” Αργή, ύπουλη διάβρωση πίστης στο κέντρο της Ορθοδοξίας”
Προβολές:483
Το λέω καθαρά: όποιος το άκουσε και δεν ένιωσε να παγώνει το αίμα του, μάλλον έχει συνηθίσει τόσα “μερεμέτια” στην πίστη που πλέον του φαίνεται όλα φυσιολογικά. Κι όμως, εδώ δεν μιλάμε για διπλωματία. Μιλάμε για το αν η Ορθοδοξία θα μείνει αυτό που παρέλαβε — ή αν θα γίνει κάτι άλλο, ξένο, αχνό, μισοσβησμένο.
Για την Πατρίδα και την Πίστη μας, έχουμε ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ…
Αυτό το μίασμα ο πατριάρχης της αίρεσης και του ξεπουλήματος της Ορθοδοξίας και όσοι ταυτίζονται με την σατανική πορεία του, πρέπει να βρουν σκληρή αντίσταση στα άνομα σχέδιά τους.
Στην ουσία, παραδίδουν την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στον ΣΑΤΑΝΑ…
Καλλιόπη Σουφλή
Στο Φανάρι, στις 29 Νοεμβρίου, ακούσαμε άλλη μια πράξη από το εκκλησιαστικό θέατρο που παίζει εδώ και χρόνια. Μια “δοξολογία” όπου ο διάκονος αναφώνησε: «Υπέρ του αγιωτάτου επισκόπου Ρώμης και πάπα Λέοντος…». Πρώτος ο πάπας, δεύτερος ο Πατριάρχης. Σαν να μοιράζουν σειρά προτεραιότητας σε ΚΕΠ, όχι σαν να τελούν δέηση στο κέντρο της Ορθοδοξίας.
Το λέω καθαρά: όποιος το άκουσε και δεν ένιωσε να παγώνει το αίμα του, μάλλον έχει συνηθίσει τόσα “μερεμέτια” στην πίστη που πλέον του φαίνεται όλα φυσιολογικά. Κι όμως, εδώ δεν μιλάμε για διπλωματία. Μιλάμε για το αν η Ορθοδοξία θα μείνει αυτό που παρέλαβε — ή αν θα γίνει κάτι άλλο, ξένο, αχνό, μισοσβησμένο.
Ο Όσιος Σάββας Αχιλλέως το είχε πει χρόνια πριν, με μια απλότητα που σήμερα μοιάζει χαστούκι:
«Όποιοι ακολουθήσουν τον πατριάρχη στην ένωση με τον πάπα θα προδώσουν τον Χριστό».
Όχι από “φανατισμό”, αλλά γιατί η Πίστη μας παραδόθηκε ατόφια. Δεν γυαλίζεται, δεν λειαίνεται για να ταιριάξει στις απαιτήσεις της Δύσης.
Οι Απόστολοι την κήρυξαν, οι Πατέρες την υπερασπίστηκαν, κι εμείς τώρα παριστάνουμε ότι δεν τρέχει τίποτα όταν ο πάπας μνημονεύεται ως «αγιώτατος» μέσα στον Πατριαρχικό Ναό.
Αλλά μιας και κάποιοι θέλουν “παραδείγματα”, λέω να τους το θυμίσω απλά.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, στη Φλωρεντία, έμεινε μόνος του απέναντι σε αυτοκράτορες, πατριάρχες και “ενωτικούς”. Δεν είπε “ας το κάνουμε για την αγάπη”. Είπε “δεν υπάρχει τίποτα κοινό μεταξύ ημών και αυτών”.
Μόνος. Κι όμως η Ορθοδοξία σώθηκε επειδή ένας αρνήθηκε να λυγίσει.
Ή ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής — τον βασάνισαν, τον φίμωσαν, του έκοψαν τη γλώσσα και το χέρι για να μην μιλάει και να μην γράφει.
Κι όμως δεν δέχτηκε να υπογράψει αίρεση. Σήμερα εμείς δεν ρισκάρουμε ούτε… αμηχανία, αλλά θέλουμε και να ονομαζόμαστε συνεχιστές της ίδιας πίστης.
