Ο Ραούλ Φολλερώ απαντά στο Νετανιάχου από το βήμα της ιστορίας.. O πατέρας των λεπρών υπερασπίζεται τους κοινωνικά λεπρούς τους διεθνώς στιγματισμένους για τη ράτσα την καταγωγή την γλώσσα τους ακόμη και τη θρησκεία τους, τους ανυπεράσπιστους ανθρώπους της Γάζας…..

Ο Ραούλ Φολλερώ απαντά στο Νετανιάχου: Πολιτισμός είναι η αγάπη, μόνη αλήθεια η αγάπη, ζωή σημαίνει να βοηθάς τους άλλους να ζήσουν. Ο Παράδεισος είναι ν΄αγαπάς τους άλλους.

Αμαρτωλός ”πολιτισμός” που εκτιμά τους λαούς ανάλογα με το χρυσάφι που κατέχουν τις βόμβες που κατασκευάζουν ή τα παιδιά που μπορούν να σκοτώσουν.

Μια χώρα δεν είναι μεγάλη γιατί είναι δυνατή γιατί είναι πλούσια αλλά γιατί είναι ικανή πολύ ν΄αγαπά.

Μικρά πράγματα δεν υπάρχουν παρά μόνο για τους μικρούς ανθρώπους.” (από το βιβλίο του ”Αγάπη και Πράξη”.)

( και ο Θεός είναι το Ύψιστο αγαθό προορισμένο για τους ”γίγαντες της ερήμου” ή τους ”ταπεινούς και καταφρονεμένους” που θα έλεγε ο Κόντογλου αλλά ουσιαστικά είναι το Μεγάλο αγαθό για τους μεγάλους ανθρώπους.. γιατί η έννοια του Θεού ως η απόλυτη τελειότητα από μόνη της υψώνει τον άνθρωπο..αφού τον κάνει να αναλογιστεί την ασημαντότητα του και να μαζευθεί χωρίς αλαζονεία κι έπαρση στη γωνιά του στον κρυψώνα που του αναλογεί σαν ένα ζούδι την άνοιξη όπως ο άγιος που γιορτάζει σήμερα ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος που έζησε 3 δεκαετίες καταχωνιασμένος σε σπήλαιο μόνος με το μόνο Δεσπότη στην ερωτική φωλιά της θεοαγάπης..Όταν ο άνθρωπος ερωτεύεται αποσύρεται για να ζήσει τον έρωτά του αφήνει δουλειά σπίτι βιωτικές μέριμνες οικογένεια ”τα γράφει όλα” για να είναι μόνο με την αγαπημένη του έτσι και ο θεοχτυπημένος από θείο έρωτα αποτραβιέται από τα εγκόσμια γίνεται απόκοσμος απομακρύνεται για να ζήσει απερίσπαστα τον έρωτά του με το Θεό που είναι Αγάπη και ακτινοβολεί απρουπόθετα αγάπη ανυπόκριτη στα σύμπαντα σε κάθε λαό και πολιτισμό σε κάθε γένος και φυλή σε όλα τα δημιουργήματα κι όλη την πλάση, του Κυρίου η γη…Νετανιάχου ”του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής και πάντα τα εν αυτή”. (Ψαλμοί. 23. Δαβίδ)..