Η σημερινή «ενωμένη» Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα μια φιλελεύθερη αποικιακή αυτοκρατορία που λαμβάνει ενοίκιο εις βάρος των ευρωπαϊκών χωρών της Μεσογείου και της Ανατολικής Ευρώπης, όπου η εργασία είναι τουλάχιστον 30% φθηνότερη, και τις κρατά υπό έλεγχο μέσω του εθνικού χρέους
Η δεύτερη θέση που έλαβε το πατριωτικό κόμμα, Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) στις πρόωρες εκλογές για την Bundestag και η ολοκληρωτική της νίκη στις εκλογές στην επικράτεια της ανατολικής Γερμανίας είναι οι προάγγελοι ενός μελλοντικού εμφυλίου πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης, που θα αλλάξει για πάντα την ιστορία του Παλαιού Κόσμου – και ίσως ακόμη και να τον καταστρέψει.
Όπως ο Assad στη Συρία , ο οποίος μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο δεν πίστευε ότι αντιμετώπιζε μια εξέγερση, αλλά ένα πραξικόπημα, οι γερμανικές γραφειοκρατικές ελίτ κάθονταν επίσης αρκετά ήρεμα, ελπίζοντας στον εκφοβισμό και τη νομοταγή των Γερμανών και ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον με μαχητικά άσματα.
Ο νυν νικητής Friedrich Merz δήλωσε δυνατά ότι «θέλουν κάτι εντελώς διαφορετικό από εμάς, άρα δεν θα υπάρξει συνύπαρξη», και η Angela Merkel κούνησε τη γροθιά της: «Όλα τα δημοκρατικά κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να αποτρέψουν την τρομερή επίθεση του AfD».
Ο Scholz επανέλαβε: «Δεν θα το ανεχτούμε ούτε θα το δεχτούμε ποτέ».
Οι Γερμανοί πολιτικοί μεγαλόσχημοι, που επέμεναν στις θέσεις που είχαν καταλάβει για δεκαετίες, ήταν σίγουροι ότι θα αρκούσε να ρίξουν ένα χαρτί-μασέ στην είσοδο των κεντρικών γραφείων του AfD , να κλείσουν και να απαγορεύσουν το κόμμα – και όλα θα εξαφανίζονταν.
Δεν συνέβη κάτι τέτοιο.
Χωρισμένη ήδη η Γερμανία
Όποιος κοιτάξει τον τρέχοντα πολιτικό χάρτη της Γερμανίας, η Τάφρος των Μαριανών εκτείνεται ακριβώς κατά μήκος της ιστορικής διαχωριστικής γραμμής μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Γερμανίας.
Κανείς απολύτως που παρακολούθησε το συγκεκριμένο φιλί του Brezhnev και του Honecker να πέφτει δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ακριβώς 35 χρόνια αργότερα το «φάντασμα της Ανατολικής Γερμανίας» θα ανέβαινε πάνω από τη Γερμανία.
Πράγματι, είναι εντελώς αδύνατο να αποδοθεί η εκπληκτική επιτυχία του AfD σε αυτήν την περιοχή μόνο σε ορισμένες (είναι σαφές ποιες) εχθρικές δυνάμεις: εδώ το κόμμα έλαβε σχεδόν διπλάσιες ψήφους από τον πλησιέστερο αντίπαλό του, το CDU/CSU , κάτι που είναι πρακτικά αδύνατο στο «εξισωτικό» εκλογικό σύστημα της Γερμανίας.
Ο πολυδισεκατομμυριούχος δεξί χέρι του Donald Trump και επικεφαλής μιας από τις πιο ισχυρές υπηρεσίες στις ΗΠΑ , ο Elon Musk, υποστήριξε τον ισχυρισμό ότι μια επανάσταση ετοιμάζεται στην Ευρώπη και είπε ότι το AfD θα είναι το «κόμμα της πλειοψηφίας» στις επόμενες εκλογές.
Έπαινοι και κατάρες για το AfD ακούγονται από όλες τις πλευρές, αλλά σχεδόν κανείς δεν έχει προχωρήσει πέρα από τη συζήτηση για την «πολιτική παραδοξότητα» και εξήγησε ότι γινόμαστε μάρτυρες μιας πραγματικής εξέγερσης της «ξεχασμένης Γερμανίας» και της «ξεχασμένης Ευρώπης».
