Λάθη που κάνουμε στο μεγάλωμα των παιδιών μας και καταλήγουν μπερδεμένοι ενήλικες.

21 Σεπτεμβρίου, 2022 0 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

 

Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους αρνητικές ιδιότητες και να μην ξεγελιούνται τόσο εύκολα από τα λόγια, όπως συμβαίνει διόλου τυχαία, πιο εύκολα με τους ενήλικες. Κάποιες φορές επιμένουν να αντιπαθούν κάποιον χωρίς φανερό λόγο, όταν νιώθουν να υποβόσκει προσποίηση σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο. Αυτή η αντίδραση όμως τακτικά αποθαρρύνεται από τους μεγαλύτερους, με σκοπό να τα ωθήσει να προσαρμοστούν στα κοινωνικά στερεότυπα.

 

 

 

 

“Κοινωνικά στερεότυπα”… δυο λέξεις γεμάτες θάνατο στην ψυχή ενός παιδιού…

Μου πήρε δεκαετίες για να στείλω στο διάολο τα … “κοινωνικά στερεότυπα” και να προβάλω την δική μου απαίτηση για έναν κόσμο που δεν θυσιάζει τις προσωπικές του Αξίες και τα όνειρα, που είχε σαν  παιδί…

Να λες “αυτός είμαι”… αυτή είμαι” και σ’ όποιους αρέσεις… αρκεί μέσα σου να παραμείνεις παιδί…

 

Καλλιόπη

Γράφει η Μαρία Πολυμήλη

Τα συναισθήματα μας αποκτούν αξία, μονάχα όταν έχουμε δικά μας ακέραια αισθήματα και σκέψεις.

Η καταπίεση των αυθόρμητων συναισθημάτων και κατά συνέπεια της ατομικότητας, έχει αφετηρία από από τα πρώτα στάδια της ζωής ενός παιδιού.

Ο τρόπος με τον οποίο είναι διαμορφωμένο το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και ο τρόπος που οι ενήλικες έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τα παιδιά, συχνά οδηγεί στην εξάλειψη του αυθορμητισμού τους.

Μέσα από τις μικρόκοινωνίες των οικογενειών, αλλά και των σχολείων, έχουν αντικατασταθεί οι πρωταρχικές σκέψεις, τα καθαρά αισθήματα, οι αυθόρμητες ενέργειες και οι γνήσιες επιθυμίες των παιδιών, με δράσεις που έχουν επιβληθεί από την κοινωνία ή το σύστημα.

Οι τιμωρίες, οι απειλές, η δωροδοκία, οι κατευθυνόμενες εξηγήσεις είναι μοτίβα στα οποία υποβάλουμε τα παιδιά και τους προκαλούν σύγχυση, κάνοντας τα να εγκαταλείπουν τα αρχικά τους πηγαία αισθήματα και σκέψεις.

Ως αποτέλεσμα τα παιδιά να παραιτούνται σταδιακά από την ειλικρινή έκφραση των συναισθημάτων τους και ενδεχομένως κι από το ίδιο το συναίσθημα. Κάτι το οποίο μπορεί να εξελιχθεί καταστροφικό για το μέλλον τους.

Με αυτόν τον τρόπο επίσης διδάσκονται να απωθούν την επίγνωση που έχουν σχετικά με την εχθρότητα και την ανειλικρίνεια των άλλων.

Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους αρνητικές ιδιότητες και να μην ξεγελιούνται τόσο εύκολα από τα λόγια, όπως συμβαίνει διόλου τυχαία, πιο εύκολα με τους ενήλικες. Κάποιες φορές επιμένουν να αντιπαθούν κάποιον χωρίς φανερό λόγο, όταν νιώθουν να υποβόσκει προσποίηση σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο.

Αυτή η αντίδραση όμως τακτικά αποθαρρύνεται από τους μεγαλύτερους, με σκοπό να τα ωθήσει να προσαρμοστούν στα κοινωνικά στερεότυπα.

Παροτρύνονται να συμπαθούν ανθρώπους, να είναι φιλικοί μαζί τους, να χαμογελούν, να είναι διαχυτικά ακόμα κι αν δεν αισθάνονται άνετα ή δεν αποτελεί επιθυμία τους να φερθούν καθ´ αυτούς τους τρόπους.

Έτσι το παιδί σαν αγγίξει την ωριμότητα και γίνει ενήλικας συχνά καταλήγει να χάνει την διάκριση ανάμεσα σε ένα καλοπροαίρετο άτομο και σε ένα εχθρικό. Μέχρι που κάποια μέρα παύει να μπορεί να διακρίνει και την διαφορά ανάμεσα στο σωστό και το λάθος.

Από νωρίς τα παιδιά διδάσκονται να έχουν συναισθήματα που δεν είναι καθαρά δικά τους. Η κοινωνική αυτή πίεση θα αποτελέσει καθοριστική βάση στην εξέλιξη της προσωπικότητας τους. Ωθώντας τα μεγαλώνοντας ολοένα και πιο μακριά από τους εαυτούς τους, από την αλήθεια τους, την βασική αυτή πηγή ευημερίας.

Το παιδί σαν γίνει ενήλικας, έχει συχνά την επίγνωση ότι πράττει μια στημένη χειρονομία, ή βιώνει υποσυνείδητα κατευθυνόμενα συναισθήματα, αλλά δυστυχώς τις περισσότερες φορές χάνει την αντίληψη αυτή, ακόμα και την επίγνωση του εαυτού του.

Όταν κάποιος έχει γαλουχηθεί με κομφορμιστικές συμπεριφορές, αδυνατεί  να διακρίνει καθαρά την διαφορά ανάμεσα στο ψεύτικο και στο αληθινό συναίσθημα.

Το πρόβλημα που προκύπτει είναι βαθύτερο, καθώς δεν είναι μόνο η ατομική αλήθεια η οποία σκοτώνεται με την υποκρισία, αλλά ένα φάσμα αυθόρμητων αισθημάτων τα οποία καταπιέζονται και αντικαθιστούνται από ψεύτικα συναισθήματα. Με αποτέλεσμα να ζουν μια ζωή φτιαχτή που δεν τους εκφράζει.

Εκείνος που ως ενήλικας πλέον δεν θυσιάζει τις ανθρώπινες και τις ατομικές του αξίες προκειμένου να γίνει κοινωνικά αποδεκτός, καταλήγει να είναι πιο κοντά στον εαυτό του, πιο υγιής ψυχικά, πιο ισορροπημένος στην καθημερινότητα του και κατά συνέπεια πιο ευτυχισμένος.

Ο άνθρωπος χρειάζεται την αλήθεια.

Για να μπορέσει να ζήσει ελεύθερος, στο φως, δίχως ανασφάλειες και φόβο…

 

Βιβλιογραφική αναφορά: Erich Fromm., Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία., 1941.

 

Πηγή

Προβολές : 371


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα