Η εμμονή του Donald Trump με την προσάρτηση της Γροιλανδίας δεν οφείλεται σε αδιέξοδα διαπραγμάτευσης, ούτε σε ανυπέρβλητες στρατηγικές ανάγκες των ΗΠΑ – Οφείλεται σε κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο
Η πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Δανίας και της Γροιλανδίας με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ J.D. Vance και τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Marco Rubio επιβεβαίωσε αυτό που εδώ και καιρό καθίσταται σαφές: δεν υπάρχει καμία σύγκλιση γύρω από τις αξιώσεις της κυβέρνησης Trump για την προσάρτηση της Γροιλανδίας.
Όπως δήλωσε ωμά ο Δανός υπουργός Εξωτερικών Lars Lokke Rasmussen, η «θεμελιώδης διαφωνία» παραμένει. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς.
Όπως δήλωσε ωμά ο Δανός υπουργός Εξωτερικών Lars Lokke Rasmussen, η «θεμελιώδης διαφωνία» παραμένει. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς.
Η εμμονή του Donald Trump με την προσάρτηση της Γροιλανδίας δεν οφείλεται σε αδιέξοδα διαπραγμάτευσης, ούτε σε ανυπέρβλητες στρατηγικές ανάγκες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντιθέτως, σχεδόν όλα τα επιχειρήματα που επικαλείται η Ουάσινγκτον — στρατιωτική παρουσία, έλεγχος κρίσιμων ορυκτών, ανάσχεση Κίνας και Ρωσίας — είναι ήδη διαπραγματεύσιμα και σε μεγάλο βαθμό υλοποιήσιμα εντός του υφιστάμενου πλαισίου.
Το γεγονός ότι η κρίση επιμένει αποκαλύπτει το πραγματικό κίνητρο: την κυριαρχία και την ιδιοκτησία ως αυτοσκοπό.
Η «εθνική ασφάλεια» είναι πρόσχημα και όχι ως στόχοςΑν ο Trump ενδιαφερόταν πραγματικά για την ασφάλεια των ΗΠΑ στην Αρκτική, θα είχε ήδη επιτύχει τους στόχους του.
Από το 1951, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν, μέσω της συμφωνίας άμυνας με τη Δανία, δικαίωμα στρατιωτικής παρουσίας στη Γροιλανδία, συμπεριλαμβανομένων βάσεων και στρατευμάτων υπενθυμίζει ο συγγραφέας και αναλυτής γεωπολιτικών θεμάτων, Sam Fraser.
Η «εθνική ασφάλεια» είναι πρόσχημα και όχι ως στόχοςΑν ο Trump ενδιαφερόταν πραγματικά για την ασφάλεια των ΗΠΑ στην Αρκτική, θα είχε ήδη επιτύχει τους στόχους του.
Από το 1951, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν, μέσω της συμφωνίας άμυνας με τη Δανία, δικαίωμα στρατιωτικής παρουσίας στη Γροιλανδία, συμπεριλαμβανομένων βάσεων και στρατευμάτων υπενθυμίζει ο συγγραφέας και αναλυτής γεωπολιτικών θεμάτων, Sam Fraser.
Το παράδοξο είναι ότι η αμερικανική παρουσία μειώθηκε με πρωτοβουλία των ΗΠΑ μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Επιπλέον, τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι είναι ανοιχτές σε ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας χωρίς καμία αλλαγή καθεστώτος.
Το ίδιο ισχύει και για τον φόβο της κινεζικής ή ρωσικής διείσδυσης.
Επιπλέον, τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι είναι ανοιχτές σε ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας χωρίς καμία αλλαγή καθεστώτος.
Το ίδιο ισχύει και για τον φόβο της κινεζικής ή ρωσικής διείσδυσης.
Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ρωσικά ή κινεζικά πολεμικά πλοία «πολιορκούν» τη Γροιλανδία, όπως ισχυρίζεται ο Trump, ενώ η ίδια η κυβέρνηση της Γροιλανδίας συνεργάζεται ήδη με τις ΗΠΑ για τον αποκλεισμό κινεζικών επενδύσεων σε κρίσιμες υποδομές.
Η επίκληση, λοιπόν, της «εθνικής ασφάλειας» λειτουργεί όχι ως στρατηγική αναγκαιότητα, αλλά ως πολιτικό φύλλο συκής.
Ο Trump και το όραμα της αυτοκρατορικής κληρονομιάςΓια να κατανοηθεί η εμμονή του Trump με τη Γροιλανδία, πρέπει να εξεταστεί όχι ως πολιτική επιλογή, αλλά ως ιστορική φιλοδοξία.
Από την πρώτη του ορκωμοσία, έχει διακηρύξει την πρόθεσή του να καταστήσει τις ΗΠΑ «ένα έθνος που επεκτείνεται ξανά».
Δεν πρόκειται για ρητορική υπερβολή.
Η συνειδητή του αναφορά στον πρόεδρο James K. Polk — τον άνθρωπο που διπλασίασε το μέγεθος των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω πολέμου κατά του Μεξικού — δεν είναι τυχαία.
Είναι δήλωση πρόθεσης.
Ο Trump και το όραμα της αυτοκρατορικής κληρονομιάςΓια να κατανοηθεί η εμμονή του Trump με τη Γροιλανδία, πρέπει να εξεταστεί όχι ως πολιτική επιλογή, αλλά ως ιστορική φιλοδοξία.
Από την πρώτη του ορκωμοσία, έχει διακηρύξει την πρόθεσή του να καταστήσει τις ΗΠΑ «ένα έθνος που επεκτείνεται ξανά».
Δεν πρόκειται για ρητορική υπερβολή.
Η συνειδητή του αναφορά στον πρόεδρο James K. Polk — τον άνθρωπο που διπλασίασε το μέγεθος των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω πολέμου κατά του Μεξικού — δεν είναι τυχαία.
Είναι δήλωση πρόθεσης.
Ο ίδιος ο Trump έχει περιγράψει τη Γροιλανδία ως «ένα τεράστιο ακίνητο» και την πιθανή απόκτησή της ως ιστορικό κατόρθωμα που θα εξασφάλιζε τη θέση του στο πάνθεον των προέδρων.
Σε αυτή τη λογική, η Γροιλανδία δεν είναι ούτε σύμμαχος, ούτε λαός, ούτε αυτόνομη πολιτική οντότητα.
Είναι τρόπαιο. Ένα κομμάτι χάρτη που θα μπορούσε να χαραχθεί ξανά με το όνομά του.
Ένα επίτευγμα αντάξιο — κατά τη δική του αντίληψη — ακόμη και για το Όρος Rushmor.
James K. Polk, ο 11ος πρόεδρος των ΗΠΑ
Η επικίνδυνη κανονικοποίηση του επεκτατισμούΤο μεγαλύτερο ρίσκο που ενέχει η διεθνής συζήτηση γύρω από τη Γροιλανδία δεν είναι η πιθανότητα προσάρτησης αυτή καθαυτή, αλλά η νομιμοποίηση της λογικής που τη συνοδεύει.
James K. Polk, ο 11ος πρόεδρος των ΗΠΑ
Η επικίνδυνη κανονικοποίηση του επεκτατισμούΤο μεγαλύτερο ρίσκο που ενέχει η διεθνής συζήτηση γύρω από τη Γροιλανδία δεν είναι η πιθανότητα προσάρτησης αυτή καθαυτή, αλλά η νομιμοποίηση της λογικής που τη συνοδεύει.
Όταν η δημόσια συζήτηση περιορίζεται στο αν τα επιχειρήματα του Trump περί ασφάλειας είναι βάσιμα ή όχι, χάνεται το ουσιώδες:
ακόμη και αν ήταν βάσιμα, δεν θα δικαιολογούσαν ποτέ την προσάρτηση εδάφους συμμάχου μέσω εξαναγκασμού.
ακόμη και αν ήταν βάσιμα, δεν θα δικαιολογούσαν ποτέ την προσάρτηση εδάφους συμμάχου μέσω εξαναγκασμού.
Η ιδέα ότι μια μεγάλη δύναμη μπορεί να επικαλείται την «εθνική της ασφάλεια» για να καταπατά την αυτοδιάθεση, την κυριαρχία και διεθνείς συνθήκες δεκαετιών αποτελεί άμεση απειλή για τη διεθνή τάξη.
Και αν αυτό γίνει αποδεκτό στην περίπτωση της Γροιλανδίας, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι δεν θα επαναληφθεί αλλού.
Τι μπορεί να συμβεί – και γιατί ο κίνδυνος παραμένει
Είναι πιθανό ο Trump να αναγκαστεί, τακτικά, να υποχωρήσει. Εσωτερικές αντιδράσεις, ρήγματα στο Κογκρέσο, φόβος για τη διάλυση των διατλαντικών σχέσεων ή απλώς μια νέα κρίση μπορεί να τον αποσπάσουν.
Μπορεί να αρκεστεί σε μια ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία και σε συμφωνίες εξόρυξης, παρουσιάζοντάς τες ως «νίκη».
Όμως κανείς δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτό.
Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές ότι η απόκτηση της Γροιλανδίας είναι αυτοσκοπός.
Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές ότι η απόκτηση της Γροιλανδίας είναι αυτοσκοπός.
Μια πράξη επιβολής βούλησης πάνω στην Ιστορία.
Και όσο αντιλαμβάνεται την εξουσία του ως σχεδόν απεριόριστη, η απειλή εξαναγκασμού — διπλωματικού ή και στρατιωτικού — θα παραμένει ενεργή, εξηγεί ο Fraser.
Δοκιμασία αρχώνΗ υπόθεση της Γροιλανδίας δεν είναι ένα γραφικό επεισόδιο μεγαλομανίας. Είναι δοκιμασία αρχών.
Αν η διεθνής κοινότητα, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ και οι ίδιοι οι Αμερικανοί πολίτες δεν χαράξουν σαφή κόκκινη γραμμή γύρω από έννοιες όπως η εδαφική ακεραιότητα και η αυτοδιάθεση, τότε η Γροιλανδία θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο.
Και όσο αντιλαμβάνεται την εξουσία του ως σχεδόν απεριόριστη, η απειλή εξαναγκασμού — διπλωματικού ή και στρατιωτικού — θα παραμένει ενεργή, εξηγεί ο Fraser.
Δοκιμασία αρχώνΗ υπόθεση της Γροιλανδίας δεν είναι ένα γραφικό επεισόδιο μεγαλομανίας. Είναι δοκιμασία αρχών.
Αν η διεθνής κοινότητα, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ και οι ίδιοι οι Αμερικανοί πολίτες δεν χαράξουν σαφή κόκκινη γραμμή γύρω από έννοιες όπως η εδαφική ακεραιότητα και η αυτοδιάθεση, τότε η Γροιλανδία θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο.
Ο Trump δεν ζητά τη Γροιλανδία επειδή τη χρειάζεται.
Τη ζητά επειδή μπορεί — ή νομίζει ότι μπορεί.
Τη ζητά επειδή μπορεί — ή νομίζει ότι μπορεί.
Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά το ζήτημα τόσο σοβαρό.
Ο Trump θέλει να επεκτείνει τις ΗΠΑ, η Γροιλανδία είναι το πρώτο σκαλοπάτιΕν κατακλείδι η υπόθεση της Γροιλανδίας δεν είναι μια ιδιορρυθμία της προεδρίας Trump, ούτε μια διαπραγματευτική υπερβολή που θα ξεχαστεί.
Ο Trump θέλει να επεκτείνει τις ΗΠΑ, η Γροιλανδία είναι το πρώτο σκαλοπάτιΕν κατακλείδι η υπόθεση της Γροιλανδίας δεν είναι μια ιδιορρυθμία της προεδρίας Trump, ούτε μια διαπραγματευτική υπερβολή που θα ξεχαστεί.
Είναι κάτι πολύ βαθύτερο και πολύ πιο επικίνδυνο: η ανοιχτή επιστροφή μιας αυτοκρατορικής αντίληψης για την εξουσία, όπου τα σύνορα δεν είναι αποτέλεσμα δικαίου, αλλά ισχύος, και όπου η κυριαρχία δεν πηγάζει από τους λαούς, αλλά από τη βούληση του ισχυρότερου.
