Τα επίπεδα αλουμινίου στα παιδικά εμβόλια τετραπλασιάστηκαν την ίδια περίοδο Τα ποσοστά αυτισμού αυξήθηκαν κατά 27.000%

Αυτό αντιπροσωπεύει μια αύξηση πάνω από 27.000% στις διαγνωσμένες περιπτώσεις από τη δεκαετία του 1980.

Ο JB Handley αναφέρει :

Ο Δρ. Chris Exley του Πανεπιστημίου Keele στην Αγγλία και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν μια εργασία που για πρώτη φορά εξέτασε τον εγκεφαλικό ιστό ατόμων με αυτισμό για να καθορίσει το επίπεδο του αλουμινίου (σημείωση: γράφουν το “αλουμίνιο” ως “αλουμίνιο” στο Ηνωμένο Βασίλειο) που βρέθηκαν στον εγκεφαλικό τους ιστό.

Για όποιον προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι «η επιστήμη έχει παγιωθεί και τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό», τα ευρήματα της μελέτης είναι βαθιά αντιφατικά με αυτή τη δήλωση.

Σε μια ανάρτηση ιστολογίου που έγραψε ο καθηγητής Exley την ημέρα που δημοσιεύτηκε η μελέτη του, εξήγησε τα πρωτοποριακά αποτελέσματα:

«…ενώ η περιεκτικότητα σε αλουμίνιο του καθενός από τους 5 εγκεφάλους [των ατόμων με αυτισμό] ήταν σοκαριστικά υψηλή, ήταν η θέση του αλουμινίου στον εγκεφαλικό ιστό που χρησίμευσε ως παρατήρηση… Τα νέα στοιχεία υποδηλώνουν έντονα ότι το αλουμίνιο εισέρχεται στον εγκέφαλο σε ASD [διαταραχές του φάσματος του αυτισμού] μέσω προφλεγμονωδών κυττάρων που έχουν φορτωθεί με αλουμίνιο στο αίμα και/ή τη λέμφο, όπως έχει συμβεί αποδεικνύεται για μονοκύτταρα στα σημεία ένεσης για εμβόλια συμπεριλαμβανομένων των ανοσοενισχυτικών αλουμινίου.»

Το απόσπασμα του Dr. Exley περιλαμβάνει μια αναφορά στα «μονοκύτταρα στα σημεία της ένεσης» και το γεγονός ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των μονοκυττάρων και του αλουμινίου έχει αποδειχθεί σε προηγούμενη δημοσιευμένη επιστήμη.

Ξέρω, ακούγεται αρκετά τεχνικό, αλλά αντέξου με.

Ένα «μονοκύτταρο» είναι ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, εκ των οποίων μια μορφή μονοκυττάρου είναι «μακροφάγος». Ένας μακροφάγος μπορεί να θεωρηθεί ως ο σκουπιδιάρης του ανοσοποιητικού συστήματος, που τρώει ξένες ουσίες, κυτταρικά υπολείμματα κ.λπ.

Όπως θα δείτε σε λίγο, τα μακροφάγα φαίνεται να διαδραματίζουν κρίσιμο και καταστροφικό ρόλο στην πυροδότηση του αυτισμού, χρησιμεύοντας για να συνοδεύουν το τεχνητό αλουμίνιο που εγχέεται από ένα εμβόλιο απευθείας στον εγκέφαλο, όπου μπορεί να διαταράξει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και να προκαλέσει αυτισμό.

Η μελέτη του Δρ. Έξλεϋ — « Αλουμίνιο στον εγκεφαλικό ιστό και αυτισμός » — είναι αναμφισβήτητα το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που άρχισε να συνδυάζεται για πρώτη φορά το 2004 και άρχισε να γίνεται ατμός μετά το 2010, που έχει προωθήσει δραματικά την επιστημονική κατανόηση του πώς ακριβώς ένα εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει αυτισμό.

Αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι κρίσιμο να αναγνωριστεί, επειδή το Δικαστήριο Εμβολίων στις Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψε την υπόθεση εμβολίου-αυτισμού το 2009, πολύ πριν καν υπάρχουν τα περισσότερα από αυτά που πρόκειται να εξηγήσω.

Η επιστήμη είναι μια συνέχεια, μια ανάδυση της αλήθειας μέσα από πολλές διαφορετικές μελέτες που συχνά πρέπει να συνενωθούν πριν η εικόνα γίνει σαφής. Και, η επιστημονική πρόοδος μπορεί μερικές φορές να προχωρήσει αργά μέχρι εκείνη τη στιγμή που μια αναδυόμενη αλήθεια παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί πλέον να την αρνηθεί κανείς.

Κατά τη γνώμη μου, η μελέτη του Δρ Έξλεϋ παρείχε τα μόνα δεδομένα που έλειπαν από μια αεροστεγή εξήγηση του τι συνέβη στον γιο μου και σε τόσα άλλα παιδιά, και παρείχε σε όλους τους αμφισβητούμενους τη «βιολογική αληθοφάνεια» του πώς, ακριβώς, ένα εμβόλιο έγινε ένεση σε ο ώμος του μωρού μπορεί να προκαλέσει αυτισμό.

Για τους Αμερικανούς, ο αγώνας για να ανακαλύψουν τι προκαλεί όλον αυτόν τον αυτισμό πιθανότατα θα κερδίσει σε ξένες ακτές. Όπως θα δείτε σύντομα, ΟΛΗ η επιστήμη που εξηγεί πώς μπορεί να προκληθεί ο αυτισμός προήλθε από άλλες χώρες, παρόλο που ένας επιστήμονας του Caltech ώθησε το πρώτο ντόμινο το 2006.

Γιατί υπάρχει καθόλου αλουμίνιο στα εμβόλια;

Το αλουμίνιο είναι ένα κρίσιμο συστατικό των περισσότερων εμβολίων που χορηγούνται στα παιδιά. Χρησιμεύει ως «επικουρικό» που σημαίνει ότι το αλουμίνιο χρησιμεύει για να «ξυπνήσει» το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίσει το «αντιγόνο» μέσα στο εμβόλιο για όποια ασθένεια προστατεύει το εμβόλιο.

Η ποσότητα αλουμινίου στα εμβόλια που χορηγήθηκαν στα παιδιά εκτοξεύτηκε στα ύψη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 για δύο λόγους: 1), περισσότερα εμβόλια προστέθηκαν στο πρόγραμμα εμβολίων για παιδιά και, 2), το ποσοστό εμβολιασμού για όλα τα εμβόλια που χορηγήθηκαν στα παιδιά αυξήθηκε (από 50– Το 60% των παιδιών εμβολιάστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980 σε πάνω από 90% σήμερα).

Ένα παιδί στα μέσα της δεκαετίας του 1980 θα είχε λάβει 1.250 μικρογραμμάρια αλουμινίου από τα εμβόλιά του μέχρι τα 18μηνα γενέθλιά του εάν ήταν πλήρως εμβολιασμένο. Σήμερα, αυτός ο αριθμός είναι 4.925 μικρογραμμάρια, σχεδόν τετραπλασιασμός του συνολικού αλουμινίου.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για αυτό σε μια εξαιρετική μελέτη  που δημοσιεύτηκε από τον Neil Miller.

Παραδόξως, το αλουμίνιο δεν έχει υποστεί ποτέ βιολογικές δοκιμές για να ληφθεί υπόψη η ασφάλειά του για έγχυση σε μωρά, αφού έχει «παπποποιηθεί» στα σύγχρονα πρότυπα ασφαλείας μας. Οι Καναδοί επιστήμονες Dr. Chris Shaw και Dr. Lucija Tomljenovic αντιμετώπισαν αυτήν την παράλειψη σε μια κριτική μελέτη που δημοσίευσαν το 2011 στο Current Medicinal Chemistry με τίτλο, ” Aluminium Vaccine Adjuvants: Are They Safe; “Έγραψαν:

«Το αλουμίνιο είναι μια πειραματικά αποδεδειγμένη νευροτοξίνη και το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ανοσοενισχυτικό εμβολίου. Παρά τα σχεδόν 90 χρόνια ευρείας χρήσης των πρόσθετων αλουμινίου, η κατανόηση της ιατρικής επιστήμης σχετικά με τους μηχανισμούς δράσης τους εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά φτωχή. Υπάρχει επίσης μια ανησυχητική έλλειψη δεδομένων σχετικά με την τοξικολογία και τη φαρμακοκινητική αυτών των ενώσεων. Παρόλα αυτά, η ιδέα ότι το αλουμίνιο στα εμβόλια είναι ασφαλές φαίνεται να είναι ευρέως αποδεκτή. Ωστόσο, η πειραματική έρευνα δείχνει ξεκάθαρα ότι τα πρόσθετα αλουμινίου έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν σοβαρές ανοσολογικές διαταραχές στον άνθρωπο. Συγκεκριμένα, το αλουμίνιο σε επικουρική μορφή ενέχει κίνδυνο για αυτοάνοση, μακροχρόνια φλεγμονή του εγκεφάλου και σχετικές νευρολογικές επιπλοκές και μπορεί επομένως να έχει βαθιές και εκτεταμένες δυσμενείς συνέπειες για την υγεία».

Η ICAN αποφάσισε να δοκιμάσει την ικανότητα του CDC και του NIH να εκπονήσει οποιεσδήποτε μελέτες για να δείξει την ασφάλεια του ανοσοενισχυτικού εμβολίου μέσω μιας αγωγής FOIA, τώρα υποθέτω ότι ξέρετε πώς τελείωσε αυτό… διαβάστε ολόκληρο το άρθρο .

«Οι απαντήσεις του CDC και του NIH στα αιτήματα του Νόμου περί Ελευθερίας Πληροφορίας (FOIA) της ICAN σχετικά με το πρόσθετο αλουμινίου αποκαλύπτουν μια εκπληκτική παραδοχή: δεν έχουν ούτε μία μελέτη που να υποστηρίζει την ασφάλεια της σύστασης επαναλαμβανόμενης ένεσης αυτής της κυτταροτοξικής ουσίας ως μέρος της το πρόγραμμα εμβολίων παιδικής ηλικίας του CDC».