Πάμε μια βόλτα στην Αθήνα του ’60;;; (βίντεο)
Πάμε σ’ αυτό το ασπρόμαυρο ταξείδι νοσταλγίας και μνήμης, ΜΑΖΙ…
Τι λέτε; Αφήνουμε το τώρα, το σήμερα και να πάμε μια βόλτα στην Αθήνα του ’50, του ’60 και του ’70;;;
Στοιχηματίζω πως θα σας αρέσει πολύ περισσότερο από την Αθήνα του σήμερα… ακόμα κι αν εκείνα τα χρόνια δεν ζούσατε…
Εγώ, ζούσα… μικρό παιδάκι ήμουν, αλλά ζούσα… κι αυτό το καταλαβαίνω σήμερα, που η ζωή μας έγινε ένας εφιάλτης…
Ζούσα σε μια εποχή που έβγαινε από δυο πολέμους, με μια Πατρίδα και τον λαό της βαθιά πληγωμένους, αλλά γεμάτους ελπίδα και αγάπη για τη ζωή…
Πάμε σ’ αυτό το ασπρόμαυρο ταξείδι νοσταλγίας και μνήμης, ΜΑΖΙ… ;
Πάμε ΜΑΖΙ, σ’ εκείνα τα χρόνια που μύριζαν οι γειτονιές από το αυθεντικό άρωμα των κουραμπιέδων και των μελομακάρονων… στα χρόνια που μύριζαν οικογενειακή θαλπωρή κι ας ήταν φτωχά… στα χρόνια που η Παιδεία, η Θρησκεία και η Οικογένεια ήταν οι αξιακές μας Αρχές… στα χρόνια που μοσχοβολούσαν ΕΛΛΑΔΑ…
Την είπαν ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ… και ήταν…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ΣΤΗ ΧΡΟΝΟ ΜΗΧΑΝΗ
Η επιφάνεια κυριαρχεί· η ουσία κοιμάται.
Αν θες να δεις την αλήθεια, άκου την καρδιά.
Όπου χάνονται οι αξίες, μένει κενό.
Η ανθρωπιά δεν φωνάζει· περιμένει.
Τα ήθη αλλάζουν, η ψυχή θυμάται.
Η μόδα φεύγει· η ουσία μένει.
Στον θόρυβο, λίγοι ακούν την αλήθεια.
Η επιφάνεια είναι φως· η ουσία, σκιά.
Αν ξεχάσουμε την καρδιά, χάνεται η ζωή.
Το γέλιο μπορεί να κρύβει κενό· η καρδιά ξέρει.
Όταν η καλοσύνη λείπει, η κοινωνία αδειάζει.
Η αλήθεια δεν χρειάζεται φώτα.
Όταν η ουσία φεύγει, μένει η φούσκα.
Βάθος σπάνιο, επιφάνεια παντού.
Ας θυμηθούμε ποιοι είμαστε πριν χαθεί η τελευταία αξία.
Η ουσία φεύγει, η επιφάνεια μένει.
Κάθε δεκαετία αλλάζει ήθη και αξίες· η ανθρωπιά δεν χάνεται, αν τη θυμηθούμε.
Όταν η καρδιά ξεχνάει, η κοινωνία μοιάζει άδεια.
Μέσα στον θόρυβο της εποχής, η πραγματική αξία ξεχνιέται.
Τα ήθη χάνουν το βάθος τους, οι αξίες ξεθωριάζουν.
Ζούμε σε εποχή που μετράμε επιφάνειες, όχι ψυχές.
Η μόδα περνάει, τα ήθη αλλάζουν, η καρδιά όμως κρατάει πάντα το αληθινό.
Το κενό μεγαλώνει όταν ξεχνάμε τις αρετές.
Δεν φεύγουν όλα· η ανθρωπιά ζει σε όσους δεν φοβούνται να νοιαστούν.
Η ουσία κρύβεται πίσω από τα φώτα της επιφάνειας.
Η επιφάνεια κυβερνά, η ουσία κοιμάται.
Αξίες που ξεχνιούνται γίνονται ιστορία· ανθρωπιά που μένει, ζωή.
Ο θόρυβος κρύβει την αλήθεια· η καρδιά βλέπει.
Τα ήθη αλλάζουν, η ψυχή ζητάει σταθερότητα.
Όταν η ουσία φεύγει, η επιφάνεια γεμίζει τη σκηνή.
Η ανθρωπιά δεν χάνεται· μόνο ξεχνιέται.
Ζούμε σε εποχή επιφανειακή· λίγοι θυμούνται την ουσία.
Τα χρόνια περνούν, οι αξίες ξεθωριάζουν· η καρδιά θυμάται.
Η σιωπή της ψυχής μιλάει πιο δυνατά από τα φώτα της επιφάνειας.
Μόδα, θόρυβος, κενό· η αλήθεια κρύβεται πίσω.
Η ουσία δεν φωνάζει· περιμένει να την αναγνωρίσουμε.
Όταν χάνεται η καλοσύνη, η ζωή μοιάζει άδεια.
Το γέλιο μπορεί να κρύβει κενό· η καρδιά καταλαβαίνει.
Επιφάνεια παντού, βάθος σπάνιο· ψάξε να το βρεις.
Ας θυμηθούμε ποιοι είμαστε πριν χαθεί και η τελευταία αξία.
Η καρδιά βλέπει εκεί που τα μάτια κοιτάνε επιφάνεια.
Η σιωπή της ψυχής μιλάει πιο δυνατά από τις φωνές των άλλων.
Η αλήθεια είναι μικρή· η επιφάνεια μεγαλώνει.
Όταν η ανθρωπιά φεύγει, μένει η φούσκα της εποχής.
Οι αξίες δεν ξεχνιούνται· μας θυμίζουν ποιοι πραγματικά είμαστε.
Στον κόσμο της επιφάνειας, η ουσία είναι επαναστατική.
Η ψυχή θυμάται ό,τι η κοινωνία προσπερνά.
Κάθε χαμένη αξία αφήνει ένα κενό· κάθε ανθρωπιά γεμίζει τη ζωή.
Η επιφάνεια έχει φως· η ουσία έχει νόημα.
Όταν θυμόμαστε την καρδιά, όλα αλλάζουν.
Η σιωπή που μιλάει είναι πιο δυνατή από το θόρυβο που φωνάζει.
Η ζωή μετράει με ψυχές, όχι με φώτα.
Κάθε στιγμή που θυμάσαι ποιος είσαι, ξυπνάει και η ανθρωπιά γύρω σου.