Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που αποφασίζουν; Πώς γίνεται μια ολόκληρη κοινωνία να βλέπει πράγματα που την πληγώνουν, να αγανακτεί, να θυμώνει, να παραπονιέται, αλλά τελικά να συνεχίζει να αφήνει τα πάντα να περνούν;

Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που αποφασίζουν; Πώς γίνεται μια ολόκληρη κοινωνία να βλέπει πράγματα που την πληγώνουν, να αγανακτεί, να θυμώνει, να παραπονιέται, αλλά τελικά να συνεχίζει να αφήνει τα πάντα να περνούν;

15 Ιουλίου, 2026 2 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:469
Μοίρασέ το

 

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν έχουμε δύναμη.
Το ερώτημα είναι…
Πότε θα αποφασίσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε μαζί….;;;;
Γιατί μόνο τότε θα πούμε…..

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑΑΑΑΑΑΑ…

Είμαστε λίγοι… αλλά είμαστε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ… ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ… ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ… ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΕΣ…

Καλλιόπη Σουφλή 

Υ.Γ. Η τελευταία προσπάθεια του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ να μας κρατήσει χωρισμένους, είναι με ΤΟ ΣΙΧΑΜΑ ΤΗΝ ΚΑΡΥ…

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ… 

Ερμιονη Τζωρου

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ….
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ…..
Ναι, θα ήθελα πραγματικά να δώσω ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ..!!!
Αν υπάρχει κάποιος τίτλος, κάποιο βραβείο ή κάποιο «διδακτορικό» για την ικανότητα λίγων ανθρώπων να κρατούν στη σιωπή εκατομμύρια πολίτες, τότε πραγματικά κάποιοι το αξίζουν.
Γιατί κατάφεραν κάτι που μοιάζει απίστευτο….
300 άνθρωποι να έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν τη ζωή 8 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Κατάφεραν να περνούν αποφάσεις, να αλλάζουν την καθημερινότητά μας, να δημιουργούν αγανάκτηση, φόβο και απογοήτευση και εμείς, να μένουμε απλοί παρατηρητές.
Καταφέραν 300 άνθρωποι ,που αν πήγαιναν τώρα στο ψυχίατρο σίγουρα θα τους έβγαζε με ψυχική διαταραχή…
Και όμως απίστευτο αλλά αληθινό…
Κατάφεραν να πληγώσουν βαθιά την ψυχή μας.
Κατάφεραν να κάνουν ανθρώπους να πονέσουν και κάποιοι να φύγουν πρόωρα.
Καταφέραν να κάνουν πολλούς ανθρώπους να χάσουν την ελπίδα τους.
Καταφέραν να κάνουν πολλούς ανθρώπους να λυγίσουν.
Καταφέραν να αλλάζουν την καθημερινότητά μας.
Καταφέραν να δημιουργούν φόβο, αγανάκτηση και απογοήτευση.
Και εμείς, πολλές φορές, να στεκόμαστε απέναντι ο ένας στον άλλον αντί να στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον.
ΜΠΡΑΒΟΟΟΟ ΤΟΥΣ.
Κατάφεραν να μας κάνουν να φωνάζουμε μεταξύ μας.
Κατάφεραν να μας κάνουν να θυμώνουμε μεταξύ μας.
Κατάφεραν να μας κάνουν να ξεχνάμε τη μεγαλύτερη δύναμη που είχε πάντοτε ένας λαός…
Την ενότητά του.
Δίνουμε τη ζωή μας γι’ αυτούς, θυσιαζόμαστε γι’ αυτούς και τους βρίζουμε; Τοὺς κοροϊδεύουμε; Γελάμε μαζί τους;
Τελικά έχουμε θέμα !!!
Όμως αν συνεχίσουμε να αφήνουμε να συμβαίνουν πράγματα που πληγώνουν τους ανθρώπους και να μην αντιδρούμε, υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουμε ένα άλλο ..«είδος προς μελέτη»…μια χώρα όπου οι άλλοι θα μας κοιτάζουν και θα λένε «δείτε τι έγινε εκεί».
Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που αποφασίζουν;
Πώς γίνεται μια ολόκληρη κοινωνία να βλέπει πράγματα που την πληγώνουν, να αγανακτεί, να θυμώνει, να παραπονιέται, αλλά τελικά να συνεχίζει να αφήνει τα πάντα να περνούν;
Μήπως έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ την κατάσταση, ώστε να θεωρούμε φυσιολογικά πράγματα που δεν θα έπρεπε ποτέ να αποδεχτούμε;
Μήπως έχουμε ανάγκη όλοι μας από μια «θεραπεία» συνείδησης;
Να πάμε σε μια κλινική, να κάνουμε μία θεραπεία που θα μας θυμίσει τι σημαίνει ευθύνη, συμμετοχή, ανθρωπιά και αλληλεγγύη.
Να βλέπεις μια κοινωνία να πονά, αλλά να μην ψάχνει τη δύναμη που έχει μέσα της.
Ίσως λοιπόν η μεγαλύτερη ερώτηση δεν είναι μόνο …
Τι κάνουν αυτοί που κυβερνούν;
Ίσως να είναι..
Τι έχουμε πάθει εμείς και επιτρέπουμε να συνεχίζεται αυτό;
Γιατί μια κοινωνία δεν αλλάζει όταν απλώς φωνάζει.
Αλλάζει όταν ξυπνά
Γιατί το πιο παράξενο από όλα είναι αυτό…
Πιστεύουμε πραγματικά ότι ο θυμός μας αλλάζει κάτι όταν μένει μόνο σε λόγια;
Πιστεύουμε πραγματικά ότι η οργή μεταξύ μας φέρνει λύσεις;
Ή μήπως τελικά κάνουμε ακριβώς αυτό που μας αποδυναμώνει περισσότερο;
Να πολεμάμε μεταξύ μας.
Να χωριζόμαστε σε στρατόπεδα.
Να ψάχνουμε εχθρούς ο ένας στο πρόσωπο του άλλου.
Λες και δεν μάθαμε τίποτα.
Λες και δεν μας κόστισε ποτέ ακριβά η διχόνοια.
Και την ίδια στιγμή υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να μιλήσουν.
Άνθρωποι που γράφουν.
Άνθρωποι που κάνουν εκπομπές.
Άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο, κόπο και κομμάτια της ζωής τους γιατί πιστεύουν ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος.
Όχι γιατί έχουν κάτι να κερδίσουν.
Αλλά γιατί πιστεύουν ότι αξίζει να προσπαθήσουν.
Και αντί να συζητήσουμε μαζί τους, πολλές φορές τους ειρωνευόμαστε.
Τους μειώνουμε.
Τους κατακρίνουμε.
Γιατί;
Επειδή μίλησαν;
Επειδή προσπάθησαν;
Επειδή αρνήθηκαν να μείνουν σιωπηλοί;
Αν διαφωνείς με κάποιον, έχεις κάθε δικαίωμα να διαφωνήσεις.
Αλλά γιατί να μισήσεις;
Γιατί να προσβάλεις;
Γιατί να επιλέξεις την επίθεση αντί για τον διάλογο;
Αυτό δεν είναι δύναμη.
Δύναμη είναι να μπορείς να διαφωνείς χωρίς να χάνεις την ανθρωπιά σου.
Πώς γίνεται εκατομμύρια άνθρωποι να νιώθουν ότι υποφέρουν από τα ίδια πράγματα και παρ’ όλα αυτά να μην ενώνονται;
Πώς γίνεται να πονάμε για τα ίδια πράγματα και να κοιτάμε ο ένας τον άλλον σαν αντίπαλο;
Πώς γίνεται να ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος δίπλα μας δεν είναι ο εχθρός μας;
Αυτό γιατί είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε..!!!
Γιατί είναι πιο εύκολο να χωριζόμαστε παρά να ενωνόμαστε;
Γιατί είναι πιο εύκολο να κρίνουμε εκείνους που προσπαθούν να φέρουν ανθρώπους κοντά, παρά να γίνουμε κι εμείς μέρος της προσπάθειας;
Θέλουμε πάλι στρατόπεδα;
Θέλουμε πάλι αδελφούς απέναντι σε αδελφούς;
Ή θέλουμε επιτέλους να θυμηθούμε ότι είμαστε άνθρωποι πριν γίνουμε οτιδήποτε άλλο;
Γιατί η αγάπη ήταν πάντοτε πιο ισχυρή από τον φόβο.
Και οι ενωμένοι άνθρωποι ήταν πάντοτε πιο ισχυροί από οποιαδήποτε εξουσία.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν έχουμε δύναμη.
Το ερώτημα είναι…
Πότε θα αποφασίσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε μαζί….;;;;
Γιατί μόνο τότε θα πούμε…..
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑΑΑΑΑΑΑ…
Όχι σε αυτούς που κατάφεραν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως είμαστε αδύναμοι.
ΑΛΛΑ ΣΕ ΕΜΑΣ…
Και ας προσευχόμαστε ο Θεός να είναι πάντα δίπλα μας.
Να μας γεμίζει με αγάπη, θάρρος, υπομονή και δύναμη, ώστε να περνάμε κάθε δοκιμασία με πίστη και αξιοπρέπεια.
Για όσα ήρθαν, για όσα έρχονται και για όσα μόνο Εκείνος γνωρίζει.
Ο Θεός μαζί μας, τώρα και για πάντα.

Πηγή

Προβολές : 469

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.