του Fabio Giuseppe Carlo Carisio

Το παραλογιστικό λάθος που διέπραξαν πολλοί Χριστιανοί αναθεωρητές στην κριτική τους ανάλυση της ιστορικής γένεσης του συνοδικού κειμένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, «Nostra Aetate», είναι ότι αποδίδουν την παραγωγή του σε μια συντονισμένη προσπάθεια αποκρυφιστών που εκμεταλλεύτηκαν την κοντόφθαλμη ή ακόμη και τη συνενοχή ορισμένων Παπών.

Από την Nostra Aetate στη Γενοκτονία στους Αγίους Τόπους

Στην πραγματικότητα, αναθέτοντας έναν συμπληρωματικό, και όχι πρωταρχικό, ρόλο στο Τεκτονικό-Σιωνιστικό πλέγμα, πέφτουν στην ίδια μεταφυσική και διαλεκτική παγίδα που έχουν στήσει στους Ποντίφικες ισχυρά και εξαιρετικά εξελιγμένα μυαλά, τα οποία, μετατοπίζοντας το ζήτημα του διαθρησκευτικού διαλόγου σε θεολογικά, ηθικολογικά και ανθρωπιστικά επίπεδα, έχουν αποκρύψει προσεκτικά την καθαρά γεωπολιτική πλεκτάνη της Συναγωγής του Σατανά της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Με αυτό το έγγραφο, το τελευταίο ουσιαστικά πιστοποίησε την ΑΔΕΙΑ ΦΟΝΟΥ στο Τεκτονικό Σιωνιστικό Λόμπι δυνάμει της διεθνούς ηθικής ασπίδας που παρείχε ο αντισημιτισμός μετά τον ναζιστικό διωγμό, ο οποίος χρηματοδοτήθηκε, συμπτωματικά, από ορισμένους Σιωνιστές-Τεκτονιστές συνωμότες, όπως οι αυτοαποκαλούμενοι Χριστιανοί της ισχυρής αμερικανικής δυναστείας Ροκφέλερ , για τον ακριβή, απόκρυφο σκοπό της πρόκλησης του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος που ήταν απαραίτητο για τη γέννηση του Κράτους του Ισραήλ, όπως ακριβώς η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2011 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην Αραβική Άνοιξη και στην επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 , στην ήδη σχεδιασμένη εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης.

Έχουμε δημοσιεύσει δώδεκα τεκμηριωμένες και λεπτομερείς έρευνες σχετικά με αυτά τα θέματα (δείτε τον σύνδεσμο μέσα στο άρθρο) …

Γι’ αυτό ακριβώς η κοντόφθαλμη στάση των αναθεωρητών διορθώνει εγγενώς τις πιθανές ευθύνες των Κυριαρχών του Κράτους του Βατικανού, των οποίων η σκόπιμη συγκατάθεση μπορεί να γίνει γνωστή μόνο στον Θεό Πατέρα Παντοδύναμο, τον μόνο ικανό να εξετάσει τις εσώτερες προθέσεις της καρδιάς τους.

Γι’ αυτό το λόγο, ένα έγγραφο που έθεσε ως εξαίρετο στόχο τον διαθρησκειακό οικουμενικό διάλογο έχει μετατραπεί σε μπούμερανγκ, όχι μόνο ικανό να υπονομεύσει τα θεμέλια της Καθολικής ηθικής, ανοίγοντας το δρόμο για τις αιρέσεις των Αγγλικανών Σχισματικών, των μεγάλων χειριστών της δημόσιας αποκάλυψης των στοών της Βρετανικής Τεκτονικής του Αρχαίου και Αποδεκτού Σκωτικού Τύπου με τη γέννηση της Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας, αλλά και να παράσχει στον Σιωνισμό το άλλοθι για να οικοδομήσει την δεσποτική παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία του και να πραγματοποιήσει στρατιωτική γενοκτονία στους Αγίους Τόπους ατιμώρητα.

Η Σιωνιστική Δύναμη που Γεννήθηκε με την Εβραϊκή Στοά B’Nai B’Rith και τη Διακήρυξη Balfour

Ακριβώς στην Παλαιστίνη, στην πραγματικότητα, η Διακήρυξη Μπάλφουρ έγινε μάρτυρας της πρώτης επίδειξης ισχύος από το Σιωνιστικό Λόμπι, το οποίο ξεκίνησε τις παγκόσμιες προσπάθειες πειθούς και διαφθοράς το 1843 στην Ουάσιγκτον με την ίδρυση της ανεξάρτητης εβραϊκής στοάς B’Nai B’Rith, η οποία αναγνωρίστηκε από τον Λευκό Οίκο.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτά τα κινήματα, εμπνευσμένα από την εβραϊκή κουλτούρα, τροφοδοτήθηκαν από τους Ασκενάζι, τους Ευρωπαίους απογόνους της εξόδου του πληθυσμού των Χαζάρων που ασπάστηκαν τον Ιουδαϊσμό γύρω στο τέλος της πρώτης χιλιετίας, όχι λόγω της σημιτικής θρησκευτικής τους κληρονομιάς αλλά για πολιτικούς λόγους…

Αυτό υπογραμμίζει ξεκάθαρα την έλλειψη πνευματικών ριζών , η οποία έχει αποκαλύψει τις αθεϊστικές τάσεις πολλών σύγχρονων Σιωνιστών, όπως ο Τζορτζ Σόρος, ο Λάρι Φινκ, ο επικεφαλής της BlackRock, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, και ο ίδιος ο Μπενιαμίν Νετανιάχου , για να αναφέρουμε μερικούς διάσημους, οι οποίοι δεν έχασαν την ευκαιρία να διώκουν τους Χριστιανούς όπου μπορούσαν …

Αυτό καθιστά αδικαιολόγητη την πολιτική, οικονομική και ιδεολογική δουλεία αυτοαποκαλούμενων Καθολικών, όπως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, απέναντι στον Ισραηλινό πρωθυπουργό , ο οποίος τώρα κατηγορείται για γενοκτονία από πολλά κράτη και τον ίδιο τον ΟΗΕ.

Κάνοντάς το ακόμη πιο διαβολικά διεστραμμένο όταν βασίζεται στην πώληση της χριστιανικής τους ψυχής για διεθνείς συμφωνίες όπλων…

Η Διακήρυξη Μπάλφουρ της 2ας Νοεμβρίου 1917 αποτελεί επίσημο έγγραφο της πολιτικής της βρετανικής κυβέρνησης σχετικά με τη διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία επρόκειτο να εφαρμοστεί μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πρόκειται για επιστολή που γράφτηκε από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Άρθουρ Μπάλφουρ και απευθύνεται στον Λόρδο Λάιονελ Γουόλτερ Ρότσιλντ, τον κορυφαίο εκπρόσωπο της εβραϊκής κοινότητας του Ηνωμένου Βασιλείου και βασική προσωπικότητα του σιωνιστικού κινήματος. Σε αυτήν, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επιβεβαίωσε την υποστήριξή της για τη δημιουργία μιας «εθνικής πατρίδας για τον εβραϊκό λαό» στην Παλαιστίνη, η οποία τότε αποτελούσε ακόμη μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να θίγονται τα πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των μη εβραϊκών κοινοτήτων της Παλαιστίνης. Αυτή η κυβερνητική θέση διατυπώθηκε στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 31 Οκτωβρίου 1917.

Η Διακήρυξη Μπάλφουρ ενσωματώθηκε αργότερα στη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία έθεσε το τέλος των εχθροπραξιών με την Τουρκία και εκχώρησε την Παλαιστίνη στο Ηνωμένο Βασίλειο (το οποίο αργότερα κατείχε την Εντολή της Παλαιστίνης). Το έγγραφο εξακολουθεί να φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη.

Αυτές οι δύο πράξεις χειραγωγήθηκαν κακόβουλα από τους Ρότσιλντ, τον Τεκτονισμό και την Προτεσταντική Εκκλησία με μοναδικό στόχο να δώσουν στον Σιωνισμό τέτοια παγκόσμια υπεροχή που μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτό είναι το δεύτερο Θηρίο του Βιβλίου της Αποκάλυψης, θανάσιμα τραυματισμένο αλλά αναστημένο από το πρώτο: η Τεκτονική Αποστασία.

Η Άδεια Σκότωσης του Τεκτονικού Σιωνισμού από τη Συναγωγή του Σατανά

Αυτές οι πράξεις περιέχουν τους αταβιστικούς σπόρους της «ατμοσφαιρικής γεωμηχανικής», για να χρησιμοποιήσουμε μια αλληγορία δυστυχώς τόσο διαδεδομένη στη σύγχρονη εποχή μας, η οποία χειραγώγησε διαβολικά την κύηση του συνοδικού κειμένου Nostra Aetate.

Για αυτά τα μέλη της Συναγωγής του Σατανά, που προφητεύτηκε από τον Άγιο Ιωάννη τον Απόστολο στο Βιβλίο της Αποκάλυψης , τα θεολογικά και ανθρωπιστικά κίνητρα αντιπροσωπεύουν απλώς έναν μαζικό ελιγμό απόσπασης της προσοχής για να παγιδεύσουν γνήσιες καρδιές ανοιχτές στην ευαγγελική αλτρουιστική αγάπη και τα θεωρητικά μυαλά, καθιστώντας τες ανίκανες να αντιληφθούν το άθλιο διαβολικό σχέδιο που οραματίστηκε ο σατανιστής πατέρας της αμερικανικής τεκτονικής, Άλμπερτ Πάικ.

Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι οι Βρετανοί Τέκτονες που χρηματοδότησαν την ενοποίηση της Ιταλίας και την παραβίαση της Πόρτα Πία με τη στρατιωτική επίθεση στα Παπικά Κράτη για τον περιορισμό της χρονικής εξουσίας της Αποστολικής Καθολικής Εκκλησίας είναι οι ίδιοι που συνεχίζουν να νομιμοποιούν την Αγγλική Συνταγματική Μοναρχία με βάση το δικαίωμα ανόδου στον θρόνο ενός ευγενούς κληρονόμου αποκλειστικά από την Αγγλικανική Εκκλησία, κατά σαφή παραβίαση της «Διακήρυξης για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Μισαλλοδοξίας και Διακρίσεων που Βάσει Θρησκείας ή Πεποιθήσεων» που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με το Ψήφισμα 36/55 της 25ης Νοεμβρίου 1981.

Αυτή είναι η ρίζα αυτής της ΑΔΕΙΑΣ ΣΚΟΤΩΣΗΣ που χορηγήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο στους 007 της υπηρεσίας αντικατασκοπείας MI6 (εντός της οποίας γεννήθηκε η μορφή του λογοτεχνικού κατασκόπου James Bond), από τις ΗΠΑ στη CIA, η οποία κληρονόμησε τη διαχείριση της Σικελίας και της Ιταλίας σε συνδυασμό με τον Τεκτονισμό και τη Μαφία , σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να επηρεάσει το Βατικανό (όπως επισημαίνεται και από την Paola Persichetti στην ιστορική γένεση της Nostra Aetate).

Η ίδια ΑΔΕΙΑ ΣΚΟΤΩΣΗΣ που χορηγήθηκε από το Κράτος του Ισραήλ , που γεννήθηκε από τη Μασονο-Σιωνιστική συμφωνία της Διακήρυξης Μπάλφουρ, στην ισραηλινή Μοσάντ και , χάρη στο τελευταίο Διάταγμα Ασφαλείας που ψήφισε η κυβέρνηση Μελόνι, ακόμη και από την Ιταλία στις μυστικές υπηρεσίες της…

Αλλά όλα αυτά έχουν επίσης μια ακριβή τελεολογική, σωτηριολογική και εσχατολογική σημασία:

Ο Τεκτονικός Σιωνισμός είναι απαραίτητος για την Αποκάλυψη και την Αναγέννηση της Ρωμαιοαποστολικής Εκκλησίας στη Νέα Ιερουσαλήμ, όπως ακριβώς ο Ιούδας ο Ισκαριώτης ήταν απαραίτητος για τον θάνατο και την Ανάσταση του Εβραίου Μεσσία, του Ιησού Χριστού.

Οι Δεϊστικές Θεολογικές Εκτροπές του Nostra Aetate

Αρκεί να διαβάσει κανείς μερικές γραμμές από το συνοδικό έγγραφο Nostra Aetate, του οποίου την 60ή επέτειο γιόρτασε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ τις τελευταίες ημέρες,  ακριβώς τη στιγμή που το ισραηλινό σιωνιστικό καθεστώς σφαγίαζε παιδιά παραβιάζοντας την εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας, για να καταλάβει τις θεολογικές παρεκκλίσεις που ενσταλάζει η τεκτονική κουλτούρα για να μπερδέψει τις χριστιανικές ψυχές που δεν είναι πολύ ευσεβείς και δεν έχουν τις ρίζες τους στο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού…

«Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, υπάρχει σε διάφορους λαούς μια ορισμένη αντίληψη για εκείνη την κρυμμένη δύναμη που αιωρείται πάνω από την πορεία των πραγμάτων και πάνω από τα γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας. Κατά καιρούς, μερικοί πράγματι έχουν φτάσει στην αναγνώριση ενός Υπέρτατου Όντος ή ακόμα και ενός Πατέρα. Αυτή η αντίληψη και αναγνώριση διαπερνά τη ζωή τους με ένα βαθύ θρησκευτικό αίσθημα. (…) Ομοίως, άλλες θρησκείες που βρίσκονται παντού προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την ανησυχία της ανθρώπινης καρδιάς, η καθεμία με τον δικό της τρόπο, προτείνοντας «τρόπους», που περιλαμβάνουν διδασκαλίες, κανόνες ζωής και ιερές τελετουργίες. Η Καθολική Εκκλησία δεν απορρίπτει τίποτα που είναι αληθινό και ιερό σε αυτές τις θρησκείες. Θεωρεί με ειλικρινή σεβασμό εκείνους τους τρόπους συμπεριφοράς και ζωής, εκείνες τις αρχές και τις διδασκαλίες που, αν και διαφέρουν σε πολλές πτυχές από αυτές που υποστηρίζει και εκθέτει, ωστόσο συχνά αντανακλούν μια ακτίνα εκείνης της Αλήθειας που φωτίζει όλους τους ανθρώπους ».

Σε μία μόνο πρόταση, ο Παντοδύναμος Πατέρας, ο Αποκαλυφθείς Θεός του Αβραάμ, του Ιακώβ, του Μωυσή, του Βασιλιά Δαβίδ και του Ιησού Χριστού, τοποθετείται στο ίδιο επίπεδο με την Υπέρτατη Θεότητα, συγκρίσιμη με τον Μεγάλο Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος της Τεκτονικής, τοποθετώντας έτσι τον Θεϊσμό του Χριστιανισμού στο ίδιο μεταφυσικό-σωτηριολογικό επίπεδο με τον Τεκτονικό Δεϊσμό και τον φυλετικό πανθεϊσμό άλλων λατρειών, όπως ο Ινδουισμός…

Οι επόμενες αποστολικές προτροπές έχουν μικρή χρησιμότητα:

«Πράγματι, διακηρύττει και πρέπει πάντα να διακηρύττει τον Χριστό «την οδό, την αλήθεια και τη ζωή» (Ιωάννης 14:6), στον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να βρουν την πληρότητα της θρησκευτικής ζωής, στον οποίο ο Θεός συμφιλίωσε τα πάντα με τον εαυτό του».

Η επίθεση κατά της θεολογικής σύνεσης έχει γίνει και ως εκ τούτου η επακόλουθη αναφορά σε αυτήν φαίνεται μάταιη:

«Η Εκκλησία (Καθολική – επιμ.), επομένως, προτρέπει τους γιους της, μέσω του διαλόγου και της συνεργασίας με τους οπαδούς άλλων θρησκειών, που διεξάγεται με σύνεση και αγάπη και σε μαρτυρία της χριστιανικής πίστης και ζωής, να αναγνωρίζουν, να διατηρούν και να προωθούν τα καλά πράγματα, πνευματικά και ηθικά, καθώς και τις κοινωνικοπολιτιστικές αξίες που βρίσκονται μεταξύ αυτών των ανθρώπων».

