Τα θερινά σινεμά της Νέας Μάκρης… ένα όμορφο νοσταλγικό ταξείδι απ’ αυτούς που έχουν φυλαγμένες στην ψυχή και στη μνήμη τα καλλίτερά μας χρόνια… (βίντεο)
Προβολές:205
Τη δεκαετία ’50-’60 οι θερινοί κινηματογράφοι της Ν Μάκρης γνώρισαν μεγάλη άνθιση. Ήταν τα χρονια που καθιερώνονταν οι θερινές διακοπές και η Ν Μάκρη γινόταν ένα όμορφο και προσιτό θέρετρο για τους εκατοντάδες Αθηναίους.

Τι μου θύμισες τώρα και με συγκίνησες… πρώτα για σουβλάκι “βρώμικο” στου κυρ Αντώνη και της κυρα Φώτος, και μετά σινεμά… η παιδικότητά μας με γεύσεις και μυρωδιές που δεν ξεχνιουνται … αγιόκλημα και γιασεμί…
Αφιερώνω σ’ όλους σας, αυτό το βίντεο που το 1999 μας έκανε πάλι παιδιά… κάποιοι δεν ζουν… είναι όμως ανάμεσά μας…
Καλλιόπη Σουφλή
Στους Μεσημβρινούς της Νοσταλγίας
Φίλοι Μάκρη-Λιβίσι-Ν.Μάκρη
Κινηματογράφοι Ν Μάκρης (1).
Τη δεκαετία ’50-’60 οι θερινοί κινηματογράφοι της Ν Μάκρης γνώρισαν μεγάλη άνθιση. Ήταν τα χρονια που καθιερώνονταν οι θερινές διακοπές και η Ν Μάκρη γινόταν ένα όμορφο και προσιτό θέρετρο για τους εκατοντάδες Αθηναίους.
Μικροί και μεγάλοι αναζητούσαν τα βράδια μια διασκέδαση και η μεγάλη οθόνη προσέφερε πολλές ευκαιρίες για “ταξίδια” άλλοτε με γέλιο, άλλοτε με κλάμα και σίγουρα με εντυπωσιακές εικόνες.
Το «Σινέ Μάκρη» βρισκόταν επί της Μαραθώνος εκεί που βρίσκεται σήμερα το καθαριστήριο «Green Cleaners». Εκεί ήταν η είσοδος με το ταμείο και στο βάθος ο χώρος με τα καθίσματα. Ανήκε στους αδελφούς Κεπέση και τον Τάσο Λουίζο.
Ο κινηματογράφος άνοιξε το 1958 και ο Κώστας Κεπέσης θυμάται ότι το πρώτο έργο που έπαιξαν ήταν το «Διακοπές στην Αίγινα» με Βουγιουκλάκη –Μπάρκουλη-Κωνσταντάρα. Ο ίδιος ήταν μηχανικός στην καμπίνα. Ξεκίνησε ερασιτεχνικά από το στρατό και μετά έγινε μηχανικός κινηματογράφου αφού παρακολούθησε τα σχετικά μαθήματα.
Εισπρακτικές επιτυχίες έκαναν κυρίως οι ελληνικές ταινίες που προσήλκυαν όλη την οικογένεια, όπως οι ταινίες του Χατζηχρήστου και αργότερα του Βέγγου, όταν άρχισε να γίνεται γνωστός. Από ξένες, « Τα κανόνια του Ναβαρόνε», οι ταινίες του Λουί ντε Φυνές όπως «Το μεγάλο εστιατόριο- Grand restaurant” ‘ηταν οι εισπρακτικές επιτυχίες της εποχής αλλά και άλλες.
Η πελατεία δεν ήταν μόνο ντόπια. Έρχονταν κι από Μαραθώνα και Γραμματικό να δουν ταινίες.
Τις Δευτέρες, όταν τα θέατρα στην Αθήνα αργούσαν, το “Σινέ-Μάκρη” έφερνε θεατρικούς θιάσους ή γνωστούς μουσικούς για να ψυχαγωγήσει τον κόσμο. « Ήταν ένας θεατρικός επιχειρηματίας θα λέγαμε σήμερα, ο Άγγελος Αγγελάκης , που μας έφερνε θεατρικά, κωμωδιούλες κ.ά., ή ένα καλό μπουζούκι με άλλους μουσικούς και μια φωνή.
Είχαν περάσει από εδώ φίρμες στα πρώτα τους βήματα. Πέρασε ο Μπουρνέλλης, που ήταν τακτικός εδώ, η Χαρούλα Λαμπράκη, ο Μενιδιάτης με το «Πετραδάκι, πετραδάκι» που έγινε χαμός τότε. Η Νίτσα Μαρούδα, η Μάρθα Καραγιάννη, το θεατρικό «Λόλα»…
Η σαιζόν άρχιζε Μάιο αλλά αναλόγως τον καιρό. Αλλάζαμε ταινίες τρεις φορές την εβδομάδα. Δευτέρα-Τρίτη μία ταινία, Τετάρτη-Πέμπτη άλλη, και Παρασκευή -Σάββατο -Κυριακή άλλη. Κάναμε κατάλογο από την αρχή του καλοκαιριού με τις ταινίες που θέλαμε να παίξουμε και τον δίναμε στο Γραφείο εκμετάλλευσης ταινιών. Υπήρχαν πολλά τότε αλλά οι ταινίες είχαν ζήτηση από όλη την Ελλάδα.
Έτσι έπρεπε να τις κλείσουμε νωρίς” μου είπε ο Κώστας Κεπέσης.
“Στην αρχή τα πιτσιρίκια πουλούσαν φιστίκια, πασατέμπο, πορτοκαλάδες. Αργότερα κάναμε κανονικό μπαρ και βάλαμε και σουβλάκια. Το χώρο για τα σουβλάκια τον νοικιάζαμε σε άλλους. Ένας ενοικιαστής ήταν ο «Τζίτζικας», το όνομά του ήταν Ανδρέας, νοίκιαζε και την ταβέρνα του Αράπη”.
Το “Σινέ-Μάκρη” λειτούργησε μέχρι το 1972, οπότε έκλεισε υποχωρώντας στη λαίλαπα της τηλεόρασης αλλά τα μηχανήματα μεταφέρθηκαν στα Σπάτα όπου συνέχισε να εργάζεται ο Κώστας Κεπέσης.

