Η έφοδος των υπονομευτικών ελίτ του Davos

Η έφοδος των υπονομευτικών ελίτ του Davos

14 Μαρτίου, 2023 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:631
Μοίρασέ το

 

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι οι «φυσικές ελίτ» για τις οποίες έγραψε ο Hans Hoppe δεν συγκαταλέγονται στην παρέα του Νταβός. Η συγκεκριμένη ομάδα «ελίτ» έχει μια ατζέντα, και αυτή δεν είναι η ελευθερία και οι ελεύθερες αγορές

Άρθρο του Michael Rectenwald, που δημοσιεύτηκε την 1η Μαρτίου 2023 από το Mises Institute.

 

Είναι δελεαστικό, όπως έκανε πρόσφατα η Naomi Wolf, να αποδοθεί η κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού στον εξευτελισμό της «ιουδαιοχριστιανικής» ηθικής και στην επανεμφάνιση κακοήθων υπερφυσικών δυνάμεων.

Παρατηρώντας τις πολλές επιθέσεις στις υποδομές και το κοινωνικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών τον τελευταίο καιρό, δεν θα απέκλεια ούτε τη μεταφυσική αιτιότητα. 

Αλλά το να κατηγορείς τους ειδωλολατρικούς θεούς, ή, με συγκεκριμένους χριστιανικούς όρους, να κατηγορείς τον Σατανά, και όχι τους οπαδούς του, σημαίνει να παρηγορείσαι ότι η σκοτεινή προοπτική της παγκόσμιας κατάστασης είναι πρόσκαιρη. Το να επιρρίπτεις την ευθύνη αυστηρά σε νεφελώδεις, άγνωστες δυνάμεις σημαίνει ότι αφήνεις την παγκόσμια ελίτ να την γλιτώσει φθηνά.

Όπως γράφω στο The Great Reset and the Struggle for Liberty, ο δυτικός κόσμος βρίσκεται στα χέρια και υπό τον έλεγχο των «ανατρεπτικών ελίτ». 

Με υπερβολική εξουσία και επιρροή, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι εκ φύσεως ανώτεροι, αλλά έχουν ως αντικείμενο την υπονόμευση του δυτικού πολιτισμού.

Μπορούμε να τους βρούμε σε παγκοσμιοποιητικούς οργανισμούς «Στρογγυλής Τραπέζης» όπως το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (Chatham House), το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, η Ομάδα Bilderberg, η Λέσχη της Ρώμης και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF). στον κύριο διεθνή διακυβερνητικό ομόλογό τους, τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ)· και στους νομισματικούς οργανισμούς που χρηματοδοτούν το παγκοσμιοποιητικό καθεστώς, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα.

 

Όλοι αυτοί οι οργανισμοί είχαν ως στόχο τους την υπονόμευση των εθνικών κρατών, την καταστροφή της ελεύθερης αγοράς και τον έλεγχο του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος από μια παγκοσμιοποιητική ελίτ.

Αυτοί οι στόχοι διεξάγονται τώρα υπό τον όρο «καπιταλισμός των κοινωνικών μετόχων», με το WEF να διεξάγει παρεμβάσεις και να συντονίζει τις «συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα» που εγκαινιάζουν τον καπιταλισμό των ενδιαφερομένων, υποτίθεται για την καταπολέμηση της «κλιματικής αλλαγής».

Στην οικονομική σφαίρα, ο καπιταλισμός των κοινωνικών μετόχων είναι ένα σχήμα καρτέλ που ωφελεί τους συμμορφούμενους και καταστρέφει τους μη συμμορφούμενους.

Και τα οικονομικά του καπιταλισμού των κοινωνικών μετόχων διαχέονται σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης και γεωπολιτικής: κράτη και ευνοούμενες εταιρείες σε «συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα» στον έλεγχο της διακυβέρνησης.

Η διαμόρφωση αυτή αποδίδει ένα υβρίδιο εταιρειών-κράτους που σε μεγάλο βαθμό δεν λογοδοτεί στα μέλη των εθνικών κυβερνήσεων.

Όπως γράφει ο Kurt Nimmo :

«Σύμφωνα με το Διακρατικό Ινστιτούτο στην Ολλανδία, αυτή η «πρωτοβουλία» προτείνει μια μετάβαση από τη διακυβερνητική λήψη αποφάσεων προς ένα σύστημα διακυβέρνησης πολλών κοινωνικών μετόχων

Με άλλα λόγια, στα κρυφά, περιθωριοποιούν ένα αναγνωρισμένο μοντέλο όπου ψηφίζουμε κυβερνήσεις, οι οποίες στη συνέχεια διαπραγματεύονται συνθήκες, οι οποίες στη συνέχεια επικυρώνονται από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας, για ένα μοντέλο όπου μια αυτοεπιλεγμένη ομάδα «κοινωνικών εταίρων» λαμβάνει αποφάσεις για λογαριασμό μας.»

Η φιλική σχέση μεταξύ πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων έχει προκαλέσει την περιφρόνηση ακόμη και ορισμένων αριστερών ακαδημαϊκών.

Κάποιοι σημειώνουν ότι η εταιρική σχέση ΟΗΕ – WEF και το μοντέλο διακυβέρνησης του WEF αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον την ιδιωτικοποίηση της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ , με το WEF να φέρνει επιχειρηματίες εταίρους, χρήματα και υποτιθέμενη τεχνογνωσία για την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση (4-IR). τραπέζι.

Και το μοντέλο διακυβέρνησης του WEF εκτείνεται πολύ πέρα ​​από αυτό του ΟΗΕ, επηρεάζοντας τα Συντάγματα και τη συμπεριφορά των κυβερνήσεων παγκοσμίως. Αυτός ο σφετερισμός οδήγησε τον πολιτικό επιστήμονα Ivan Wecke να ονομάσει τον κυβερνητικό επανασχεδιασμό του παγκόσμιου συστήματος από το WEF «μια κατάληψη της παγκόσμιας διακυβέρνησης από εταιρείες».

Αυτό είναι αλήθεια, όμως το μοντέλο του WEF αντιπροσωπεύει επίσης την κρατικοποίηση της ιδιωτικής βιομηχανίας.

Υπό τον καπιταλισμό των κοινωνικών μετόχων του Schwab και το μοντέλο διακυβέρνησης των πολλαπλών συμμετοχικών μερών, η διακυβέρνηση όχι μόνο ιδιωτικοποιείται όλο και περισσότερο, αλλά το πιο σημαντικό, οι εταιρείες υποκαθιστούν, ως σημαντικές προσθήκες, τις κυβερνήσεις και τους διακυβερνητικούς φορείς.

Το κράτος επεκτείνεται, ενισχύεται και διογκώνεται με την προσθήκη τεράστιων εταιρικών περιουσιακών στοιχείων.

Αυτά περιλαμβάνουν την χρηματοδότηση που στοχεύει στη «αειφόρο ανάπτυξη» με τον αποκλεισμό των μη συμμορφούμενων, καθώς και τη χρήση των Big Data, της τεχνητής νοημοσύνης και του 5G για την παρακολούθηση και τον έλεγχο των πολιτών.

Ωστόσο, πρώτα πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την παγκόσμια διακυβέρνηση και αυτές οι προϋποθέσεις περιλαμβάνουν την κατάρρευση της εθνικής κυριαρχίας, την κατάργηση των φυσικών δικαιωμάτων και τη πτώση του βιοτικού επιπέδου για την συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων.

«Η ευμάρεια», γράφει ο Sean Fleming για το WEF, «είναι η μεγαλύτερη απειλή για τον κόσμο μας […] Η πραγματική βιωσιμότητα θα επιτευχθεί μόνο μέσω δραστικών αλλαγών στον τρόπο ζωής».

Έτσι, αυτές οι ελίτ δεν είναι μόνο ανατρεπτικές αλλά και καταστροφικές. Είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι οι πολλές πρόσφατες επιθέσεις στην υποδομή των ΗΠΑ είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα μέρος μιας συντονισμένης εκστρατείας για την καταστροφή των παραγωγικών δυνατοτήτων και την τρομοκρατία του πληθυσμού. 

Σκεφτείτε τη χρήση του υποχρεωτικού εμβολιασμού για να πνίξουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες, τους πολλαπλούς εκτροχιασμούς τρένων και τις χημικές βόμβες, τις βόμβες σε σιδηροδρομικές γραμμές που δεν εξερράγησαν, τις μυστηριώδεις εκρήξεις σε μεταλλουργεία και εγκαταστάσεις πετρελαίου, τις «συμπτωματικές» πυρκαγιές σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας τροφίμων και φάρμες παραγωγής αυγών, τις εκρήξεις επικίνδυνων υλικών σε μέσα μαζικής μεταφοράς, την διακοπή της λειτουργίας ενός μεγάλου εργαστηρίου παραγωγής βρεφικών γάλακτος κ.λπ.

Σκεφτείτε τα σε σχέση με τις επιχειρήσεις πολιτιστικής, κοινωνικής και πολιτικής αποθάρρυνσης – τα lockdown και τα υποχρεωτικά εμβόλια για τον Covid, οι σχεδόν εγκεκριμένες ταραχές των Black Lives Matter – Antifa, η εκλογική νοθεία (σ.σ. στις ΗΠΑ), οι εικονικές δίκες για της εισβολή της 6ης Ιανουαρίου στο Καπιτώλιο, η ανεξέλεγκτη μετανάστευση, η επιβολή του κινήματος των τρανσέξουαλ και της «κριτικής θεωρίας της φυλής» σε μαθητές δημοτικού, η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση του εγκλήματος σύμφωνα με πολιτικές ντιρεκτίβες (με την καταφανή επιβράβευση των εγκληματιών που πραγματοποιούν ανατρεπτικές πράξεις και τη φυλάκιση όσων απλώς διαμαρτύρονται κατά του καθεστώτος) – και το αποτέλεσμα είναι μια πολιτικοποιημένη αναρχοτυραννία που εξαπολύεται κατά του πληθυσμού. 

Δεν έχουν άραγε όλα αυτά τα φαινόμενα ένα κοινό αποτέλεσμα, δηλαδή την δημιουργία κοινωνικής και οικονομικής ανασφάλειας και ενός αισθήματος ανημπόριας, ενόσω εξαναγκάζουν κάθε πολιτική αντίθεση στην υποταγή;

Ωστόσο, είναι ουσιαστικά αδύνατο να αποδειχθεί ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια συντονισμένη εκστρατεία από κάποιες ανατρεπτικές ελίτ.

Όπως αποκαλύπτουν εσωτερικά έγγραφα του Twitter που διατέθηκαν στο κοινό τον Δεκέμβριο, ένας από τους πιο ισχυρούς μηχανισμούς επικοινωνίας και ιδεολογίας στη γη είχε καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να σβήσει και να φιλτράρει την ορατότητα οποιασδήποτε αφήγησης που θα μπορούσε να προσφέρει ένα παράθυρο με θέα προς τον συντονισμό της νέας παγκόσμιας τάξης.

Εάν, ωστόσο, όπως ισχυρίστηκε ο Pareto, μια κυβερνητική ελίτ είναι αναπόφευκτη, τότε, όπως υποστήριξε ο Jeff Deist, είμαστε σίγουρα υπό την εξουσία των λάθος ελίτ.

Το αν μια αντικατάσταση των ελίτ μπορεί να ολοκληρωθεί εγκαίρως, ώστε να σωθεί το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα από την καταστροφή και η πλειονότητα των ανθρώπων από την εξαθλίωση και την πραγματική σκλαβιά, είναι ένα ζήτημα περισσότερο κι από επείγον.

***

 

Ο Michael Rectenwald είναι ο συγγραφέας δώδεκα βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των The Great Reset and the Struggle for Liberty: Unraveling the Global Agenda ,  Thought Criminal ,  Beyond Woke ,  Google Archipelago και  Springtime for Snowflakes . Είναι διακεκριμένος συνεργάτης στο Hillsdale College.

 

Πηγή

Προβολές : 631


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , , , , , , , , ,

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα