Βιοπόλεμος: Πώς μπορεί να αμυνθεί κανείς από επιθέσεις με ιούς

Βιοπόλεμος: Πώς μπορεί να αμυνθεί κανείς από επιθέσεις με ιούς

11 Μαρτίου, 2022 2 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

Η παραδοσιακή προστασία δεν θα έχει αποτέλεσμα, απέναντι σε αντίπαλο που θέλει να χρησιμοποιήσει βιοόπλα.

Τι μπορεί να φέρει το μέλλον.

 

 

 

Ο κόσμος μας γίνεται όλοένα χειρότερος…

Στα χέρια παρανοϊκών, η ανθρωπότητα βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπη με την πιθανότητα της ολικής καταστροφής.

Η επιστήμη έχει χάσει τον δρόμο της… και την ηθική της…

 

Καλλιόπη Σουφλή

Το 1770 ένας Γερμανός χημικός, ονόματι Carl Wilhelm Scheele διαπίστωσε ότι είχε δημιουργήσει (κατά λάθος) ένα αέριο, σε ένα πείραμα που έκανε. Το ονόμασε αποφλογιστικοποιημένο μουριατικό οξύ. Εσύ το ξέρεις ως χλώριο.

Portrait de Carl Wilhelm Scheele (1742-1786), chimiste suedois. chromolitographie du 20eme siecle. ©Lee/Leemage
Ο Carl Wilhelm Scheele: Leemage/AFP ©LEE/LEEMAGE

Δυο αιώνες αργότερα, ένας συμπατριώτης συνάδελφος του, ονόματι Fritz Haber, εφηύρε (από πρόθεση) τη διαδικασία για τη σύνθεση και τη μαζική παραγωγή αμμωνίας.

Έμελλε να φέρει την επανάσταση στη γεωργία και να γίνει η απαρχή της σύγχρονης βιομηχανίας λιπασμάτων. Για όλα αυτά, κέρδισε το Νόμπελ Χημείας, το 1918.

TDJHH4 Fritz Haber, Fritz Haber (1868 ? 1934) German chemist. Image shot 1800. Exact date unknown.
Ο Fritz Haber VISUALHELLAS.GR ALAMY STOCK PHOTO

Ο συνδυασμός των ανακαλύψεων των συγκεκριμένων Γερμανών χημικών, έδωσε τη βάση του προγράμματος χημικών όπλων που χρησιμοποίησε η χώρα τους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υγροποιημένη ένωση χλωρίου τοποθετούνταν μέσα σε οβίδες, μετατρεπόταν σε αέριο μετά την έκρηξη, όπως εξαπλωνόταν σε μεγάλη έκταση και προκαλούσε ασφυξία, τύφλωση και θάνατο.

Επειδή το αέριο μύριζε σαν μουστάρδα, ονομάστηκε “Αέριο της Μουστάρδας”.

Εναλλακτικά, λεγόταν Υπερίτης, καθώς δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στη βελγική πόλη, Υπρ. Η ίδια ουσία χρησιμοποιείται σε έρευνες γιατρών, για την αντιμετώπιση μορφών καρκίνου.

GFNM7D MUSTARD GAS ATTACK CASUALTIES 1914-1918 WWI extensive bandages on wounded Canadian soldiers who have suffered mustard gas poisoning attack injuries from a German offensive World War 1 The Great War. Image shot 1915. Exact date unknown.
Τραυματιές από αέριο “μουστάρδας” στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο/VISUALHELLAS.GR ALAMY STOCK PHOTO

Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι το πιο ξακουστό του όρου “δίλημμα διπλής χρήσης” (dual-use dilemma).

Τι είναι το δίλημμα διπλής χρήσης

Ο βασικός λόγος ύπαρξης της επιστήμης είναι να ωφελεί την ανθρωπότητα, όπως αναφέρεται και σε έγγραφο που παραδόθηκε σε όλα τα μέλη του βρετανικού κοινοβουλίου, το 2009.

Εν τούτοις, όταν κατά τη διάρκεια επιστημονικής εργασίας γίνεται ξεκάθαρο πως οι ερευνητές διαχειρίζονται ή ανακάλυψαν κάτι που μπορεί να κάνει καλό και κακό -ανάλογα με τη χρήση-, χωρίς να είναι ευκρινές πώς μπορεί να αποφευχθεί η κακή χρήση, δίχως να εξαφανιστούν και ωφέλιμες εφαρμογές, οι επιστήμονες έρχονται αντιμέτωποι με το “δίλημμα διπλής χρήσης”.

