Εχθές, ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΑ!
Τούτος ο κόσμος ποτέ δεν φτιάχτηκε για γυναίκες… ποτέ δεν ήταν για γυναίκες.. κι ίσως ποτέ δεν θα γίνει γι αυτές… ήταν πάντα αφιλόξενος… κι ας ήταν το μόνο πλάσμα πάνω στη γη που χρωμάτισε μ’ όλα τα χρώματα της ύπαρξής της, τον κόσμο…κι ας ήταν το μόνο πλάσμα που διάβηκε το μονοπάτι της ΘΥΣΙΑΣ…

Εχθές, ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΑ!
Ποτέ μου δεν γιόρτασα ούτε αυτή τη μέρα, ούτε τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου…
Κοίταζα γύρω μου κι έβλεπα γυναίκες που στα μάτια τους καθρεπτιζόταν η θλίψη, γυναίκες που δεν είχαν συναίσθηση της ύπαρξής τους, γυναίκες που εκμεταλλεύονταν τη φύση τους, γυναίκες που προσπαθούσαν να κρύψουν τα σημάδια της βίας, άλλοτε σωματικής, άλλοτε ψυχικής, άλλοτε πάλι οικονομικής, από τους … αφέντες τους…. τι σημασία έχει αν ήταν ένας πατέρας, ένας σύζυγος, ένας φίλος, ένας εραστής, ένας γιός…
Σημασία είχε, πως ποτέ δεν είδα μια γυναίκα, πραγματικά ευτυχισμένη, πραγματικά συνειδητοποιημένη για το θεϊκό πλάσμα που έφτιαξε ο Θεός… ίσως γιατί η κοινωνία δεν έμαθε να σέβεται την ΓΥΝΑΙΚΑ… ίσως γιατί και η ίδια μεγάλωσε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία… ίσως γιατί και η ίδια δεν έχει επίγνωση της ιερότητάς της…
Εχθές, δεν γιορτάζα…
Κάθε τέτοια μέρα, περισσότερο από τις άλλες μέρες του χρόνου, σκύβω μέσα μου και ψάχνω ΕΜΕΝΑ… κι αφήνω ένα δάκρυ να κυλήσει γι αυτό το υπέροχο λουλούδι που λέγεται ΓΥΝΑΙΚΑ και ζει σε μια αφιλόξενη ανδροκρατούμενη κοινωνία…
Γιατί αυτό το λουλούδι, ανθίζει μόνο όταν δίπλα της σταθεί ένας ΑΝΤΡΑΣ, με οποιαδήποτε ιδιότητα… του συντρόφου, του συζύγου, του γιού, του φίλου, του επαγγελματικού συνεργάτη, του κάθε Άντρα, κι όχι … ένας … αρσενικός…!
Γιατί μόνο τότε αναδεικνύεται το υπέροχο άρωμά της….σ’ έναν κόσμο που ποτέ δεν φτιάχτηκε για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ… σ’ έναν κόσμο που σκλάβωσε αυτή τη θεϊκή δύναμη, σ’ έναν φαλλό, την μετέτρεψε σε σκεύος ηδονής, την υπέταξε σαν πατέρας, σαν σύζυγος, σαν εραστής, σαν γιος, σαν αδελφός.. της όρισε τη μοίρα σαν αφέντης… την χρησιμοποίησε και την πέταξε σαν λερωμένο πουκάμισο, όταν την βαρέθηκε…κι αναζήτησε άλλο δουλικό να διαφεντέψει… άλλο ξηλυκό για φυλακίσει την ψυχή της για να ορίσει τη μοίρα της…
