Για τους λίγους που απέμειναν…
Γιατί ΑΡΣΕΝΙΚΟΙ, γίνεστε από τα γονίδιά σας…
ΑΝΔΡΕΣ από την ηλικία σας…
ΚΥΡΙΟΙ, από την συμπεριφορά σας…
Γράφει η Καλλιόπη Σουφλή
Ναι ρε μάγκες… λίγοι μείνατε… όπως λίγες μείναμε κι εμείς…
Κάπου χαθήκατε… κάπου χαθήκαμε κι εμείς με τον διπλό ρόλο… τον δυσκολότερο… αυτόν της ΜΑΝΑΣ, κι αυτόν της ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ…
Είναι γιατί εμείς, στο ρόλο της ΜΑΝΑΣ, διαπαιδαγωγούμε έναν ΑΝΤΡΑ ή έναν ΜΑΛΑΚΑ, κι όταν διαπαιδαγωγούμε τις κόρες μας, παιδαγωγούμε έναν λαό…
Και αποτύχαμε στην αποστολή μας… γι αυτό και δεν είναι τυχαίο που μείνατε λίγοι…
Σας πολυκανακέψαμε και ξεχάσαμε πως είστε οι στυλοβάτες ενός έθνους…
Και μαλθακέψατε… δικό μας το λάθος…
Σας κάναμε και … “χαρωπές νοικοκυροπούλες…”…
Όχι πως δεν χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας κάποιες φορές, αλλά το να βάφουμε νύχι κι εσείς στην φασίνα… δεν λέει ρε “παίδες…”… Άντε μετά να σας σεβαστούμε όταν σας έχουμε κάνει “σκυλάκια”…
Ναι… ξέρω… το νινί σέρνει καράβι…
Αλλά κι εσείς, πίσω από ένα νινί, για να αποδείξετε πως είστε … άνδρες, δεν λέει…
Δεν σας έμαθαν οι μανούλες σας, πως ΑΝΔΡΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ, ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΠΕΣΑ…
Γιατί πολύ φοβάμαι πως μερικοί μπερδευτήκατε και νομίζετε πως άντρας είναι αυτός που… πηδάει πολύ…
Ναι… ξέρω… χρειάζεστε μια γυναίκα δίπλα σας… αλλά μια γυναίκα που να ηρεμεί το τέρας μέσα σας, κι όχι να το μεγεθύνει…
Βλέπω τον Ρίζο από παλιά ταινία, και δεν μου κολλάει ρε γαμώτο… τον λυπάται η ψυχή μου κι ας ξέρω πως είναι ρόλος σε ταινία…
Ξέρω πολλούς τέτοιους… και ντρεπόμουν για λογαριασμό τους και θύμωνα με τις γυναίκες τους…
Διάβαζα το παρακάτω, και άρχισα να βγάζω καπνούς κι από τ’ αυτιά, κι ας μην καπνίζω εδώ κι ένα χρόνο περίπου… ο ντοτόρος το απαγορεύει…
Ναι ρε… να τα πλύνετε, όταν εμείς πνιγόμαστε με τα μαθήματα των παιδιών, με τη φροντίδα του σπιτιού, με την δουλειά μας, αλλά να τα πλύνετε γιατί νοιώθετε πόσο κουραζόμαστε και θέλετε να μας ξεκουράσετε, κι όχι επειδή σας το παίζουμε πουτανιζέ και σας “ρίχνουμε”…
Βλέπω κάτι άνδρες … ξεπουπουλιασμένους, και τους λυπάται η ψυχή μου… αφήστε που μου ‘ρχεται να βουτήξω τις γυναίκες τους από τα μαλλιά και να τις φέρω σβούρα, που κατάντησαν τον άνδρα που πρέπει να είναι η κολόνα του σπιτιού, ξεπουπουλιασμένος κόκορας για κοκορόσουπα…
Ααααααα… όλα κι όλα… ούτε τα κοκόρια γουστάρω…
Σιγά τον άνδρα…
Η γοητεία στον άνδρα, δεν είναι ούτε τα μούσια, ούτε οι κοιλιακοί, ούτε η ομορφιά του…
Είναι να ξέρει πότε να σταθεί δίπλα της σαν βράχος και να την υπερασπιστεί ή να πορευθούν ΜΑΖΙ και ΔΙΠΛΑ ΔΙΠΛΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, πότε να κλείσει την σύντροφό του στην αγκαλιά του, πότε να της ζητήσει συγνώμη αναγνωρίζοντας ένα λάθος του…
Είναι να ξέρει πότε θα είναι και ο ίδιος … εύθραστος…
Σέβομαι εκείνους τους άνδρες, που τα λόγια τους τα κάνουν πράξη…
Γιατί ο αληθινός άνδρας, φαίνεται στις ΠΡΑΞΕΙΣ… στη ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ… στην ΕΥΓΕΝΕΙΑ και στην ΜΠΕΣΑ…
Γιατί τα λόγια, είναι για τ’ αντράκια…
Μείνατε λίγοι… δυστυχώς… κι έτσι φθίνουσα που είναι η πορεία με τις “μανούλες” που έχετε, σε λίγο θα σας βρίσκουμε στο φημισμένο τυρί της Νάξου…
Γιατί ΑΡΣΕΝΙΚΟΙ, γίνεστε από τα γονίδιά σας…
ΑΝΔΡΕΣ από την ηλικία σας…
ΚΥΡΙΟΙ, από την συμπεριφορά σας…
Άντε, γιατί βλέπω τον Ζήκο και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι…
Και μια παραίνεση στις γυναίκες… :
Κυρίες μου αφήστε τον άνδρα σας ή τον σύντροφό σας να νοιώθει ένα βήμα πάνω από εσάς… δεν είναι ντροπή…
Αφήστε και καμιά κουβέντα του να πέσει κάτω…
Είναι καιρός να ξαναγυρίσετε λίγο στα παλιά… τότε που οι γυναίκες σέβονταν πρώτα απ’ όλα τον άνθρωπό τους… τον άνδρα τους…
Είναι καιρός να ξαναγίνει η κοινωνία μας πιο ανθρώπινη…
ΜΕ ΑΝΔΡΕΣ και ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΠΑΛΙΑΣ ΚΟΠΗΣ…
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΤΩΝ ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ…
Καλλιόπη Σουφλή
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ. ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ.
Οι κολωνες του σπιτιου είναι δύο : ο ανδρας και η γυναικα.
Ο ενας συμπληρωνει τον αλλο.
Ειναι ισότιμοι, αλληλοσυμπληρουμενοι και αλληλοεξαρτωμενοι.
Την εποχη των παππουδων μας, οι αντρες πηγαιναν στο καφενειο καθε απογευμα και επαιζαν χαρτια, ενω η γυναικα δουλευε σκληρα ολη την ημερα..
Τοτε δεν υπηρχαν πλυντηρια, μιξερ, ψυγεια, θερμοσιφωνες, αυτοκινητα και νερο στο σπιτι.
Οι οικογενειες ήταν πολύτεκνες, 7-10 παιδια…και η δουλεια για την γυναικα σκληρη.
Την γυναικα την υποτιμουσαν.
Λιγες τελειωναν το λυκειο και ακομα λιγοτερες το πανεπιστημιο.
Ξερετε γυναικες εκεινου του καιρου να λενε τι ωραια ζωη που καναμε?
Εγώ δεν ξερω καμμια.
Το μονο που υπηρχε εν αφθονια ηταν η καταπιεση της γυναικας.
Ακομα και τωρα οταν θελουν να υποτιμησουν μια γυναικα της λενε να παει να πλυνει πιατα.
Δεν χρειαζεται να υποβαθμιζεται η γυναικα για να γινει αντρας και κυριος ο αρσενικος… ή μονον ετσι μπορει να νιωθει ανωτερος, ισχυρος και κολωνα ;
Ποτέ δεν υπήρξε αυτό που αναφέρετε στις τρεις πρώτες σειρές του σχολίου σας… αυτό θα ήταν το ιδανικό…
Μην ξεχνάτε πως όλες σχεδόν οι κοινωνίες διαχρονικά ήταν η γυναίκα σ’ έναν αντρικό κόσμο… άλλωστε το λέει και το γνωστό τραγούδι…
https://www.youtube.com/watch?v=GaB9F3R9cIY
Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως και θρησκειολογικά, βάσει του παραμυθιού της Παλαιάς Διαθήκης που μας επεβλήθη ως προηγηθείσα της Καινής Διαθήκης, ο Θεός, πήρε ένα κομμάτι από το πλάι του Αδάμ και έκανε την Εύα…
Άρα και θρησκειολογικά, η γυναίκα είναι κατώτερη…
Κι αν κρίνουμε και από την πορεία της ορθοδοξίας, επίσης υπήρξε ένας μισογυνισμός…
Παλαιότερα, η ζωή της γυναίκας όντως δεν ήταν η καλλίτερη, αλλά υπήρχαν πιο δεμένα ζευγάρια… ακόμα κι αν ήταν αγράμματα…
Η οικογένεια, ήταν δεμένη… σήμερα όλα είναι μπάχαλο…
Επιβάλλεται πλέον, να δομήσουμε μια νέα κοινωνία, πριν χαθούμε ως τελευταίοι εναπομείναντες που θέλουμε μια υγιή κοινωνία με αλληλοσεβασμό και σωστή εννοούμενη ισότητα…
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΈΝΑ ΚΑΤΕΒΑΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ,
ΌΠΩΣ ΆΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ,
ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΩ ΜΟΝΟ ΠΩΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΆΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ,
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ-ΟΙ ΛΙΓΕΣ-ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΕΛΑΤΕ,
Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΙΩΧΝΕΙ ΈΜΜΕΣΑ!…
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΕΟΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΈΝΑΝ “ΓΛΥΚΟΥΛΗ” YES-MAN(YES-MAD’M),
ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΘΕ ΧΑΤΗΡΙ ΑΡΧΙΚΑ ΩΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ,
ΚΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΠΙΤΙ(ΔΙΟΤΙ ΚΙ ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ “ΦΕΥΓΟΥΝ” ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ),
ΌΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΟΥΝ ΣΤΑ 40-ΦΕΥΓΑ,
ΜΗΝ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΡΙΕΡΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ, ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ, ΕΞΟΔΟΥΣ ΚΤΛ!…
ΔΙΟΤΙ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ,
ΤΟΝ ΆΝΤΡΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ,
ΕΙΤΕ ΩΣ ΜΑΝΑ ΕΙΤΕ ΩΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ!…
“ΤΟΝ ΆΝΤΡΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ,
ΕΙΤΕ ΩΣ ΜΑΝΑ ΕΙΤΕ ΩΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ!…”
Θα συμφωνήσω στο σύνολο του σχολίου σου, και θα σταθώ στις δυο τελευταίες σειρές.
Γι αυτό άλλωστε έγραψα πως … λίγοι πλέον οι αληθινοί ΑΝΔΡΕΣ, αλλά ελάχιστες και οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
ευβε κυρια καλλιοπι σασ βραζω το καπελο…!ετσι ειναι
“Αν δεις καράβι στο βουνό,νινί το ‘χει τραβήξει…”!Και μετά με κράζετε γιατί έγινα αρσενικό-σωβινιστικό-φαλλοκρατικό γουρούνι.
Η ανάρτηση, δεν ήταν για σένα…ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΕΣ ΕΧΘΕΣ.
Σωστά.Το δικό μου είδος,γιορτάζει κάθε μέρα!Ααχαχααα!
Ο Ούγκ τα φοβάται, σ΄εσένα θα τύχουν αυτά τα άσπρα με τα μανίκια τα χιαστί και τα μπόλικα λίτρα κατασταλτικών στο αίμα …
Ήταν οι άνδρες που έψαχναν για αληθινή γυναίκα…
Ήταν και οι γυναίκες που έψαχναν για αληθινό άντρα…
Και από το πολύ ψάξιμο…
βρήκαν αυτό που δεν θα έψαχναν ποτέ…
αργότερα…
Ήρθαν και τα βιολογενετικά πολεμικά μπόλια μετά…
Και έδεσε το γλυκό…
Και όλα έγιναν μια πολύ ευχάριστη πυρηνική ατμόσφαιρα…
Πολλές φορές Κωνσταντίνε, θυμώνω που χάσαμε τους ρόλους μας… κι όμως είτε μας αρέσει είτε όχι, όλα ξεκινούν από τον τρόπο που εμείς οι γυναίκες ως μάνες, ανατρέφουμε τους γιούς και τις κόρες μας…
Κάποτε η οικογένεια ήταν δεμένη… η ανατροφή των παιδιών γινόταν από κοινού… ύστερα όλα έγιναν κομμάτια και θρύψαλα… η γυναίκα έχασε τον ρόλο της, και τον έχασαν και τα παιδιά που γέννησε…
Δυστυχώς Κ. Καλλιόπη…
εκσυγχρονιστήκαμε με μια λέξη…
ναι μπορεί η γυναίκα να έχασε τον ρόλο της…
αλλά τον έχασε και ο άντρας…
και τα αγόρια στην οικογένεια…
σίγουρα χρειάζονται την μητέρα…
σε κάπια στοιχειώδη…
την αγάπη της… παράδειγμα…
αλλά όχι δίχως διάκριση…
όμως κυρίως χρειάζονται και τον πατέρα…
σε κάποια άλλα στοιχειώδη παραδείγματα…
βέβαια μπορεί ο πατέρας λόγο ανάγκης δουλειάς να μην είναι διπλά του…
και σίγουρα στοιχίζει…
και πρέπει σίγουρα να καλύψει το κενό…
όταν γυρνά σπίτι…
απέναντι στην σύζυγο πρώτα… και τον γιο…
όπως και τα κοριτσάκια την μητέρα… και σίγουρα το ορθό παράδειγμα του Πατέρα…
πάνω από όλα ενωμένοι με αλληλοσεβασμό…
διάκριση…
και αγάπη…
αν στο ζευγάρι δεν υπάρχει η πνευματική αγάπη μεταξύ τους…
διάκριση… σεβασμός…
ένα…
και όχι εμείς…
όλα θα γίνονται με υπερβολές…
και πάρα πολλά σοβαρά λάθη… κ.λπ.
που αργότερα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν…
σίγουρα άνθρωποι και κανένας αλάνθαστος…
αλλά στα στοιχειώδη του σπιτιού…
κύριος η πνευματική αγάπη ανάμεσα στους συζύγους…
αν τα θεμέλια να είναι γερά…
το οικοδόμημα δεν θα πέσει…
όσες φουρτούνες και αν περάσει…
η οικογένεια είναι το κάστρο της Ελλάδας…
που έπεσε…