ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΤΥΧΑΙΟΙ.
Προβολές:481
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΕΣΕΝΑ.
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ.
Τίποτα δεν γίνεται τυχαία στη ζωή μας…
Όλη είναι προδιαγεγραμμένη και προσχεδιασμένη…
Μην με ρωτήσετε γιατί…
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ… ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ, ΦΥΓΕΙΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ…
Αυτό που κατάλαβα μετά από πολλές δεκαετίες εσωτερικών αναζητήσεων είναι πως ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ, ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ…
Καλλιόπη
Χαμένη Συνείδηση
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΤΥΧΑΙΟΙ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ…
ΟΧΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ.
ΟΧΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΕ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΟΤΕ.
ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ;
ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΣΟΥ.
ΟΥΤΕ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΣΟΥ ΦΙΛΟΙ.
ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟΙ.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΧΘΕΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ…
ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ…
ΜΕ ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ…
ΜΕ ΜΙΑ ΣΙΩΠΗ…
ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΤΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ.
ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ.
ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΘΥΜΙΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ.
ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΠΙΑ ΔΥΝΑΜΗ.
ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΠΡΩΞΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΟΥ.
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ.
ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΟΥΝ ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΣΕ ΛΟΓΙΚΗ.
ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΩΣΕΙ ΕΝΑ ΑΘΟΡΥΒΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΓΕΝΝΗΘΟΥΝ.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΡΚΟΥΝ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗ ΖΩΗ.
ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝ ΧΡΟΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ.
Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.
ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ.
ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΚΑΤΙ, Η ΖΩΗ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ.
ΓΙΑΤΙ Ο ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΙΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΟΡΕΣΕΙ ΟΙ ΓΥΡΩ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΟΥ.
ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΚΕΙΝΗ.
ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΜΙΛΗΣΕΙΣ.
ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΣ ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕΣ ΧΡΟΝΙΑ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕΣ ΣΙΩΠΗΛΑ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΔΥΟ ΨΥΧΩΝ ΠΟΥ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΝ.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΕΣΕΝΑ.
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ.
Προβολές : 481
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Σωστα ……………. ..εμεις πρεπει να ψαξουμε και να ανακαλυψουμε ……..και συνεχιζω………….. και αφου το κανουμε αυτο και βλεπουμε οτι ΔΕΝ περνουμε αυτο που θελουμε και αυτο που μας βολευει και μας εξυπηρετη……………. τον διωχνουμε .
Το χωριό όπου κατοικεί η ανθρωπιά
Στην άκρη ενός πράσινου λόφου, εκεί όπου ο αέρας μύριζε χώμα και λουλούδια, υπήρχε ένα μικρό χωριό που δεν υπήρχε σε κανέναν χάρτη.
Οι άνθρωποι το έλεγαν:
«Το χωριό όπου κατοικεί η ανθρωπιά.»
Στην είσοδο του χωριού υπήρχε μια ξύλινη πινακίδα που έγραφε:
«Εδώ δεν ρωτάμε πρώτα τι μπορείς να προσφέρεις. Ρωτάμε πώς είσαι.»
Και αυτό ήταν το μυστικό του χωριού.
Στο κέντρο του χωριού υπήρχε ένα μεγάλο δέντρο με βαθιές ρίζες.
Κάτω από τη σκιά του υπήρχε ένα παγκάκι.
Όποιος κουραζόταν μπορούσε να καθίσει εκεί.
Κανείς δεν έλεγε:
«Γιατί κουράστηκες;»
Κανείς δεν έλεγε:
«Πρέπει να αντέξεις περισσότερο.»
Απλώς κάποιος καθόταν δίπλα του και έλεγε:
«Είμαι εδώ.»
Στο χωριό υπήρχε και ένα μικρό σπίτι με μια πινακίδα στην πόρτα:
«Εδώ κατοικεί η ανθρωπιά.»
Μέσα στο σπίτι υπήρχε:
ένα δωμάτιο με χρώματα για όσους ήθελαν να δημιουργήσουν,
ένα δωμάτιο με βιβλία και ιστορίες,
️ ένα ήσυχο δωμάτιο για όσους χρειάζονταν ξεκούραση,
μια ζεστή γωνιά για τα ζώα που είχαν ανάγκη από ασφάλεια.
Μια μέρα έφτασε στο χωριό ένα κορίτσι που είχε κουραστεί πολύ.
Κρατούσε στα χέρια της μια μικρή πέτρα που γυάλιζε στον ήλιο. ✨
Οι κάτοικοι τη ρώτησαν:
«Τι είναι αυτή η πέτρα;»
Το κορίτσι απάντησε:
«Είναι κάτι μικρό που κράτησα μέσα στις δύσκολες μέρες. Μου θυμίζει ότι ακόμα και κάτι μικρό μπορεί να έχει αξία.»
Οι άνθρωποι του χωριού χαμογέλασαν.
Γιατί αυτό ακριβώς πίστευαν κι εκείνοι.
Το βράδυ, όλοι κάθισαν γύρω από το μεγάλο δέντρο.
Ένα μικρό ζωάκι κοιμόταν ήσυχα δίπλα στο κορίτσι.
Κάποιος έπαιζε μια απαλή μουσική.
Κάποιος άλλος ζωγράφιζε τον ουρανό.
Κάποιος φύτευε ένα καινούριο λουλούδι.
Και τότε το κορίτσι κατάλαβε κάτι:
Η ανθρωπιά δεν ήταν ένα μεγάλο θαύμα που εμφανιζόταν ξαφνικά.
Ήταν μικρά πράγματα:
μια καλή κουβέντα,
☕ ένα ζεστό ρόφημα για κάποιον κουρασμένο,
μια αγκαλιά όταν κάποιος πονά,
φροντίδα για ένα πλάσμα που φοβάται,
χώρος για κάποιον να είναι ο εαυτός του.
Πριν κοιμηθεί, το κορίτσι κοίταξε την πινακίδα του σπιτιού και ψιθύρισε:
«Τώρα ξέρω… υπάρχει ένα μέρος όπου ανήκω.»
Και το μεγάλο δέντρο κούνησε απαλά τα φύλλα του, σαν να απαντούσε:
«Όπου υπάρχει αγάπη, εκεί μπορεί να ριζώσει η ανθρωπιά.»
https://antikleidi.com/category/%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9/