Που οδηγεί ο εποικισμός της ελληνικής επαρχίας με μουσουλμάνους;

Που οδηγεί ο εποικισμός της ελληνικής επαρχίας με μουσουλμάνους;

23 Ιουνίου, 2025 9 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:746
Μοίρασέ το

 

 

Πολιτικά, οι λαοί δεν πιστεύουν πια στον εαυτό τους και όταν προσπαθούν να αντισταθούν, αναφερόμενοι λόγου χάρη στην ιστορία τους ή στην σύνδεση της δημοκρατίας με την βούληση των πολλών, καταγγέλλονται σαν αντιδραστικοί, ρατσιστές, εθνικιστές κλπ από το ίδιο το κράτος τους!

 

Πίσω από την καταστροφή της Ελλάδας και τον εποικισμό  της με μουσλίμια, βρίσκεται η ίδια σατανική φάρα που βρίσκεται και πίσω από κάθε κακό στον πλανήτη γη… 

Όταν ΜΑΛΑΚΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ σε φυλακίσουν λιαν συντόμως στις πόλεις των 15 λεπτών και αυτά τα σατανιασμένα αμόρφωτα μουσλίμια κυκλοφορούν ελεύθερα και κανείς δεν τολμά να τα αγγίξει, ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΚΑΙ Η ΣΑΡΙΑ… 

Κατάλαβες τώρα γιατί δυνάμωσαν την ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ;;; ΚΙ ΑΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΕΣΥ ΠΩΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΔΕΞΙΟΣ… ΤΟΣΟ ΑΝΙΚΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΚΕΦΘΕΙ… 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΥΣΣΩΜΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ, ΕΝΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΜΕ ΤΣΑΤΣΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΟΒΡΙΟΥΣ…

ΕΒΡΑΙΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΛΕΡΓΗ …

Είπαμε… πίσω από κάθε κακό στην ανθρωπότητα, ένας εβραίος (στην ουσία ΧΑΖΑΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ θα υπάρχει)…

Όσο παραμένουμε αδιάφοροι, συμμετέχουμε στον ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ…

Γι αυτό μωρέ πολέμησαν οι γονείς μας;

Για να είμαστε η γαμημένη η δική μας κωλογενιά αυτή που δεν θα παραδώσει στα παιδιά και στα εγγόνια της χώρα, αλλά χώρο ταφής απορριμμάτων, όπου τα απορρίμματα είμαστε εμείς και οι επόμενες γενιές;;;

Ναι ρε ΜΑΛΑΚΕΣ… πάρτε στα παιδιά σας κινητά από την ηλικία των τριών χρόνων και κάντε τους το μυαλό τους κουρκούτι…

 

Πρώτη φορά στην Ελληνική Ιστορία, που ένας λαός, ταϊζει, περιθάλπει, στεγάζει και εκπαιδεύει τους ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ, ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΟΥΝ… 

 

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

 

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος – ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗ ΕΥΓΕΝΙΑ

 

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν», Θουκυδίδης…

Ήδη πριν από πέντε περίπου χρόνια σε προφορική δήλωσή της η κ. Ντόρα Μπακογιάννη μας είχε πληροφορήσει για το σχέδιο που αφορά τον εποικισμό της ελληνικής υπαίθρου και για το ενδεχόμενο εγκατάστασης μεταναστών (η συντριπτική πλειονότητα έχουν εισέλθει παράνομα) σε χωριά ανά την επικράτεια.

Δήλωνε ότι η πρόταση που η ίδια είχε καταθέσει ήταν «να διαχωριστούν, να επιμεριστούν σε χωριά και να τοποθετηθούν μεταξύ των χωριών που έχουν ανάγκη από χέρια για να μπορούν να βοηθήσουν και να βρουν δουλειά οι άνθρωποι αυτοί και ταυτόχρονα να υπάρχουν σχολεία, ώστε να μπορούν να πηγαίνουν τα παιδιά τους». Διευκρίνιζε ότι «κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό να γίνει, διότι η Ύπατη Αρμοστεία και τα διάφορα προγράμματα πληρώνουν στους ανθρώπους σε αυτά τα συγκεκριμένα χωριά νοίκια τα οποία είναι σημαντικά, όταν κατατίθενται στην οικονομική ζωή ενός χωριού».