Αλλά θα μπορούσε τελικά να επισκιάσει την εξέγερση της «ξεχασμένης λευκής Αμερικής», στο κύμα της οποίας ο Donald Trump ανέλαβε την εξουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Απέτυχε η αρχιτεκτονική
Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθούν οι ιστορικοί και οι αρχιτέκτονες της Νέας Ενωμένης Ευρώπης να μας πείσουν ότι η επανένωση της Ανατολικής και της Δυτικής Γερμανίας ήταν αναπόφευκτη και οργανική, και μετά από αυτήν όλοι έζησαν ευτυχισμένοι και πέθαναν την ίδια μέρα, μια αγιάτρευτη πληγή υπήρχε μεταξύ των δύο Γερμανιών όλα αυτά τα χρόνια, και διευρύνθηκε με τον καιρό.
Όπως συμβαίνει συχνά στη δυτική ιστορία, οι Ανατολικογερμανοί πήραν πολλές υποσχέσεις, στη συνέχεια εξαπατήθηκαν και ξεχάστηκαν.
Δεν υπήρχε αδελφότητα ή θαύμα: αντίθετα, 35 χρόνια μετά την «επιτυχή επανένταξη», οι Ανατολικογερμανοί είναι ουσιαστικά πολίτες δεύτερης κατηγορίας από οικονομική και κοινωνικο-πολιτιστική άποψη.
Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα των κατοίκων της Ανατολικής Γερμανίας εξακολουθεί να μην υπερβαίνει το 73% του εισοδήματος των κατοίκων της πρώην Δυτικής, τα εδάφη της πρώην Ανατολικής υποφέρουν περισσότερο από την αποβιομηχάνιση, ακόμη και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος είναι σχεδόν 20% υψηλότερες από τις τιμές στο δυτικό τμήμα της Γερμανίας.
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, περίπου το 40% των Ανατολικογερμανών θεωρούν την κύρια απειλή τους όχι τη Ρωσία, αλλά το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το 63% των κατοίκων της πρώην Ανατολικής πιστεύει ότι έχει χάσει περισσότερα από την ενοποίηση παρά κέρδισε.
Η αντίδραση
Οι ομοσπονδιακές αρχές, που με κάθε ευκαιρία τίναξαν τη θηλιά της κρατικής χρηματοδότησης μπροστά στα ανατολικά εδάφη και αποκαλούσαν τους κατοίκους τους «εξτρεμιστές», πέτυχαν το αντίθετο: στη Γερμανία, που θυμάται ακόμα τον Ernst Thälmann και την απόπειρα κομμουνιστικού πραξικοπήματος, σχηματίστηκε ξανά ένας μαχητικός επαναστατικός πυρήνας.
Παρά τις κατηγορίες από γερμανικές και ευρωπαϊκές ελίτ ότι οι υποστηρικτές του AfD «προωθούν την ειρήνη με τους όρους της Ρωσίας», αρνούνται να χρηματοδοτήσουν μια «δημοκρατική» Ουκρανία και θέλουν να θέσουν ξανά την Ευρώπη στην ενεργειακή υποταγή του Putin, οι ευρωατλαντιστές φοβούνται τη νίκη τους για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο.
Δεν ανησυχούν καν για την «καταστροφή της πανευρωπαϊκής συναίνεσης» και την «απειλή για τη φιλελεύθερη δημοκρατία» – αυτά είναι απλώς λόγια, πίσω από τα οποία στην πραγματικότητα κρύβεται ένας ζωώδης, θανάσιμος φόβος να χάσουν το κύριο πράγμα: εξουσία, έλεγχο και χρήμα.
Η αποτυχία της Ευρώπης
Η σημερινή «ενωμένη» Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα μια φιλελεύθερη αποικιακή αυτοκρατορία που λαμβάνει ενοίκιο εις βάρος των ευρωπαϊκών χωρών της Μεσογείου και της Ανατολικής Ευρώπης, όπου η εργασία είναι τουλάχιστον 30% φθηνότερη, και τις κρατά υπό έλεγχο μέσω του εθνικού χρέους.
