Με ρυθμούς «χιονοστιβάδας» προχωρά η κατασκευή νέων Data Centers στην Αττική, με εταιρικά και κρατικά κεφάλαια που φτάνουν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ μόνο για την συγκεκριμένη περιοχή.

Microsoft, Google, Amazon και άλλοι κολοσσοί στήνουν γιγάντια κέντρα δεδομένων, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα προωθεί ως «επενδυτική επιτυχία».

Η πραγματικότητα όμως είναι αποκαρδιωτική για το περιβάλλον και τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας.

Τεράστια κατανάλωση ενέργειας και νερού

Κάθε τέτοιο κέντρο απαιτεί 55-60 MW συνεχόμενης ηλεκτρικής ισχύος.

Τα συστήματα υδρόψυξης χρειάζονται εκατομμύρια γαλόνια νερό κάθε μέρα.

Ούτε ο Μόρνος ούτε ο Μαραθώνας επαρκούν πλέον για να καλύψουν αυτή την αδηφάγο ζήτηση.

Ταυτόχρονα, οι εταιρείες απαιτούν τεράστιες εκτάσεις δημόσιας γης και ουσιαστική ιδιωτικοποίηση του νερού.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση παραδίδει κρίσιμους φυσικούς πόρους – νερό και γη – σε πολυεθνικούς κολοσσούς, μετατρέποντας περιοχές σε «ηλεκτρικές πόλεις-φαντάσματα», με σοβαρή αλλαγή του μικροκλίματος, μόλυνση του αέρα και αποστράγγιση των υδροφόρων οριζόντων.

Αυτές οι επενδύσεις δεν είναι «πράσινες». Είναι οικοκτονικές!

Καταβροχθίζουν ενέργεια, σπαταλούν νερό σε μια χώρα που ήδη αντιμετωπίζει λειψυδρία, και δημιουργούν τεράστια θερμική επιβάρυνση.

Και όλα αυτά γίνονται με την πλήρη στήριξη και τις διευκολύνσεις της κυβέρνησης, η οποία παρουσιάζει την καταστροφή ως «ψηφιακή ανάπτυξη» και «πρόοδο».

Δεν είναι τυχαίο που στην Κίνα εξετάζουν να τοποθετούν τα data centers στον βυθό της θάλασσας ώστε να μην καταναλώνεται το πολύτιμο για όλους γλυκό νερό και να εξοικονομούνται τεράστια ποσά ενέργειας.

Στην Ελλάδα αντίθετα ενώ οι πολίτες πληρώνουν ακριβά ρεύμα και νερό, η κυβέρνηση χαρίζει δημόσιους πόρους σε πολυεθνικές που θα κερδοσκοπήσουν πάνω στην Τεχνητή Νοημοσύνη, αφήνοντας πίσω τους ένα περιβαλλοντικό χάος.

Η σιωπή και η αδράνεια της κυβέρνησης απέναντι σε αυτή την οικολογική απειλή είναι ενδεικτική της προτεραιότητάς της:

Τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών πάνω από την προστασία του περιβάλλοντος, του νερού και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Η Αττική κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια τεράστια «ψυχρή βιομηχανική ζώνη» για servers, με κόστος που θα το πληρώσουμε όλοι μας – με λιγότερο νερό, χειρότερο κλίμα και μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική υποβάθμιση.