Αυτά είχε ήδη εξαγγείλει το 2019 η κ. Μπακογιάννη πολύ πριν με Προεδρικό Διάταγμα (15-4-2025, αρ. φύλλου 194 της ΕτΚ) θεσπιστεί επίσημα ότι κάθε οικισμός κάτω των 2.000 κατοίκων θα υποδεχθεί προσωρινά(;) 100 μετανάστες. Με Προεδρικό Διάταγμα παρακαλώ(!), τύπου “αποφασίζουμε και διατάζουμε”. Ποια Βουλή; Ποια αντιπολίτευση; Ποια δημοκρατία; Ποιοι νόμοι; Φαίνεται πως η κυβέρνηση μπέρδεψε το πολίτευμά μας με την Βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ’ ο οποίος δήλωνε: «το κράτος είμαι εγώ». Αναλόγως και ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας “αποφασίζουν και διατάσσουν” πως στην κατ’ ουσία “σατραπεία”, της πρώην ελληνικής επικράτειας, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε λαό!

Αφού οι ίδιοι και οι προκάτοχοί τους δημιούργησαν τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που απαξίωσαν τη ζωή στην επαρχία. Αφού άδειασαν τα χωριά από νέους και έμειναν στα απομακρυσμένα νησιά και στους ορεινούς όγκους κατά βάση υπέργηροι. Αφού έκλεισαν τα σχολεία, γιατί είχαν λίγους μαθητές και δεν συνέφερε το κράτος να τα λειτουργεί ή μάλλον –διόρθωση προς το πολιτικά ορθότερο– «γιατί συγχωνεύτηκαν τα σχολεία για να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι ανάγκες της εκπαίδευσης»!

Αφού επιδοτήθηκε η καταστροφή της πρωτογενούς παραγωγής, δηλαδή “κόπηκαν” τα καΐκια έναντι επιδοτήσεων, “ξεκωλώθηκαν” (όπως μου έλεγαν αυτολεξεί απόγονοι αγροτών) οι ντόπιες παραδοσιακές παραγωγές και πάλι έναντι επιδοτήσεων. Αφού συρρικνώθηκαν οι κτηνοτροφικές μονάδες και τα γιδοπρόβατα έβοσκαν πλέον μόνο στο φεγγάρι, μιας και τα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ είχαν ανακαλύψει γαίες εκεί!

Αφού έσπειραν στα χωράφια φωτοβολταϊκά και στις κορυφές των βουνών ανεμογεννήτριες. Αφού η “βαριά βιομηχανία” της επαρχίας και όλης της χώρας έγινε ο τουρισμός. Αφού τα παιδιά των αγροτοκτηνοτρόφων σπούδασαν στο πανεπιστήμιο και δεν λέρωναν πια τα χέρια τους, εφόσον δούλευαν(;) στον τομέα των υπηρεσιών. Αφού καλλιεργήθηκε η νοοτροπία στο λαό “δεν είμαι Πακιστανός να δουλέψω στο χωράφι”…

