Η δημοκρατία, που στηρίζεται στην ψυχραιμία του λόγου, παραδίδεται στη δικτατορία του αισθήματος.
Όταν η αγανάκτηση δεν βρίσκει δικαίωση, μετατρέπεται σε βία. Οι ίδιοι μηχανισμοί που κινητοποίησαν τον όχλο των αγανακτισμένων μπορούν εύκολα να γεννήσουν τον όχλο των τραμπούκων. Γιατί εκεί όπου η θλίψη δεν οδηγεί σε κάθαρση, γεννιέται το μίσος. Και το μίσος δεν χρειάζεται ιδεολογία. Του φτάνει ένα σύμβολο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ, ΠΑΝΟΣ ΡΟΥΤΣΙ…
Τρια πρόσωπα και ο αόρατος μαριονετίστασς, ικανά να προκαλέσουν το χάος…
Ο λαός, δεν μπορεί να το δει… σκέπτεται συναισθηματικά και έχει απωλέσει την λογική του…
Τι έρχεται;;;
ΤΟ ΧΑΟΣ…
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΤΕΘΕΙ …αν και ο αλβανός μάλλον δεν έχει ιδέα τι ρόλο θα διαδραματίσει…
Προς το παρόν, έχει ανάψει το φιτίλι…
ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΑΤΑΝΙΚΑ…
(προσωπική αξιολογική κρίση)
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Το γεγονός πως απειλεί και ο αλβανός που ήρθε στην Ελλάδα και μας κουνάει το δάχτυλο, με εξοργίζει…
Στον τόπο του, θα τον είχαν κλείσει φυλακή…
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ…
ΟΛΟΙ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΡΟΛΟΥΣ…

Το να γράφεις τα ονόματα των νεκρών στο έδαφος δεν το καθιστά μνημείο. Ξεκίνησε σαν ένα happening στις 28 Φεβρουαρίου 2024. Σαν μια πράξη διαμαρτυρίας και κατέληξε να βαφτιστεί μνημείο για τα Τέμπη.
Κι όμως, αυτή η χειρονομία που μοιάζει ταπεινή και αθώα, ετοιμάζεται να γίνει η σπίθα μιας τεράστιας κοινωνικής φλόγας.
Στη εποχή της χειραγώγησης της εικόνας, η συγκίνηση εύκολα μετατρέπεται σε καύσιμο. Ένα όνομα, μια φωτογραφία, ένα βίντεο, αρκούν για να προκαλέσουν εκείνο αναγκαίο moral shock που κινητοποιεί ανθρώπους που ποτέ δεν θα κατέβαιναν στον δρόμο.
Η πρώτη ώθηση δεν είναι πολιτική, είναι ηθική. Γι αυτό ακριβώς είναι επικίνδυνα αποτελεσματική. Γιατί δεν περνά από τη λογική, αλλά από το συναίσθημα.
Όμως η συγκίνηση από μόνη της δεν αρκεί. Για να αποκτήσει δύναμη, χρειάζεται αφήγημα. Εκεί μπαίνουν στο παιχνίδι οι μηχανισμοί της προπαγάνδας. Όσο πιο απλό και συγκινητικό το αφήγημα, τόσο πιο εύκολα το υιοθετεί το πλήθος. Ο όχλος δεν καθοδηγείται από ιδέες αλλά από κατασκευασμένες εικόνες. Και κάθε εικόνα χρειάζεται έναν ένοχο για να αποκτήσει συνοχή.
Τα κοινωνικά δίκτυα λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές αυτής της συγκινησιακής ενέργειας. Μια φωτογραφία γίνεται σύμβολο, ένα hashtag μετατρέπεται σε σύνθημα, μια προσωπική ιστορία σε εθνικό δράμα. Το διαδίκτυο δεν συντονίζει μόνο δράσεις, συντονίζει συναισθήματα. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση της λαϊκής επανάστασης και η ψευδαίσθηση είναι αρκετή για να γεννήσει μαζικές κινητοποιήσεις. Δεν χρειάζονται , επιχειρήματα και λογικές εξηγήσεις. Αρκούν τα έξυπνα συνθήματα και κυρίως ο θυμός.
