις όταν δε σ’ έβλεπε κανείς είναι οι πιο δυνατές, οι πιο καθοριστικές στιγμές για τη ζωή σου.

Ίσως να ντρέπεσαι για τις φορές εκείνες που σε κέρδισαν τα πάθη σου. Θυμώνεις που δεν ήσουν αντάξιος των περιστάσεων και τα βάζεις με τον εαυτό σου που δεν είχες τόση δύναμη όση χρειάστηκε, για να σε διαχειριστείς. Τσαλακώθηκε το εγώ σου, «έσπασαν» συναισθήματα, αρνήθηκες να δεχτείς ό,τι συνέβη. Και πώς να μπορέσεις να τα ελέγξεις όλα; Αφού η ζωή μόνο προβλέψιμη δεν είναι.

Τις πληγές που δε φαίνονται στον καθρέφτη, τις έκρυβες ανέκαθεν πίσω από αμήχανα χαμόγελα, τις φύλαγες τόσο βαθιά μες στην ψυχή σου λες κι είναι θησαυρός. Μα αυτό είναι! Είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις.

Είναι αυτές που χαρακτηρίζουν το παρελθόν σου, που σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα, εκείνες που θα καθορίσουν τις πράξεις σου αύριο.

Πώς μπορείς να τις απαρνείσαι;

Δυστυχισμένος ο άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει τι έχει ζήσει, τι έχει νιώσει, κρύβεται κι απ’τον ίδιο του τον εαυτό.

Ο πόνος σου μαθαίνει ότι η αληθινή θεραπεία δεν έρχεται από τους άλλους, από έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, ένα φιλί. Πάντα έκρυβες εκείνο το παιδί μέσα σου, που ήθελε να εισπράξει ένα «μπράβο», μια «συγγνώμη», αποδοχή και λίγη αγάπη.

Η πραγματική λύτρωση όμως έρχεται από εσένα τον ίδιο, που θα πέσεις στη λάσπη, μόνος μετά θα σηκωθείς, θα σταθείς στα πόδια σου και θα προχωρήσεις.

Ο πόνος σου αποδεικνύει ότι ζεις, πως είσαι άνθρωπος και όχι μια μηχανή σε λειτουργία. Είναι η παρέα σου όταν δε γεμίζει κανείς το κενό στη ζωή σου, το τίμημα των λάθος επιλογών σου, που κουβαλούν μνήμες και συμπεριφέρονται σαν τη σκιά σου. Μην προσπαθείς μάταια να τον διώξεις πριν την ώρα του, ούτε να ξεχάσεις τις φορές που ήταν ο πρωταγωνιστής στη ζωή σου. Η κρούστα της λήθης δεν κλείνει τις πληγές της ψυχής. Εξάλλου τον κυνηγάμε καμιά φορά, παραδέξου το. Επιδιώκουμε να τον νιώσουμε από μαζοχισμό και λόγω ρουτίνας. Θα φύγει μόνο αφότου σε διδάξει και θα σου αφήσει πληγές που δε θα τις φοβάσαι. Μπορεί να μείνουν για πάντα ανοιχτές, μα θα σου θυμίζουν ότι κάποτε υπήρξαν. Είναι κομμάτι ολόδικό σου με το οποίο θα μάθεις να ζεις, γιατί η ίδια η ζωή σου το επιβάλλει.

Να δέχεσαι τις συνέπειες των επιλογών σου, των προσδοκιών που είχες ενώ δεν έπρεπε, της κακής διαχείρισης που έκανες στις καταστάσεις.

Να τον αντέξεις λοιπόν τον πόνο, να αποδέχεσαι την ύπαρξή του στη ζωή σου και να τον αντιμετωπίζεις, δεν είσαι πια παιδί. Να πληγωθεί ο εαυτούλης σου, σταμάτα να τον καλοπιάνεις! Αν δε μάθει να πέφτει και να σηκώνεται μονάχος, μια ζωή ασθενικός θα είναι. Κι αν δε φταις εσύ που τον βιώνεις, πάλι να τον εκτιμάς.

Άλλωστε η αγάπη και ο πόνος είναι δυο από τις βασικότερες αρχές της ζωής. Μάθε να παίζεις το παιχνίδι, σεβόμενός τις εξίσου.

Πηγή: pillowfights.gr

Πηγή

Προβολές : 131


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα