Γράμμα στο παρελθόν (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ)

25 Μαΐου, 2022 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Αγαπητοί γονείς, προηγούμενη γενιά , βοηθήστε μας να ορθοποδήσουμε. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως είσαστε οι μέντορες μας και κομμάτι του εαυτού μας. Συνεχίστε να κατηγορείτε την γενιά μου για τα δικά σας λάθη ή προσπαθήστε να τα διορθώσετε και ίσως το μέλλον έχει ακόμη μια ελπίδα.

 

 

 

Μήπως είναι καιρός να σκύψουμε όλοι μας σ’ αυτό το γράμμα…;;;

Να νοιώσουμε κάθε λέξη του… κάθε χτύπο της καρδιάς αυτού που το έγραψε…

Είμαστε το παρελθόν… είναι το ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!!!

Κι ύστερα, να κάνουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ, την ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ…

Και ν’ αντέξουμε να κοιτάξουμε κατάματα τα λάθη και τις παραλείψεις μας απέναντι στη νέα γενιά…

Να κλάψουμε… να ζητήσουμε ένα τεράστιο ΣΥΓΝΩΜΗ και να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τις δικές μας ζωές, για να σώσουμε την συνέχειά μας…

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.

 

Καλλιόπη

 

Γράφει ο Γιώργος Γιακουμάκης

Έχουν κατηγορήσει την γενιά μου για νωθρότητα, ανοησία, ναρκισσισμό και πάνω από όλα θλίψη.

Μιλώ για τους ανθρώπους που γεννήθηκαν από την δεκαετία του 1990 και έπειτα και έχουν ζήσει το μεγαλύτερο της ζωής τους, μέχρι τώρα, στην νέα χιλιετία.

Μπορώ να αγνοήσω την νωθρότητα , την ανοησία, τον ναρκισσισμό και άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς, γιατί είναι φαίνεται επίκτητο «δικαίωμα» των παλαιότερων να χαρακτηρίζουν τους απογόνους τους έτσι.

Είναι βλέπετε η ανασφάλεια του ανθρώπου όταν αντικρίζει τον άλλοτε «ανίκητο» εαυτό του να παρακμάζει, να φθείρεται, που τον οδηγεί σε τέτοιες βεβιασμένες επιθέσεις. Αλλά θλιμμένοι; Αυτό είναι βαρύ.

Πράγματι σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία φαίνεται πως είμαστε η πιο «θλιμμένη» γενιά στην καταγεγραμμένη ιστορία. Συγκριτικά με την μεταπολεμική δεκαετία του ’50, το ποσοστό των αυτοκτονιών ανάμεσα σε νεαρά άτομα έχει τριπλασιαστεί. Τι γίνεται λοιπόν και ο κόσμος χάνει το «μέλλον» του, την νεολαία του ,με τόσο άδικο τρόπο;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όλα ξεκινούν στην παιδική ηλικία. Το εύπλαστο παιδικό μυαλό είναι ευάλωτο σε κάθε είδους ερέθισμα θετικό ή αρνητικό, εποικοδομητικό ή καταστροφικό.

Παίζει λοιπόν τον πιο μεγάλο ρόλο στο σε τι θα εξελιχτεί ένα άτομο αργότερα. Καθορίζει με τον πλέον καθοριστικό τρόπο τις αξίες του, τις απόψεις του, κάποιοι λένε ακόμη και την νοημοσύνη του.

Άρα γιατί να μην καθορίζει και το κατά πόσο το άτομο, αργότερα στην ζωή του, θα είναι ικανό να νιώθει ευτυχία ή να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την μιζέρια; Και ποιος είναι υπεύθυνος για τα χαρακτηριστικά αυτά που θα επιδείξει το άτομο αυτό; Ποιοί άλλοι από τους γονείς, την προηγούμενη γενιά δηλαδή.

Συμπεραίνουμε, εύλογα λοιπόν πως αν η γενιά μου είναι η γενιά της θλίψης, της μιζέριας και ανίκανη να αντέξει τον «πόνο», κάτι δεν έκανε σωστά η προηγούμενη γενιά.

Δεν κληροδότησε το θεμέλιο της ζωής κάθε ολοκληρωμένου ανθρώπου, την πειθαρχεία.

Ας δούμε τους ανθρώπους την περίοδο του Α΄Π.Π. και του Β’ Π.Π. Πράγματι, αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν χρόνο να βρουν την ευτυχία ή να σκεφτούν πως είναι μίζεροι.

Μοναδικός σκοπός ήταν η επιβίωση των ίδιων και των αγαπημένων τους προσώπων και τίποτα περισσότερο.

Ύστερα όσοι απέμειναν από τα αιματοκυλίσματα, δημιούργησαν οικογένειες. Έκανα γιους και κόρες στους οποίους έμαθαν ένα πολύ σημαντικό μάθημα.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν θα σου δοθεί αν δεν σου αξίζει.

Συνεπώς, οι γιοί και οι κόρες των βετεράνων του πολέμου δεν έβαλαν ποτέ στο μυαλό τους ότι είναι δυστυχισμένοι ή ότι δεν τους αξίζει η ζωή που ζούσαν, γιατί από την κούνια τους έμαθαν πως δεν αξίζουν κάτι αν δεν παλέψουν γι’ αυτό.

Το μάθημα αυτό κληροδοτήθηκε στους γονείς της γενιάς μου, ίσως λιγότερο έντονα αλλά και πάλι εμπεδώθηκε και εφαρμόστηκε σε μεγάλο βαθμό.

Ύστερα συνέβη αυτό που μου αρέσει να αποκαλώ, η «καταναλωτική επανάσταση».

Τα ΜΜΕ στέφθηκαν ως φορέας κοινωνικοποίησης και σε συνδυασμό με την μαζική παραγωγή προϊόντων και την προπαγάνδα των ΜΜΕ, οι άνθρωποι άρχισαν να καταναλώνουν όλο και περισσότερο.

Οι γονείς μας επομένως ήταν τα θύματα αυτής της καταναλωτικής τρέλας. Έπρεπε να αγοράσουν όσα περισσότερα τους επέτρεπε το κομπόδεμα τους. Δεν ήξεραν γιατί, απλά έπρεπε!

Αλλά πλέον είχαν και παιδιά, γιούς και κόρες, την γενιά μου. Τρελαμένοι από την «πλύση εγκεφάλου» όφειλαν να προσφέρουν και σε εμάς οτιδήποτε αγόραζαν.

Το έμμεσο μάθημα στην κούνια μας δηλαδή ήταν το εξής: «Οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να σου προσφέρουν». Δεν το έκαναν επίτηδες, το ξέρω. Αλλά το να μας επιβραβεύουν με υλικά αγαθά χωρίς να τα κερδίζουμε αναίρεσε το μάθημα που εκείνοι έλαβαν, το να κατακτάς δηλαδή ό,τι αξίζεις μέσω της πειθαρχίας.

Μεγαλώσαμε με την σειρά μας και καταλαβαίνουμε πως αυτά που καταλάβαμε στην παιδική μας ηλικία δεν βρίσκουν αντίκρισμα στον κόσμο.

Σαν να γράφουμε κάποιο διαγώνισμα στα μαθηματικά μα το μόνο που διαβάσαμε να είναι βιολογία. Τραγελαφικό.

Κάνεις δεν μας προσφέρει τίποτα επειδή απλά υπάρχουμε.

Μας λένε πως πρέπει να δουλέψουμε, να χύσουμε αίμα και ιδρώτα, να κλάψουμε , να δυστυχήσουμε αν θέλουμε να κερδίσουμε οτιδήποτε!

Απαράδεκτο!

Έτσι κάποιοι από εμάς δεν μπορούν να πάνε αντίθετα στο μάθημα που χαράχτηκε στο υποσυνείδητο τους, στην νεαρή ηλικία.

Προτιμούν την αυτοκτονία, την κατάθλιψη, την αδράνεια.

Το «μάθημα» της κούνιας παίζει διαρκώς στο πίσω μέρος του μυαλού τους : «Αξίζεις τα πάντα, η προσπάθεια μετράει, είσαι μοναδικός».

Τίποτα δεν ισχύει πια.

Αγαπητοί γονείς, προηγούμενη γενιά , βοηθήστε μας να ορθοποδήσουμε.

Δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως είσαστε οι μέντορες μας και κομμάτι του εαυτού μας.

Συνεχίστε να κατηγορείτε την γενιά μου για τα δικά σας λάθη ή προσπαθήστε να τα διορθώσετε και ίσως το μέλλον έχει ακόμη μια ελπίδα.

Με αγάπη, ένας νεαρός.

 

Πηγή

Προβολές : 208


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα