Από τη δόξα στο Πάθος – από την αποθέωση στην προδοσία. Και αυτό δεν είναι μόνο θρησκευτική ιστορία. Είναι η ψυχολογική πορεία κάθε ανθρώπου που τολμά να μεταμορφωθεί.
Προβολές:228
Ας κρατήσουμε τα βάια της ελπίδας – αλλά ας γνωρίζουμε ότι το μονοπάτι προς την Ανάσταση περνά από την καρδιά της δοκιμασίας.
Ότι η δόξα είναι ωραία – αλλά η μεταμόρφωση γεννιέται στο σκοτάδι.
Ότι το φως έρχεται – αλλά πρώτα πρέπει να κάνεις το ταξίδι μέσα από τη νύχτα της ψυχής σου.
Και αν το κάνεις – αν τολμήσεις να πεθάνεις για να ξαναγεννηθείς – τότε η Ανάσταση δεν θα είναι μόνο σύμβολο. Θα είναι η ζωή σου.

Σήμερα γιορτάζουμε την Κυριακή των Βαΐων — τη στιγμή που το φως της αναγνώρισης συναντά τη σκιά της επερχόμενης θυσίας.
Ο Ιησούς μπαίνει στην Ιερουσαλήμ και το πλήθος τον υποδέχεται με κλαδιά φοίνικα, με ζητωκραυγές, με δόξα. «Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος!».
Και όμως, μέσα σε λίγες μέρες, το ίδιο πλήθος θα φωνάζει: «Σταύρωσέ τον!».
Από τη δόξα στο Πάθος – από την αποθέωση στην προδοσία. Και αυτό δεν είναι μόνο θρησκευτική ιστορία. Είναι η ψυχολογική πορεία κάθε ανθρώπου που τολμά να μεταμορφωθεί.
Στη ζωή μας, υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε «επιτέλους».
Επιτέλους μας αναγνωρίζουν.
Επιτέλους βρίσκουμε τον δρόμο μας.
Επιτέλους όλα «κάνουν κλικ».
Και για λίγο, περπατάμε με βάια στα χέρια – με ελπίδα, με χαρά, με την αίσθηση ότι τα πάντα πάνε καλά. Αλλά η δόξα δεν είναι ο τελικός προορισμός. Είναι η προετοιμασία για κάτι βαθύτερο, πιο σκληρό, πιο αληθινό.
Γιατί κάθε μεταμόρφωση – κάθε πραγματική ανάπτυξη – απαιτεί θυσία. Απαιτεί να αφήσεις πίσω κάτι που αγαπάς, κάτι που σου δίνει ασφάλεια, κάτι που σε ορίζει. Και αυτό πονάει. Αυτό είναι το Πάθος.
Η Κυριακή των Βαΐων μας δείχνει ότι η δόξα και το Πάθος δεν είναι αντίθετα – είναι δύο όψεις του ίδιου ταξιδιού. Δεν μπορείς να φτάσεις στην Ανάσταση χωρίς να περάσεις από τον Σταυρό.
Δεν μπορείς να μεταμορφωθείς χωρίς να πεθάνει κάτι μέσα σου – ένας παλιός εαυτός, μια πεποίθηση, ένας φόβος που σε κρατάει.
Και το πλήθος; Το πλήθος που σε αποθεώνει σήμερα και σε προδίδει αύριο; Είναι οι φωνές μέσα σου – οι φωνές που σε ενθαρρύνουν όταν είναι εύκολο, αλλά σε εγκαταλείπουν όταν γίνεται δύσκολο. Και η μάχη δεν είναι με το πλήθος έξω – είναι με το πλήθος μέσα σου.
Ας βαδίζουμε συνειδητά, λοιπόν. Ας κρατήσουμε τα βάια της ελπίδας – αλλά ας γνωρίζουμε ότι το μονοπάτι προς την Ανάσταση περνά από την καρδιά της δοκιμασίας.
Ότι η δόξα είναι ωραία – αλλά η μεταμόρφωση γεννιέται στο σκοτάδι.
Ότι το φως έρχεται – αλλά πρώτα πρέπει να κάνεις το ταξίδι μέσα από τη νύχτα της ψυχής σου.
Και αν το κάνεις – αν τολμήσεις να πεθάνεις για να ξαναγεννηθείς – τότε η Ανάσταση δεν θα είναι μόνο σύμβολο. Θα είναι η ζωή σου.
Προβολές : 228
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Ευσέβιος παν φίλου 265μ.χ -Πρόκος καθηγητής 1974 , Βιβλιοθήκη Βατικανό,κριφα κείμενα Πολύ Παλέα..
Αυτοίς λέγων εληλυθεν η ώρα να δοξαστεί Ο Υιός του Ανθρώπου Ελλάς γαρ μόνη Ανθρώπωγενη φυτών ουράνιο και βλαστημον θείον Οικριβομενον λογισμών Αποτυκτουσα οικιουμενων Επιστήμην.
https://www.youtube.com/post/Ugkx-Fu9lTBAKLSZQh55pPzSAXXKCgBFZU6t
ΔΑΙΜΩΝ
ο χρηστος ειναι διδασκαλια ελευθερια οι αλλες θρισκιες ειν πλανη φανατικότιτα ψεμα
“ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥ”
Η Αλήθεια του Χριστού μιλά για Ελευθερία, Αγάπη και Φως. Ποτέ δεν επιβάλλεται, αλλά προειδοποιεί τον άνθρωπο με ελεύθερη βούληση να προσέχει το κακό που σπέρνει τη διχόνοια. Σήμερα, αυτό το κακό εργαλειοποιεί την πίστη και τις θρησκείες για να κατακρεουργήσει αξίες και παραδόσεις λαών, μετατρέποντας απελπισμένους ανθρώπους σε «Δούρειο Ίππο» ενάντια στον πολιτισμό μας.
Όταν χιλιάδες εισέρχονται παράνομα, γαλουχημένοι με μίσος για ό,τι θεωρούμε ιερό, δεν είναι «φιλοξενία» να σωπαίνουμε. Είναι πνευματική παραίτηση. Η αυτοσυντήρηση δεν είναι ρατσισμός, είναι το αυτονόητο δικαίωμα να ζούμε σε μια ασφαλή χώρα που σέβεται τον Χριστιανισμό και την ιστορία της.
Το χρωστάμε στα παιδιά μας!
Τι μέλλον τους ετοιμάζουμε; Θα τους παραδώσουμε μια πατρίδα όπου θα νιώθουν ξένοι, φοβισμένοι και μειοψηφία; Αν δεν υπερασπιστούμε τη γη μας σήμερα, εκείνα δεν θα έχουν σπίτι αύριο.
Ξύπνα, Έλληνα!
Μην αφήνεις τα συμφέροντα των λίγων να σβήσουν το φως της ταυτότητάς σου. Η ελευθερία θέλει αρετή και τόλμη. Διεκδικούμε τη ζωή, την πίστη και το μέλλον των παιδιών μας. Τώρα, πριν να είναι αργά.
προσοχη στην αλιωση του πλιθισμου με ολα αυτα που ερχοντε στη χωρα τα λαθρο
κειμενο ανευ πνευματικων δικαωματων