Το σχέδιο για τον εποικισμό

Έρχεται το ξεπούλημα, όχι με αντίτιμο παχυλές επιδοτήσεις από την Ευρώπη, αλλά έναντι πινακίου φακής, συνεπώς με την ελπίδα είσπραξης ενός καλού ενοικίου που θα καταβάλει η Ύπατη Αρμοστεία και ευρωπαϊκά προγράμματα, ή ακόμα για μια θεσούλα σε “αντιρατσιστική” ΜΚΟ, ή για καμιά αποζημίωση, μια καλή μπίζνα βρε αδελφέ, με αφορμή λόγου χάρη την κατασκευή κέντρων φιλοξενίας… Και επειδή “ουδέν μονιμότερον του προσωρινού” και επειδή «τι θα τους κάνουμε τους ανθρώπους και τις οικογένειες τους, άπαξ και εγκατασταθούν; Θα τους διώξουμε; Άνθρωποι πρώτα από όλα είναι κι αυτοί…», θα ανοίξουμε και σχολεία για να λάβουν μια σωστή, πολυπολιτισμική, μειονοτική παιδεία, ώστε να αφομοιωθούν με επιτυχία στον χώρο που κάποτε ονομαζόταν Ελλάδα.

Το τι επιχειρείται είναι ηλίου φαεινότερο:

Πρώτον: Αλλαγή λαού και περιχαράκωσή του σε γκέτο με σύνορα εντός της επικράτειας. Κατασκευή εθνοτικών μειονοτικών πληθυσμών. Καλλιέργεια με το ζόρι του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας στον ελληνικό πληθυσμό, ο οποίος ήταν ανέκαθεν φιλόξενος. Διάλυση και κατακερματισμός της κοινωνίας, αφού δίπλα σε συρρικνωμένους αριθμητικά πληθυσμούς πολιτισμικά ομοίων Ελλήνων, γερασμένων ηλικιακά, θα τοποθετούνται εθνότητες νέων ανθρώπων, σε παραγωγική ηλικία, μουσουλμανικής κυρίως κουλτούρας και νοοτροπίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μαχητικό τους φρόνημα.

Δεύτερον: Ισχυροποίηση της μορφής του κράτους, που εμφανίζεται και οργανώνεται σταδιακά εδώ και 50-60 χρόνια. Το κράτος που έχει προκύψει τα τελευταία 60 χρόνια δεν είναι εθνικό. Είναι στην υπηρεσία των διεθνών αγορών, των ολιγαρχών και των οικονομικών ελίτ, δηλαδή πρόκειται για κράτος που στρέφεται συστηματικά κατά του λαού του και ιδίως κατά των μικρομεσαίων, των οποίων οργανώνει συστηματικά την φτωχοποίηση. Το κράτος αυτό είναι ανεκτικό με οτιδήποτε διασπά την κοινωνική, ηθική, πολιτισμική, πολιτική συνοχή της κοινωνίας.

Δηλαδή, με τους παραβάτες, τις μαφίες με τις οποίες διασυνδέεται, τους εισαγόμενους “παράτυπους μετανάστες”, τις κάθε λογής διαφορετικότητες που εμφανίζονται στο πολιτικό προσκήνιο και απαιτούν την αναγνώριση μειονοτικών δικαιωμάτων κλπ. Με άλλα λόγια, έχει συντελεστεί μια πολιτική αντεπανάσταση που μετέτρεψε τα πάλαι ποτέ αστικά εθνικά κράτη σε τοπικούς τοποτηρητές στην υπηρεσία ενός εν δυνάμει παγκόσμιου κράτους.

Τελικά, αυτό που προκύπτει ως αποτέλεσμα των δυο προαναφερόμενων διεργασιών αλλαγής είναι πως πολιτικά, οι λαοί δεν πιστεύουν πια στον εαυτό τους και όταν προσπαθούν να αντισταθούν, αναφερόμενοι λόγου χάρη στην ιστορία τους ή στην σύνδεση της δημοκρατίας με την βούληση των πολλών, καταγγέλλονται σαν αντιδραστικοί, ρατσιστές, εθνικιστές κλπ από το ίδιο το κράτος τους!

Όπως το επισημαίνει ο ιστορικός Emanuel Todd στο βιβλίο του “Η ήττα της Δύσης”, «τα πρώην εθνικά κράτη και οι κοινωνικές ελίτ που τα ελέγχουν πολιτικά, απεχθάνονται τον παραδοσιακό ιστορικό λαό τόσο πολύ, που δηλώνουν πλέον απροκάλυπτα την προτίμησή τους για την ΜΑΕΜ (Μαύρη Ασιατική Εθνοτική Μειονότητα)».

Αφού οι ιστορικοί λαοί δεν διαλύονται ως συλλογικές συνειδήσεις τόσο εύκολα, για να μεταβληθούν σε ένα εξατομικευμένο, νομαδικό πλήθος –όπως προέβλεπε ο Νέγκρι στο βιβλίο του “Αυτοκρατορία”–, τότε, γι’ αυτές τις ελίτ, είναι προτιμότερο οι λαοί της Ευρώπης να συρρικνωθούν ποσοτικά όσο χρειάζεται για να πάψουν να είναι πλειοψηφικοί στα εδάφη που ζούσαν ιστορικά, δηλαδή να γίνουν μειοψηφία στον τόπο τους.

Σε αυτές τις συνθήκες δημογραφικής συρρίκνωσης και πολιτικοπολιτισμικής μετάβασης, φτάνουμε σε μια Ευρώπη mad max: γεμάτη επεισόδια μειονοτικών συγκρούσεων, βανδαλισμών και βίας. Η πολυπολιτισμικότητα είναι συγκρουσιακή.

“Πεθαίνω σαν Χώρα”

Το βλέπουμε σχεδόν καθημερινά σε όλη τη Δύση. Επί παραδείγματι, πριν από 2-3 μήνες, στη Γαλλία, όπου εφαρμόζεται το ίδιο πρόγραμμα εποικισμού της επαρχίας από εισαγόμενους αλλοδαπούς, καταδικάστηκε μια συμμορία φανατικών Ισλαμιστών σε φυλακίσεις, όταν συνελήφθησαν από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία, λίγο πριν πραγματοποιήσουν το σχέδιο τους να εκτελέσουν σε μια νύχτα όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους (άντρες, γυναίκες, παιδιά, γέρους), ενός μικρού απομονωμένου χωριού της Βρετάνης (περιοχή Βρέστης).

Το “ανθρωπιστικό” σχέδιο της γαλλικής κυβέρνησης (πανομοιότυπο με το αντίστοιχο ελληνικό), ήταν να επανακατοικηθεί η “εγκαταλελειμμένη ύπαιθρος” με μετανάστες που αιτούνται άσυλο, δημιουργώντας γκέτο, χωρίς προφανώς να ερωτηθεί η τοπική κοινωνία! Παράλληλα, ένα σημαντικό τμήμα της δυτικής κοινής γνώμης, πολυάριθμο στις νεότερες σχετικά ηλικίες, απέχει, αγνοεί ή αδιαφορεί για τέτοιου είδους ζητήματα. Μοιάζει να ζει σε ένα ψευδεπίγραφα ειρηνικό και πολιτικά αδιάφορο κλίμα, με δόσεις ψευτοανθρωπισμού και αφ’ υψηλού αλληλεγγύης προς τους κατατρεγμένους του πλανήτη, “δεύτερης κατηγορίας πολίτες του κόσμου”.

Είναι εκείνο το τμήμα της κοινωνίας που αφού αναβαθμίστηκε κοινωνικά “πτυχιοποιούμενο”, θεώρησε πως ψευτοπροοδευτικές δηλώσεις τύπου “τα τσιγάρα είναι λαθραία όχι οι άνθρωποι”, καταδεικνύουν την ψυχοδιανοητική ανωτερότητα ενός εγγράμματου κοινωνικού “επιστήμονα”.

 

Το ίδιο τμήμα της κοινωνίας δεν αισθάνεται ότι κάποιες ιστορικά θεμελιωμένες αντιπαλότητες ή εχθρότητες το αφορούν. Δεν πρέπει εξάλλου να υποτιμήσουμε την σημασία της άγνοιας, της ανιστορικότητας και της έλλειψης πολιτικής παιδείας στις συμπεριφορές και επιλογές lifestyle πολλών δυτικών ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν ιστορική μέθοδο σκέψης. Είναι συνεπώς ανίκανοι να κάνουν ιστορικές συγκρίσεις ή να βρουν αναλογίες ανάμεσα σε φαινόμενα του παρόντος και του παρελθόντος.