Από εκεί και πέρα, ο μηχανισμός είναι σχεδόν προβλέψιμος. Η πράξη μνήμης γίνεται πράξη διαμαρτυρίας, η διαμαρτυρία μετατρέπεται σε κατηγορία, και η κατηγορία σε αίτημα πτώσης. Αν η κυβέρνηση σιωπήσει, θεωρείται αδιάφορη. Αν αντιδράσει, χαρακτηρίζεται αυταρχική. Δεν υπάρχει σωστή κίνηση.
Το σύστημα της συγκίνησης είναι αυτοτροφοδοτούμενο. Ζει από την ένταση που προκαλεί.
Οι μηχανισμοί που το συντηρούν είναι πλέον γνωστοί. Η αδιάκοπη παραγωγή συμβόλων, η επαναληπτικότητα των τελετουργιών, η επιδέξια διαχείριση της συγκίνησης από ομάδες επικοινωνίας που γνωρίζουν πως κάθε δάκρυ μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική πίεση.
Η συλλογική θλίψη δεν είναι απλώς συναίσθημα. Γίνεται όπλο, εργαλείο άσκηση βίας, πολιτική στρατηγική. Όσο περισσότερο οργίζεται ο όχλος, τόσο λιγότερη νομιμοποίηση έχει η εξουσία.
Το επικίνδυνα κρίσιμο σημείο φτάνει όταν η συγκίνηση μετατρέπεται σε ταυτότητα. Όταν ο πολίτης δεν νιώθει πια απλώς αγανακτισμένος, αλλά δικαιωμένος μέσα στην αγανάκτησή του. Τότε ο διάλογος παύει να είναι δυνατός, γιατί κάθε διαφωνία εκλαμβάνεται ως προδοσία. Η πολιτική γίνεται ζήτημα συναισθηματικής πίστης, όχι επιχειρημάτων. Και η δημοκρατία, που στηρίζεται στην ψυχραιμία του λόγου, παραδίδεται στη δικτατορία του αισθήματος.
Όταν η αγανάκτηση δεν βρίσκει δικαίωση, μετατρέπεται σε βία. Οι ίδιοι μηχανισμοί που κινητοποίησαν τον όχλο των αγανακτισμένων μπορούν εύκολα να γεννήσουν τον όχλο των τραμπούκων. Γιατί εκεί όπου η θλίψη δεν οδηγεί σε κάθαρση, γεννιέται το μίσος. Και το μίσος δεν χρειάζεται ιδεολογία. Του φτάνει ένα σύμβολο.
Το να γράφεις ονόματα στο χώμα μπορεί να είναι πράξη αγάπης. Μπορεί όμως να γίνει και εφαλτήριο οργής.
Το μνημείο στέκει για να θυμίζει, η συγκίνηση για να ξεσπά.
Το πρώτο χτίζει ιστορία.
Το δεύτερο κάνει τις πόλεις παρανάλωμα, τρομοκρατεί τους πολίτες, τινάζει στον αέρα τη νομιμότητα και ρίχνει κυβερνήσεις.
Ανάμεσα τους, στέκει ο πολίτης, προσπαθώντας να θυμάται χωρίς να χειραγωγείται, να πενθεί χωρίς να μετατρέπεται σε εργαλείο.
Γιατί η μνήμη είναι πράξη ευθύνης· όχι θέαμα.
Υ.Γ. Οκτώ μέρες πριν την Εθνική μας εορτή ανησυχώ βαθειά για το τι απεργάζονται οι γνωστοί άγνωστοι
Πηγή
Προβολές : 579
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Τίποτα δεν θα γίνει.