Ως ‘κακή χρήση’ ορίζεται οποιαδήποτε επιδιωκόμενα/εσκεμμένα ανήθικη χρήση της επιστήμης, σε πολίτες ή στρατιωτικά περιβάλλοντα.

Έγγραφο του βρετανικού κοινοβουλίου ενημέρωνε πως από το 2009 το dual-use dilemma είχε επικεντρωθεί σε τρομοκρατικές εφαρμογές της επιστήμης “που έχουν υποκινηθεί από αναφορές για τυχαία δημιουργία ενός ανθεκτικού στο εμβόλιο, ιού ευλογιάς των ποντικών και τη σύνθεση του ιού της πολιομυελίτιδας”.

Αναφερόταν πως “στον απόηχο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ, ορισμένοι Αμερικανοί σχολιαστές είχαν ενημερώσει πως αναφορές όπως οι παραπάνω πρόσφεραν στους τρομοκράτες τις οδηγίες για τη δημιουργία βιο-όπλων -και για αυτό δεν θα έπρεπε να έχουν δημοσιευθεί.

Συνάντηση επιστημόνων και ειδικών σε θέματα ασφαλείας, είχε οδηγήσει στη δημοσίευση έκθεσης για την επιστήμη της dual-use ζωής από τις ΗΠΑ και τη δημιουργία του Εθνικού Επιστημονικού Συμβουλευτικού Συμβουλίου για τη Βιοασφάλεια (National Science Advisory Board for Biosecurity -NSABB), το 2004.

Στη Μεγάλη Βρετανία, η Εταιρεία Γενικής Μικροβιολογίας ανέπτυξε πολιτικές για την πρόληψη της κατάχρησης της επιστήμης, ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών ηγήθηκε των προσπαθειών ενίσχυσης των Βιολογικών Όπλων”.

Όλοι είχαν στη διάθεση τους τρεις περιπτώσεις κακής χρήσης της επιστήμης που έπρεπε να γνωρίζουν -όπως αναφέρθηκε- όσοι έφτιαχναν πολιτικές.

Να σου πω και ποιες ήταν.

U.S. soldier from the 2nd Infantry Division wearing a gas mask and anti-chemical gear participates during a joint military drill between U.S. and South Korea for chemical, biological, radiological and nuclear detection and response capabilities at U.S. military base, Camp Casey in Dongducheon, north of Seoul, South Korea, Thursday, March 3, 2011. South Korean and U.S. troops kicked off their annual drills Monday, while North Korea slammed the maneuvers as a rehearsal for invasion that could trigger a nuclear war on the divided peninsula. (AP Photo/Lee Jin-man)
Αμερικάνος στρατιώτης σε άσκηση. ASSOCIATED PRESS

Πρώτη περίπτωση κακής χρήσης: η σύνθεση του DNA

Η πρόοδος στη σύνθεση του DNA επέτρεψε τη φθηνή και γρήγορη σύνθεση ορισμένων ιικών γονιδιωμάτων. Υπάρχει ανησυχία ότι περαιτέρω πρόοδοι και βελτιωμένες μέθοδοι παρασκευής μολυσματικών παραγόντων, μπορούν να οδηγήσουν στην παραγωγή βιοόπλων, εντός των δυνατοτήτων των τρομοκρατικών ομάδων.

Οι εταιρείες μπορούν άθελα τους, να βοηθήσουν τους τρομοκράτες με την παροχή τμημάτων DNA που θα μπορούσαν να ενωθούν και να ‘δώσουν’ το πλήρες γονιδίωμα ενός μολυσματικού παράγοντα.

Κάτι που έκαναν επιτυχώς δημοσιογράφοι της Guardian το 2006, όταν παρήγγειλαν μικρό τμήμα DNA του γονιδιώματος της ευλογιάς online που παραδόθηκε στα σπίτια τους.

Ήθελαν να δείξουν πόσο χαλαροί ήταν οι κανόνες και να οδηγήσουν σε αλλαγές”.

Τον Ιούλιο του 2012 -πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ- οι ερευνητές ενημέρωσαν ότι είχαν δημιουργήσει στο εργαστήριο τους, τον ιό της πολιομυελίτιδας με τη χρήση κώδικα, υλικού και εξοπλισμού που θα μπορούσε να αποκτήσει ο καθένας.