Αυτές οι προτάσεις από το «Nostra Aetate» έθεσαν τα θεμέλια για τον θρησκευτικό σχετικισμό, όπως εξηγήθηκε καλά στο προηγούμενο άρθρο από τη συνεργάτιδά μας Paola Persichetti, ειδική σε θέματα Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού.

Στην πραγματικότητα, στην εποχή των Τεκτονικών επαναστάσεων που καθοδηγούνταν από τον Τεκτονισμό μέσω του Κομμουνισμού, του Καπιταλισμού και άλλων «-ισμών», στους οποίους θα πρέπει να προσθέσουμε τον σύγχρονο ΠΑΝΔΗΜΙΣΜΟ , ο Persichetti απλώς παρείχε μια γραπτή δικαιολογία για τα εκατομμύρια Χριστιανών που επηρεάστηκαν για δεκαετίες και αιώνες από τον λάγνο υλισμό, επειδή ήταν ήδη απομακρυσμένοι στις καρδιές και τις ζωές τους από τη βαθιά βιβλική πνευματικότητα…

Η σύνδεση με τους βιβλικούς πατριάρχες και η λήθη της διασποράς

Σας παραπέμπουμε στο σύντομο συνοδικό κείμενο (στο κάτω μέρος του άρθρου) για να υπενθυμίσουμε τους αδιαμφισβήτητους αρχικούς δεσμούς μεταξύ του Χριστιανισμού και του Ιουδαϊσμού των Πατριαρχών , που απέχουν πολύ από τον σύγχρονο Εβραϊκό Σιωνισμό, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μια επίσημη θρησκευτικότητα που είναι μια παντομίμα μιας πραγματικής θρησκευτικής πίστης και, σε πολλές περιπτώσεις, είναι απλώς μια εκδήλωση αθεϊστικού εθνοτικού υπερεθνικισμού.

«Εφόσον η πνευματική κληρονομιά που είναι κοινή στους Χριστιανούς και τους Εβραίους είναι τόσο μεγάλη, αυτή η ιερή σύνοδος θέλει να καλλιεργήσει και να συστήσει αυτήν την αμοιβαία κατανόηση και τον σεβασμό που είναι καρπός, πάνω απ’ όλα, των βιβλικών και θεολογικών μελετών καθώς και των αδελφικών διαλόγων. Είναι αλήθεια ότι οι εβραϊκές αρχές και όσοι ακολούθησαν το παράδειγμά τους πίεσαν για τον θάνατο του Χριστού·) ωστόσο, αυτό που συνέβη στο πάθος Του δεν μπορεί να καταλογιστεί σε όλους τους Εβραίους, αδιακρίτως, που ζούσαν τότε, ούτε στους Εβραίους του σήμερα».

Το κείμενο είναι τόσο σύντομο που δεν αφήνει περιθώρια για μια ιστορική αναδρομή σε προηγούμενες δηλώσεις των Ποντίφικων σχετικά με τα κακά που εξαπλώνονται στις εβραϊκές κοινότητες (βλ. το προηγούμενο άρθρο του Persichetti), όπως η τοκογλυφία, η οποία απαγορεύεται από το μαγιστέριο της Καθολικής Εκκλησίας αλλά νομιμοποιείται από την Αγγλικανική Εκκλησία, σε πείσμα της τεράστιας μάχης που διεξήγαγε ο Άγιος Αντώνιος της Πάντοβας ενάντια σε αυτή την κοινωνική μάστιγα.

Ταυτόχρονα, η Nostra Aetate αγνοεί τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις καταδίκης που εξέφρασε ο Ιησούς Χριστός στο Ευαγγέλιο και τις προφητείες που προέκυψαν και εκπληρώθηκαν στη Διασπορά…

«Παρόλο που η Εκκλησία είναι ο νέος λαός του Θεού, οι Εβραίοι δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως απορριφθέντες ή καταραμένοι από τον Θεό, σαν να προκύπτει αυτό από τις Αγίες Γραφές . Όλοι πρέπει να φροντίζουν, λοιπόν, ώστε στο κατηχητικό έργο ή στο κήρυγμα του λόγου του Θεού να μην διδάσκουν τίποτα που δεν συμφωνεί με την αλήθεια του Ευαγγελίου και το πνεύμα του Χριστού».

