Η παιδόπολη του αγ Ανδρέα. Γνωρίζουμε άραγε ότι στη Ν.Μάκρη λειτούργησε για ένα διάστημα μία από τις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης;
Προβολές:132
Στη Ν. Μάκρη και συγκεκριμένα στις κατασκηνώσεις του αγ. Ανδρέα φιλοξενήθηκαν από το 1949 μέχρι το 1954 παιδιά που μετακινήθηκαν από την παιδόπολη αγ. Αλέξανδρου του Ζηρού Άρτας.
Παρέμειναν για 4-5 χρόνια και όσο έμειναν εδώ παρακολουθούσαν μαθήματα του Δημοτικού που τους έκαναν οι δάσκαλοι από Ν. Μάκρη και Μαραθώνα, ενώ το απόγευμα μάθαιναν τέχνες για να γίνουν ξυλουργοί, υποδηματοποιοί, χτίστες κλπ.

Η παιδόπολη του αγ Ανδρέα.
Γνωρίζουμε άραγε ότι στη Ν.Μάκρη λειτούργησε για ένα διάστημα μία από τις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης;
Τι ήταν οι παιδοπόλεις;
Λίγο πριν τελειώσει ο Εμφύλιος, το 1947, η Φρειδερίκη, πρώην βασίλισσα της Ελλάδας, είχε την ιδέα να συγκεντρώσει αρχικά ορφανά παιδιά των ανταρτών από τη βόρεια Ελλάδα αγόρια κυρίως αλλά και κορίτσια, σε ιδιότυπα ιδρύματα φιλοξενίας, χώρους με οικήματα που υπήρχαν ή κατασκευάστηκαν γι’ αυτόν τον λόγο.
Τα παιδιά θα φιλοξενούνταν εκεί έως πέντε-έξι χρόνια. Η παιδόπολη τους εξασφάλιζε εκτός από τη στέγη, διατροφή, ένδυση, εκπαίδευση και τους έδινε στοιχειώδεις επαγγελματικές γνώσεις. Φυσικά γινόταν και η σχετική προπαγάνδα σε μια εποχή που η πολιτική πόλωση ήταν στο έπακρο.
Όσο έμεναν στις παιδοπόλεις η επαφή των παιδιών με το συγγενικό τους περιβάλλον ήταν περιορισμένη.
Στη Ν. Μάκρη και συγκεκριμένα στις κατασκηνώσεις του αγ. Ανδρέα φιλοξενήθηκαν από το 1949 μέχρι το 1954 παιδιά που μετακινήθηκαν από την παιδόπολη αγ. Αλέξανδρου του Ζηρού Άρτας.
Παρέμειναν για 4-5 χρόνια και όσο έμειναν εδώ παρακολουθούσαν μαθήματα του Δημοτικού που τους έκαναν οι δάσκαλοι από Ν. Μάκρη και Μαραθώνα, ενώ το απόγευμα μάθαιναν τέχνες για να γίνουν ξυλουργοί, υποδηματοποιοί, χτίστες κλπ.
Μεταξύ άλλων ο Νικ. Κεπέσης από τη Ν. Μάκρη μάθαινε την τέχνη του υποδηματοποιού στα παιδιά, όπως και άλλοι τεχνίτες.
Τα παιδιά εκκλησιάζονταν κάθε Κυριακή, αλλά η επαφή τους με την περιοχή ήταν περιορισμένη και γινόταν μόνο μέσω μερικών ομαδικών περιπάτων, εφόσον ακολουθούνταν ένα αυστηρό ημερήσιο πρόγραμμα, που βασιζόταν στις αρχές λειτουργίας του ιδρύματος.
Ο κ.Πλακίτσης που μας έχει δώσει πολλές πληροφορίες για τη ζωή στον Μαραθώνα και Ν. Μάκρη μέσα από τα βιβλία και τα κειμενά του στον τύπο, παλιότερα είχε δημοσιεύσει στη Marathon Press, αν δεν κάνω λάθος, μια συγκινητική ιστορία της γνωριμίας του μ’ ένα παιδί συνομήλικό του που γνώρισε όταν ο δάσκαλός τους πήγε την τάξη του από τον Μαραθώνα στον αγ Ανδρέα να γνωριστούν με τα παιδιά.
Περιγράφει το αυστηρό, στρατιωτικό πρόγραμμα, τα ικανοποιητικά γεύματα και τα παιχνίδια τους και κυρίως την δική του γνωριμία με ένα παιδί που ξανασυνάντησε χρόνια αργότερα στο στρατό.
Οι παιδοπόλεις ήταν δημιουργήματα της εποχής του Ψυχρού πολέμου.
Αντίστοιχα με τη Φρειδερίκη οι αντάρτες είχαν πάρει παιδιά από τη βόρεια Ελλάδα υποχωρώντας μετά την ήττα του Δημοκρατικού στρατού στις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ.
Από τα παιδιά αυτά τα περισσότερα επέστρεψαν μετά από λίγα χρόνια.
Πολλά από τα παιδιά των παιδοπόλεων όμως δόθηκαν για υιοθεσία σε άτεκνα ζευγάρια με ή χωρίς τη θέληση των συγγενών.
Περίπου 4000 παιδιά υπό συχνά αδιευκρίνιστες ή σκοτεινές συνθήκες δόθηκαν σε ζευγάρια στις ΗΠΑ, 600 στην Ολλανδία και 50 στη Σουηδία.
Σήμερα μετά από τόσα χρόνια δεν έπαψαν τα υιοθετημένα παιδιά να ψάχνουν τις ρίζες τους.
Την περίπτωση αυτή παρουσιάζει στο βιβλίο της «Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα. Υιοθεσίες στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου» η καθηγήτρια ελληνικής γλώσσας και φιλολογίας που κατέχει την έδρα «Κοραής» στο Κing’s College στο Λονδίνο, δρ. Γκόντα Βαν Στην.

Πρόκειται για μαζικές υιοθεσίες που έγιναν την περίοδο του Ψυχρού πολέμου και μετά τη λήξη του Εμφύλιου.
Την υπόθεση αυτή έφερε στο φως η Γκόντα Βαν Στην, η οποία αναζήτησε και σε πολλές περιπτώσεις βρήκε την αρχή του νήματος της υιοθεσίας των παιδιών.
Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά μεγάλοι σήμερα, αφού έμαθαν για την καταγωγή τους ζητούν να αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια. Ήδη την απέκτησαν τα πρώτα 150 άτομα.
Προβολές : 132
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.