Η BritCard ήταν ένα προπέτασμα καπνού. Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν έχει αποσύρει τα σχέδιά της για υποχρεωτικές ψηφιακές ταυτότητες.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επιβεβαίωσε ότι καταργεί την υποχρεωτική απαίτηση για ψηφιακές ταυτότητες έως το 2029 – όσοι αντιτίθενται στις ψηφιακές ταυτότητες πανηγύρισαν.

Ωστόσο, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Η κυβέρνηση έχει απλώς καταργήσει το πρόγραμμα «BritCard» . Εξακολουθεί να προχωρά με σχέδια για την απαίτηση κάποιας μορφής ψηφιακής ταυτοποίησης.

«Χρησιμοποιώντας την απάτη της BritCard για να παρουσιάσει παραποιημένα την ψηφιακή ταυτότητα, η κυβέρνηση παρείχε στον λαό έναν απεχθή μπαμπούλα που μπορούσαν εύκολα να νικήσουν. Το προφανές τέχνασμα υποτίθεται ότι είχε ως στόχο να παρασύρει τον λαό ώστε να αποδεχτεί την ψηφιακή του ταυτότητα, πείθοντάς τον ότι είχε απορρίψει με επιτυχία την ψεύτικη έκδοση της ψηφιακής ταυτότητας της BritCard», γράφει ο Iain Davis.

Ψεύτικη ψηφιακή ταυτότητα «Νίκη»

Από τον Iain Davis 

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν κατακλυστεί πριν από μερικές ημέρες (τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές) με διάφορα άτομα και ομάδες να συγχαίρουν το ένα το άλλο, ακόμη και να αναλαμβάνουν τα εύσημα, για το ότι ανάγκασαν την κυβέρνηση των Εργατικών σε μια ατιμωτική «υποχώρηση» ή μια ντροπιαστική «στροφή 180 μοιρών» όσον αφορά την ψηφιακή ταυτότητα.

Μια μικρή ομάδα πολιτικών  αυτομαστιγώθηκε  που νίκησε την κυβέρνηση, ισχυριζόμενη ότι «η υποχρεωτική ψηφιακή ταυτότητα είναι νεκρή». Δημοφιλείς ομιλητές ευχαρίστησαν τους «συναδέλφους τους ακτιβιστές» που έδειξαν στην κυβέρνηση τι πραγματικά σημαίνει «η λαϊκή εξουσία» και διάφορες προσωπικότητες των «ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης» εξέφρασαν ενθουσιασμό για  την επιτυχημένη  «αντίδραση κατά της ψηφιακής ταυτότητας».

Το μήνυμα ήρθε ξεκάθαρα και ηχηρά. Αν δράσουμε από κοινού, η κυβέρνηση πρέπει να ακούσει και να ανταποκριθεί. Το αντιπροσωπευτικό δημοκρατικό σύστημα λειτουργεί. ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!

Δυστυχώς, ο εορτασμός ήταν λίγο πρόωρος, επειδή το μεγάλο κίνημα του λαού, τα εκατομμύρια υπογραφές, οι  διαμαρτυρίες  και οι έντονες επιστολές προς τους βουλευτές δεν έχουν επηρεάσει καθόλου την προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλει την ψηφιακή ταυτότητα σε όλους μας.

Μιλώντας την επόμενη μέρα αφότου οι προπαγανδιστές δημοσίευσαν αμέτρητα  άρθρα  και αναφορές που ισχυρίζονταν ότι η «υποχρεωτική ψηφιακή ταυτότητα» είχε καταργηθεί, ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ  δήλωσε στο κοινοβούλιο : «Θα υπάρξουν έλεγχοι. Θα είναι ψηφιακοί και θα είναι υποχρεωτικοί».

Η μυθική BritCard έχει εγκαταλειφθεί, αλλά, όπως  επεσήμανα  λίγο πολύ αμέσως μόλις κυκλοφόρησε, η προτεινόμενη από την κυβέρνηση υποχρεωτική ψηφιακή ταυτότητα – BritCard – δεν ήταν ποτέ πραγματική. Ήταν καθαρά ένα κατασκεύασμα προπαγάνδας και δεν είχε καμία σχέση με το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, το οποίο είναι το  διαλειτουργικό σύστημα ψηφιακής ταυτότητας .