Νωρίτερα και για την ακρίβεια το 2000, ομάδα ερευνητών από το State University of New York ξεκίνησαν μελέτη που διήρκεσε δυο χρόνια και θα έδειχνε αν μπορούν να συνθέσουν ζωντανό ιό, από το μηδέν, χρησιμοποιώντας μόνο ό,τι υπήρχε διαθέσιμο σε πληροφορίες γενετικής, χημικές ουσίες που υπήρχαν διαθέσιμες και DNA που μπορούσαν να παραγγείλουν και να λάβουν με το ταχυδρομείο.

Το project επιδοτήθηκε με 300.000 δολάρια από το Defense Advanced Research Projects Agency, στο πλαίσιο προγράμματος που αφορούσε τις ‘απαντήσεις’ στο βιοπόλεμο.

Η δουλειά είχε αποτέλεσμα. Τον Ιούλιο του 2012 -πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ- οι ερευνητές ενημέρωσαν ότι είχαν δημιουργήσει στο εργαστήριο τους, τον ιό της πολιομυελίτιδας με τη χρήση κώδικα, υλικού και εξοπλισμού που θα μπορούσε να αποκτήσει ο καθένας.

Με αυτόν τον τρόπο ενημέρωσαν πως δεν χρειάζονταν έναν ζωντανό ιό για να φτιάξουν επικίνδυνο παθογόνο και να το εξαπολύσουν στον εχθρό. Μπορούσαν να τον κατασκευάσουν.

Όπως αναφέρει το Atlantic ο ιός της πολιομυελίτιδας είναι ίσως ο πιο μελετημένος ιός όλων των εποχών.

Την εποχή του πειράματος δείγματα του ιού αποθηκεύονταν σε εργαστήρια σε όλο τον κόσμο.

Η συγκεκριμένη ομάδα ωστόσο, ήθελε να μάθει αν και πώς μπορεί να συνθέσει ιούς.

Ήταν η πρώτη φορά που κάποιοι έφτιαξαν από το μηδέν τέτοιου τύπου ιό, με το Υπουργείο Αμύνης των ΗΠΑ να χαρακτηρίζει τη δουλειά αυτή ως τεράστιο τεχνικό επίτευγμα.

Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο ιός της ευλογιάς εξαλείφθηκε από το 1979.

Εξακολουθούν να υπάρχουν μόνο δυο δείγματα του φυσικού ιού.

Ένα έχει ο αμερικανικός οργανισμός υγείας (Centers for Disease Control and Prevention-CDC) και ένα το κρατικό ερευνητικό κέντρο ιολογίας και βιοτεχνολογίας, της Ρωσίας.

Για χρόνια υπάρχει σε εξέλιξη μια συζήτηση για το αν πρέπει να καταστραφούν.

Επανήλθε στο προσκήνιο το 2018, όταν ερευνητική ομάδα του University of Alberta στον Καναδά, συνέθεσε αλογιά -ιός συγγενής της ευλογιάς που είχε εξαφανιστεί- μέσα σε μόλις έξι μήνες.

Το DNA που χρησιμοποίησε, παραγγέλθηκε διαδικτυακά.

Το πρωτόκολλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη σύνθεση της ευλογιάς.

Μπορείς να διαβάσεις τι χρειάστηκαν, μαζί με τη μεθοδολογία, αφού δημοσιεύτηκαν τα πάντα.

Μπορείς και να δοκιμάσεις να ακολουθήσεις “τις καλύτερες πρακτικές” που δίνουν αποτέλεσμα.

Μαζί σου μπορούν να κάνουν τις δοκιμές και όσοι θέλουν να κάνουν τρομοκρατικό χτύπημα.

Να σημειωθεί επίσης, πως πριν τη δημοσίευση ενημερώθηκε η Κυβέρνηση του Καναδά για το ευαίσθητο περιεχόμενο της μελέτης.

Δεν έκανε κάτι να μείνει κρυφό.

South Korean civilians escape from mock chemical materials during an anti-poisonous gas terror drill as part of an ongoing domestic joint military drill, at department store in Seoul, South Korea, Wednesday, Oct. 24, 2012. (AP Photo/Lee Jin-man)
Άσκηση με πολίτες σε υποτιθέμενη χημική τρομοκρατική επίθεση. AP

Δεύτερη περίπτωση κακής χρήσης: η νευροεπιστήμη

Χωρίζεται σε υποκατηγορίες και συγκεκριμένα στις εξής:

Απεικόνιση ψυχολογικών καταστάσεων: οι εξελίξεις στην απεικόνιση του εγκεφάλου έχει δώσει νέα ερευνητικά και διαγνωστικά εργαλεία στους επιστήμονες και τους γιατρούς. Υπάρχουν εικασίες πως η πρόοδος της νευροαπεικόνισης, μπορεί να επιτρέψει τον προσδιορισμό των σκέψεων και των συναισθημάτων ενός ατόμου.

Ο προσδιορισμός της ευρύτερης ψυχολογικής κατάστασης του ανθρώπου μπορεί να γίνει πιο ρεαλιστικός: Υπάρχει ανησυχία ότι οι τεχνολογίες για την απεικόνιση των ψυχολογικών καταστάσεων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τρόπους που παραβιάζουν το απόρρητο.

Παράγοντες ανικανότητας: υπάρχουν φάρμακα που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της συνείδησης και λέγονται “μη θανατηφόροι παράγοντες ανικανότητας”. Μελλοντικά οπλοστάσια ενδεχομένως να περιλαμβάνουν παράγοντες που προκαλούν πανικό, κατάθλιψη, ψύχωση, πόνος ή παραλήρημα. Αν και η χρήση παραγόντων ανικανότητας ‘δικαιολογείται’ για ανθρωπιστικούς λόγους, στον πόλεμο έχουν χρησιμοποιηθεί μη θανατηφόροι παράγοντες για να κάνουν τα συμβατικά όπλα, πιο αποτελεσματικά. Παραδείγματος χάριν, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούσαν δακρυγόνα στο Βιετνάμ, για να εκβιάσουν τα εχθρικά στρατεύματα να βγουν από τις κρυψώνες τους και να αυξήσουν την ευαλωτότητα τους.

Φάρμακα ενίσχυσης της απόδοσης: υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον για φάρμακα που βελτιώνουν την προσοχή, τη μνήμη, την εγρήγορση και άλλες πτυχές της εγκεφαλικής απόδοσης. Η χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει ευεργετικά κοινωνικά αποτελέσματα (πχ αυξάνουν την παραγωγικότητα), παρ’ όλα αυτά υπάρχουν ανησυχίες για κακή χρήση. Επί παραδείγματι, μπορούν να χορηγηθούν καταναγκαστικά ή να χρησιμοποιηθούν για να επιδεινωθούν οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες.

Χειρισμός προσωπικότητας: πρόσφατη έρευνα που έγινε σε νευρολογική και ορμονολογική βάση των σύνθετων ψυχολογικών χαρακτηριστικών (πχ επιθετικότητα, υπομονή, εμπιστοσύνη) ενημέρωσε πως είναι αυξημένες οι προοπτικές να γίνει πιθανή η χειραγώγηση τέτοιων χαρακτηριστικών, με τη χρήση φαρμάκων ή άλλων βιοτεχνολογιών. Για παράδειγμα, η ορμόνη ωκυτοκίνη που εμπλέκεται στη γέννα και το θηλασμό, μπορεί να λειτουργήσει και ως μεσολαβητής στην εμπιστοσύνη. Έρευνα έδειξε πως άτομα που εισέπνευσαν ωκυτοκίνη παρουσίασαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, σε ένα παιχνίδι συνεργασίας, συγκριτικά με όσους δεν είχαν εισπνεύσει την ορμόνη. Η εθελοντική ρήση χειρισμού της προσωπικότητας μπορεί να δικαιολογείται σε κάποιες περιπτώσεις, εν τούτοις οι επιστήμονες και οι ηθικολόγοι εγείρουν ανησυχίες για την καταναγκαστική ή συγκαλυμμένη χρήση”.

