Δεν εχει τίποτα λυτρωτικό η καύση. Είναι κατι ηθικά αηδιαστικό και απάνθρωπο.
Προβολές:804
Αποανθρωποποίηση, στυγνή εμπορευματοποίηση, ψυχρότητα, ευτελισμός της ανθρώπινης εικόνας και ζωής σαν να είναι ενα βρωμερό σκουπίδι για άμεσο ξεφόρτωμα, απόλυτη κακοποίηση και εκμηδένιση του ανθρωπου που πέθανε, μία φρικτή πράξη ευτελισμού, εξευτελισμού του προσώπου που πέθανε.
Από παιδί φοβάμαι τον ενταφιασμό των νεκρών, καθώς άκουγα για ανθρώπους που τους βρήκαν μετά τρία χρόνια, που πήγαν να τους βγάλουν, γυρισμένους στο πλάι… νεκροφάνεια…
Αποκρουστικη και η ιδέα των σκουλικιών… αλλά…
Είμαι κατά της καύσης των νεκρών…
Καλλιόπη Σουφλή
ΑΝΕΒΑΖΩ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ….ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ………………………………………….
@14margott
πριν από 2 ημέρες (τροποποιήθηκε)
Διαμένω στο εξωτερικό και η καύση των αλλοδαπων μου συγγενών εξ αγχιστείας που είναι το πλέον σύνηθες εδώ στην Αγγλία με εχει σημαδέψει σε τετοιο σημείο που οφείλω να καταθέσω εδώ τα εξής.
Η καύση και η σύντομη τελετή και μουσική καθώς κλείνουν τον μπερντέ στο μικρό αποτεφρωτήριο που την συνοδεύουν και η απουσία του “μετά” και κάθε τελετής και παρηγορίας είναι μια από τις χείριστες , εμετικές εμπειρίες που εζησα εδώ.
Αποανθρωποποίηση, στυγνή εμπορευματοποίηση, ψυχρότητα, ευτελισμός της ανθρώπινης εικόνας και ζωής σαν να είναι ενα βρωμερό σκουπίδι για άμεσο ξεφόρτωμα, απόλυτη κακοποίηση και εκμηδένιση του ανθρωπου που πέθανε, μία φρικτή πράξη ευτελισμού, εξευτελισμού του προσώπου που πέθανε.
Σε δύο εχω πάει και μου πήρε δυό μέρες να συνέλθω στην κάθε μία.
Ναυτία διαρκείας και συναισθηματικό βάρος από την αίσθηση οτι κάναμε εμείς οι συγγενείς κάτι πολύ κακό στον αγαπημένο άνθρωπο που ‘εφυγε που ούτε τάφο να τον κλαψουμε δεν του επιτρέψαμε να έχει. Ούτε μιά σταλιά γης σαν να ήτανε κατσαρίδα και οχι άνθρώπος. Σ
αν να τον σκοτώσαμε ξανά, μια τον εφαγε ο καρκίνος και αλλη μιά εμείς που δεν αφήσαμε να ξεκουραστεί στην γή και τον κάναμε ένα τίποτα. Ούτε κοκκαλο δεν έμεινε.
Δεν εχει τίποτα λυτρωτικό η καύση. Είναι κατι ηθικά αηδιαστικό και απάνθρωπο.
Φεύγεις άρρωστος από αυτήν, σοκαρισμένος.
Δεν χρησιμοποιούν μπλέντερ αλλά σφυριά ο κονιορτοποιητης είναι ένα φρικτό και ανηθικο πραγμα σπάνε με μηχανικα σφυριά γιατί θέλει μέρες να κάιει για να γίνει σκόνη και δεν εχουν την πολυτέλεια να το κάνουν αυτό. .
Το κενό και η ενοχή οτι τον ξεπέταξαν τα παιδιά του τα ίδια τσιπικα για να μην εχουν το βαρος να του πηγάινουν λουλουδια.
Εδώ δεν κάνουν μνημόσυνα και το πένθος μένει ανέκφραστο, κακοποιημένο και εσωτερικεύεται με αρνητικές επιπτώσεις.
Πρέπει να μισείς κάποιον πολύ για να του το κάνεις αυτό και να του προσβάλεις τον νεκρό του έτσι.
Ολα αυτά ανεξαρτήτως θεολογίας. Απλά σπό ανθρώπινη πλευρά είναι προσβολή κα γελιοποιηση της ιεροτητας του θανάτου.
Προβολές : 804
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Συμφωνω με την κυρία στο σχόλιο που ανάρτησες Καλλιόπη μου. Δεν εγκρίνω την καύση. Φυσικά κατανοώ ότι υπάρχουν και δυσάρεστα (φτιχτά ατυχήματα) όπως η νεκροφάνεια, αλλα είναι πιστεύω εξαιρετικά σπάνια η περίπτωσση. Οπως και να έχει και εγώ συναισθηματικά νιώθω ότι προσβάλλω, κακοποιώ δεν σέβομαι τον νεκρό (συγγενή, φιλο ) λες και είναι σκουπίδι που απλώς το πετώ να το ξεφορτωθώ (τα λόγια της Πελαγίας Σκάντζα με εκφράζουν απόλυτα). Δεν το εγκρίνω, μπορεί το σώμα να σκουλικιάζει αλλα θεωρώ ότι είναι μια φυσική κατάληξη του ανθρώπου και αναπαύεται με γαλήνη στη μάνα γη. Αυτά.
Συμφωνώ κι εγώ…
Να μαθετε να συμβιβαζεστε και με το θανατο.
Κανείς δεν έχει συμβιβαστεί με τον θάνατο, γιατί κανείς δεν ξέρει το … μετά…
Εγω εχω συμβιβαστει το θεμα ειναι πως θα πεθανω οχι οτι θα πεθανω.
ειν πολυ ασχημο να καις τον ανθρωπο σου μα κι να σαπιζει να βρωμα να σκουλικιαζει δε ειν απεσιο ?? καπετανισσα μου πεσμου αν θες την αποψη σου 🙁
Timos, την άποψή μου την έγραψα στο σχόλιό μου… είμαι κατά της καύσης, τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να πάθω νεκροφάνεια και να με φάνε τα σκουλίκια…
ετσι ειναι κινα πνιγεσε απ αφυξια καω στον ταφο ειν τρομαχτικο ποτε ην συμβει σε κανεναν αυτο φρικη ουτε στον βρβμιαρη που ας κυβερνα δε το ευχομε
Το σώμα είναι το παλτό, ας το φάνε
Η ψυχή έχει φύγει επάνω
Στην ανάσταση θα ενωθούν, αλλά τότε θα είναι άλλες καταστάσεις ένδοξες ασύλληπτες…
ολοσωστα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Όταν φύγει η ψυχή , είναι ασύλληπτα λύτρωμενη από το σώμα !
Άλλες καταστάσεις…
Η νεκροφάνεια , αλλαγή στάσης σώματος δεν πιστοποιουν απαραίτητα ότι ο ενταφιασμενος ,η καταλαβαίνει κάτι προηγήθηκε άλλωστε μια ιατρική κατάσταση συγκεκριμένη
Επίσης ας σκεφτούμε τι έχουμε μέσα μας ωςζωντανοί, βακτήρια, μικρόβια, κλπ
Ο ενταφιασμενος δεν μολύνει το περιβάλλον παρά μόνο τον χώρο του φέρετρου, άντε του τάφου και μόνο , ούτε τον υδροφόρο ορίζοντα τίποτα τιποτα
Το χώμα που ρίχνουμε είναι σα να σκεπάζεις τρυφερά τον άνθρωπο που ενταφιάζεται με μια ζεστή μαλακή κουβερτα
Ιεζεκιήλ προφήτηα μ.παρασκευη τό ανάγνωσμα,κ.τ.λ.