(Παρακαλώ δείτε το παρακάτω βίντεο, το οποίο γυρίστηκε λίγο πριν δημοσιευτούν οι ιστορίες για την ήττα της BritCard. Συζητώ την αληθινή φύση της ψηφιακής ταυτότητας με τον Ant Critchley από το Becoming Stellify.)

Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε το παραπάνω βίντεο στο Odysee ΕΔΩ . Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συζήτηση  ΕΔΩ . Το Becoming Stellify του Ant Critchley  .  Υποστηρίξτε  το έργο του Ant Critchley.

Χρησιμοποιώντας την απάτη της BritCard για να παρουσιάσει παραποιημένα την ψηφιακή ταυτότητα, η κυβέρνηση παρείχε στον λαό έναν απεχθή μπαμπούλα που μπορούσαν εύκολα να νικήσουν. Το προφανές τέχνασμα υποτίθεται ότι είχε ως στόχο να αποπλανήσει τον λαό ώστε να αποδεχτεί την ψηφιακή του ταυτότητα, πείθοντάς τον ότι είχε απορρίψει με επιτυχία την ψεύτικη έκδοση της ψηφιακής ταυτότητας της BritCard. Ως εκ τούτου, όλος αυτός ο άστοχος πανηγυρισμός που προέκυψε αποκλειστικά ως απάντηση σε εντελώς άνευ νοήματος  προπαγανδιστικές ιστορίες .

Είναι δύσκολο να πούμε σε ποιο βαθμό αυτή η στρατηγική προπαγάνδας έχει λειτουργήσει. Ποιος ξέρει πόσοι άνθρωποι φαντάζονται ότι δεν θα υπόκεινται σε ψηφιακή ταυτότητα ως αποτέλεσμα; Σαφώς, ένα ποσοστό του πληθυσμού  δεν το έχει ασπαστεί,  αλλά αυτό δεν εμπόδισε ορισμένους πολιτικούς να προσπαθήσουν να κεφαλαιοποιήσουν την προπαγάνδα που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2025, σχετικά με την BritCard, έγραψα :

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι ότι καθώς ο θυμός φουντώνει και η δυσαρέσκεια διογκώνεται, η εντελώς περιττή BritCard θα πεταχτεί μαζί με την κυβέρνηση των Εργατικών: ξανά.

Η πόρτα θα είναι τότε ανοιχτή για τους πολιτικούς σωτήρες, είτε πρόκειται για τους Συντηρητικούς, τους Μεταρρυθμιστές είτε για οποιονδήποτε άλλον, να έρθουν στην εξουσία υπόσχοντας να μην μας υποβάλουν ποτέ ξανά σε αυτά τα ηλίθια κυβερνητικά σχέδια ταυτοτήτων.

Ωστόσο, για να συμβαδίσουμε με την ψηφιακή επανάσταση, η ψηφιακή μας υποδομή, οι κάρτες και οι άδειές μας, θα πρέπει να αναβαθμιστούν ώστε να διευκολυνθεί η απαραίτητη διαλειτουργικότητα.

Ιδού! Θα χαρούμε με τη «νίκη» μας και θα αποδεχτούμε την ψηφιακή ταυτότητα χωρίς καν να το γνωρίζουμε.

Και να που, ίσως ο πιο γελοίος ισχυρισμός περί «νίκης» προήλθε από τον Nigel Farage, ο οποίος, εκπροσωπώντας το Reform UK,  δήλωσε : «Ο Keir Starmer εγκατέλειψε τα σχέδια για την υποχρεωτική χρήση της ψηφιακής ταυτότητας. Αυτή είναι μια νίκη για την ατομική ελευθερία ενάντια σε μια φρικτή, αυταρχική κυβέρνηση. Το Reform UK θα την καταργούσε εντελώς».

Αυτή ήταν μια εξαιρετικά εύκολη νίκη στις δημόσιες σχέσεις για την Reform UK, ή τουλάχιστον μια προσπάθεια να αποκτήσει αυτό το πλεονέκτημα. Στην πραγματικότητα, η ψηφιακή ταυτότητα είναι ένα παγκόσμιο έργο που υποστηρίζεται από ολόκληρη την  παγκόσμια συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα . Ακόμα κι αν ήταν πρόθυμοι, κάτι που δεν είναι, καμία κυβέρνηση – καλύτερα να περιγραφεί ως  λειτουργικές ολιγαρχίες – δεν μπορεί να νικήσει την ατζέντα της ψηφιακής ταυτότητας.

Η επιβολή ψηφιακής ταυτότητας σε κάθε άνθρωπο στη γη είναι ο στόχος Βιώσιμης Ανάπτυξης 16.9 των Ηνωμένων Εθνών για τον οποίο πρέπει να φωνάζουμε δυνατά. Πιστεύετε πραγματικά ότι το Reform UK μπορεί ή θα προσπαθήσει καν να το ανατρέψει αυτό;

[Σχετικό: SDG16: Μέρος 1 – Οικοδόμηση του Παγκόσμιου Αστυνομικού Κράτους ή μια συνοπτική έκδοση του άρθρου ΕΔΩ ]

Εμείς, από την άλλη πλευρά, μπορούμε να νικήσουμε την πραγματική ψηφιακή ταυτότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο εάν είμαστε σοβαροί σχετικά με  τη μαζική μη συμμόρφωση .

(Παρακαλώ παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο. Ο Ant Chritchley και εγώ εξετάζουμε πιθανές λύσεις. Συζητάμε πώς η «Πολιτική της Υπακοής » μας έχει φέρει σε αυτό το σημείο και πώς, αν την αποδεχτούμε, η ψηφιακή ταυτότητα θα δημιουργήσει μηχανισμούς κρατικού ελέγχου που θα μετακινήσουν το κράτος πέρα ​​από την ανάγκη για προπαγάνδα, πολιτική εξουσία ή ακόμα και νόμο – το  Κράτος-Πρακτορείο .)

Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε το παραπάνω βίντεο στο Odysee ΕΔΩ .

Ανεξάρτητα από τις ιστορίες που η κυβέρνηση  και οι εταίροι της  θέλουν να πιστεύουμε για την ψηφιακή ταυτότητα, αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ελάχιστη ελευθερία που μας έχει απομείνει, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αμυνθούμε ενάντια στην επικείμενη τυραννία της ψηφιακής ταυτότητας.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έχουμε ένα  γραπτό κωδικοποιημένο σύνταγμα – τη Μάγκνα Κάρτα – το οποίο η κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει. Έχουμε επίσης ένα νόμιμο αντίγραφο – τον Χάρτη των Δικαιωμάτων και άλλα νομικά έγγραφα – που παρουσιάζονται ως μη κωδικοποιημένο σύνταγμα. Παρ’ όλα αυτά, στο γραπτό κωδικοποιημένο σύνταγμα και στο δομημένο νομικό του ομοίωμα, υπάρχει μια αναμφισβήτητη συνταγματική αλήθεια που αναγνωρίζεται και είναι κοινή και στις δύο πλευρές: είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Το ότι είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου υποτίθεται ότι αποτελεί την θεμελιώδη αρχή της  λεγόμενης  «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας». Επομένως, ενώ είμαστε ειρηνικοί και δεν προκαλούμε ούτε βλάβη ούτε απώλεια σε κανέναν άλλον, όλοι μας στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουμε το συνταγματικό δικαίωμα να ενεργούμε ελεύθερα, χωρίς καμία παρέμβαση, παρενόχληση ή τιμωρία που επιβάλλεται από την κυβέρνηση και  τους επιβολείς της . Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση – η εκτελεστική, η νομοθετική και η δικαστική εξουσία – αγνοεί συστηματικά αυτή τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή της υποτιθέμενης δημοκρατικής κοινωνίας μας. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση είτε προσποιείται ότι δεν έχουμε συνταγματικά δικαιώματα ή ελευθερίες είτε τα εφαρμόζει αποκλειστικά μόνο στον εαυτό της, χρησιμοποιώντας αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε  Αρχή του Οκταβίου :

Η Αρχή του Οκταβίου – η διαχρονική θεσμική θεωρία ότι τα συντάγματα, οι κανόνες και οι εγγυήσεις επικαλούνται, γίνονται σεβαστά ή υπερασπίζονται μόνο όταν τα προσωπικά συμφέροντα, η φήμη ή η ασφάλεια όσων βρίσκονται στην εξουσία κινδυνεύουν από έκθεση ή δυσφήμιση.

Η Κυβέρνηση  ισχυρίζεται  ότι μπορεί να «δημιουργήσει ή να καταργήσει οποιονδήποτε νόμο». Δηλαδή, η Κυβέρνηση απαιτεί να αποδεχτούμε ότι είναι  πιο ίση  ενώπιον του νόμου από ό,τι εμείς οι υπόλοιποι. Η Αρχή του Οκταβιανού αποδεικνύεται από τον αντισυνταγματικό και, ως εκ τούτου, προφανώς παράνομο ισχυρισμό της Κυβέρνησης ότι «η κοινοβουλευτική κυριαρχία είναι το πιο σημαντικό μέρος του συντάγματος του Ηνωμένου Βασιλείου».

Λοιπόν, ποιο είναι το ζήτημα; Είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου ή το Κοινοβούλιο είναι κυρίαρχο; Έχουμε το δικαίωμα να λάβουμε μια απάντηση, επειδή η υποτιθέμενη αμοιβαία αποκλειόμενη αντίφαση δεν μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα.

Οι ιδιωτικές εταιρείες είναι ελεύθερες να εφαρμόσουν συστήματα ψηφιακής ταυτότητας, εφόσον το επιθυμούν. Ομοίως, έχουμε το δικαίωμα να μην τα χρησιμοποιήσουμε.

Αν η εταιρική επιβολή της ψηφιακής ταυτότητας αφήσει όσους από εμάς δεν συναινούμε να μην μπορούν να αγοράσουν βασικά αγαθά – νερό, τρόφιμα, στέγη, μεταφορές, ενέργεια, καύσιμα κ.λπ. – τότε η κυβέρνηση πρέπει να κάνει στην άκρη ενώ εμείς χτίζουμε το παράλληλο σύστημα που θα χρειαστούμε για να επιβιώσουμε. Αν νομοθετήσει ή ρυθμίσει για να μας εμποδίσει να χτίσουμε και να λειτουργήσουμε αυτό το ζωτικό παράλληλο σύστημα, τότε η εταιρική επιταγή υπερισχύει του νόμου και σαφώς δεν είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Εάν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου, δεν μπορεί να μας αναγκάσει να χρησιμοποιούμε συστήματα ψηφιακής ταυτότητας στα οποία δεν συναινούμε. Η κυβέρνηση δεν μπορεί νόμιμα να μας αρνηθεί την πρόσβαση σε υπηρεσίες του δημόσιου τομέα για τις οποίες πληρώνουμε, αναγκάζοντάς μας να χρησιμοποιούμε πύλες ψηφιακής ταυτότητας όπως  το One Login . Εάν το κάνει και δεν παρέχει μια εναλλακτική μη ψηφιακή οδό, δεν είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Αν είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου, η κυβέρνηση πρέπει είτε να μας παρέχει μέσα και τρόπους για να έχουμε πρόσβαση σε βασικές δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς να χρησιμοποιούμε καμία μορφή ψηφιακής ταυτότητας, είτε πρέπει να συμφωνήσει ότι απαλλάσσουμε από την πληρωμή – φορολογίας – για υπηρεσίες στις οποίες δεν έχουμε πρόσβαση.

Αν δεν συμβαίνει αυτό, και είμαστε αναγκασμένοι από κάποιον υποτιθέμενο «νόμιμο» μηχανισμό να χρησιμοποιούμε είτε ιδιωτικά είτε δημόσια συστήματα ψηφιακής ταυτότητας χωρίς τη συγκατάθεσή μας, ανεξάρτητα από το τι διακηρύσσει η κυβέρνηση, σίγουρα δεν είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Αν ναι, ολόκληρο το οικοδόμημα της δήθεν δημοκρατικής διακυβέρνησης δεν είναι αποδεδειγμένα τίποτα άλλο παρά μια πρόσοψη που καλύπτει ελάχιστα μια δικτατορία δημόσιου-ιδιωτικού κράτους, και όλοι μπορούμε να προχωρήσουμε σε αυτή την σαφώς κατανοητή βάση.