3097466 05/12/2017 Russian Emergencies Ministry rescuers wearing chemical suits practice rescue operations under the INSARAG Guidelines and Methodology endorsed by the United Nations. Maksim Bogodvid/Sputnik
Άσκηση στη Ρωσία. MAKSIM BOGODVID/AFP SPUTNIK

Τρίτη περίπτωση κακής χρήσης: ο εμπλουτισμός ουρανίου με λέιζερ

Πολλές πυρηνικές κεφαλές και ορισμένες γεννήτριες ενέργειας χρησιμοποιούν εμπλουτισμένο ουράνιο. Αυτό το στοιχείο συνήθως απαιτεί μεγάλες εγκαταστάσεις φυγοκέντρησης αερίου ή αέριας διάχυσης. Αρκετά χώρες προσπάθησαν να αναπτύξουν εναλλακτικό λέιζερ, βασισμένες σε διαδικασίες εμπλουτισμού. Η Global Laser Enrichment, θυγατρική της General Electric, επιδιώκει την εμπορευματοποίηση της νέας τεχνικής SILEX που αναπτύχθηκε από Αυστραλούς επιστήμονες“. Ζητούσε την έγκριση των αρχών, για να δημιουργήσει μονάδα αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, για την παρασκευή καυσίμων για πυρηνικούς αντιδραστήρες, σε μεγάλες ποσότητες -μέσω της συγκεκριμένης μεθόδου. Την πήρε.

Υπάρχει σκεπτικισμός για τη δυνατότητα του SILEX να γίνει οικονομικά αποδοτικός τρόπος εμπλουτισμού ουρανίου, για την παραγωγή ενέργειας. Κάποιοι ανησυχούν ότι μπορεί να επιτρέψει την παραγωγή μικρών ποσοτήτων υψηλού εμπλουτισμού ουρανίου, για τη χρήση σε πυρηνικά όπλα -έχουν αποκαλυφθεί σχετικά προγράμματα, από το 2002, στο Ιράν και τη Νότια Κορέα.

Στα προβλήματα που υπάρχουν, για τις ρυθμιστικές αρχές, είναι ότι τα περισσότερα εξαρτήματα που χρειάζονται για τη δημιουργία συστήματος εμπλουτισμού ουρανίου με λέιζερ, έχουν επίσης μη πυρηνικές χρήσεις. Επίσης, η περισσότερη έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα πραγματοποιείται εντός πανεπιστημίων και ενδεχομένως να μην ακολουθούν όλα τα μέτρα πυρηνικής ασφάλειας“.

A crew member of the Danish warship Esbern Snare enters a decontamination shower wearing a gas mask during drills at sea between Cyprus and Syria, Sunday, Jan. 5, 2014. Two cargo ships and their warship escorts set sail at waters near Syria where they will wait for orders on when they can head to the Syrian port of Latakia to pick up more than 1,000 tons of chemical agents. (AP Photo/Petros Karadjias)
Στο μέλλον οι ζωές μας μπορεί να θέλουν πιο ισχυρές μάσκες από τις χειρουργικές που φοράμε τώρα. AP

Πώς θα μπορούσε λοιπόν, να αντιμετωπιστεί το “δίλημμα διπλής χρήσης”;

Το 2009 η Μεγάλη Βρετανία ομολογούσε πως δεν υπάρχει συντονισμένη προσέγγιση για να σταματήσει ενδεχόμενη επιστημονική κατάχρηση. Υπήρχαν πολλά μεμονωμένα μέτρα που απαγόρευαν συγκεκριμένες ανήθικες εφαρμογές. Αυτό δεν σήμαινε ότι δεν γίνονταν. Μάλιστα έρευνα είχε υποδηλώσει ότι δεν επαρκούσαν τα μέτρα, για να εμποδίσουν την επιστήμη.

“Η πρόκληση που θέτει το δίλημμα διπλής χρήσης είναι ως προς τον καθορισμό των προληπτικών μέτρων που πρέπει να ληφθούν και θα μπορούν να βελτιστοποιούν τα θετικά της επιστήμης. Οι ηθικολόγοι και οι φορείς χρηματοδότησης, έχουν εντοπίσει την ανάγκη για σαφή ανάθεση ευθυνών, προκειμένου να σταματήσει η κακή χρήση και αξιών που θα οδηγούν τις αποφάσεις που θα είναι σχετικές με τα μέτρα που θα λαμβάνονται -και το πότε θα λαμβάνονται”.

Σημειωνόταν ότι “οι προσπάθειες αποτροπής κακής χρήσης, θα μπορούσαν να έχουν στο επίκεντρο την επιστημονική πρακτική και συγκεκριμένα τι ακριβώς αφορά η επιστημονική δουλειά που γίνεται, από ποιον γίνεται και υπό ποιες συνθήκες την διάδοση των επιστημονικών πληροφοριών και τη χρήση τεχνολογιών που αναπτύχθηκαν μέσω της επιστήμης”.