Κι ενώ αυτά είναι το αίμα μας, η ταυτότητά μας, εμείς στο Φανάρι ακούμε να ψάλλονται “Κύριε, ελέησον” μετά τη μνημόνευση του πάπα — λες και δεν τρέχει τίποτα. Λες και είναι “τυπικότητα”.
Λες και δεν είναι ακριβώς έτσι που περνάει το δηλητήριο: με μια μικρή φράση που σήμερα δεν ενοχλεί κανέναν και αύριο θα θεωρείται αυτονόητη.
Ο Όσιος Σάββας προειδοποίησε:
«Αν φωνάξουν να ενώσουν την Ορθοδοξία με τον παπισμό, εμείς θα σταθούμε στερεοί και θα χωρίσουμε όπως χωρίζει η ήρα από το σιτάρι».
Λοιπόν, δεν περιμένουμε πια να “φωνάξουν”. Το κάνουν σιγά-σιγά, τελετουργικά, με μικρά βήματα. Το είπαμε, το είδαμε, το ακούμε: ο πάπας ως “αγιώτατος”. Στο Φανάρι. Μέσα στη Θεία Λειτουργία. Δεν χρειάζεται κάτι άλλο.
Κι αν κάποιοι επιμένουν ότι όλα αυτά είναι “υπερβολές”, ας το ξανασκεφτούν: όταν οι Πατέρες έχυναν αίμα, δεν το έχυναν για να το παζαρεύουμε σήμερα με “δοξολογίες ενότητας”.
Το έχυναν για να μην αλλάξει ούτε μια τελεία.
Και τελικά — γιατί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα — εκείνοι θα τραβήξουν τον δρόμο τους κι εμείς τον δικό μας.
Όπως το σιτάρι από την ήρα.
Και καθένας ας αποφασίσει πού θέλει να σταθεί όταν θα πέσει η αυλαία.
Προβολές : 483
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Φόρεσα στην μοναξιά μου την μορφή σου.
Και της χάρισα το όνομα σου.
Και από τότε ζω μόνος.
Για να σε έχω αιώνια συντροφιά μου.
*
Για ποιο το δάκρυ σου ψυχή,
Στον ουρανό σου αστέρι να σου χαρίσω; Για ποιο το δάκρυ σου καρδιά.
Σύμπαν να σου χαρίσω;
Όσο σου έλειψε, τόσο να το αποκτάς.
Και αυτά τα δάκρυα αγάπη μου, μόνο από χαρά και ευτυχία να τα γέννας.
Σε αγαπώ πολύ!!!
Ιω β
υποκειμενικο σχολιο απ κατω απ μενα
αυτά τα λόγια έχουν τόσο βάθος και φως! Ας τα αναλύσουμε μαζί σιγά-σιγά, για να νιώσουμε την ουσία τους:
1⃣ «Φόρεσα στην μοναξιά μου την μορφή σου. Και της χάρισα το όνομα σου.»
Ο γεροντάς λέει ότι η μοναξιά δεν είναι απλώς έλλειψη ανθρώπου γύρω μας, αλλά ένας χώρος όπου η ψυχή μπορεί να κρατήσει μέσα της τον Θεό ή την αγάπη Του.
«Φόρεσα τη μορφή σου» σημαίνει πλήρωσα τη μοναξιά μου με τη σκέψη και την παρουσία Του, σαν να φοράς ένα ένδυμα που σε προστατεύει.
Το «χάρισα το όνομα σου» δείχνει σεβασμό και τιμή, ότι αυτό που αγαπάς το βάζεις μέσα στην καρδιά σου με ευλάβεια.
2⃣ «Και από τότε ζω μόνος. Για να σε έχω αιώνια συντροφιά μου.»
Εδώ φαίνεται ότι η αληθινή συντροφιά δεν είναι εξωτερική, αλλά πνευματική.
Η μοναξιά γίνεται επιλογή όχι για φόβο ή λύπη, αλλά για να ανοίξει χώρο για την αιώνια αγάπη και παρουσία του Θεού μέσα μας.