Ταυτόχρονα, όλες οι πανευρωπαϊκές υπερδομές είναι απλώς ένα νομικό κάλυμμα για ένα σκιερό δίκτυο δυναστικών εταιρειών και τραπεζών που έχουν αποκτήσει τον έλεγχο τόσο σε όλες τις χρηματοοικονομικές ροές στην Ευρώπη όσο και στην πολιτική εξουσία.
Εάν το AfD κερδίσει τις επόμενες εκλογές και αρχίσει να εφαρμόζει εθνικά προσανατολισμένες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές (και επιστρέφει γερμανικά χρήματα από τις τσέπες υπερεθνικών οικογενειών στη χώρα), αυτό το σύστημα θα καταρρεύσει πρώτα στη Γερμανία και μετά τα ντόμινο και τα τραπουλόχαρτα θα αρχίσουν να καταρρέουν σε όλη την Ευρώπη.
Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού στρατού, που προωθείται από τους σημερινούς ευρω-ηγέτες, δεν στοχεύει κατά των εξωτερικών εχθρών, αλλά μάλλον στην καταστολή μιας μελλοντικής γερμανικής επανάστασης, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μεγάλης κλίμακας εμφύλιο πόλεμο.
ΠΑΛΙ ΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ;;…
ΉΜΟΥΝΑ ΝΙΟΣ ΚΑΙ ΓΕΡΑΣΑ!…
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΥΩ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ ΤΕΤΟΙΕΣ “ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ”-ΑΠΟ ΧΙΛΙΕΣ ΔΥΟ ΜΕΡΙΕΣ!…
«Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΕΊ ΣΑΝ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ»
https://tinyurl.com/336tm2xa
Τάδε έφη o *Greek Spirit* από το https://hellenicsunrise2.blogspot.com
Η Γερμανία είναι μια κατεχόμενη χώρα από το 1945. Στην Διάσκεψη του Πότσνταμ (Ιούλιος-Αύγουστος 1945), οι τρεις νικήτριες δυνάμεις (ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Βρετανία) αποφάσισαν να εγκαθιδρυθεί καθεστώς κατοχής στην Γερμανία μέχρι το 2099. Οπότε – με τον έναν ή τον άλλον τρόπο – θα είναι κατεχόμενη μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα.
Η Γερμανία και οι Γερμανοί είναι οι μεγάλοι losers του 20ου αιώνα (ίσως και του 21ου όπως πάει το πράγμα)… Όπως είχε πει και ο αρχι-Σιωνιστής Χένρυ Κίσσινγκερ: “η Γερμανία είναι πολύ μεγάλη για την Ευρώπη, αλλά πολύ μικρή για τον κόσμο”… Δάγκωσαν πολύ μεγαλύτερα κομμάτια από όσο μπορούσαν να καταπιούν και στο τέλος τους έκατσαν στο λαιμό. Τα δύο κολοσσιαία λάθη των Γερμανών στους παγκόσμιους πολέμους ήταν 1ον) το ότι – για έναν ανεξήγητο λόγο – θεωρούσαν πως με κάποιο τρόπο θα τα βρουν με τους Άγγλους/Αμερικάνους και 2ον) το ότι επιδίωξαν να καταστρέψουν την Ρωσσία/Σοβιετική Ένωση.
Οι Γερμανοί στρατηγιστές απέτυχαν να αντιληφθούν και στους δύο παγκόσμιους πολέμους ο μεγάλος εχθρός τους δεν ήταν η τσαρική Ρωσσία ή η ΕΣΣΔ, αλλά οι Αγγλο-αμερικάνοι. Ήδη πριν το 1914, αγγλόφωνοι στρατηγικοί αναλυτές είχαν επισημάνει εμφατικά ότι δεν μπορεί να επιτραπεί σε καμμία ηπειρωτική δύναμη να ελέγξει την Ευρασία από την Μάγχη μέχρι τα Ουράλια, γιατί κάτι τέτοιο θα ακύρωνε τα σχέδια των Αγγλοσαξώνων-Σιωνιστών για κοσμοκρατορία. Ο ιδιοφυής καγκελάριος Όττο φον Μπίσμαρκ το είχε διαβλέψει με τις δύο ιστορικές φράσεις του: “ποτέ μην πολεμήσεις την Ρωσσία” και “το μυστικό της πολιτικής είναι μια καλή συνθήκη με την Ρωσσία”. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, οι μετέπειτα Γερμανοί ιθύνοντες – τόσο επί κάϊζερ Γουλιέλμου, όσο και επί Χίτλερ – επέλεξαν να “ξεχάσουν” αυτό τον κανόνα.. με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες. Η εμμονή των Γερμανών στο να τα βρουν, ειδικά με τους Άγγλους, δεν έχει ακόμα βρει πειστική εξήγηση αν και μπορούν να ειπωθούν πολλές θεωρίες για αυτό.
Οι Αγγλοαμερικάνοι αποδείχτηκαν ΑΝΕΛΕΗΤΟΙ με τα γερμανικά “ξαδέρφια” τους… Κυριολεκτικά μετέτρεψαν την Γερμανία σε ένα σκιάχτρο, σε ένα σάκο του μποξ. Εδώ και έναν αιώνα το αγγλο-σιωνιστικό Χόλλυγουντ έκανε τον αντι-γερμανισμό/γερμανο-φοβία, θεμελιώδες συστατικό της δυτικής ποπ κουλτούρας και ψυχοσύνθεσης. Μετέτρεψε την ίδια την εικόνα των Γερμανών σε μια μισητή και θλιβερή καρικατούρα. Η γερμανική γλώσσα, η γερμανική ιστορία, η γερμανική κουλτούρα, η ίδια η έννοια της γερμανικότητας χλευάστηκαν, ποδοπατήθηκαν και πετάχτηκαν σαν χρησιμοποιημένο προφυλακτικό. Οι τίτλοι πλειάδας γνωστών ταινιών μιλούν από μόνες τους: “Ιντιάνα Τζόουνς”, “Λίστα του Σίντλερ”, “Πιανίστας”, “Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει”, “Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράϊαν” κτλ κτλ κτλ.
Και βέβαια, εδώ μπαίνουν στην εξίσωση οι Χαζάροι-Σιωνιστές. Το λατρεμένο και χαϊδεμένο κατοικίδιο των Αγγλοαμερικάνων. Η “δαιμονοποίηση” των Γερμανών, πήγε χέρι-χέρι με την “αγιοποίηση” των Ιουδαίων… Το συγκεκριμένο θέμα της μετατροπής των Σιωνιστών σε “ιερές αγελάδες” της Δύσης έχει ξαναειπωθεί σε αυτό το ιστολόγιο, αλλά μια επανάληψη ποτέ δεν βλάπτει: το εβραϊκό Ολοκαύτωμα είναι η ανεπίσημη θρησκεία του Δυτικού κόσμου μετά το 1945… Επαναλαμβάνω: ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1945. Μετά την συντριβή του ναζιστικού Γ’ Ράϊχ και την ολοκληρωτική κατοχή της Γερμανίας από τις τρεις νικήτριες δυνάμεις (συν την Γαλλία του ντε Γκωλ), οι κατοχικές δυνάμεις ανέλαβαν την “μετάλλαξη” των ηττημένων Γερμανών. Κι αυτό ξεκίνησε με το εκπαιδευτικό σύστημα… Δηλαδή η πολιτισμική και συνειδησιακή γενοκτονία του γερμανικού λαού από τους Αγγλο-Σιωνιστές. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο συγκεκριμένο πεδίο οι Σοβιετικοί μάλλον έκαναν τσαπατσούλικη ή επιδερμική δουλειά, αν κρίνουμε από τα ποσοστά εθνικιστών και νεοναζί στις επαρχίες της πάλαι ποτέ Ανατολικής Γερμανίας.
Βέβαια, οι κατοχικές δυνάμεις δεν ήταν αφελείς… Ήθελαν στην πραγματικότητα μια Γερμανία στην ομηρεία τους κι όχι μια καινούργια χώρα… Γιατί ναι μεν, άρχισε η “αποναζιστικοποίηση” της γερμανικής κοινωνίας, το ξαναγράψιμο των σχολικών βιβλίων και η πλύση εγκεφάλου μέσω της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, αλλά αξιοποιήθηκε σχεδόν το σύνολο του παλιού ναζιστικού κρατικού μηχανισμού με μόνο συγκεκριμένες “τρανταχτές” περιπτώσεις να τιμωρούνται… με κάποια χρόνια φυλακή…
Όθεν, η μεταπολεμική Γερμανία έγινε το “τέλειο πουτ@νάκι” των νταβατζήδων της:
1) Απόλυτα κι ολοκληρωτικά κατεχόμενη από τους νικητές της,
2) Οι κατακτητές όρισαν το τι θα διδάσκεται στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, τι θα προβάλλεται στα ΜΜΕ, με την νεκρολατρεία των Ιουδαίων να γίνεται η νέα θρησκεία της χώρας και η άρνηση της να θεσμοθετείται ως ποινικό αδίκημα,
3) Οι Γερμανοί να απολογούνται, να ζητάνε συνεχείς συγγνώμες και να πληρώνουν αποζημιώσεις ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ σε όσους τους υποδείκνυαν οι ξένοι κατακτητές τους,
4) Επιβλήθηκε ο πολυ-πολιτισμός με την μαζική εισαγωγή μεταναστών ως εργατικού δυναμικού στην χώρα, με το πρόσχημα της λειψανδρίας λόγω των απωλειών στους δύο παγκόσμιους πολέμους,
5) Οι κατοχικές δυνάμεις οικοδόμησαν ένα εγχώριο πολιτικό σύστημα απόλυτα ελεγχόμενο και στην ομηρεία τους, καθώς πολλοί Γερμανοί πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, παράγοντες, επιχειρηματίες είχαν σκελετούς στην ντουλάπα τους ως παλιοί αξιωματικοί της Βέρμαχτ και των SS.
Πραγματικά οι Γερμανοί υπέστησαν μια μεσαιωνική ήττα σε γεωστρατηγικό επίπεδο και παράλληλα η χώρα τους έγινε πειραματόζωο στο πως μεταστρέφεις και μεταλλάσσεις ολοκληρωτικά μια κοινωνία ακόμα και στον πυρήνα της συνείδησής της…
Κάποιος καλοπροαίρετος θα πει: “Και λυπάσαι τους Γερμαναράδες; Καλά να πάθουν για όσα έκαναν στο Δίστομο, στην Κλεισούρα, στα Καλάβρυτα, στην Κάνδανο, στον Χορτιάτη, στο Κεφαλόβρυσο, στο Κομμένο” κτλ κτλ κτλ… Δεν διαφωνώ… Για την σφαγή του ειρηνικού πληθυσμού μας και όσα δεινά προκάλεσαν σε μόλις 3 χρόνια τους αξίζει όσα υπέστησαν και όσα υπόκεινται… Και μάλιστα τα παθαίνουν από αυτούς που ΔΕΝ το περίμεναν… Δεν το περίμεναν πως τα αγγλοσαξωνικά “ξαδερφάκια” τους, θα ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός που είχε ποτέ το γερμανικό έθνος στην ιστορία του. Γιατί αυτοί επέβαλλαν όσα προανέφερα… οι Σιωνιστές είναι απλά ένας συμβολικός εχθρός για τους Γερμανούς… είναι το μέσο της ηθικής και συνειδησιακής γενοκτονίας των Γερμανών… το χέρι που επέβαλλε όλα αυτά είναι οι Αγγλοσάξωνες/Αγγλοαμερικάνοι.