Τούτος ο κόσμος ποτέ δεν φτιάχτηκε για γυναίκες… ποτέ δεν ήταν για γυναίκες.. κι ίσως ποτέ δεν θα γίνει γι αυτές… ήταν πάντα αφιλόξενος… κι ας ήταν το μόνο πλάσμα πάνω στη γη που χρωμάτισε μ’ όλα τα χρώματα της ύπαρξής της, τον κόσμο…κι ας ήταν το μόνο πλάσμα που διάβηκε το μονοπάτι της ΘΥΣΙΑΣ… κι ας ήταν το μόνο πλάσμα που ποτέ δεν κατάλαβε, ποτέ δεν ένοιωσε βαθιά, ποτέ δεν εκτίμησε, ο… άντρας κι ας κάηκε στη μεγαλοσύνη της, κι ας την ερωτεύθηκε, κι ας την αγάπησε…κι ας λάτρεψε το θάρρος της…
Πάντα την θυσίαζε…
Η ΓΥΝΑΙΚΑ, γιορτάζει πάντα, γιορτάζει κάθε μέρα, γιατί είναι η ίδια μια γιορτή… μια γιορτή που ο αφιλόξενος φαλλοκρατικός κόσμος τη μετέτρεψε σε θλίψη…
Εχθές, δεν γιορτάζα…
Κάθε τέτοια μέρα, περισσότερο από τις άλλες μέρες του χρόνου, σκύβω μέσα μου και ψάχνω ΕΜΕΝΑ… και μέσα από εμένα, κάθε ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΤΙΜΑ ΠΡΩΤΑ ΑΥΤΗ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ…
Καλλιόπη Σουφλή
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Για να μπορεσει ο ανδρας να εργαστει, η γυναικα μενει στο σπιτι για να μεγαλωσει τα παιδια.
Τα χρηματα της συνταξης του ανδρος ανηκουν μονον στον ανδρα ή και στην γυναικα του ?
Γιατι η γυναικα δικαιουται μονον την μιση συνταξη όταν ο συζυγος αποβιωσει, ενω αν αποβιωσει η συζυγος η συνταξη του συζυγου παραμενει στο ακεραιο ?
Γιατι κοβεται και τελειως η συνταξη αν θελησει η χηρα να ξαναπαντρευτει ?
Η γυναικα ειναι κτημα του καθε ανδρα ?
.
Σκετη κοροιδια η γιορτη της γυναικας. Μπεεεεεεεεεεεεεεε!!!
.
Καιρος οι γυναικες να οργανωθουμε, να μπουμε στην πολιτικη για να στηριξουμε με σεβασμο το φυλο μας και οχι να ψηφιζουμε τα γελοια ανδρεικελα που δεν προσφερουν τιποτα στην κοινωνια, παρα μονον στην τσεπη τους.
Ας σκεφτουμε τον εαυτο μας και τις κορες μας…
Γράφετε: “καιρός οι γυναίκες να οργανωθουμε” και δεν θα διαφωνήσω μαζί σας…ΑΛΛΑ… αυτά τα γελοία ανδρείκελα, ΕΜΕΙΣ ΩΣ ΜΑΝΕΣ ΤΑ ΑΝΑΘΡΕΨΑΜΕ…
Πρώτα θα φτιάξουμε το δικό μας εαυτό και μετά να οργανωθούμε…
Η Γυναίκα γιορτάζει κάθε μέρα , κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο…
Κάθε δευτερόλεπτο γεννιούνται στο κόσμο εκατομμύρια νέες ζωουλες.
Η Γυναίκα είναι η ίδια η Ζωή.
Δεν υπαρχει Ζωή χωρις τη Γυναίκα.
ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΕ ΌΛΕΣ .
https://m.youtube.com/watch?v=Mnrb23DIaCA
Δεν ξέρω αν μπορούμε να το πούμε γιορτή, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, και μάλιστα σε μια εποχή που η πλειοψηφία των γυναικών έχουν χάσει τον ρόλο τους…Απουσιάζει εκείνη η πραγματική ΓΥΝΑΙΚΑ… αυτή που τιμούσε με πράξεις την ίδια της την ύπαρξη… αυτή που την σέβονταν όλοι…
Δεν νομίζω πως χρειάζονται γιορτές… Εμείς η παλιότερη γενιά, δεν στεκόμαστε στις γιορτές… την ψυχή μέσα μας, προσπαθούμε να τιμούμε…