Μίλα, πριν σωπάσεις…
Προβολές:82
Πριν περάσει η ζωή από μπροστά σου
και σου πει με μάτια βουρκωμένα:
«Σε περίμενα να με υπερασπιστείς».
Τον Μανώλη Κατσούλη, τον γνώρισα στα πρώτα εκδοτικά – δημοσιογραφικά μου βήματα…
Τον γνώρισα σαν δήμαρχο των Γλυκών Νερών…
Είκοσι έξι χρόνια μετά, τον γνωρίζω και σαν ποιητή…
Πριν τη Μεταπολίτευση, στα σχολικά μας βιβλία, η ελληνική Ποίηση και η Λογοτεχνία, ήταν κομμάτι της ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ…διαμόρφωνε ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ…
Με τον ερχομό της Μεταπολίτευσης, κάθε τι που παρέπεμπε σε ΕΛΛΑΔΑ, εξαφανίστηκε από τα σχολικά βιβλία… ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ… μόνο κάτι λίγοι ρομαντικοί προσπάθησαν κάτι να πουν, αλλά οι φωνές τους χάθηκαν στη σιωπή των πολλών…
Έτσι χάθηκε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ από τον λαό…
Έτσι γίναμε σιγά σιγά ένας ευνουχισμένος λαός, χωρίς ψυχή… έτσι μεγαλώσαμε και τα παιδιά μας…
Αποφάσισα να γυρίσω στο χθες και να εντάξω την ελληνική ποίηση στις σελίδες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, μήπως και ξαναβρούμε την Ιθάκη μας…
Καλλιόπη Σουφλή
Μίλα, Πριν Σωπάσεις
Ποιος σου έκλεισε το στόμα;
Ποιος σου είπε πως η φωνή σου
είναι ενόχληση;
Ποιος σου φόρεσε από παιδί
αυτό το αόρατο φίμωτρο
και το ονόμασε καλή ανατροφή;
Γεννήθηκες με μια κραυγή.
Πριν αποκτήσεις όνομα,
είχες ήδη φωνή.
Κι ύστερα άρχισαν.
Σιγά.
Μην κλαις.
Μη ρωτάς.
Μην αντιμιλάς.
Κι εσύ, παιδί ακόμη,
ήθελες να μάθεις
γιατί ο πατέρας γύριζε κουρασμένος
και δεν μιλούσε.
Γιατί η μητέρα χαμογελούσε στους ξένους
κι ύστερα στεκόταν μόνη στην κουζίνα.
Γιατί ο φτωχός έλεγε ευχαριστώ
ακόμη κι όταν του έδιναν λιγότερα
απ’ όσα είχε δουλέψει.
Ήθελες να ρωτήσεις.
Μα κάθε «γιατί» ήταν ένα σπίρτο
που το έσβηναν
πριν προλάβει να δείξει το δωμάτιο.
Και μεγάλωσες.
Έμαθες να περπατάς
χωρίς να τρίζουν τα σανίδια.
Να πονάς χωρίς ν’ αλλάζει το πρόσωπό σου.
Να λες «δεν πειράζει»
και να ξαγρυπνάς με αυτό που πείραζε.
Στις συζητήσεις περίμενες μια παύση.
Όταν ερχόταν,
κάποιος άλλος είχε αρχίσει να μιλά.
Ύστερα σε ρωτούσαν
γιατί είσαι τόσο σιωπηλός.
Κι όταν σου πάτησαν την καρδιά,
κοίταξες πρώτα γύρω σου,
μην ενοχλήσεις κανέναν
με τον θόρυβο που κάνει ένας άνθρωπος
όταν σπάει.
Έτσι σε ήθελαν.
Να γκρεμίζεσαι με ευγένεια.
Να σου καίνε το όνειρο
κι εσύ να ζητάς συγγνώμη για τον καπνό.
Ώσπου ένα βράδυ γύρισες σπίτι
κι έμεινες με το παλτό μπροστά στον τοίχο.
Εκεί βρήκες όλες τις απαντήσεις
που δεν είχες δώσει.
Τις είπες μία μία.
Κανείς δεν ήταν εκεί να σ’ ακούσει.
Δεν έφταιγε ο τοίχος.
Μα πόσο καιρό ακόμη
θα μιλάς μόνο εκεί όπου δεν σε ακούν;
Υπάρχει μια φράση που δεν χρειάζεται
να γίνει κραυγή.
«Ως εδώ».