Ο Polk δεν είναι σύμβολο διπλωματίας· είναι σύμβολο κατάκτησης.
Είναι ο πρόεδρος που επέκτεινε τις ΗΠΑ μέσω πολέμου, αδιαφορώντας για το διεθνές δίκαιο και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές.
Η Γροιλανδία, σε αυτή τη λογική, δεν είναι γεωπολιτικός κόμβος.
Η Γροιλανδία, σε αυτή τη λογική, δεν είναι γεωπολιτικός κόμβος.
Είναι μια τεράστια έκταση στον χάρτη που μπορεί να βαφτεί με τα χρώματα των ΗΠΑ.
Ένα επίτευγμα που θα γραφτεί με κεφαλαία γράμματα στα σχολικά βιβλία. Ένα προσωπικό μνημείο μεγαλομανίας.
Η σύγκριση με ένα «real estate deal» δεν είναι απλώς προσβλητική.
Είναι αποκαλυπτική.
Η σύγκριση με ένα «real estate deal» δεν είναι απλώς προσβλητική.
Είναι αποκαλυπτική.
Για τον Trump, η κυριαρχία δεν είναι πολιτική σχέση· είναι συμβόλαιο ιδιοκτησίας.
Επικίνδυνο προηγούμενο για όλους
Αν η Γροιλανδία μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση, τότε:
• ποια εγγύηση έχει οποιοδήποτε μικρό ή ημιαυτόνομο κράτος;
• τι σημαίνει μια συνθήκη, όταν μπορεί να ακυρωθεί από ένα tweet;
• ποια αξία έχει το διεθνές δίκαιο, όταν υποτάσσεται στη βούληση ενός προέδρου;
Η λογική αυτή δεν αφορά μόνο την Αρκτική. Αφορά κάθε περιοχή όπου υπάρχει ανισορροπία ισχύος.
Αφορά το Αιγαίο, την Κύπρο, την Ταϊβάν, τον Καύκασο.
Αφορά το Αιγαίο, την Κύπρο, την Ταϊβάν, τον Καύκασο.
Αν γίνει αποδεκτό ότι η «εθνική ασφάλεια» δικαιολογεί την αναθεώρηση συνόρων, τότε καμία γραμμή στον χάρτη δεν είναι ασφαλής.
Η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένα νησί στον Αρκτικό Κύκλο.
Είναι δοκιμασία για το αν ο κόσμος θα παραμείνει βασισμένος σε κανόνες -έστω και υποκριτικούς – ή θα επιστρέψει στον νόμο του ισχυρού.
Ο Trump δεν ζητά τη Γροιλανδία επειδή τη χρειάζεται.
Ο Trump δεν ζητά τη Γροιλανδία επειδή τη χρειάζεται.
Τη ζητά επειδή τη θέλει.
Και τη θέλει επειδή πιστεύει ότι η Ιστορία είναι κάτι που μπορεί να εξαναγκαστεί.
Και τη θέλει επειδή πιστεύει ότι η Ιστορία είναι κάτι που μπορεί να εξαναγκαστεί.
Η Διαστημική Βάση Πιτούφικ, πρώην Αεροπορική Βάση Θούλε (σ.σ.: η μυθική Θούλη του Πυθέα) , είναι μια βάση της Διαστημικής Δύναμης των Ηνωμένων Πολιτειών που βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Γροιλανδίας στο Βασίλειο της Δανίας,
Ο Έλληνας Πυθέας ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος της Iστορίας, λέει σε νέο βιβλίο Bρετανός ιστορικός. Ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.X. από τη Mασσαλία για τον ευρωπαϊκό βορρά. Kαι δεν βρήκε βαρβάρους, αλλά κασσίτερο, ήλεκτρο και χρυσό.
Στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, μία χάλκινη πλάκα γράφει: «Εδώ γύρω στο 600 π.X. Έλληνες ναυτικοί αποβιβάστηκαν προερχόμενοι από τη Φώκαια, ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας. Ίδρυσαν τη Μασσαλία από την οποία μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση ο πολιτισμός»
Η Θούλη ( / ˈθ ( j ) uːl iː / [ 1 ] Αρχαία Ελληνικά : Θούλη , λατινικά : Thúlē · λατινικά : Thūlē, επίσης γραμμένο ως Thylē [ 2 ] ) είναι η βορειότερη τοποθεσία που αναφέρεται στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία και χαρτογραφία . Αρχικά γράφτηκε για αυτήν από τον Έλληνα εξερευνητή Πυθέα της Μασσαλίας (σημερινή Μασσαλία , Γαλλία) περίπου το 320 π.Χ., και συχνά περιγραφόταν από μεταγενέστερους συγγραφείς ως νησί βόρεια της Ιρλανδίας ή της Βρετανίας, παρά το γεγονός ότι ο Πυθέας δεν το περιέγραψε ποτέ ρητά ως νησί. [ 3 ] Οι σύγχρονες ερμηνείες έχουν συμπεριλάβει τις Ορκάδες , τα Σέτλαντ , τη Βόρεια Σκωτία , τις Νήσους Φερόες και την Ισλανδία . Άλλες πιθανές τοποθεσίες είναι το νησί Σάαρεμαα (Ösel) στην Εσθονία, [ 4 ] [ 5 ] ή το νορβηγικό νησί Σμόλα . [ 6 ]
Στην κλασική και μεσαιωνική λογοτεχνία , η λέξη ultima Thule (λατινικά «η πιο μακρινή Thule») απέκτησε μεταφορική σημασία οποιουδήποτε μακρινού τόπου που βρίσκεται πέρα από τα «σύνορα του γνωστού κόσμου». [ 7 ] Μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα και τις αρχές της σύγχρονης περιόδου , η ελληνορωμαϊκή Thule συχνά ταυτιζόταν με την πραγματική Ισλανδία ή Γροιλανδία . Μερικές φορές το Ultima Thule ήταν ένα λατινικό όνομα για τη Γροιλανδία, ενώ η Thule χρησιμοποιούνταν για την Ισλανδία. Μέχρι τον 19ο αιώνα, ωστόσο, η Thule ταυτιζόταν συχνά με τη Νορβηγία , τη Δανία , ολόκληρη τη Σκανδιναβία , ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Σκωτίας , τις Φερόες Νήσους ή αρκετές από αυτές τις τοποθεσίες. [ 8 ] [ 9 ]
Η Θούλη παλαιότερα έδινε το όνομά της σε πραγματικούς τόπους. Το 1910, ο εξερευνητής Κνουτ Ράσμουσεν ίδρυσε έναν ιεραποστολικό και εμπορικό σταθμό στη βορειοδυτική Γροιλανδία, τον οποίο ονόμασε «Θούλη». Αργότερα έδωσε το όνομά του στη βορειότερη αεροπορική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών, την Αεροπορική Βάση Θούλη, στη βορειοδυτική Γροιλανδία. Με τη μεταφορά της βάσης στη Διαστημική Δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών , το όνομά της άλλαξε σε Διαστημική Βάση Πιτουφίκ στις 6 Απριλίου 2023.
Κλασικές και μεσαιωνικές αφηγήσεις
Thule (Θούλην) in Strabo’s Geographica , από χειρόγραφο του 11ου αιώνα.
Ο Έλληνας εξερευνητής Πυθέας από την ελληνική πόλη Μασσαλία (σημερινή Μασσαλία , Γαλλία) είναι ο πρώτος που έγραψε για τη Θούλη, μετά τα ταξίδια του μεταξύ 330 και 320 π.Χ. Ο Πυθέας ανέφερε την επίσκεψη στη Θούλη στο πλέον χαμένο έργο του , Περί του Ωκεανού Τὰ περὶ τοῦ Ὠκεανοῦ ( Τα περί του Ωκεανού ). Ο L. Sprague de Camp έγραψε ότι «η πόλη της Μασσαλίας… έστειλε τον Πυθέα να εξερευνήσει τη βόρεια Ευρώπη για να δει από πού προέρχονταν τα εμπορικά τους προϊόντα». [ 10 ] Περιγραφές ορισμένων από τις ανακαλύψεις του έχουν διασωθεί στα έργα μεταγενέστερων, συχνά σκεπτικιστών, συγγραφέων. Ο Πολύβιος στο έργο του «Ιστορίες» (περίπου 140 π.Χ.), Βιβλίο XXXIV, αναφέρει τον Πυθέα ως κάποιον «που οδήγησε πολλούς ανθρώπους σε πλάνη λέγοντας ότι διέσχισε ολόκληρη τη Βρετανία με τα πόδια, δίνοντας στο νησί μια περιφέρεια σαράντα χιλιάδων σταδίων , και μιλώντας μας επίσης για τη Θούλη, εκείνες τις περιοχές στις οποίες δεν υπήρχε πλέον ούτε πραγματική γη ούτε θάλασσα ούτε αέρας, αλλά ένα είδος μείγματος και των τριών, της σύστασης μιας μέδουσας στην οποία κανείς δεν μπορεί ούτε να περπατήσει ούτε να πλεύσει, κρατώντας τα πάντα ενωμένα, ας πούμε». [ 11 ]
Ο Έλληνας αστρονόμος Γέμινος ο Ρόδιος, ο πρώτος αιώνας π.Χ., ισχυρίστηκε ότι το όνομα Θούλη ανάγεται σε μια αρχαϊκή λέξη για το φαινόμενο της πολικής νύχτας – «το μέρος όπου ο ήλιος αναπαύεται». [ 12 ] Ο Διονύσιος Περιηγητής στο έργο του De situ habitabilis orbis άγγιξε επίσης αυτό το θέμα, [ 13 ] όπως και ο Μαρτιανός Κάπελλας . [ 14 ] Ο Αβιένιος στο έργο του Ora Maritima πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στη Θούλη η νύχτα διαρκούσε μόνο δύο ώρες, μια σαφής αναφορά στον ήλιο του μεσονυκτίου . [ 15 ]
Ο Στράβων , στα Γεωγραφικά του (περίπου 30 μ.Χ.), [ 16 ] αναφέρει τη Θούλη περιγράφοντας τον υπολογισμό του Ερατοσθένη για το «εύρος του κατοικημένου κόσμου» και σημειώνει ότι ο Πυθέας λέει ότι «βρίσκεται σε απόσταση έξι ημερών βόρεια της Βρετανίας και κοντά στην παγωμένη θάλασσα ». Στη συνέχεια, όμως, αμφισβητεί αυτόν τον ισχυρισμό, γράφοντας ότι ο Πυθέας «διαπιστώθηκε, κατόπιν ελέγχου, ότι είναι ένας μεγάλος παραποιητής, αλλά οι άνδρες που έχουν δει τη Βρετανία και την Ιρλανδία δεν αναφέρουν τη Θούλη, αν και μιλούν για άλλα νησιά, μικρά, σχετικά με τη Βρετανία». Ο Στράβων προσθέτει τα εξής στο Βιβλίο 5:
«Τώρα ο Πυθέας της Μασσαλίας μας λέει ότι η Θούλη, η βορειότερη από τις Βρετανικές Νήσους , βρίσκεται στο βορειότερο σημείο, και ότι εκεί ο κύκλος του θερινού τροπικού είναι ο ίδιος με τον Αρκτικό Κύκλο. Αλλά από τους άλλους συγγραφείς δεν μαθαίνω τίποτα επί του θέματος – ούτε ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο νησί με το όνομα Θούλη, ούτε αν οι βόρειες περιοχές είναι κατοικήσιμες μέχρι το σημείο όπου ο θερινός τροπικός γίνεται ο Αρκτικός Κύκλος .» [ 17 ]
Ο Στράβων καταλήγει τελικά στο συμπέρασμα [ 18 ] : «Σχετικά με τη Θούλη, οι ιστορικές μας πληροφορίες είναι ακόμη πιο αβέβαιες, λόγω της εξωτερικής της θέσης· διότι η Θούλη, από όλες τις χώρες που κατονομάζονται, βρίσκεται βορειότερα». Οι κάτοικοι ή ο λαός της Θούλης περιγράφονται με τη μεγαλύτερη λεπτομέρεια από τον Στράβωνα (επικαλούμενος τον Πυθέα):
«Οι άνθρωποι (της Θούλης) τρέφονται με κεχρί και άλλα βότανα, καθώς και με φρούτα και ρίζες· και όπου υπάρχουν σιτηρά και μέλι, οι άνθρωποι παίρνουν επίσης το ποτό τους από αυτά. Όσο για τα σιτηρά, λέει, επειδή δεν έχουν καθαρό ήλιο, τα αλωνίζουν σε μεγάλες αποθήκες, αφού πρώτα τα μαζεύουν στα στάχυα εκεί· γιατί τα αλώνια γίνονται άχρηστα εξαιτίας αυτής της έλλειψης ηλιοφάνειας και λόγω των βροχών». [ 19 ]
Ο Ρωμαίος γεωγράφος των μέσων του πρώτου αιώνα, Πομπόνιος Μέλα, τοποθέτησε τη Θούλη βόρεια της Σκυθίας . [ 20 ]
Το 77 μ.Χ., ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος δημοσίευσε το έργο του Φυσική Ιστορία, στο οποίο αναφέρει επίσης τον ισχυρισμό του Πυθέα (στο Βιβλίο II, Κεφάλαιο 75) ότι η Θούλη απέχει έξι ημέρες από τη Βρετανία. Στη συνέχεια, όταν συζητά για τα νησιά γύρω από τη Βρετανία, [ 18 ] γράφει:
«Το πιο μακρινό από όλα όσα είναι γνωστά και αναφέρονται είναι η Θούλη· στην οποία δεν υπάρχουν καθόλου νύχτες, όπως έχουμε δηλώσει, περίπου στα μέσα του καλοκαιριού, δηλαδή όταν ο Ήλιος περνάει από το ζώδιο του Καρκίνου· και αντίθετα, δεν υπάρχουν μέρες στα μέσα του χειμώνα· και υποθέτουν ότι κάθε μία από αυτές τις φορές διαρκεί έξι μήνες, όλη μέρα ή όλη νύχτα».
Τέλος, βελτιώνοντας την τοποθεσία του νησιού, το τοποθετεί κατά μήκος του βορειότερου παραλλήλου από αυτούς που περιγράφει: «Τελευταίος από όλους είναι ο σκυθικός παράλληλος, από τους λόφους του Ριφέα μέχρι τη Θούλη: όπου (όπως είπαμε) είναι μέρα και νύχτα συνεχώς εναλλάξ (για έξι μήνες).» [ 21 ]
«Θούλη· ένα νησί στον Ωκεανό μεταξύ της βόρειας και της δυτικής ζώνης, πέρα από τη Βρετανία, κοντά στις Ορκάδες και την Ιρλανδία· σε αυτή τη Θούλη, όταν ο ήλιος βρίσκεται στον Καρκίνο, λέγεται ότι υπάρχουν αέναες μέρες χωρίς νύχτες…»
Τι κρύβεται στο τέλος του κόσμου που γνωρίζουμε; Ο Πυθέας, Έλληνας θαλασσοπόρος που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ., ήταν από τους πρώτους που εξερεύνησαν τη βόρεια Ευρώπη, τη Μεγάλη Βρετανία, και αποφάσισε να πάει πιο μακριά, στο βορρά. Αυτό του επέτρεψε να είναι, στην πραγματικότητα, ο πρώτος που μίλησε για τα φαινόμενα που συμβαίνουν φυσικά σε εξαιρετικά βόρειες τοποθεσίες: το σέλας, την παγωμένη θάλασσα (την οποία ονόμασε «ζελατινώδη», καθώς ήταν ένα φαινόμενο που δεν είχε ξαναδεί), τον ήλιο του μεσονυχτίου.
Αλλά στο δρόμο του, περίπου έξι ημέρες μακριά από το βρετανικό νησί, ο Πυθέας βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα άγνωστο νησί, το οποίο ονόμασε Θούλη: ένα μέρος όπου ο ήλιος δεν έδυε ποτέ , όπου μέλι, σιτάρι και γάλα παράγονταν και καταναλώνονταν από τους κατοίκους του. Σε όλο το νησί, σύμφωνα με τον Πυθέα, η θάλασσα και ο ουρανός ενώθηκαν μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι, η γη έπαψε να υπάρχει. Γι’ αυτό, αυτό το μέρος αργότερα ονομάστηκε «Έσχατη Θούλη» : ένα νησί πέρα από το οποίο τελείωνε ο γνωστός κόσμος, μετατρεπόμενος σε μια παράξενη και άγνωστη ομίχλη.
Οι Ινουίτ της Γροιλανδίας απαιτούν απαντήσεις για το σκάνδαλο με τον έλεγχο των γεννήσεων στη Δανία
Η Δανία και η Γροιλανδία συμφώνησαν επίσημα να ξεκινήσουν διετή έρευνα σχετικά με τις ιστορικές πρακτικές αντισύλληψης που εφαρμόζονταν επί πολλά χρόνια σε Ινουίτ της Γροιλανδίας από Δανούς γιατρούς.
Χιλιάδες γυναίκες και κορίτσια Ινουίτ έλαβαν ενδομήτρια συσκευή (IUD), κοινώς γνωστή ως σπιράλ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970.
Είναι μια αντισυλληπτική συσκευή που τοποθετείται μέσα στη μήτρα – ή μήτρα – για την πρόληψη της εγκυμοσύνης.
Μεταξύ των γυναικών και των κοριτσιών που έφεραν ενδομήτρια συσκευή σπείρας ήταν η Naja Lyberth.
Ήταν τη δεκαετία του 1970 όταν ένας γιατρός είπε στη Νάγια, η οποία πιστεύει ότι τότε ήταν περίπου 13 ετών, να πάει στο τοπικό νοσοκομείο για να της εμφυτευτεί ένα σπιράλ μετά από μια συνήθη σχολική ιατρική εξέταση.
«Δεν ήξερα πραγματικά τι [ήταν] επειδή δεν μου εξήγησε ποτέ ούτε πήρε την άδειά μου», λέει η Νάγια, η οποία εκείνη την εποχή ζούσε στο Μανιίτσοκ, μια μικρή πόλη στη δυτική ακτή της Γροιλανδίας.
«Φοβόμουν. Δεν μπορούσα να το πω στους γονείς μου», λέει. «Ήμουν παρθένα. Δεν είχα φιλήσει ποτέ αγόρι».
Στα 60 της πλέον, η Νάτζα είναι από τις πρώτες που μίλησαν ανοιχτά για το τι συνέβη.
«Θυμάμαι τους γιατρούς με τις λευκές ρόμπες, και ίσως υπήρχε και μια νοσοκόμα. Είδα τα μεταλλικά αντικείμενα [αναβολείς] όπου έπρεπε να ανοίξεις τα πόδια σου. Ήταν πολύ τρομακτικό. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούσαν οι γιατροί ήταν τόσο μεγάλος για το παιδικό μου σώμα – ήταν σαν να έχω μαχαίρια μέσα μου».
Naja Lyberth Φωτογραφία της νεαρής NajaΝάγια Λίμπερθ
Η Νάγια ως έφηβη στο σπίτι της στη μικρή πόλη Μανιίτσοκ
Η Νάγια λέει ότι δεν είχε ζητηθεί η άδεια των γονιών της και ότι οι συμμαθητές της στάλθηκαν επίσης στο νοσοκομείο, αλλά δεν μίλησε γι’ αυτό επειδή «ήταν πολύ σοκαριστικό».
Έχει δημιουργήσει μια ομάδα στο Facebook για να επιτρέπει στις γυναίκες να μοιράζονται τις κοινές τους εμπειρίες και να βοηθούν η μία την άλλη να αντιμετωπίσουν το τραύμα. Περισσότερες από 70 γυναίκες έχουν εγγραφεί.
Ένα πρόσφατο podcast, με τίτλο Spiralkampagnen («εκστρατεία κατά του σπειράματος»), βρήκε αρχεία που δείχνουν ότι έως και 4.500 γυναίκες και κορίτσια – περίπου οι μισές από όλες τις γόνιμες γυναίκες – είχαν εμφυτεύσει σπείραμα στη Γροιλανδία μεταξύ 1966 και 1970. Αλλά οι διαδικασίες συνεχίστηκαν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Από αυτές, δεν είναι σαφές σε πόσες περιπτώσεις δεν δόθηκε συναίνεση ή κατάλληλη εξήγηση.
Μεταξύ των πληγέντων ήταν κορίτσια ηλικίας μόλις 12 ετών, και αρκετά έχουν δηλώσει δημόσια ότι δεν είχαν ενημερωθεί σωστά. Ορισμένες γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά υποψιάζονται ότι ευθύνεται το σπείραμα.
«Τόσες πολλές γυναίκες επικοινωνούν μαζί μου», λέει η Νάγια. «Φαίνεται ότι όσο νεότερα ήταν τα κορίτσια, τόσο περισσότερες επιπλοκές είχαν από αυτό το σπείρωμα. Είναι τόσο λυπηρό».
Η Arnannguaq Poulsen υποβλήθηκε σε τοποθέτηση σπιράλ όταν ήταν 16 ετών, όχι στη Γροιλανδία αλλά σε δανικό έδαφος. Σπούδαζε σε οικοτροφείο για παιδιά της Γροιλανδίας στο νησί Bornholm το 1974.
Αρνάνγουακ Πούλσεν
Η Arnannguaq Poulsen λέει ότι υπέφερε από πόνους ως αποτέλεσμα της επέμβασης με σπείρα ως έφηβη.
«Δεν με ρώτησαν πριν από τη διαδικασία και δεν είχα ιδέα περί τίνος επρόκειτο ή τι ήταν το σπιράλ», λέει.
Μπορούσε να γυρίσει σπίτι μόνο μία φορά το χρόνο και είναι βέβαιη ότι δεν συμβουλεύονταν τους γονείς της. Η Arnannguaq περιγράφει τους πόνους που υπέφερε και λέει ότι της αφαίρεσαν το σπείραμα όταν επέστρεψε σπίτι της στη Γροιλανδία ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 17 ετών.
«Νιώθω ότι δεν είχα επιλογή τότε και δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό», λέει η 64χρονη δακρυσμένη. «Πώς θα αντιδρούσε ο κόσμος αν επρόκειτο για Δανέζικες αντί για Γροιλανδές;»
Υπήρχε ελάχιστη γνώση για το πρόγραμμα αντισύλληψης είτε στη Γροιλανδία είτε στη Δανία, και οι αναφορές έχουν προκαλέσει σοκ και αγανάκτηση.
Τώρα, μια επιτροπή θα εξετάσει τις πρακτικές πρόληψης εγκυμοσύνης που εφάρμοσαν οι δανικές υγειονομικές αρχές μεταξύ 1960 και 1991, τόσο στη Γροιλανδία όσο και σε σχολεία στη Δανία με Γροιλανδούς μαθητές.
Η κυβέρνηση της Γροιλανδίας ανέλαβε τον έλεγχο της πολιτικής υγείας από την Κοπεγχάγη μόλις το 1992.
Σε δήλωσή του την Παρασκευή, ο Δανός υπουργός Υγείας Μάγκνους Χόινικε δήλωσε ότι η έρευνα θα ρίξει φως στις αποφάσεις που οδήγησαν στην πρακτική και στον τρόπο με τον οποίο αυτή εφαρμόστηκε.
Είπε ότι είχε συναντήσει αρκετές από τις γυναίκες που επλήγησαν, προσθέτοντας: «Ο πόνος, σωματικός και συναισθηματικός, που έχουν βιώσει εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα».
Η Γροιλανδία μετατράπηκε από αποικία σε χώρα της Δανίας το 1953.
Τα σαρωτικά σχέδια εκσυγχρονισμού οδήγησαν σε καλύτερες συνθήκες υγειονομικής περίθαλψης και διαβίωσης. Το προσδόκιμο ζωής και τα ποσοστά επιβίωσης των νεογνών βελτιώθηκαν.
Αλλά αυτές οι επιτυχίες έφεραν και άλλες προκλήσεις, λέει ο Soeren Rud, ιστορικός στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.
Ο μικροσκοπικός πληθυσμός της Γροιλανδίας εκτοξεύτηκε στα ύψη και μέχρι το 1970 είχε σχεδόν διπλασιαστεί.
Getty Images Ένας γιατρός κρατάει ένα σπιράλ αντισύλληψης για να το βάλει στη μήτρα μιας ασθενούςΕικόνες Getty
Μια σύγχρονη ενδομήτρια συσκευή (IUD), κοινώς γνωστή ως σπιράλ, χρησιμοποιείται για την πρόληψη της εγκυμοσύνης.
Ο κ. Ρουντ πιστεύει ότι η λογική για την εισαγωγή του πηνίου ήταν εν μέρει οικονομική, αλλά και αποτέλεσμα αποικιακών νοοτροπιών.
«Υπάρχει ένα προφανές ενδιαφέρον για την προσπάθεια περιορισμού της αύξησης του πληθυσμού», λέει, προσθέτοντας ότι αυτό μειώνει «τις προκλήσεις της παροχής στέγασης και υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας».
Ένα υψηλό ποσοστό νεαρών ανύπαντρων μητέρων ήταν μια άλλη ανησυχία που ώθησε σε πρωτοβουλίες οικογενειακού προγραμματισμού.
Οι γιατροί έγραψαν για την πρωτοβουλία με τα σπείρα σε επιστημονικά περιοδικά, θεωρώντας την επιτυχία, προσθέτει ο κ. Ρουντ. Τα αρχεία δείχνουν ότι το ποσοστό γεννήσεων μειώθηκε στο μισό μέσα σε λίγα μόλις χρόνια.
Η Katrine Jakobsen, από το Nuuk, λέει ότι ήταν μόλις 12 ετών όταν της τοποθέτησαν σπιράλ. Θυμάται ότι την πήγε στον γιατρό η φίλη ενός συγγενή της το 1974.
Είχε το σπείραμα για σχεδόν δύο δεκαετίες και υπέφερε από πόνους και μια σειρά από επιπλοκές. Στα τέλη της δεκαετίας των 30, της αφαιρέθηκε η μήτρα.
Κατρίνε ΓιάκομπσενBBC
Θυμάμαι αμέσως μετά την επέμβαση, πονούσα τόσο πολύ που απλώς κάθισα στο χιόνι.
Η Katrine Jakobsen, από το Nuuk της Γροιλανδίας,
περιγράφει την τοποθέτηση ενός πηνίου σε νεαρή ηλικία.
Διαφανής γραμμή 1px
«Έχει μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή μου. Δεν απέκτησα ποτέ παιδιά», λέει. «Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν. Πάντα νόμιζα ότι ήμουν μόνη σε αυτό».
Τα σημερινά σπιράλ είναι μικρές συσκευές που μοιάζουν με Τ, αλλά οι παλαιότερες εκδόσεις της δεκαετίας του 1960 είχαν σχήμα S και ήταν πολύ μεγαλύτερες.
«Σε μια μήτρα που δεν είχε μείνει ποτέ έγκυος, θα προκαλούσε περισσότερη αιμορραγία, περισσότερο πόνο, μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης», λέει η Δρ. Aviaja Siegstad, γυναικολόγος στο Νοσοκομείο Queen Ingrid’s στο Nuuk.
Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, η ίδια και οι συνάδελφοί της συνάντησαν ασθενείς που δυσκολεύονταν να συλλάβουν και δεν γνώριζαν ότι είχαν σπείρα. Δεν ήταν μεγάλος αριθμός, λέει, αλλά δεν ήταν και ασυνήθιστο.
«Σε μερικές περιπτώσεις καταφέραμε να χρονολογήσουμε το σπιράλ σε γυναίκες που είχαν κάνει αμβλώσεις και πιθανότατα το είχαν τοποθετήσει μετά από μια έκτρωση χωρίς να τους το πουν», προσθέτει.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γροιλανδίας, παραβιάστηκαν οι συμβάσεις για την οικογενειακή ζωή και την ιδιωτικότητα.
«Πρέπει να διερευνηθεί για να μάθουμε αν ήταν πράγματι γενοκτονία», λέει ο πρόεδρος του συμβουλίου, Κίβιοκ Λόβστρεμ, προσθέτοντας: «Δεν θέλουμε μια συγκαλυμμένη έκθεση».
Η υπουργός Υγείας της Γροιλανδίας, Μίμι Κάρλσεν, δήλωσε ότι η εμπλοκή της Γροιλανδίας στην έρευνα ήταν «απαραίτητη για να διαπιστωθεί τι συνέβη».
Αυτό έρχεται μετά από άλλες αντιπαραθέσεις που έχουν οδηγήσει την προηγούμενη σχέση της Δανίας με τη Γροιλανδία υπό αυξημένο έλεγχο.
Τον Μάρτιο, η Δανία ζήτησε συγγνώμη και κατέβαλε αποζημιώσεις σε έξι Ινουίτ που χωρίστηκαν από τις οικογένειές τους και στάλθηκαν στη Δανία στο πλαίσιο ενός αποτυχημένου κοινωνικού πειράματος της δεκαετίας του 1950.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το κοινοβούλιο της Γροιλανδίας ψήφισε υπέρ της σύστασης ξεχωριστής επιτροπής για την εξέταση της αποαποικιοποίησης της Δανίας μετά το 1953.
Έχει προσφερθεί συμβουλευτική σε όσους επηρεάζονται από την πρακτική της αντισύλληψης, αλλά ο Arnannguaq Poulsen ελπίζει ότι θα υπάρξει αποζημίωση.
«Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά», λέει.
ο τραμπ θα την αρπάξει την γροιλανδία και θα πουν και ενα τραγούδι οι δανοί.Αχνα δεν πρόκαιται να βγει θα το καταπιουν αμασητο.
*δεν πρόκειται
Τζεφ Μπέζος, Μπιλ Γκέιτς και Μάικλ Μπλούμπεργκ: Όλοι έχουν επενδύσει από το 2019 στην Kobold Metals, η οποία αναζητά πολύτιμα ορυκτά σπάνιων γαιών που χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρονικές συσκευές μέσω εξερεύνησης του νησιού με τεχνητή νοημοσύνη.
https://www.forbes.com/sites/martinadilicosa/2026/01/09/these-billionaires-bet-big-on-greenland-after-trump-took-interest/
Τώρα ξέρουμε ΓΙΑΤΙ ο Τραμπ θέλει τη Γροιλανδία: Την παραδίδει στον… Μπιλ Γκέτς και άλλους δισεκατομμυριούχους για τις σπάνιες γαίες της!!!
https://greeknewsondemand.com/2026/01/17/τώρα-ξέρουμε-γιατι-ο-τραμπ-θέλει-τη-γρο/
Η Praxis είναι μια εταιρεία που ιδρύθηκε από τους Dryden Brown και Charlie Callinan, με τον ιδρυτή της Howard Hughes Corporation, David Weinreb, ως Αντιπρόεδρο. Η Praxis αυτοπροσδιορίζεται ως «έθνος που βασίζεται στο διαδίκτυο» [ 1 ] και έχει δηλώσει σχέδια για τη δημιουργία μιας πόλης 10.000 κατοίκων στη Μεσόγειο . [ 2 ] [ 3 ] Η Brown δεν έχει προσδιορίσει την τοποθεσία της πόλης [ 2 ] και το όραμα της εταιρείας έχει χαρακτηριστεί μη ρεαλιστικό. [ 4 ]
Από τον Απρίλιο του 2024, η Praxis δηλώνει ότι έχει 2.034 πολίτες, 124 εταιρείες και ότι οι εταιρείες που ιδρύθηκαν από μέλη της Praxis έχουν συνολική αποτίμηση 452 δισεκατομμυρίων δολαρίων. [ 1 ]
Παρόλο που τα αρχικά σχέδια της Praxis περιελάμβαναν ανάπτυξη στη Μεσόγειο, η εταιρεία έχει εξερευνήσει τη Γροιλανδία ως τοποθεσία. [ 5 ] Τον Νοέμβριο του 2024, η Zetland ανέφερε ότι ο Brown είχε ταξιδέψει στη Γροιλανδία και είχε μιλήσει με πολιτικούς της Γροιλανδίας σχετικά με το έργο, π.χ. με τον Pele Broberg . [
Α. Ντάγκιν: σχετικά με τον Αντίχριστο, τις κλειστές διαλέξεις του Peter Thiel για Αντίχριστο, την Γροιλανδία που επιλέχθηκε για το πείραμα μιας ουτοπικής πόλης τεχνοκρατών ( χωρίς θρησκεία, χωρίς συνείδηση, κι αριθμούς αντί για λέξεις)!
Αυτό που τράβηξε την προσοχή μου ήταν η ιδέα του Κέρτις Γιάρβιν (και εν μέρει του Νικ Λαντ) για τον «Σκοτεινό Διαφωτισμό», η υποστήριξή του στον Τραμπ ως αυτοκράτορα και η εγκαθίδρυση μιας «αμερικανικής μοναρχίας» και τα σχέδιά του να χτίσει μια ουτοπική μελλοντική πόλη στη Γροιλανδία. Ο Konstantin Malofeev έγραψε πρόσφατα τα εξής για αυτό το έργο:
(Η Γροιλανδία δεν θα είναι μόνο ένας κόμβος εξόρυξης. Δεν θα είναι μόνο η μεγαλύτερη βάση εκτόξευσης πυραύλων στον κόσμο. Υπάρχουν επίσης πολύ περισσότερα επιχειρηματικά σχέδια αμερικανικού τύπου.
Ο Peter Thiel, ιδεολόγος της δεύτερης θητείας του Trump (ιδρυτής των PayPal, Palantir, επενδυτής στο Facebook, κ.λπ.), είναι ο κύριος επενδυτής στην νεοσύστατη εταιρεία Praxis μέσω της εταιρείας του Pronomos Capital.
Στόχος της Praxis είναι να χτίσει μια υπερσύγχρονη πόλη όπου η τεχνητή νοημοσύνη, το blockchain και τα κρυπτονομίσματα χρησιμοποιούνται ενεργά. Ελαχιστοποίηση της κρατικής παρέμβασης (ο διευθυντής του έργου Draiden Brown είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο του “Atlant Spreads its Shoulders”). Μια πόλη τεχνοκρατών – χωρίς θρησκεία, χωρίς συνείδηση, αριθμοί αντί για λέξεις.
Η Γροιλανδία επιλέχθηκε ως πλατφόρμα. Και κοιτάξτε, ο Ken Houri, συνιδρυτής της PayPal με την Tylor, γίνεται ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Δανία.
Η Praxis ισχυρίζεται στον ιστότοπό της ότι έχει πάνω από 150.000 πολίτες και συνολική επένδυση 1,1 τρισεκατομμυρίων. Αναφέρει ότι το δολάριο έχει ξεπεράσει το δολάριο. Η λίστα περιλαμβάνει άτομα από 80 χώρες και 429 πόλεις. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Γροιλανδός στη λίστα. Δεν ρωτήθηκαν καν.
Ή 5-6 ερευνητές που Μας ανοίγεται τό μιαλο και την σκέψη για παραπέρα φιλοσοφία και να αγορευβουμε, Σας Ευχαριστούμε.
Και όμως 1946 πείραν τόν ελέγχω τού Ν, πόλου 2026 του Β, πόλου ;!? χαχαχαχα και ώμος έτσι είναι.
Μόλις διάβασα το κείμενο παο στα βικιπαίδεια και λεο Γροιλανδία κ.τ.λ, Αλλά Αλλά κανό σκέψεις αντίστροφα και λεο HHARP έλεγχος Καιρός (Αλάσκα) και Γροιλανδία ΜΑΣ κάνουν 2-ο .