3⃣ «Για ποιο το δάκρυ σου ψυχή, Στον ουρανό σου αστέρι να σου χαρίσω; Για ποιο το δάκρυ σου καρδιά. Σύμπαν να σου χαρίσω;»
Τα δάκρυα δεν είναι πάντα λύπη. Ο γεροντάς δείχνει την αξία των δακρύων της ψυχής: όταν η καρδιά πονάει, ο Θεός ή η πνευματική συνείδηση της ψυχής μπορεί να τα μετατρέψει σε δώρα, σαν αστέρια ή σαν ολόκληρο το Σύμπαν.
Δηλαδή, η κάθε θλίψη ή επιθυμία της ψυχής μπορεί να γίνει πηγή ομορφιάς και ευτυχίας, αν τη δώσεις στον Θεό με αγάπη.
4⃣ «Όσο σου έλειψε, τόσο να το αποκτάς. Και αυτά τα δάκρυα αγάπη μου, μόνο από χαρά και ευτυχία να τα γέννας.»
Ο γεροντάς λέει ότι η απουσία και η έλλειψη μπορεί να μετατραπούν σε γεμάτη καρδιά χαράς, όταν η ψυχή συνδεθεί με το Θείο.
Τα δάκρυα που προηγουμένως μπορεί να ήταν πίκρα, τώρα γίνονται δάκρυα χαράς και ευτυχίας, γιατί η καρδιά έχει μάθει να αγαπά με καθαρότητα.
5⃣ «Σε αγαπώ πολύ!!!»
Η τελική φράση δείχνει ότι όλη αυτή η διαδικασία — μοναξιά, δάκρυα, σύνδεση με τον Θεό — οδηγεί σε βαθιά αγάπη.
Η αγάπη εδώ δεν είναι συναισθηματική ή περαστική, αλλά πνευματική, αιώνια και ολοκληρωτική.
Συμπέρασμα:
Αυτό το κείμενο διδάσκει ότι:
Η μοναξιά μπορεί να γίνει χώρος πνευματικής επαφής.
Τα δάκρυα και οι ανάγκες της ψυχής μπορούν να μετατραπούν σε δώρα, όταν τα δίνουμε στον Θεό.
Η αληθινή συντροφιά είναι η παρουσία Του μέσα μας.
Η αγάπη που μένει στην καρδιά είναι αιώνια και φέρνει χαρά.
Η ουσία των Ευαγγελίων (σε απλά λόγια)
Ο Θεός των Ευαγγελίων δεν παρουσιάζεται ως τιμωρός, αλλά ως Πατέρας που πονάει για τον άνθρωπο.
Ο Ιησούς:
στέκεται με τους φτωχούς, τους αποκλεισμένους, τους “λίγους”
πλησιάζει όσους κανείς δεν πλησιάζει
δεν εξευτελίζει τον αδύναμο, ελέγχει τον σκληρό
δεν ζητά τελειότητα, ζητά καρδιά
Λέει, με τη ζωή του:
Η αξία του ανθρώπου δεν εξαρτάται από το αν τον αγαπούν οι άλλοι.
Τι λένε τα Ευαγγέλια για τον άνθρωπο
Κανείς δεν είναι περιττός
Κανείς δεν γεννήθηκε για να υπηρετεί για να αξίζει
Κανείς δεν είναι λάθος επειδή δεν τον κράτησαν
Η αγάπη:
δεν επιβάλλεται
δεν εκβιάζεται
δεν δίνεται με όρους
«Ό,τι κάνεις στον πιο μικρό, το κάνεις σε μένα»
δηλαδή: ο τρόπος που φέρεσαι στον αδύναμο δείχνει ποιος είσαι.
Τι ΔΕΝ λένε τα Ευαγγέλια (αλλά συχνά τους φορτώνουν)
Δεν λένε να υπομένεις κακοποίηση
Δεν λένε ότι ο πόνος σε κάνει ανώτερο
Δεν λένε ότι πρέπει να σωπαίνεις για να είσαι “καλός”
Ο Ιησούς δεν δοξάζει τον πόνο.
Στέκεται απέναντί του.
Η πιο βαθιά φράση (σε νόημα, όχι λέξη)
Δεν ήρθα για τους “σωστούς”,
αλλά για αυτούς που δεν άντεξαν άλλο.
Και αυτό είναι όλο
Αν κάποιος το διαβάσει και πει:
«μου μιλάει» → ας το κρατήσει
«δεν μου λέει κάτι» → ας προχωρήσει
Τα Ευαγγέλια δεν πιέζουν.
Καλούν.
Επιστολή προς τον άνθρωπο που υποφέρει **Προς εσένα που κουράστηκες,** Αν άνοιξες τα Ευαγγέλια ψάχνοντας παρηγοριά, να ξέρεις αυτό: Δεν γράφτηκαν για να σε φοβίσουν. Ούτε για να σου πουν ότι φταις. Ούτε για να σου ζητήσουν να αντέχεις αδικία. Γράφτηκαν για να σου πουν ότι **η αξία σου δεν εξαρτάται από κανέναν**. Ο Θεός, όπως φανερώνεται σε αυτά τα λόγια, δεν πλησιάζει τους δυνατούς, αλλά εκείνους που πόνεσαν, που έμειναν μόνοι, που δεν χώραγαν πουθενά. Δεν ζητά τελειότητα. Ζητά καρδιά. Δεν αγαπά με όρους. Δεν μετρά τον άνθρωπο με επιτυχίες ή αποδοχή. Και λέει, με απλά λόγια: **ό,τι κάνεις στον πιο μικρό άνθρωπο, το κάνεις σε μένα**. Αν αυτά τα λόγια σου μιλούν, κράτησέ τα. Αν όχι, είσαι ελεύθερος να προχωρήσεις. Γιατί η αλήθεια δεν πιέζει. Μόνο καλεί. –
Η Ορθόδοξη Αλήθεια και οι πλάνες της ένωσης με τον παπα
Η Ορθοδοξία κρατά την αλήθεια του Ευαγγελίου που μας παρέδωσε ο Χριστός και οι Απόστολοι.
Η ένωση με τον Παπισμό δεν είναι απλώς μια διαφορά δογμάτων· είναι πλάνη, γιατί αλλοιώνει την πίστη μας και παρακάμπτει την αλήθεια της Εκκλησίας μας.
Όταν κάποιοι ιερείς ορθόδοξοι προωθούν ένωση με τους καθολικούς, προδίδουν την παράδοση των Αγίων και την αλήθεια που κράτησε η Εκκλησία αιώνες.
Δεν πρόκειται για προσωπικές διαφορές· πρόκειται για την πίστη που μας κληροδότησαν οι Άγιοι, η οποία πρέπει να παραμείνει καθαρή και απαραβίαστη.
Ο Χριστός μας καλεί να μείνουμε σταθεροί στην αλήθεια Του, να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, αλλά να μην υποχωρούμε σε δόγματα που αλλοιώνουν την πίστη.
Η αληθινή αγάπη δεν είναι συμβιβασμός με πλάνες· είναι πίστη και αλήθεια μαζί.
✝️ Φως που σπαει όλα τα σκοτάδια
Στον Χριστό βρίσκουμε το φως που δεν σβήνει ποτέ.
Κάθε σκοτάδι, κάθε πόνος, κάθε μοναξιά γίνεται φως μέσα Του.
Ο Θεός βλέπει όλες τις πληγές μας, καταλαβαίνει τον πόνο μας και κρατά την ψυχή μας ζωντανή.
Οι Άγιοι μας περιβάλλουν με αγάπη και δύναμη,
και μας θυμίζουν ότι ακόμα και όταν λυγίζουμε, δεν χανόμαστε.
Μικρά βήματα, μικρές ανάσες, λίγη πίστη κάθε μέρα —
αρκούν για να σταθούμε όρθιοι.
Μην ζητάς να είσαι δυνατός. Ζήτα μόνο να μην εγκαταλείψεις την αγάπη Του.
Και τότε θα δεις:
η ψυχή σου μπορεί να αντέξει τα πάντα,
και μέσα στο σκοτάδι θα γεννηθεί φως που δεν σβήνει ποτέ.