Αλλά ακριβώς στο Ευαγγέλιο του Ιησού, που αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή και Απόστολο Ματθαίο (Ματθ. 23:33-34), υπάρχουν λέξεις που εκφράζουν μια σαφή καταδίκη που μπορεί να ερμηνευτεί ως κατάρα εναντίον των Ιουδαίων:

«Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη στην κόλαση;  Γι’ αυτό, σας στέλνω προφήτες και σοφούς και δασκάλους. Άλλους από αυτούς θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα τους καταδιώξετε από πόλη σε πόλη. Και έτσι θα πέσει πάνω σας όλο το δίκαιο αίμα που έχει χυθεί στη γη, από το αίμα του δίκαιου Άβελ μέχρι το αίμα του Ζαχαρία, γιου του Βερεκία, τον οποίο δολοφονήσατε ανάμεσα στον ναό και το θυσιαστήριο. Αληθώς σας λέω ότι όλα αυτά θα έρθουν πάνω σε αυτή τη γενιά » (Ματθ. 23:33-36). 

Ο Θρήνος του Ιησού για την Ιερουσαλήμ και η Αυτοκατάρα των Εβραίων

Η δυσοίωνη προφητεία συνεχίζεται στον λεγόμενο Θρήνο για την Ιερουσαλήμ (Λουκάς 13:34-35).

«Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς αυτούς που σε στέλνουν, πόσες φορές επιθύμησα να συνάξω τα παιδιά σου, όπως η κότα συνάγει τα νεοσσά της κάτω από τις φτερούγες της, και δεν θέλησες. Ιδού, ο οίκος σας αφήνεται σε εσάς έρημος. Σας λέω ότι δεν θα με ξαναδείτε μέχρι να πείτε: Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

Προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο μια σχέση ανθρώπινου και θρησκευτικού διαλόγου με εκπροσώπους του εβραϊκού πολιτισμού , οι οποίοι πλέον εξαρτώνται άρρηκτα από το ισχυρό σιωνιστικό λόμπι, και επικεντρώνονται στον γεωπολιτικό και οικονομικό έλεγχο και όχι σε θρησκευτικά ζητήματα, η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού ενέκρινε ένα έγγραφο που αρνείται αυτές τις ευαγγελικές φράσεις του Μεσσία , καθώς και μια τελική κατάρα από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, την οποία ο εβραϊκός λαός, συνεργός με το Σανχεντρίν, επικαλέστηκε άμεσα…

«Γιατί; Τι έγκλημα έκανε;» ρώτησε ο Πιλάτος. Αλλά αυτοί φώναζαν πιο δυνατά: «Σταυρώστε τον!» Όταν είδε ο Πιλάτος ότι δεν κατέληγε πουθενά, αλλά ότι αντίθετα γινόταν αναταραχή, πήρε νερό και έπλυνε τα χέρια του μπροστά στο πλήθος. «Είμαι αθώος από το αίμα αυτού του ανθρώπου», είπε. «Είναι δική σας ευθύνη!» Όλος ο λαός απάντησε: «Το αίμα του είναι πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας!» Τότε τους απέλυσε τον Βαραββά. Αλλά έδωσε εντολή να μαστιγωθεί ο Ιησούς και τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. (Ματθ. 27:23.26).

Θα ήταν ατελείωτο να ψάχνει κανείς στην Παλαιά Διαθήκη όλα τα αποσπάσματα όπου εκφράζονται προειδοποιήσεις και κατάρες στον Εκλεκτό Λαό του Ισραήλ, ο οποίος υπόκειται στις τιμωρίες του Θεού ακριβώς λόγω της προτίμησής του.

Ίσως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, μετά τη Διασπορά, πολλοί από τους λίγους απογόνους αυθεντικών Ορθόδοξων Εβραίων αντικατέστησαν το Τανάκ (την Εβραϊκή Βίβλο) και την Τορά (την Πεντάτευχο της Παλαιάς Διαθήκης) με τις προφορικές διδασκαλίες του Ταλμούδ.

Και οι σύγχρονοι πολιτικοί που αυτοαποκαλούνται υποστηρικτές των Εβραίων και του Σιωνισμού, όπως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, συχνά σκόπιμα και με ντροπή διαστρεβλώνουν τη βιβλική αφήγηση, όπως στην περίπτωση της στρατιωτικής επιχείρησης γνωστής ως « Τα Άρματα του Γεδεών».

Αυτό καταδεικνύει ξεκάθαρα την εργαλειακή χειραγώγηση των βιβλικών διδασκαλιών για εθνοτικούς-πολιτικούς σκοπούς , η οποία προέκυψε ακριβώς από τον προσηλυτισμό των Χαζάρων, των οποίων η μαζική έξοδος στην Ευρώπη οδήγησε στην άνοδο των Ασκεναζίμ, καθιστώντας τους την κορυφαία εβραϊκή φυλή στον κόσμο, τόσο σε αριθμό όσο και σε δύναμη.

Για να καταδικάσει τον αντισημιτισμό, ακόμη και ο Πάπας αγνοεί τη σιωνιστική γενοκτονία.

Αλλά το συνοδικό κείμενο Nostra Aetate δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ των Ορθόδοξων Εβραίων που είναι πιστοί στην Τορά και των Σιωνιστών ειδωλολατρών της ιουδαϊκής υπερεθνικιστικής αίρεσης.

«Επιπλέον, απορρίπτοντας κάθε διωγμό εναντίον οποιουδήποτε ανθρώπου, η Εκκλησία, έχοντας επίγνωση της κληρονομιάς που μοιράζεται με τους Εβραίους και κινούμενη όχι από πολιτικούς λόγους αλλά από την πνευματική αγάπη του Ευαγγελίου, καταδικάζει το μίσος, τους διωγμούς, τις εκδηλώσεις αντισημιτισμού, που στρέφονται εναντίον των Εβραίων ανά πάσα στιγμή και από οποιονδήποτε. Άλλωστε, όπως πάντα υποστήριζε και υποστηρίζει τώρα η Εκκλησία, ο Χριστός υπέστη το πάθος και τον θάνατό Του ελεύθερα, εξαιτίας των αμαρτιών των ανθρώπων και από άπειρη αγάπη, προκειμένου όλοι να φτάσουν στη σωτηρία. Επομένως, είναι το βάρος του κηρύγματος της Εκκλησίας να διακηρύξει τον σταυρό του Χριστού ως σημάδι της ολοκληρωτικής αγάπης του Θεού και ως την πηγή από την οποία πηγάζει κάθε χάρη».

Χάρη σε αυτήν την ιστορική «ατμοσφαιρική γεωμηχανική», το κλίμα στο Βατικανό έχει γίνει τόσο ασφυκτικό και καταπιεστικό που έχει αναγκάσει τους εκπροσώπους της Αγίας Έδρας να υποδεχτούν με ανοιχτές αγκάλες τους ηγέτες του ισραηλινού σιωνιστικού καθεστώτος , ακόμη και μετά τις σφαγές Χριστιανών Καθολικών που διέπραξε ο στρατός του Νετανιάχου στην ενορία της Αγίας Οικογένειας στη Γάζα.

Καθώς πλησιάζει η 60ή επέτειος της Nostra Aetate, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ έχει καταστήσει σαφές ότι απέχει πολύ από τον Λέοντα ΙΓ΄, ο οποίος, με την εγκύκλιο Humanum Genus, αφόρισε τον Τεκτονισμό και τις άσωτες παρεκκλίσεις του, αφού ο στρατός του Βασιλείου της Ιταλίας, χρηματοδοτούμενος από Άγγλους Τέκτονες και υποκινούμενος από Ιταλούς Τέκτονες, επιτέθηκε στα Παπικά Κράτη, με την πρώτη βολή κανονιού να εκτοξεύεται από έναν Σιωνιστή Εβραίο…