Τι έγινε; Μάντεψε.

bvgfdedMilitary Personal evacuates victims from a Subway Station during a homeland defense event involving a chemical, biological, radiological or nuclear (CBRN) attack in a dense urban environment at the FDNY's Training Academy on Randall's Island in New York City on August 04, 2021
Άσκηση στη Νέα Υόρκη για την ετοιμότητα των σωστικών συνεργείων σε πιθανή βιολογική επίθεση. @AFP

Ο ιολόγος που πήρε έναν θανατηφόρο ιό και τον έκανε ακόμα πιο θανατηφόρο

H ανησυχία για το δίλημμα διπλής χρήσης ήταν και παραμένει διάχυτη και κατά καιρούς οδηγοεί σε διεθνείς συνθήκες, που περιορίζουν τις πιο ανησυχητικές εφαρμογές των ερευνών.

Μια τέτοια περίπτωση είναι η διεθνής συνθήκη ελέγχου των όπλων (Chemical Weapons Convention -CWC) που απαγορεύει την ανάπτυξη, την παραγωγή, την αποθήκευση και τη χρήση χημικών όπλων και των πρόδρομων ουσιών τους. Υπεγράφη στις 13/1 του 1993 από 130 χώρες και άρχισε να εφαρμόζεται το 1997.

Τονιζόταν πως πολλές επικίνδυνες χημικές ουσίες που μερικές φορές χρησιμοποιούνται στην επιστημονική ή ιατρική έρευνα πρέπει να παρακολουθούνται και να επιθεωρούνται.

Ένα παράδειγμα προδρόμων ουσιών είναι η ρικίνη, που παράγεται φυσικά σε σπόρους καστορέλαιου και ακόμα και μια μικρή ποσότητα της, είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο.

Η τριαιθανολαμίνη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των λοιμώξεων του αυτιού και του κεριού του αυτιού -είναι και εκ των συστατικών για την πυκνότητα των κρέμων προσώπου και την εξισορρόπηση του pH των αφρού ξυρίσματος-, αναφέρεται επίσης, στη λίστα της συνθήκης. Βλέπεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή υδραζοϊκού οξέος. Είναι το “αέριο μουστάρδας” που διάβασες πιο πάνω. Το 2016 είχε χρησιμοποιηθεί σε επίθεση του ISIS στη Συρία. Το κατασκεύασαν μόνοι τους.

Πέντε χρόνια νωρίτερα (2011), ο ιολόγος του Erasmus Medical Center, Ron Fouchier κατάφερε να αλλάξει το DNA του ιού H5N1 της γρίπης των πτηνών και να τον καταστήσει μεταδοτικό, από τα πουλιά στους ανθρώπους και μετά μεταξύ των ανθρώπων.

Σημείωση: πριν την Covid-19, ο ιός H5N1 ήταν το χειρότερο χτύπημα που είχε δεχθεί ο πλανήτης, μετά την ισπανική γρίπη του 1918. Πριν αρχίσει τις δοκιμές ο Fouchier υπήρχαν καταγεγραμμένοι μόνο 565 άνθρωποι που είχαν κολλήσει τον ιό -ο οποίος είχε 59% ποσοστό θνησιμότητας. Δηλαδή, ο επιστήμονας πήρε έναν ήδη θανατηφόρο ιό και τον έκανε ακόμα πιο θανατηφόρο. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εμβόλιο.

H έρευνα του Fouchier χρηματοδοτήθηκε από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, όπως αναφέρει η Αmy Webb, ιδρύτρια του ινστιτούτου Future Today Institute (βοηθά τους ηγέτες και τους οργανισμούς, να προετοιμαστούν για σύνθετα ζητήματα), στο βιβλίο της με τίτλοThe Genesis Machine”.

“Λόγω των ξεκάθαρων κινδύνων, το National Science Advisory Board for Biosecurity ζήτησε από ακαδημαϊκά περιοδικά (που τσεκάρουν και αποφασίζουν αν θα δημοσιεύσουν ή όχι έρευνες) να συντάξουν τμήματα της εργασίας του Fouchier, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι λεπτομέρειες της εργασίας του δεν θα κατέληγαν σε λάθος χέρια”. Μπορείς να κάνεις ένα click στην έρευνα, αν θες, να δεις τι ‘σώζεται’.

A member of Brazil's military medical personnel attends a drill, simulating a biological or nuclear attack, at Galeo Air Base in Rio de Janeiro, Brazil, Friday, July 15, 2016. Security preparations for the upcoming Rio de Janeiro Olympics will be reviewed after a devastating attack in France, Brazilian officials said Friday. (AP Photo/Renata Brito)
Η παραδοσιακή προστασία -οι στρατηγικές ασφαλείας που προστατεύουν τους πληθυσμούς- δεν θα έχουν αποτέλεσμα, απέναντι σε αντίπαλο που έχει προσαρμοστεί στο να χρησιμοποιήσει γονιδιακά προϊόντα ή σχεδιασμένα μόρια, ως βιοόπλα. AP

Η αλλαγή στο τοπίο των απειλών συναγωνίζεται μόνο την ανάπτυξη της ατομικής βόμβας

Το 2017 η Κυβέρνηση Τραμπ είχε αποκαλύψει τις νέες κατευθυντήριες γραμμές, για τους τρόπους που θα χρηματοδοτούνταν και να ενθαρρύνονταν οι μελέτες έργων “gain-on-function-”. Δηλαδή, τις έρευνες που τροποποιούν γενετικά έναν οργανισμό, με τρόπο που να ενισχυθούν οι βιολογικές του λειτουργίες. Περιλαμβάνουν με τροποποιήσεις παθογένεσης, μεταδοτικότητα ή εύρος ξενιστών -τους τύπους των οργανισμών που μπορεί να μολύνει ένας μικροοργανισμός.

“Η ανακοίνωση της Κυβέρνησης Τραμπ μετέδωσε σαφές μήνυμα σε άλλα έθνη” λέει η Dr. Webb, “οι Ηνωμένες Πολιτείες δουλεύουν για την ανάπτυξη ιογενών βιοόπλων. Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε τώρα, είναι ένας αγώνας βιολογικών εξοπλισμών”.

Πρόχειρα υπάρχουν ερευνητικά έγγραφα ανοιχτού κώδικα, ενώ διατίθεται ακόμα γενετικό υλικό μέσω παραγγελίας που μπορείς να χρησιμοποιήσεις στο σπίτι σου. Όχι μόνο εσύ. Όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη.

Σε έρευνα του 2020, με θέμα τη μελλοντική απειλή της συνθετικής βιολογίας, ομάδα επιστημόνων προειδοποίησαν ότι τα κατασκευασμένα παθογόνα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή “μη φυσικών βιολογικών όπλων”. Στις περισσότερες εξ αυτών των περιπτώσεων, δεν υπάρχουν εμβόλια.

Ο εκ των συγγραφέων της μελέτης, βιοχημικός Ken Wickiser είχε γράψει ότι “καθώς οι τεχνικές μοριακής μηχανικής των συνθετικών βιολόγων γίνονται πιο ισχυρές και ευρέως διαδεδομένες, η πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε μία ή περισσότερες από αυτές τις απειλές γίνεται σχεδόν βεβαιότητα. Η αλλαγή στο τοπίο απειλών που δημιουργούνται από αυτές τις τεχνικές, συναγωνίζεται μόνο την ανάπτυξη της ατομικής βόμβας”.

Όπως γράφει η Dr. Webb “η παραδοσιακή προστασία -οι στρατηγικές ασφαλείας που προστατεύουν τους πληθυσμούς- δεν θα έχουν αποτέλεσμα, απέναντι σε αντίπαλο που έχει προσαρμοστεί στο να χρησιμοποιήσει γονιδιακά προϊόντα ή σχεδιασμένα μόρια, ως βιοόπλα”.

Με απλά λόγια “εάν προσπαθήσετε σκόπιμα, να δημιουργήσετε ένα παθογόνο που α) είναι θανατηφόρο και β) εξαπλώνεται εύκολα, δεν έχουμε τα κατάλληλα μέτρα δημόσιας υγείας για να περιορίσουμε. Δηλαδή, αυτό που δημιουργείτε είναι μεταξύ των πιο επικίνδυνων πραγμάτων που υπάρχουν στον πλανήτη”, όπως είπε στο Vox, το 2018, ο ειδικός βιοασφάλειας, Piers Millett.

Aν άλλαξε κάτι έκτοτε; Όχι.

 

Πηγή

Προβολές : 412


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , , ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα