Άκουσε με, λοιπόν: έκανες τα στραβά μάτια όταν έπινε και χαρτόπαιζε ο άντρας σου, λοξοκοιτούσες όταν σε απατούσε κάθε μέρα και με άλλη (ίσως και να βαυκαλιζόσουν εν μέρει υιοθετώντας την άποψη της μάνας σου ότι έτσι κάνει ο ‘σωστός’ ο άντρας), στρουθοκαμήλιζες όταν αδιαφορούσε πλήρως για τις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών σου, επωμίστηκες όλο το βάρος της ανατροφής τους, αποδέχτηκες να…
δουλεύεις πρωί-βράδυ, μέσα και έξω από το σπίτι, αφήνοντας τον άντρα σου να παρακολουθεί ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, όχι για να σώσεις τα παιδιά σου, όχι, αλλά για να αποφύγεις να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου, να ωριμάσεις, και να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου, μόνη σου πια στον έξω κόσμο.
Κάποτε πριν αρκετά χρόνια, στα πρώτα βήματα της ιδιωτικής τηλεόρασης, σε μια συνέντευξή μου, είχα πει:
“Αν η γυναίκα δεν είναι ευτυχισμένη, ολοκληρωμένη και συνειδητοποιημένη μέσα στον γάμο, ως άνθρωπος, σεβόμενη πρώτα τον εαυτό της, θα είναι μισός άνθρωπος, μισή γυναίκα… μισή σύζυγος… μισή μάνα… “
Τότε κάποιοι γέλασαν…
Πολλές γυναίκες άγνωστές μου, που με είχαν δει στην τηλεόραση, με σταματούσαν στον δρόμο και μου έλεγαν : “έχετε δίκιο, αλλά η κοινωνία…”
Και κάπως έτσι οι περισσότερες ανέχτηκαν κομπλεξικούς και βίαιους συζύγους… και κάπως έτσι μεγάλωσαν λάθος τα παιδιά τους… για τα μάτια του κόσμου… για το τι θα πει η κοινωνία…
Ανάθρεψαν γιούς που υποτιμούν την γυναίκα και την θεωρούν σκεύος ηδονής… ανάθρεψαν κόρες με το σκεπτικό “κοίτα να τυλίξεις έναν πλούσιο μαλάκα να τον παντρευτείς…”
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Κάποτε, οι ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΑΝΕΣ, ανάτρεφαν ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ…
Απο την Μεταπολίτευση και μετά, ανατρέφουν στην πλειοψηφία τους πισωγλέντηδες, τσογλάνια και τσούλες… Λυπάμαι… δεν ελπίζω πια στις νέες ελληνιδές μάνες… αυτή η κοινωνια σάπισε και πρέπει να σβήσει και να ξεκινήσει απ’ την αρχή με πρότυπα που θα μας δέσουν με τις ρίζες μας…
Λυπάμαι, Ελληνίδα μάνα, που θα σου χαλάσω το δακρύβρεχτό σου δράμα. Αλλά αυταπατάσαι. Θυσιάστηκες για τα παιδιά σου και τα θυσίασες κι αυτά στον βωμό της ανασφάλειάς σου.
Λυπάμαι, Ελληνίδα μάνα, που θα σου χαλάσω το δακρύβρεχτο σου δράμα
Μεγάλωσα ευγνωμονώντας την μεγαλοψυχία αυτών των γυναικών που κράτησαν το σπίτι τους και δεν διέλυσαν την οικογένειά τους, παρά τις εν λόγω κακοτοπιές… Μεγάλωσα μέσα στο ψέμα, λοιπόν. Φαντάζομαι και εσύ, φίλε αναγνώστη. Λυπάμαι, Ελληνίδα μάνα, που θα σου χαλάσω το δακρύβρεχτό σου δράμα. Αλλά αυταπατάσαι.
Θυσιάστηκες για τα παιδιά σου και τα θυσιάσες κι αυτά στον βωμό της ανασφάλειάς σου. Λυπάμαι, ειλικρινά, που θα είμαι εγώ αυτή που θα σου πω την τόσο σκληρή αλήθεια, αλλά ζούμε σε μια σκληρή εποχή συνειδητοποίησης και δεν μπορώ άλλο να σε χαϊδέψω. Ίσως τη δεκαετία του ’50, του ’60, του ’70, αυτή η φράση να είχε όντως ένα νόημα. Ίσως να έκανα τα στραβά μάτια εάν μεγάλωσες τα παιδιά σου τότε.
Όμως, δεν τα μεγάλωσες τότε. Δεν ήσουν οικονομικά εξαρτημένη, αντιθέτως είχες την δουλεία σου ή τη δυνατότητα να βρεις δουλειά, είχες τόσες πηγές πληροφόρησης, είχες ταξιδέψει, είχες μορφωθεί, είχες γύρω σου έναν κόσμο που ανεπτυσσόταν με ταχείς ρυθμούς. Δεν έχεις άλλοθι, λυπάμαι.
Άκουσε με, λοιπόν: έκανες τα στραβά μάτια όταν έπινε και χαρτόπαιζε ο άντρας σου, λοξοκοιτούσες όταν σε απατούσε κάθε μέρα και με άλλη (ίσως και να βαυκαλιζόσουν εν μέρει υιοθετώντας την άποψη της μάνας σου ότι έτσι κάνει ο ‘σωστός’ ο άντρας), στρουθοκαμήλιζες όταν αδιαφορούσε πλήρως για τις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών σου, επωμίστηκες όλο το βάρος της ανατροφής τους, αποδέχτηκες να δουλεύεις πρωί-βράδυ, μέσα και έξω από το σπίτι, αφήνοντας τον άντρα σου να παρακολουθεί ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, όχι για να σώσεις τα παιδιά σου, όχι, αλλά για να αποφύγεις να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου, να ωριμάσεις, και να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου, μόνη σου πια στον έξω κόσμο.
Τα θυσίασες λοιπόν και αυτά στον βωμό της ανασφάλειάς σου και τα καταδίκασες να μεγαλώνουν σε ένα αρρωστημένο, νοσηρό περιβάλλον, με εντελώς λανθασμένα πρότυπα ρόλων.
Αναρωτήθηκες ποτέ, άραγε, με τι πρότυπα μεγαλώνει ο γιος σου που τόσο λάτρεψες και θεοποίησες, τι μελλοντικός πατέρας θα γίνει;
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Cookies
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε εάν το επιθυμείτε. ΡΥΘΜΙΣΕΙΣΑΠΟΔΟΧΗ
Πολιτική Απορρήτου
Επισκόπηση απορρήτου
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie για να βελτιώσει την εμπειρία σας ενώ περιηγείστε στον ιστότοπο. Από αυτά τα cookie, τα cookie που κατηγοριοποιούνται ως απαραίτητα αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας, καθώς είναι απαραίτητα για τη λειτουργία βασικών λειτουργιών του ιστότοπου. Χρησιμοποιούμε επίσης cookie τρίτων που μας βοηθούν να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε πώς χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο. Αυτά τα cookies θα αποθηκευτούν στο πρόγραμμα περιήγησής σας μόνο με τη συγκατάθεσή σας. Έχετε επίσης την επιλογή να εξαιρεθείτε από αυτά τα cookie. Ωστόσο, η εξαίρεση από ορισμένα από αυτά τα cookie μπορεί να επηρεάσει την εμπειρία περιήγησής σας.
Τα απαραίτητα cookie είναι απολύτως απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει μόνο cookie που διασφαλίζουν βασικές λειτουργίες και δυνατότητες ασφάλειας του ιστότοπου. Αυτά τα cookies δεν αποθηκεύουν προσωπικά στοιχεία.
Τυχόν cookies που ενδέχεται να μην είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου και χρησιμοποιούνται ειδικά για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων χρήστη μέσω αναλυτικών στοιχείων, διαφημίσεων, άλλων ενσωματωμένων περιεχομένων χαρακτηρίζονται ως μη απαραίτητα cookie. Είναι υποχρεωτικό να εξασφαλιστεί η συναίνεση των χρηστών πριν από την εκτέλεση αυτών των cookies στον ιστότοπό μας.
Την Καλησπερα μου σε ολη την παρεα με την δυναμικη αρχηγο της. Κα Σουφλη εγω για σχολιο θα γραψω ενα ανεκδοτο:”
– Πατερα απο δω η Μαιρη.. το κοριτσι που σου ελεγα..
– Που το βρηκες το κουναβ αυτο μωρε..ξυνιστηκε ο πατερας
– Μα πατερα εχει 2 διαμερισματα και μαγαζι.. εχ..
– Αααα.. καλως ηρθες κορη μου.. καθισε..
χα χα.. Τι σημαινουν ολα τα παραπανω? Απλως οτι ο Ελληνας δεν ειχε ποτε ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ.. οι ελαχιστοι ανα τους αιωνας ειναι μικρη εξαιρεση.
Στέλλα, καλό το ανέκδοτο, αλλά δεν είναι έτσι… κάποτε υπήρχαν ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ… ΠΡΙΝ ΤΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΟΛΑ Ο ΟΒΡΙΟΣ…
Σκέψου τους προγόνους σου… πόση σχέση έχουν με τις σημερινές μεταπολιτευτικές γενιές… ;;;
Και δεν είμαι αρχηγός…μια απλή στρατιώτης μήπως και βάλω κανένα λιθαράκι … για την Ελλάδα ρε γαμώτο… για την Πατρίδα μας, Στέλλα…
Προχθες ειδα μια φωτογραφια απο καποιο σχολειο του 1949 – 1950..η περιπου λιγο μετα. Ομολογω οτι εφτυσα τα μουτρα μου απο ντροπη για την καταντια και την αθλιοτητα των Ελληνων. Ειχαμε ποτε αρα ΗΘΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ..? Δεν ξερω τι να πω.. Η Δασκαλα ντυμενη καλα τα παιδια στα θρανια ολα με καλτσες παπουτσια.. και η βρωμα η καθως πρεπει δασκαλα να εχει σηκωσει ορθιο να παιδι ξυπολιτο να διαβασει μαθημα.. Εφριξα ουρλιαξα με εφτυσα αφου δεν μπορω να φτυσω αυτη την βρωμα στην φωτο.. Αστο μωρη αχρηστη καθιστο τουλαχιστον το παιδακι.. να μην ξυλιαζει χειροτερα απο τα πλακακια.. Τι να το κανω λοιπον το σχολειο με την “ελληνικη παιδεια και τους ελληνες οταν δεν εχουμε ιχνος ανθρωπιας.. να τα φτυσω τα γραμματα που ειναι ο χριστιανισμος μας.. η ανθρωπια μας.. που στην οργη ειναι.. πως να την στειλω να την δειτε.. θα καταλαβετε πολλα..
Την γνωρίζω αυτή τη φωτογραφία Στέλλα… δεν λέω πως όλα ήταν καλά… ήταν όμως χρόνια με περισσότερη ανθρωπια και μπέσα…
Τρικυμία εν κρανίω το άρθρο της ψυχολόγου-και να με συμπαθά!… (Και δυστυχώς όχι το πρώτο άρθρο ψυχολόγου-περί ανέμων και υδάτων!…)
Η μέση Ελληνίδα μάνα(προ 50ετίας), όσο καταπιεσμένη ή “κλεισμένη” στο σπίτι κι αν ήταν,
όπως ανέκαθεν οι γυναίκες-λιγότερο ή περισσότερο-σε οποιαδήποτε εποχή ή πολιτισμό(ΩΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ),
ανέτρεφε παιδιά με ιδανικά και αξίες, ήρωες και ηγέτες,
σε αντίθεση με τη… “νέα Ελληνίδα μάνα”,
που θυμάται να παντρευτεί κατά τα 40, βάζοντας ως προτεταιότητα γκομενιλίκια, διασκέδαση και καριέρα,
επιθυμώντας ως “νέο άντρα” απλώς έναν προσωρινό “δωρητή σπέρματος” ή μια “αρσενική νταντά”(όταν δεν τα φορτώνουν στις γιαγιάδες-που “φεύγουν” σιγά σιγά),
και ανατρέφοντας πισογλέντηδες, τσογλάνια ή τσ@@λες!…
Οι λίγοι “αληθινοί άντρες” που απέμειναν, δε βρίσκουν γυναίκες-γιατί ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΥΣ!…
Κι εννοείται πως οι περισσότεροι “παραδοσιακοί άντρες” παλιότερα δεν ήταν “βίαιοι μεθύστακες”, όπως θέλει να τους παρουσιάσει!…
Μάλλον ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ “παραδοσιακές” μανάδες, πατεράδες, παιδιά και δασκάλους έχουμε ανάγκη,
παρά τους “μοντέρνους”(κυρίως αριστερών πεποιθήσεων) που έχουν ισοπεδώσει τα πάντα(απ’ το 81 και μετά)!…
Μου φαίνεται πως χρειάζεται ένα restart η ελληνική κοινωνία…
ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΑΥΤΟ, ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΡΩΤΑ ΛΙΓΕΣ “ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ” ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΖΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ, ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΥΠΑΤΙΑ, ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ, ΑΛΛΑ ΤΕΡΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΘΑΡΑΛΛΕΑ ΤΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ…ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ…ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ 19ο ΑΙΩΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΑΥΤΟ ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΑ, ΔΕΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΕΔΩ ΤΟΝ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ, ΤΕΡΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΕΡΜΑ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΑ, ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΑ ΔΙΑΝΟΙΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΝΙΤΣΕ, ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ Ο ΝΙΤΣΕ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΕ ΠΟΥΤΑΝΕΣ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΟΛΗΣΕ ΝΕΥΡΟ-ΣΥΦΙΛΗ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΝ, ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, ΚΡΙΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΑΛΟ…….
Ο ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ:
Βεβαίως! Η Λου Αντρέας-Σαλομέ (1861–1937) ήταν μια συναρπαστική προσωπικότητα – συγγραφέας, διανοούμενη και ψυχαναλύτρια, με έντονη παρουσία στον πνευματικό κόσμο της Ευρώπης στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα.
Σχέση με τον Νίτσε
Ο Νίτσε γνώρισε τη Λου το 1882, στο πλαίσιο κύκλων διανοουμένων.
Εντυπωσιάστηκε από την εξυπνάδα, τη γοητεία και την ανεξαρτησία της.
Της έκανε πρόταση γάμου δύο φορές (μία μέσω του φίλου του, του Πάουλ Ρε, και μία ο ίδιος προσωπικά).
Εκείνη αρνήθηκε, γιατί δεν ήθελε να δεσμευτεί σε γάμο· ήθελε ελευθερία στη ζωή και τη σκέψη της.
Η απόρριψη αυτή τραυμάτισε τον Νίτσε βαθιά. Πολλοί μελετητές θεωρούν ότι επηρέασε και τη μετέπειτα απαισιοδοξία του για τις σχέσεις και την αγάπη.
Ποια ήταν η Λου Σαλομέ
Γεννήθηκε στη Ρωσία (γερμανικής καταγωγής).
Ήταν λογοτέχνιδα, φιλόσοφος και αργότερα ψυχαναλύτρια, συνεργάτιδα του Φρόιντ.
Υπήρξε φίλη και έμπνευση για σημαντικές μορφές της εποχής, όπως ο Ρίλκε (με τον οποίο είχε μακρόχρονη σχέση) και ο Ρίλκερ.
Ήταν γνωστή για τον αντισυμβατικό τρόπο ζωής της: ήθελε ανεξαρτησία, αρνιόταν τους παραδοσιακούς ρόλους της γυναίκας και επιδίωκε πνευματική ισότητα με τους άντρες διανοούμενους.
Με λίγα λόγια: Η Λου Σαλομέ ήταν για τον Νίτσε ένα μείγμα θαυμασμού και πόνου. Εκείνος την αγάπησε, εκείνη τον εκτίμησε αλλά τον απέρριψε. Στη δική της ζωή όμως, άφησε έντονο στίγμα στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ψυχανάλυση.
Ναι, η Λου Σαλομέ θεωρούνταν πολύ ελκυστική γυναίκα για την εποχή της.
Οι περιγραφές μιλούν για εντυπωσιακά μάτια, λεπτά χαρακτηριστικά και αριστοκρατική παρουσία.
Δεν ήταν μόνο η εμφάνισή της που μαγνήτιζε, αλλά κυρίως ο χαρισματικός συνδυασμός ομορφιάς, ευφυΐας και γοητείας λόγου.
Οι άντρες του πνευματικού της κύκλου (Νίτσε, Πάουλ Ρε, Ρίλκε) ένιωθαν έντονη έλξη για εκείνη, όχι μόνο ερωτική αλλά και πνευματική.
Υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες της – μερικές μάλιστα δείχνουν τη φημισμένη “σκηνή με το καρότσι”, όπου η Σαλομέ κάθεται σε άμαξα, ενώ ο Νίτσε και ο Ρε “τραβούν” το καρότσι, ως χιουμοριστική απεικόνιση της σχέσης τους.
ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ ΤΑ ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ, “ΓΙΕ ΜΟΥ, ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΛΕΦΤΑ $$$ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ !!!” ΧΑΧΑ! ΕΛΕΟΣ!!! ΓΕΝΙΚΩΣ ΘΕΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ… ΕΙΔΙΚΑ ΟΙ ΚΥΡ-ΠΑΝΤΕΛΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ-ΕΜΠΟΡΟΙ-ΚΛΠ….ΛΥΣΣΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΛΕΜΕ… Ε ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ…ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ…