σκόρπιες σκέψεις… σκόρπια τραγούδια… (μουσική, χιούμορ και ταινία – σταθμός)
Σκόρπιες σκέψεις ήθελα να μοιραστώ σήμερα, για καληνύχτα… σκέψεις που κάνουν οι απλοί άνθρωποι…
Και τι ζητάμε; Μια αγκαλιά κι ένα χαμόγελο όταν τα’χουμε ανάγκη από τον άνθρωπο που αγαπάμε. Λίγο ενδιαφέρον παραπάνω, βρε αδερφέ.
Δε ζητάμε τρελλά όνειρα, ταξίδια στ’αστέρια και ραντεβού σε μουράτα καφέ.
Ψάχνουμε κάποιον να μοιραστούμε το ίδιο παγκάκι στην πλατεία που παίζαμε μικρά, τρώγοντας πασατέμπο και πίνοντας λεμονάδα. Ε, κι ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα όταν έρχεται το βράδυ…
Να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου… αυτό μην χάσεις ποτέ…κι αν βρεις κάποιον που είναι ο εαυτός του, κράτησέ τον στη ζωή σου…
Και να χαμογελάς πριν πέσεις στο κρεββάτι για ύπνο… η επόμενη μέρα, θα φέρει ήλιους… κάποιος θα είναι και για σένα…
Λένε πως όποιοι μαλώνουν, ταιριάζουν… Λες;;; Ίσως έτσι να ‘ναι…
Μην σταματάς ποτέ, να δείχνεις αυτό που νοιώθεις… αρκεί να είν’ αληθινό… χωρίς “εγώ”…
Αν κάποιος σε πληγώσει, μην το ανταποδώσεις… ίσως έτσι το καταλάβει…
Μ’ αυτούς που κάποτε μοιράστηκες όμορφες στιγμές, και δεν είναι στη ζωή σου, μην τους θυμώνεις… ίσως μόνο γι αυτό να ήταν ικανοί…
Ένα “σ’ αγαπώ” και μια συγνώμη, όλοι κάπου χρωστάμε… ας το δίνουμε…
Όταν αγαπάς αληθινά, είναι για πάντα… διαφορετικά, δεν είναι αγάπη… πάθος είναι.. έρωτας είναι… αλλά αγάπη, δεν είναι…
Ρώτησες τι ερωτεύθηκε σ’ εσένα… ε λοιπόν, ερωτεύθηκε το υπέροχο χιούμορ σου… την ψυχή που κρύβεις μέσα σου, κι ας βγάζεις οργή, ερωτεύθηκε που όταν πονάς, αφήνεις τα δάκρυά σου να ενωθούν με την βροχή, χωρίς να σκύβεις το κεφάλι… ερωτεύθηκε το τραγούδι του Μητσιά που τραγούδησες έχοντας αγκαλιά τη μητέρα σου… ερωτεύθηκε την “Πανσέληνο” της Χαρούλας… τις λίστες των τραγουδιών σου… το παιδί το ηλίθιο που δεν καταλαβαίνει τι εννοεί ο ποιητής… αυτό που μιλάει με την ψυχή του κι όποιον πάρει ο χάρος… κι άλλα πολλά.. βλέπεις όταν μιλά η ψυχή, τίποτ’ άλλο δεν μετράει… ή μήπως μετράει;
Πολλες φορες στην ζωη, αφηνεις την ροη των πραγματων να κυλησει μονη της. Βλεπεις οτι εισαι μια μοναδα και ανημπορος να κανεις κατι. Απλως παρακολουθεις και περιμενεις ευχομενος να μην σπασει κατι που δεν θα μπορεσει κανεις να το επανακολλησει. (κλεμμένο)
Όταν οι άνθρωποι δείχνουν σκληροί, να ξέρεις, πως είναι σαν τον πάγο… κάποτε, ήταν νερό…κι αν ζεσταθεί η ψυχή τους, πάλι έτσι θα ξαναγίνουν…
Τον άνθρωπο, στα μάτια να τον κοιτάς… ίσως να θέλει να σου πει τόσα, όσα δεν λέγονται με λόγια…

καληνύχτα…
Καλλιόπη



Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Δεν πιστεύω …
Κ. Καλλιόπη στα θυλικά….
Σαν τους ιερείς…
Έδειξαν την γνώμη τους…
Και ναι λίγο …
Τις κατανοώ ..
Μετά έρχεται η Νέμεσις …
Καταδικασμένοι…
Στην μοναξιά…
Η πλούσια ..
Πουτανοσημφέρον…
Εστο φτωχών…
Βιντεολυψάκοδων…
Με τα μέσα…
Έγηναν δουλειά …
Σώμα και παντριά…
Καμία κοινωνική επαφή…
Με τα παραμορφωμένα τσόλια…
Καταδικασμένοι …
Στην ψευτοεπαναστασή τους ..
Και που να ήξεραν…
Πάντα μόνοι…
Ατελείς…
Και ας πονά …
Το νιώθω…
Αισθάνευε…
Πονά …
Τόσο μόνος …
Καπιοι όλοι δηλαδή…
Πονηροί …
Και τα έργα τους…
Με ξεπερνά από έξω ..
Λεγοντας ποιος είσαι εσύ εξυπνάκια….
Έτσι βλεπουν…
Να μας καταδικάζεις τις ελεύθερες ..
Νομίζουν επιλογές της χτίσης της ζωής τους…
Έμεινα μοναχός ..
Και από γονείς…
Και από το δημοτικό…
Και από φίλους…
Αλλά όσο και αν με πονά…
Λόγο της ιδιαιτερότητας μου…
Πάντα τους αγαπώ ..
Γιατί καταλαβαίνω…
Την φύση…
Και ένας…
Δεν υπάρχει ..
Πάντα μόνος…
Ασθενής της κοινωνίας…
Ναι ..
Δεν είπα όχι. .
Αλλά…
Υπέροχο…
Κ. Καλλιόπη…
Να έχετε μια υπέροχη μέρα…
Χωρής πνιγμένα όνειρα…
Και ελπίδες…
Και ας μην αλλάζει τίποτα…
Γύρω μας…
Αρκή να καταφέρουμε το μέσα μας…
Ποιος μυλάει…
Ένας που έχασε τρένα και σταθμούς…
Πνιγμένος…
Στο μέσα του…
Κυνηγοντας…
Και ψάχνοντας…
Το παιδί που τρόμαξε…
Κρύφτηκε…
Και έτρεξε μακριά…
Για να βγει …
Στο ασφαλές ξέφωτο …
Όταν θα είσαι έτοιμος …
Αδιαφορώντας τι λένε…
Ο κάθε ένας έχει μοναδικά βήματα ….
Μέσα από αγκάθια…
Ερήμους…
Και χρόνο που χρειάζετε….
Και όχι τρέξιμο …
Γιατι θα έρθει η μοίρεα εξάντληση…
Πολύ καλημέρα σας…
Και σε όλους …
Υπέροχη μουσική …