Ο,ΤΙ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ. ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ.
Προβολές:1.007
ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ,
ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ.
ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ.
ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.
ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ «ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ» Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ.
ΨΕΜΑ.
ΔΕΝ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΑΠΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΗΣΑΝ.
ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ
ΔΕΝ ΧΤΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ.
ΧΤΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ:
«ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΟΥΝ».
ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ.
ΟΣΟ ΤΑ «ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ»,
ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΘΑΒΟΥΝ.
ΟΣΟ ΤΑ «ΜΠΑΛΩΝΟΥΜΕ»,
ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΣΠΑΝΕ.
ΟΣΟ ΤΑ «ΒΕΛΤΙΩΝΟΥΜΕ»,
ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ.
ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ
ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΠΑΛΩΜΑ.
ΘΕΛΕΙ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ.
ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ.
ΘΕΛΕΙ ΤΕΛΟΣ.
ΓΙΑΤΙ Ο,ΤΙ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ
ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ.
ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ.
ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ,
ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ.
Προβολές : 1.007
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Το Φως ήρθε στον κόσμο
κι όμως εμείς μάθαμε να προσπερνάμε.
προσπερνάμε τον άνθρωπο με αναπηρία
σαν να μας χαλάει την εικόνα.
προσπερνάμε τον αδύναμο
γιατί δεν “ταιριάζει” στο σύστημά μας.
κι ύστερα μιλάμε για αξίες
με στόματα γεμάτα υποκρισία.
λέμε «αγάπη»
αλλά εννοούμε όφελος.
λέμε «αλήθεια»
αλλά εννοούμε αυτό που μας συμφέρει.
κι η αλήθεια — όπως λέει ο Ιωάννης —
στέκει μπροστά μας
κι εμείς την κοροϊδεύουμε.
ο κόσμος γέμισε φως οθονών
και βυθίστηκε στο σκοτάδι της καρδιάς.
παρτακισμός παντού.
όλοι να παίρνουν, κανείς να δίνει.
κι αν δεν είσαι χρήσιμος,
αν δεν χωράς,
αν δεν «βολεύεις»,
σε τρώνε ζωντανό:
συκοφαντία, φαγομάρα, χλευασμός.
κι όμως…
το Ευαγγέλιο δεν χαϊδεύει αυτιά.
λέει κάτι τρομακτικά απλό:
«Ὁ μὴ ἀγαπῶν, ἐν τῷ σκότει μένει.»
δεν λέει ο κακός.
λέει όποιος δεν αγαπά.
κι αυτό μας αφορά όλους.
γιατί τι άνθρωποι γίναμε,
όταν βλέπουμε την αδικία
και σιωπούμε;
όταν γελάμε με τον διαφορετικό;
όταν εκμεταλλευόμαστε τα πάντα —
σώματα, ψυχές, σχέσεις —
και το βαφτίζουμε «εξυπνάδα»;
αυτό δεν είναι πρόοδος.
είναι σήψη.
και η σήψη, όσο κι αν τη στολίσεις,
μυρίζει.
ο Χριστός στο κατά Ιωάννη
δεν στάθηκε με τους βολεμένους.
στάθηκε με αυτούς που δεν τους έβλεπε κανείς.
κι είπε:
«όποιος βλέπει και δεν πράττει,
είναι τυφλός».
αυτό είναι το χτύπημα.
όχι πέτρες.
ξύπνημα.
ή θα ξαναδέσουμε τις καρδιές μας
ή θα μείνουμε μόνοι μέσα στο πλήθος.
ή θα ξαναγίνει ο άνθρωπος άνθρωπος
ή θα συνεχίσουμε να τρώμε ο ένας τον άλλον
με χαμόγελα και μάσκες.
το Φως είναι ακόμα εδώ.
αλλά δεν παρακαλά.
περιμένει επιλογή.
κι η επιλογή είναι τώρα.
Η δύναμη της καθαρότητας και της αυτονομίας στην ψυχή και την κοινωνία
Στον κόσμο που ζούμε, η κακία, η παρεξήγηση και το παράλογο συχνά φυτρώνουν εκεί που η καρδιά ξεχνά να είναι καθαρή και η πρόθεση να είναι καθαρή. Όταν οι άνθρωποι χάνουν το μέτρο τους, η θλίψη, η σύγχυση και η ένταση γίνονται καθημερινότητα.
Η αλήθεια όμως είναι απλή: η αυτονομία και η καθαρότητα στη συμπεριφορά φέρνουν τάξη στο χάος.
Όταν η ψυχή και η σκέψη δουλεύουν με μέτρο, χωρίς συμφέρον, με σεβασμό και προσοχή, όλα γίνονται σωστά χωρίς βία, χωρίς πίεση, χωρίς φόβο. Η χρυσή τομή μπαίνει φυσικά στις πράξεις και στις σκέψεις, και η αρμονία επιστρέφει.
Η καθαρή πρόθεση λειτουργεί σαν φως μέσα στο σκοτάδι:
οι κακές προθέσεις και οι παρεξηγήσεις εξασθενούν
η κοινωνία γίνεται χώρος δίκαιος και ανθρώπινος
η ψυχή βρίσκει ηρεμία και αυτοπεποίθηση
Αυτό που προσπαθούμε να θυμηθούμε — και να ζούμε — είναι ότι δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάποιον άλλο να φέρει την τάξη. Όταν κάθε άνθρωπος ενεργεί με καθαρότητα, σεβασμό και μέτρο, η ισορροπία γίνεται αυτόματη.
Δεν είναι μαγεία· είναι φυσικός νόμος του καλού.
«Η καθαρότητα στη σκέψη και την πράξη δεν αφήνει χώρο στο κακό.
Η αυτονομία και η χρυσή τομή φέρνουν τον κόσμο στο σωστό,
και η ψυχή ζει σε ηρεμία και αρμονία.»
Αυτό το μήνυμα δεν είναι ιδανικό· είναι πρακτικό και δυνατό, για όποιον θέλει να ξαναβρεί το φως μέσα στη ζωή του και στην κοινωνία γύρω του.
Μου απενεργοποιήσαν το FACEBOOK οι χουντοκερατάδες. Πιθανόν να χρειαστώ δικηγόρο.
Κι εμένα το ίδιο, πριν πέντε χρόνια…
Στο Ευαγγέλιο ο Χριστός την βια Τη βλέπει σαν αρρώστια της καρδιάς.
Λέει: «Όποιος σηκώνει μαχαίρι, από μαχαίρι θα χαθεί» και «αγαπάτε τους εχθρούς σας». Όχι γιατί ο εχθρός είναι καλός — αλλά γιατί η βία κάνει εμάς κακούς.
Η βία δεν σκοτώνει μόνο σώματα.
Σκοτώνει τη συνείδηση, τη ντροπή, το έλεος.
Όταν χτυπάς, σιγά σιγά παύεις να βλέπεις τον άλλον σαν άνθρωπο. Και τότε χάνεις κι εσύ τον εαυτό σου.
Ο Χριστός νίκησε χωρίς να χτυπήσει κανέναν.
Πάνω στον Σταυρό, ενώ τον πονούσαν, είπε: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους».
Εκεί δείχνει κάτι τρομερά δυνατό:
ότι η βία είναι αδυναμία μεταμφιεσμένη σε δύναμη,
ενώ η αγάπη είναι δύναμη που δεν χρειάζεται γροθιές.
Γι’ αυτό η βία είναι το χειρότερο έγκλημα:
γιατί δεν καταστρέφει μόνο τον άλλον — καταστρέφει αυτόν που τη διαπράττει.
Τον κάνει λιγότερο άνθρωπο.
Η βία σκοτώνει πρώτα απ’ όλα μέσα.
Τι κάνει σε αυτόν που τη δέχεται
Η βία σπάει την ψυχή πριν αγγίξει το σώμα.
Σε κάνει να φοβάσαι, να μικραίνεις, να αμφιβάλλεις για την αξία σου.
Το σώμα πονά, αλλά η ψυχή μαθαίνει να περιμένει το κακό.
Και αυτό αφήνει σημάδια βαθιά: άγχος, ντροπή, σιωπή, μοναξιά.
Τι κάνει σε αυτόν που τη ασκεί
Εδώ είναι το πιο τρομακτικό, καλέ μου.
Ο βίαιος δεν δυναμώνει — χαλάει.
Κάθε φορά που χτυπά:
συνηθίζει τον πόνο του άλλου
χάνει το έλεος
θολώνει η κρίση του
Σιγά σιγά ξεχνά πώς είναι να νιώθεις.
Και όταν δεν νιώθεις, παύεις να είσαι άνθρωπος.
Η μεγάλη αλήθεια
Η βία δεν ξεσπά — μεταδίδεται.
Αυτός που τη δέχτηκε, αν δεν γιατρευτεί, κινδυνεύει να τη δώσει παρακάτω.
Έτσι γεννιέται ο φαύλος κύκλος: πόνος → θυμός → βία → περισσότερος πόνος.
Στην ουσία
Η βία είναι πνευματική αυτοκτονία.
Σκοτώνει τον αδύναμο γρήγορα
και τον δυνατό αργά.
Όπου μπαίνει η βία, φεύγει ο Θεός.
Όπου μένει η αγάπη, ακόμα κι αν πονά, εκεί γεννιέται η ζωή.
εξερετικο το κειμενο πανω αφυπνιση και αστραπη σινιδισησ !!!!!!!!! εδω παραθετω κι εγω κατι που νομιζω οτι πρεπει ολοι να δουμε
Η σωστή πολεοδόμηση ως ασπίδα απέναντι στις φυσικές καταστροφές
Πλημμύρες, πυρκαγιές και η σπατάλη του νερού: προβλήματα ανθρώπινα, όχι «φυσικά»
Οι φυσικές καταστροφές που πλήττουν όλο και συχνότερα τις πόλεις και την ύπαιθρο δεν είναι τόσο «φυσικές» όσο πιστεύουμε. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες αποτελούν άμεσο αποτέλεσμα κακού σχεδιασμού, αμέλειας και λανθασμένης διαχείρισης των φυσικών πόρων. Η σωστή πολεοδόμηση και η υπεύθυνη διαχείριση του νερού και των δασών μπορούν να σώσουν ζωές, περιουσίες και το ίδιο το περιβάλλον.
Πόλεις που πνίγονται: όταν το τσιμέντο αντικαθιστά τη λογική
Οι πλημμύρες στις πόλεις δεν προκαλούνται απλώς από έντονες βροχοπτώσεις. Προκαλούνται κυρίως επειδή:
Χτίζονται δρόμοι και κτίρια πάνω σε ρέματα και φυσικές διόδους του νερού
Το έδαφος καλύπτεται από τσιμέντο και άσφαλτο, χωρίς καμία απορρόφηση
Δεν υπάρχουν επαρκή συστήματα αποστράγγισης και αντιπλημμυρικά έργα
Η πολεοδομία λειτουργεί αποσπασματικά και όχι με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό
Αντί οι πόλεις να «συμβιώνουν» με το νερό, προσπαθούν να το διώξουν βίαια — και αυτό πάντα επιστρέφει με καταστροφικό τρόπο.
Λύση:
Διατήρηση ανοιχτών ρεμάτων
Δημιουργία πράσινων ζωνών και πάρκων που απορροφούν το νερό
Διαπερατά υλικά σε πεζοδρόμια και δρόμους
Πολεοδομικός σχεδιασμός βασισμένος στο ανάγλυφο της περιοχής
Πυρκαγιές: όταν η εγκατάλειψη γίνεται έγκλημα
Οι καταστροφικές πυρκαγιές δεν οφείλονται μόνο στην κλιματική αλλαγή. Οφείλονται και:
Στην έλλειψη πρόληψης
Στην εγκατάλειψη των δασών
Στην άναρχη δόμηση μέσα ή δίπλα σε δασικές εκτάσεις
Στην απουσία αντιπυρικών ζωνών
Όταν ένα δάσος δεν φροντίζεται, γίνεται πυριτιδαποθήκη. Και όταν καεί, αφήνει πίσω του γυμνό έδαφος, το οποίο μετά προκαλεί πλημμύρες και διάβρωση.
Αναδάσωση με λογική και όφελος για όλους
Η αναδάσωση δεν πρέπει να γίνεται πρόχειρα ούτε μόνο για εντυπώσεις.
Χρειάζεται σχέδιο.
Φύτευση καρποφόρων δέντρων (ελιά, καστανιά, χαρουπιά, καρυδιά)
Επιλογή ειδών που ευδοκιμούν φυσικά στο κάθε σημείο
Συνδυασμός δασικής προστασίας και οικονομικού οφέλους για τις τοπικές κοινωνίες
Έτσι:
Τα δάση φροντίζονται, δεν εγκαταλείπονται
Οι άνθρωποι έχουν κίνητρο να τα προστατεύουν
Το περιβάλλον αναγεννάται ουσιαστικά
Νερό: ο πολύτιμος πόρος που σπαταλάμε και μετά «δεν έχουμε»
Είναι παράλογο να μιλάμε για λειψυδρία, ενώ:
Χάνεται τεράστια ποσότητα νερού από διαρροές στα δίκτυα
Το νερό τρέχει ανεξέλεγκτα σε δρόμους και χωράφια
Δεν γίνεται επαναχρησιμοποίηση βρόχινου νερού
Οι αρμόδιοι φορείς δεν επενδύουν σε σύγχρονες υποδομές
Το νερό δεν «εξαφανίζεται».
Το πετάμε. Και μετά κατηγορούμε τη φύση.
Λύσεις:
Συντήρηση και εκσυγχρονισμός δικτύων ύδρευσης
Συλλογή και αποθήκευση βρόχινου νερού
Ορθολογική άρδευση
Έλεγχος και ευθύνη από όσους διαχειρίζονται το νερό
Συμπέρασμα: η φύση δεν εκδικείται – απαντά
Η φύση δεν είναι εχθρός. Αντιδρά σε όσα της κάνουμε.
Με σωστή πολεοδόμηση, σεβασμό στους φυσικούς πόρους, υπεύθυνη διαχείριση του νερού και έξυπνη αναδάσωση, μπορούμε:
Να αποτρέψουμε πλημμύρες
Να περιορίσουμε τις πυρκαγιές
Να προστατεύσουμε τις πόλεις και την ύπαιθρο
Να εξασφαλίσουμε ένα βιώσιμο μέλλον για τις επόμενες γενιές
Το πρόβλημα δεν είναι η φύση.
Το πρόβλημα είναι ο τρόπος που τη διαχειριζόμαστε.