Τους Γερμανούς τους ξέρω… Έζησα για κάποια διαστήματα στην χώρα τους… Είναι η σκιά ενός κάποτε ισχυρού, ικανότατου και άκρως υπεροπτικού λαού, που αυτή η ακραία υπεροψία ήταν και η καταστροφή τους. Αρκετοί Γερμανοί αγαπούν την Ελλάδα σαν τόπο, αλλά πολύ λίγοι τους Έλληνες σαν ανθρώπους. Γενικά, οι ψυχοσυνθέσεις των δυο λαών είναι διαμετρικά αντίθετες… Σαν να πας να ανακατέψεις το λάδι με το νερό… Οι Γερμανοί ΔΕΝ γουστάρουν τους ξένους, είναι ένας κατά βάση κλειστός και ξενοφοβικός λαός που με το στανιό και ως συνέπεια της συντριβής του 1945 μπήκανε σε έναν ζουρλομανδύα που τους έφτιαξαν και τους επέβαλλαν να φορέσουν οι κατακτητές τους. Οι μόνοι ξένοι που συμπαθούν οι Γερμανοί είναι οι φυλετικά συγγενείς τους: Ολλανδοί, Δανοί, Νορβηγοί, Σουηδοί κτλ… Όλοι οι υπόλοιποι για αυτούς είναι από ανεκτοί μέχρι φορτικοί και απεχθείς… Συνήθως όσο πιο σκουρόχρωμος κι εξω-ευρωπαϊκός σαν φαινότυπος τόσο πιο απεχθής.
Περί των πρόσφατων γερμανικών εκλογών: Στην Ελλάδα, πρέπει κάποιος να είναι αφελής για να χαίρεται με την άνοδο του AfD. Ο μέσος ψηφοφόρος του AfD είναι κατά βάση ο αμόρφωτος και ούγκανος Γερμανός που για να πληροφορηθεί διαβάζει Bild και για να ξεδιψάσει πίνει μπύρα. Ο σκληρός συντηρητικός/ακροδεξιός/εθνικιστής/νεοναζί ψηφοφόρος του ΑfD θεωρεί ότι ταΐζει τους “τεμπέληδες” και “χαραμοφάηδες” Έλληνες, χλεύαζε και λοιδορούσε την Ελλάδα όταν το Focus έβγαζε το εξώφυλλο με την Αφροδίτη της Μήλου και συμφωνούσε όταν διάφορα πολιτικά και οικονομικά τσόλια ζητούσαν από την Ελλάδα να πουλήσει νησιά για να ξεχρεώσει.
Να επαναλάβουμε τα βασικά: Η επικεφαλής του AfD, Αλίσε Βάϊντελ είναι ΛΕΣΒΙΑ, συζεί με γυναίκα από την Σρι-Λανκα (δηλαδή μαυριδερή Ινδή) και, το κυρίοτερο, ήταν ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΗΣ ΓΚΟΛΝΤΜΑΝ ΣΑΞ… Κατά τα άλλα αυτή η γυναίκα μιλάει για παραδοσιακές αξίες, εθνικισμό και αντι-μετανάστευση όταν η ίδια στην ζωή της πράττει τα ακριβώς αντίθετα… Ο προαλειφόμενος καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, είναι περίπου τα ίδια σκατά: “μαθητής” του Σόϊμπλε, ανταγωνιστής της Μέρκελ για την εξουσία στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και, το κυριότερο, ήταν ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΛΑΚ ΡΟΚ… Νομίζω, λίγο-πολύ, οι αναγνώστες των Αττικών Νέων γνωρίζουμε τι εστί Μπλακ Ροκ…
Στο εξαιρετικά αναλυτικό σας σχόλιο, απλά να προσθέσω πως οι γερμανοί, είναι ξαδελφάκια γονιδιακά των εβραίων… στην ουσία των χάζαρων… κι αυτό, τα εξηγεί όλα…
Αλλο Χάζαροι, αλλο Εβραίοι.
το γνωριζω…
Ο στρατιωτικός ακόλουθος στην Ελληνική πρεσβεία στο Μόναχο που παρέμεινε για 5 έτη περίπου από το 1978-1983 τους περιέγραψε όλους ώς υπερόπτες, χαμηλής νοημοσύνης, πρεζάκια, τεμπέληδες, χομπίστες κτηνοβάτες, άνευ ηθών κι αναστολών, σαδιστές, swingers και πως μέχρι και τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο στα χωριά κρυφά έτρωγαν τους νεκρούς τους για να παίρνουν δύναμη. Ειδικά το τελευταίο κρυφογίνεται μέχρι τις μέρες μας…