Ο νέος Ηγεμόνας του Βατικανού, Ροβέρτος Φραγκίσκος Πρέβοστ, όχι μόνο αρνήθηκε την ύπαρξη γενοκτονίας στους Αγίους Τόπους, αγνοώντας κάθε λεπτομερή έκθεση του ΟΗΕ , ακόμη και τους δικούς του καρδινάλιους και επισκόπους που την καταγγέλλουν εδώ και μήνες, αλλά τόνισε επίσης την επέτειο του συνοδικού κειμένου την ίδια ημέρα μιας ακόμη σφαγής Παλαιστινίων στη Γάζα.

«Εξήντα χρόνια μετά την Nostra Aetate, μπορούμε να αναρωτηθούμε: τι μπορούμε να κάνουμε μαζί; Η απάντηση είναι απλή: ας δράσουμε μαζί», δήλωσε ο Πάπας. «Περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος μας χρειάζεται την ενότητά μας, τη φιλία μας και τη συνεργασία μας. Κάθε μία από τις θρησκείες μας μπορεί να συμβάλει στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και στη φροντίδα του κοινού μας σπιτιού, του πλανήτη μας Γη», δήλωσε ο Pontifex.

Η στρατηγική βομβαρδισμού του σιωνιστικού ισραηλινού καθεστώτος, η οποία αποτρέπει την άσκοπη ταλαιπωρία της πείνας των παλαιστινίων παιδιών σκοτώνοντάς τα σε νεαρή ηλικία, αποτελεί ένα αριστουργηματικό παράδειγμα αυτού;

Και πάλι ο Πρέβοστ είπε: «Οι αντίστοιχες παραδόσεις μας διδάσκουν την αλήθεια, τη συμπόνια, τη συμφιλίωση, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη. Πρέπει να επιβεβαιώσουμε την υπηρεσία μας στην ανθρωπότητα ανά πάσα στιγμή. Μαζί, πρέπει να επαγρυπνούμε ενάντια στην κατάχρηση του ονόματος του Θεού, της θρησκείας και του ίδιου του διαλόγου, καθώς και ενάντια στους κινδύνους που θέτει ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και ο εξτρεμισμός».

Μετά από αυτή τη δήλωση την ημέρα μιας ακόμη σφαγής, ο Επίσκοπος Ρώμης θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει καμία απολύτως ικανότητα να επαγρυπνεί και να ακολουθήσει το παράδειγμα του Κέλγουιν Ε΄ παραιτούμενος…

Αντ’ αυτού, ο Πάπας Λέων επιμένει στην εγκυρότητα της Nostra Aetate:

«Από τότε, όλοι οι προκάτοχοί μου έχουν καταδικάσει τον αντισημιτισμό με σαφή λόγια. Και έτσι επιβεβαιώνω κι εγώ ότι η Εκκλησία δεν ανέχεται τον αντισημιτισμό και τον καταπολεμά, για χάρη του ίδιου του Ευαγγελίου. Σήμερα, μπορούμε να βλέπουμε με ευγνωμοσύνη όλα όσα έχουν επιτευχθεί στον εβραιο-καθολικό διάλογο».

Καταρχάς, επικυρώθηκε η ΑΔΕΙΑ ΣΚΟΤΩΣΗΣ για το Σιωνιστικό Λόμπι, το οποίο αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη και διαβολική παρέκκλιση της εβραϊκής κουλτούρας στα απομεινάρια της Συναγωγής του Σατανά.

Όποιος σήμερα προσποιείται ότι δεν βλέπει τι συμβαίνει είναι πιο συνένοχος από εκείνους που, καλή τη πίστει, ενέκριναν αυτό το έγγραφο γεμάτο τρελές θεολογικές παρεκκλίσεις.

Φάμπιο Τζουζέπε Κάρλο Καρίσιο

ΚΥΡΙΕΣ ΠΗΓΕΣ

ΑΓΙΑ ΕΔΡΑ – ΑΓΙΑ ΕΔΡΑ

ΝΕΑ GOSPA – ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ – ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ – NWO