ΣΟΚαριστική καταγγελία για την Καρυστιανού. Ιωακείμ Καλαμάρης: “Το Κίνημα των Τεμπών αμαυρώθηκε από μηχανισμούς και επιτήδειους”

ΣΟΚαριστική καταγγελία για την Καρυστιανού. Ιωακείμ Καλαμάρης: “Το Κίνημα των Τεμπών αμαυρώθηκε από μηχανισμούς και επιτήδειους”

15 Μαΐου, 2026 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:488
Μοίρασέ το

 

 

Το κίνημα της Ελπίδας που γεννήθηκε ως φωνή αγανάκτησης και κοινωνικής αφύπνισης, μετατράπηκε ήδη σε κόμμα διορισμένων και μηχανισμών.

 

 

Οι αποκαλύψεις του γνωστου επιχειρηματία και συμβούλου του Βούλγαρου πρωθυπουργού, κ. Ιωακείμ Καλαμάρη, σοκάρουν…

Όχι πως δεν επιβεβαιώνουν την άποψη των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ πως η Μαρία Καρυστιανού και αυτοί που κινούν τα νήματα πίσω απ’ αυτή, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ 57 ΨΥΧΩΝ, και τις ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.

Εδώ πιθανολογώ, πως έχουμε να κάνουμε με κάτι πολύ χειρότερο… 

Θα σας το αποκαλύψω στην επόμενη ανάρτηση… και πιστέψτε με, είναι ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ, ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝΕΙ ΜΕ … η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση.

Προς το παρόν, διαβάστε πολύ προσεκτικά τι γράφει ο κ. Καλαμάρης, ανάμεσα στις γραμμές και πίσω απο τις λέξεις… ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ του κ. Καλαμάρη, ΜΑΥΡΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ…

ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΜΠΑΙΝΟΥΝ  Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ… ΑΝ ΙΣΧΥΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΟΥΝΚΙΝ…

 

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

Του Ιωακείμ Καλαμάρη

Από κίνημα Ελπίδας, σε κομματικό και τηλαστέρων – σωλήνα διορισμένων, κατάντησε να γίνει – ψευτοελπίδα.
 
Και όμως, η Ελπίδα ήταν πάντοτε μία. Γεννιέται αυθεντικά μέσα στην κοινωνία, δεν τεμαχίζεται, δεν αντιγράφεται και σίγουρα δεν λειτουργεί με «δίδυμα», μηχανισμούς και προκατασκευασμένους διαδόχους. Γιατί η αληθινή Ελπίδα δεν διορίζεται. Αναδεικνύεται.
Και τότε εύλογα γεννάται το ερώτημα: θα παραμείνουν κάποιοι «ανεξάρτητοι» σχολιαστές και ανταποκριτές των media, ή θα μεταφερθούν από το pay roll επιχειρηματικών συμφερόντων, στο pay roll των Ελλήνων φορολογουμένων, μέσω κομματικών διορισμών και πολιτικών ανταλλαγμάτων;
Συμφωνήσαμε και έτσι ανακοινώθηκε δημόσια ότι ο ιδρυτικός κορμός θα αποτελείται από απλούς ανθρώπους, επιστήμονες της πρώτης γραμμής, εργαζόμενους, ανθρώπους της κοινωνίας, μη αναγνωρίσιμους ακόμη από το ίδιο το σύστημα.
Ανθρώπους που δεν ανήκαν σε κομματικούς μηχανισμούς, σε τηλεοπτικά κυκλώματα ή σε κέντρα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
Ανθρώπους που δεν «κατασκευάζουν» συνειδήσεις, αλλά ζουν καθημερινά την πραγματικότητα του απλού πολίτη.
Αυτή ήταν η συμφωνία. Αυτή ήταν η υπόσχεση. Αυτή ήταν η αυθεντική, Ελπίδα.
Και τελικά, σχεδόν σε όλα, συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Δυστυχώς, όσο περνά ο χρόνος, ξεπροβάλλουν ολοένα και περισσότερα «φυντάνια» σκοπιμότητας, άνθρωποι που ουδέποτε είδαμε στις επάλξεις,
στα συλλαλητήρια, στον δρόμο, ούτε καν δίπλα στις εξέδρες των πραγματικών αγωνιστών.
Και όμως, σήμερα εμφανίζονται ως «εκφραστές», «στρατηγικοί σύμβουλοι» και επίδοξοι διαχειριστές ενός κινήματος που δεν έχτισαν ποτέ.
Το κίνημα δεν γεννήθηκε μόνο ως κραυγή δικαιοσύνης για την τιμωρία των υπευθύνων της τραγωδίας των Τεμπών, ούτε αποκλειστικά από το εκρηκτικό αίτιο
που συγκλόνισε την κοινωνία.
Γεννήθηκε κυρίως από τη συσσωρευμένη ασφυξία μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Από την ακρίβεια, την ανασφάλεια, τη διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας,
τη φυγή των νέων, την απαξίωση της εργασίας, την απώλεια αξιοπρέπειας, την αμείλικτη διαφθορά και την αίσθηση πως ο απλός Έλληνας έχει πάψει να εκπροσωπείται πραγματικά.
Τα Τέμπη έγιναν η σπίθα. Όχι όμως η μοναδική αιτία.
Γιατί κάτω από τις στάχτες υπήρχε ήδη μια κοινωνία που έκαιγε σιωπηλά εδώ και χρόνια.
Η Ελληνική κοινωνία βρίσκονταν ήδη σε κατάσταση βρασμού.
Χρόνια οικονομικής πίεσης, διαδοχικών πολιτικών λιτότητας, αίσθησης ατιμωρησίας, θεσμικής απαξίωσης και συνεχών επιλογών, που πολλοί πολίτες θεώρησαν άδικες ή αποκομμένες από την πραγματικότητα, είχαν δημιουργήσει βαθιά κοινωνική κόπωση και οργή.
 Παράλληλα, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αισθανόταν πως σημαντικό τμήμα του δημόσιου λόγου και των μέσων ενημέρωσης λειτουργούσε περισσότερο ως μηχανισμός αναπαραγωγής πολιτικών αφηγημάτων, παρά ως ουσιαστικός ελεγκτικός θεσμός απέναντι στην εξουσία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα Τέμπη δεν έγιναν απλώς μια τραγωδία.
Έγιναν το σημείο όπου συναντήθηκαν η οργή, η απογοήτευση και η ανάγκη για πραγματική αλλαγή.
Η εκμετάλλευση του συναισθηματικού κόσμου της Ελληνικής ψυχής , θεωρείται Εθνική ιεροσυλία και προσβάλλει βάναυσα το χαρακτήρα του Απανταχού Ελληνισμού.

Πηγή

Προβολές : 488

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.