Καλό ταξείδι Ηρώ… κι οι ουρανοί χρειάζονται αναμετάδοση…

Ηρώ Καριοφύλλη…: «Παλεύω για πράγματα που οι άλλοι θεωρούν αυτονόητα. Οι συνάδελφοί μου είναι πραγματικά η οικογένειά μου. Αν κάτσεις να σκεφτείς ότι έχουμε κάνει μαζί Πάσχα, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές που δεν έχουμε κάνει σπίτια μας, νιώθω ότι πραγματικά τους έχω αγαπήσει όλους από την αρχή.

Ανακάλυψα ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μεγάλα ψυχικά αποθέματα μέσα τους και θέλουν να τα μοιράσουν. Και μου τα έδειξαν με αγάπη και στήριξη.

Θεωρώ ότι η ωριμότητα η συναισθηματική έρχεται μέσα από τον πόνο.

Όταν ωριμάζεις, καταλαβαίνεις με ποιους θες να είσαι και κρατάς αυτούς που θέλεις να έχεις, για τους άλλους δεν σε νοιάζει.

Είναι φοβερό να λες “εδώ είμαι”.

Είναι σημαντικό να έχεις ενσυναίσθηση, να μπαίνεις λίγο στα παπούτσια του άλλου και να λες ότι ο άλλος είναι άρρωστος, περνάει κάτι δύσκολο, τι θα ήθελα αν ήμουν στη θέση του. Το μόνο που μπορούμε να ορίσουμε στη ζωή μας είναι να είναι η ψυχή μας, καθαρή και γεμάτη»…

Δεν πέθανε μια δημοσιογράφος.

Πέθανε μια γυναίκα που κάθε μέρα πήγαινε στο δελτίο με πόνο στα πλευρά και χαμόγελο στα χείλη.

Η Ηρώ Καριοφύλλη δεν έχασε απλώς μια μάχη.

Έλιωσε – αργά, ήσυχα – σαν κερί.

Όχι για να κλάψει κανείς. Αλλά για να θυμηθεί.

Μίλησε δημόσια για τον καρκίνο. Όχι σαν θύμα.

Σαν πολεμίστρια που ήξερε ότι μπορεί να μη νικήσει — αλλά θα πεθάνει με φωνή, όχι με ψίθυρο.

«Πού πουλάνε το κουμπί να είμαι όλη μέρα ζεν;» είπε. Και μετά έσκασε το βλέμμα της σαν βόμβα σε όλους όσους προσπαθούν να σταθούν όρθιοι ενώ μέσα τους καίγεται το σύμπαν.

Νοσηλευόταν μέρες. Χωρίς post. Χωρίς like. Χωρίς “κάντε προσευχή”. Μόνο με μορφασμό πόνου, και τη μάσκα οξυγόνου να ανεβοκατεβαίνει αργά — σαν να μετρούσε ανάσες ζωής.

Αύριο, Τετάρτη, στις Σέρρες… θα τη βάλουν στο χώμα. Εκεί που κάποτε έπαιζε παιδικά. Εκεί που κάποτε η μάνα της θα της φώναζε να φορέσει ζακέτα.

Μόνο που τώρα… δεν θα της τη βάλει κανείς. Γιατί τώρα κρυώνει για πάντα.

 Αν περάσεις τυχαία από τις Σέρρες αύριο, μη ρωτήσεις ποια κηδεύουν. Θα το καταλάβεις.

Από τις ματιές που σκύβουν. Από τα δάκρυα που κρύβονται πίσω από γυαλιά ηλίου.

Και από τα “αντίο” που δεν ειπώθηκαν ποτέ — γιατί δεν αντέχει κανείς να τα πει…

Via @Emmanouel Chal

Πηγή

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση ‘Make this a monthly donation’ και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι ‘Donate with PayPal’ αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η ‘Donate with a Debit or Credit Card’, αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

---

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

---

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:

• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
• Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
• Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
• Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
• Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.