Η πρώτη φωτογραφία από eirinika.gr στη δεύτερη ο Κ Κεπέσης αλλάζει μπομπίνα, μπροστά ο Νικ Καραβασίλης.
Δέσποινα Μ. Δαμιανού

κι επειδή κάτι λείπει απ’ αυτό το υπέροχο νοσταλγικό ταξείδι… ακούστε το…
Λουκιανός Κηλαηδόνης – Τα θερινά σινεμά – Official Audio Release
Προβολές : 205
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Προς «ραφαήλ» 8 Αυγούστου, 2026 στις 4:40 μμ:
Τί να κάνω;…. Δεν έχω το IQ σου….
Δεν πειραζει……………… αρκει να εισαι καλος ανθρωπος ……που πιστευω οτι εισαι !!!
Ο κόσμος ήταν φυσιολογικός, επισκέψεις στις γιορτές, κάθε μέρα βόλτα οι οικογένειες και όλοι στην πλατεία, τα πάρκα, τα ζαχαροπλαστεία, ταβέρνες, δεν ήταν μαθημενοι και μαθημενες να ψωνίζουν ότι ήθελαν όποτε ήθελαν, υπήρχε μέτρο, τάξη, σειρά, αποταμίευση, και του πουλιού τα αγαθά, οι περισσότεροι ήταν ελεύθεροι επαγγελματίες και τα παιδιά δεν μπορούσαν να τα μαζέψουν από το παιχνίδι
Καλε που θυμηθηκατε αυτα τα λειψανα…. αυτα ειναι για τις γριες και τους γερους …………..και αν υπαρχει κανεις απο τοτε ………………………… παντα επικαιρη χαχαχαχαχαχαχαχαχα
Ποιά λείψανα;;; τα παιδικά μου χρόνια ήταν αυτά τα σινεμά…
Εχετε την αισθηση τι λετε …….απο το 50 μεχρι σημερα εχουν περασει 76 χρονια και βαλε και 7-8 χρονια παιδικοτητας …κοντευετε να βγειτε 100.
Μην μου κόβετε χρόνια, γιατί θυμώνω… Λατρεύω τα εκατούλια…
Να σας συστησω στη ζωζω σαπουζακη να κανετε παρεα χαχαχαχαχαχα
Με μικρότερές μου δεν κάνω παρέα…
Στην Αθήνα υπάρχουν πάντως σήμερα
Μισώ την Αθήνα όπως την κατάντησαν… λατρεύω την επαρχία και τα μικρά χωριουδάκια…
Σε όλες της πόλεις υπήρχαν τουλάχιστον 4,5 κινηματογράφοι και 2,3 θερινά
https://youtu.be/gdPgJSqMTKk?si=8OYg7fGmf_NuXxLV
Ναι… τότε ανθούσαν πολύ οι κινηματογράφοι… ηταν η μόνη μας διασκέδαση…
Τι όμορφα αγνά χρόνια…
Ύστερα βγήκαν τα βίδεο με τις φτηνές παραγωγές του κιλού, επιπέδου υπογείου….
και η κοινωνία, δηλαδή όλοι εμείς, ή σχεδόν όλοι… στο υπόγειο πήγαμε…
Και μάλιστα στο τελευταίο επίπεδο, κάτω-κάτω.
Δυστυχώς…
Καχυποπτος …….μην το λες αυτο μπορει να ηταν οτι ηταν αλλα εζησε κοσμος απο αυτες δεδομενου του θανατου του ελληνικου κινιματογραφου ………….. να σκεπτομαστε σφαιρικα στην ζωη και οχι με παρωπιδες !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Και οι πόρνες ζουν από το «επάγγελμά» τους.
Τις πορνες μη τις κατηγορεις γιατι ειναι ενα….. επαγγελμα…. σου αρεσει η οχι ………….σου ευχομαι στην ζωη σου να μην βρεθεις να πεινας να ζητας δουλεια και να μην σου ΔΕΙΝΟΥΝ τοτε θα θυμηθεις τον ΡΑΦΑΗΛ……………………………και σε καθε περιπτωση το παραδειγμα σου ειναι ατυχες, λυπαμε για τον τροπο σκεψης σου..