Μία από τις πιο αθέατες μορφές συναισθηματικής αδικίας.
Προβολές:298
Η ενηλικίωση δεν είναι να βρεις κάποιον που θα γίνει ο γονιός που δεν είχες.
Η ενηλικίωση είναι να πενθήσεις αυτό που δεν είχες, να πάψεις να το απαιτείς από τους άλλους και να μάθεις να σχετίζεσαι μαζί τους όπως είναι, όχι όπως τους χρειάζεται το τραυματισμένο παιδί μέσα σου.
Εκεί ξεκινά η πραγματική αγάπη.
Στα σχολεία της αποβλάκωσης, μαθαίνουμε χιλιάδες άχρηστα πράγματα που δεν θα μας χρησιμεύσουν σε τίποτα στη ζωή μας, και δεν διδασκόμεθα τα πιο σημαντικά…
Το γνώθι σ’ εαυτόν… και πως να θεραπεύουμε τις πληγές από την παιδική ηλικία μας…
Καλλιόπη
Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν σε σχέσεις όχι για να συναντήσουν έναν σύντροφο, έναν φίλο ή έναν συνοδοιπόρο, αλλά για να βρουν τον γονιό που τους έλειψε.
Κουβαλούν μέσα τους ένα παιδί πληγωμένο, παραμελημένο, αόρατο, και απαιτούν από τους άλλους να καλύψουν αναδρομικά όσα δεν πήραν ποτέ.
Να τους αγαπήσουν άνευ όρων.
Να τους αντέξουν χωρίς όρια.
Να τους καθησυχάζουν αδιάκοπα.
Να μαντεύουν τις ανάγκες τους.
Να θεραπεύσουν τα τραύματά τους.
Να τους αποδείξουν ξανά και ξανά ότι αξίζουν.
Και όταν ο άλλος αποτυγχάνει, γιατί αναπόφευκτα θα αποτύχει, τον κατηγορούν για την ίδια εγκατάλειψη που κάποτε βίωσαν.
Αυτή είναι μία από τις πιο αθέατες μορφές συναισθηματικής αδικίας.
Γιατί όσο πραγματικός κι αν είναι ο πόνος ενός ανθρώπου, κανείς δεν χρωστά να πληρώσει τον λογαριασμό μιας παιδικής ηλικίας που δεν έζησε μαζί του.
Ο σύντροφος δεν είναι μητέρα.
Η φίλη δεν είναι πατέρας.
Ο θεραπευτής δεν είναι οικογένεια.
Κανένας άνθρωπος δεν έχει τη δύναμη να ξαναγράψει την ιστορία κάποιου άλλου.
Η επιθυμία να αγαπηθούμε εκεί που πληγωθήκαμε είναι βαθιά ανθρώπινη. Η απαίτηση όμως να μας αποζημιώσει κάποιος γι’ αυτό, είναι μια παγίδα που καταστρέφει κάθε σχέση.
Γιατί τότε ο άλλος παύει να είναι πρόσωπο.
Γίνεται εργαλείο.
Γίνεται μέσο επιδιόρθωσης.
Γίνεται ο φορέας μιας αποστολής που δεν διάλεξε.
Και όσο περισσότερο προσπαθεί να ανταποκριθεί, τόσο περισσότερο αποτυγχάνει. Όχι επειδή δεν αγαπά, αλλά επειδή κανένας ενήλικας δεν μπορεί να προσφέρει αυτό που ανήκε σε μια άλλη εποχή της ζωής.
Η σκληρή αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα δεν θα δοθούν ποτέ.
Κάποιες ελλείψεις δεν θα αναπληρωθούν πλήρως.
Κάποιες πληγές δεν θα μετατραπούν σε παραμύθι με ευτυχισμένο τέλος.
Η ωριμότητα αρχίζει τη στιγμή που σταματάμε να ψάχνουμε τους υπεύθυνους να μας επιστρέψουν όσα χάσαμε και αναλαμβάνουμε την ευθύνη να φροντίσουμε τον εαυτό μας σήμερα.
Όχι γιατί φταίξαμε για ό,τι μας συνέβη.
Αλλά γιατί εμείς είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να πάψουμε να το αναπαράγουμε.
Η ενηλικίωση δεν είναι να βρεις κάποιον που θα γίνει ο γονιός που δεν είχες.
Η ενηλικίωση είναι να πενθήσεις αυτό που δεν είχες, να πάψεις να το απαιτείς από τους άλλους και να μάθεις να σχετίζεσαι μαζί τους όπως είναι, όχι όπως τους χρειάζεται το τραυματισμένο παιδί μέσα σου.
Εκεί ξεκινά η πραγματική αγάπη.
Όχι στην απαίτηση να σε σώσουν.
Αλλά στην απόφαση να πάψεις να ζητάς από τους άλλους να πληρώσουν για λογαριασμούς που άνοιξαν πολύ πριν σε γνωρίσουν.
Αγγελική Μπολουδάκη
Προβολές : 298
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