Μπορεί να βγει χαμηλά,
να κοπεί στη μέση,
να χρειαστεί να την ξαναπείς.
Παραμένει δική σου.
Δεν σου ζητώ να μη φοβάσαι.
Ξέρω πως κάποτε η σιωπή
σε κράτησε ασφαλή.
Πως μέτρησες ποιος στεκόταν απέναντί σου,
τι μπορούσε να σου πάρει,
ποιοι εξαρτιόνταν από σένα.
Δεν θα σου φορτώσω και την ενοχή
για όσα δεν μπόρεσες να πεις.
Μα θέλω να βρεθεί ένας τόπος
όπου να μη χρειάζεται να μικραίνεις.
Ένας άνθρωπος που θα περιμένει
να τελειώσεις τη φράση σου,
χωρίς να σου τη διορθώσει.
Από εκεί μπορείς ν’ αρχίσεις.
Από ένα «με πλήγωσε».
Ένα «δεν συμφωνώ».
Ένα «χρειάζομαι βοήθεια»
που δεν θα το πάρεις αμέσως πίσω.
Κι αν τρέμει η φωνή σου,
άφησέ την να τρέμει.
Δεν χρειάζεται να γίνει ξένη
για να μπορέσει να σε υπερασπιστεί.
Θυμήσου το παιδί
που σήκωσε το χέρι στην τάξη
και το κατέβασε όταν γέλασαν.
Εκείνη την ερώτηση
την κουβαλάς ακόμη.
Δώσε του χρόνο.
Άφησέ το να ρωτήσει.
Κι όταν βρεις τη φωνή σου,
κράτησε χώρο και για τη φωνή του άλλου.
Για εκείνον που αρχίζει να μιλά
και σταματά στο πρώτο βλέμμα.
Που λέει «άσ’ το»
ενώ ήθελε τόσο να το πει.
Πες του: «Σε ακούω».
Και μείνε.
Δεν αλλάζουν όλα με μια λέξη.
Αύριο μπορεί να βρεις
τις ίδιες πόρτες κλειστές,
την ίδια αδικία στη θέση της.
Μα κάποιος που σε άκουσε σήμερα
ίσως σταθεί αύριο δίπλα σου.
Ίσως πει: «Το είδα κι εγώ».
Κι εκεί που σε ήθελαν μόνο
να βρεθούν δύο άνθρωποι.
Έτσι μπορεί ν’ αρχίσει
να χάνει η σιωπή την εξουσία της.
Μίλα και για την αγάπη.
Για τον άνθρωπο που περιμένει
να μάθει πως σου λείπει.
Για τη συγγνώμη που χρωστάς.
Για την τρυφερότητα που ανέβαλες
ώσπου να βρεις τα σωστά λόγια.
Πόσα χρόνια να περιμένει ένα «σ’ αγαπώ»
για να ειπωθεί χωρίς ατέλειες;
Μίλα όπως μπορείς.
Με τις παύσεις,
με τον κόμπο,
με τη λέξη που θα χρειαστεί να ψάξεις.
Έχεις περάσει τόσες νύχτες
βάζοντας το χέρι στο στόμα
για να μην ακουστεί ο λυγμός.
Ας έρθει μια νύχτα
που δεν θα χρειαστεί να τον κρύψεις.
Μίλα, πριν σωπάσεις.
Πριν οι λέξεις που φύλαγες
χάσουν τον άνθρωπο
στον οποίο ήθελες να φτάσουν.
Πριν περάσει η ζωή από μπροστά σου
και σου πει με μάτια βουρκωμένα:
«Σε περίμενα να με υπερασπιστείς».
Από το νέο βιβλίο μου: Όσα δεν Άντεξα να σου Πω
ΜΑΝΩΛΗΣ Α. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Στα βιβλία μου έχω βάλει πολλά από όσα έζησα, αγάπησα και δυσκολεύτηκα να πω αλλιώς. Θα χαιρόμουν να φτάσουν και στα δικά σας χέρια, να σας συντροφέψουν και, ίσως, να αναγνωρίσετε στις σελίδες τους κάτι από τη δική σας ζωή.
Αν θέλετε να προμηθευτείτε κάποιο-α στείλτε μου ένα προσωπικό μήνυμα η πάρετε τηλέφωνο στο 2106040176. Με χαρά θα σας βοηθήσω να διαλέξετε εκείνο-α που σας ταιριάζει.
Προβολές : 82
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Εξαιρετικό!!!!
Ας φυλάξει ένα βιβλίο κ για εμένα…