Η πολιτική ανάγνωση της παρέμβασής της μπορεί να πάει ένα βήμα παραπέρα: η Μπακογιάννη δείχνει να θέλει να υπενθυμίσει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι μόνο κυβέρνηση, υπουργικό συμβούλιο και κεντρικός μηχανισμός εξουσίας. Είναι και κόμμα, με ιστορία, οργανωμένη βάση καιέναν κόσμο που αυτοπροσδιορίζεται ως νεοδημοκρατικός και κεντροδεξιός.
Δεν είπε ότι η διεύρυνση προς το Κέντρο ήταν λάθος.
Όμως η αναφορά της στον «πολυκερματισμό» και στη διαφορετική πολιτική πραγματικότητα μετά το 2010 ανοίγει χώρο για μια εσωκομματική συζήτηση: πόσο μπορεί η ΝΔ να διευρύνεται προς το Κέντρο χωρίς παράλληλα να αισθάνεται η παραδοσιακή της βάση ότι απομακρύνεται από το κόμμα που ψήφισε και στήριξε επί δεκαετίες;

Θέλει αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα και επιστροφή δεξιών

Υπάρχει και μία δεύτερη διάσταση.
Η Ντόρα Μπακογιάννη παραμένει ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ιστορικά στελέχη της ΝΔ, με μακρά κυβερνητική και κοινοβουλευτική διαδρομή.
Είναι εύλογο, επομένως, να επιδιώκει να παραμένει ενεργό πολιτικό κεφάλαιο και όχι απλώς ένα πρόσωπο που σχολιάζει τις εξελίξεις από την άκρη.
Η πρόσφατη παρέμβασή της ακριβώς αυτό δείχνει οτι διεκδικεί χώρο στη δημόσια συζήτηση, θέλει παρεμβαίνει στα εσωτερικά της κυβέρνησης και ταυτόχρονα επιχειρεί να διατηρήσει ανοιχτό τον δίαυλο με τον κομματικό κόσμο.
Δεν πρόκειται κατ’ ανάγκη για αμφισβήτηση του Μητσοτάκη. Όμως είναι ξεκάθαρο ότι ασκεί πίεση για αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα και μεγαλύτερη επαφή με τη βάση.

Και στη γωνία υπάρχει ο Σαμαράς

Η Μπακογιάννη έχει πάρει καθαρά θέση απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά και έχει περιγράψει το υπό διαμόρφωση κόμμα του ως διαφορετικό πολιτικό σχηματισμό από τη Νέα Δημοκρατία.
Η Ντόρα δεν φαίνεται διατεθειμένη να περιοριστεί στον ρόλο της ιστορικής παρουσίας.
Θέλει να ηγηθεί στον αγώνα κατά του Σαμαρά και του νέου κόμματος. Θέλει να πάρει τη ρεβάνς από την ήττα της το 2016 και γι’ αυτό φαίνεται να επιθυμεί να μπει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας για να συμβολίσει αυτή τη μάχη υπέρ της γαλάζιας βάσης.

Μαξιμιλιανός