Δεν έχουν άμυνες απέναντι στα ιδεολογήματα της προπαγάνδας. Ας θυμίσουμε ότι πριν λίγες δεκαετίες δεν χρειαζόταν να κάνει κανείς ένθερμα κηρύγματα για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη γύρω από παρόμοια ζητήματα. Η προστασία “βωμών και εστιών” ήταν αυτονόητη και συνυφασμένη με την αυτοσυντήρηση κάθε λαού. Κλείνοντας με την αίσθηση ενός πολιτικού “τετέλεσται”, σημειώνουμε πως σήμερα μοιάζει να επανέρχεται περισσότερο επίκαιρος από ποτέ ο προφητικός τίτλος του δοκιμίου του Δημήτρη Δημητριάδη “Πεθαίνω σαν Χώρα”, όπως και τα γραφόμενα του:

«Την χρονιά εκείνη καμιά γυναίκα δεν έπιασε παιδί. Αυτό συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια, μέχρι πού συμπληρώθηκε γενιά χωρίς καμιά καινούργια γενιά να ‘ρθει στον κόσμο. (…) Εκτός απ’ ολιγάριθμες εξαιρέσεις βίαιων αντιδράσεων σ’ αυτή την ξεθεμελιωτική συμφορά, που πολύ αργότερα ονομάστηκε Μεσαίωνας της Μήτρας (πυρπολισμοί δημόσιων κτηρίων, καταστροφές μνημείων και εθνικών συμβόλων, δολοφονικές επιθέσεις εναντίον προσώπων που οι επιτιθέμενοι τα θεωρούσαν υπεύθυνα για το κακό που τούς είχε βρει), όλοι οι άλλοι, μαθημένοι στην εγκράτεια, χαλιναγωγούσαν την απελπισία τους και περιόριζαν σε ιδιωτικούς χώρους τα ξεσπάσματα τού πανικού τους πού τούς έκανε να ξεσχίζουν την νύχτα τα μαξιλάρια με τα δόντια τους, να γράφουν έξαλλα κι ασυνάρτητα γράμματα στον Θεό ή στο ίδιο το κακό, ικετεύοντάς το να υποχωρήσει ή απειλώντας το με κατά μέτωπο σύγκρουση μαζί του κατά το παράδειγμα τού Αγίου Γεωργίου, ώρες ολόκληρες να στέκονται ακίνητοι κι ανέκφραστοι μουρμουρίζοντας παλιά νοσταλγικά τραγούδια, να τρώνε λυσσωδώς τα νύχια τους μέχρι το κόκαλο ή να τραβάνε βαθειές ξυραφιές σε κρυφά κι ευαίσθητα σημεία του σώματος ώσπου να τρέξει τόσο αίμα όσο χρειαζόταν για να ικανοποιηθεί ή γενετήσια ανάγκη ανθρωποθυσίας ή αυτοτιμωρίας, πάντα πίσω από κλειδωμένες πόρτες, με τα φώτα συγκεντρωμένα μόνο σ’ εκείνο το φλέγον σημείο με το έμβλημα της ανελέητης σφαγής, με την ίδια πάντα μουσική κανιβάλων να συνοδεύει την εξαγνιστική πράξη, με τον απέραντο λεκέ του αίματος πάντα στο ίδιο σημείο, έτσι που είχε με τον καιρό σχηματιστεί μέσα σε κάθε σπίτι ένα είδος βωμού στην τουαλέτα, στην κρεβατοκάμαρα ή στην κουζίνα όπου έβρισκε ο καθένας καταφύγιο και πλησμονή».

 

 

Πηγή  https://apollodoros.substack.com/p/55b



Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,
Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση ‘Make this a monthly donation’ και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι ‘Donate with PayPal’ αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η ‘Donate with a Debit or Credit Card’, αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

 

Προβολές : 746

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.