ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΒΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ. ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΒΡΕΙΣ ΕΣΕΝΑ.
Προβολές:225
ΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΣΕΡΝΟΥΝ… ΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΣΟΥ… ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΕΙ…
ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ Η ΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΨΑΞΕΙΣ ΑΛΛΟΥ.
ΙΣΩΣ Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.

Να ξέρεις πως η ψυχή, δεν έχει ηλικία… αν την κρατήσεις “καθαρή”, όπως τότε που ήσουν παιδί, πάντα θα ονειρεύεται και πάντα θα σε ταξειδεύει όπως τότε…
Και να θυμάσαι, πως το πιο μεγάλο ταξείδι της ζωής μας, το κάνουμε μέσα στην ψυχή μας…
Κράτησέ τη παιδική, για να ‘χεις καλή ρότα στο ταξείδι της ζωής…
Καλλιόπη
ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΨΑΞΕΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΣΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;
ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ…
ΗΤΑΝ Η ΙΔΙΑ ΣΟΥ Η ΨΥΧΗ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ “ΠΡΕΠΕΙ” ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ. ΞΕΧΝΑ ΤΙ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ. ΞΕΧΝΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΡΗΜΙΑ.
ΝΙΩΘΕΙ ΑΔΕΙΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΚΟΣΜΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ.
ΝΙΩΘΕΙ ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΒΑΔΙΖΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ.
ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΛΕΙΠΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ.
ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΟ ΚΕΝΟ.
ΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΣΕΡΝΟΥΝ… ΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΣΟΥ… ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΕΙ…
ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ Η ΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΨΑΞΕΙΣ ΑΛΛΟΥ.
ΙΣΩΣ Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΦΗΣΕΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΕΣ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ.
ΓΙΑΤΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΒΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ.
ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΒΡΕΙΣ ΕΣΕΝΑ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ.
Προβολές : 225
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Εξαιρετικό…
Τα πιο δύσκολα ταξίδια είναι μέσα μας…
Μέσα από τρικυμίες…
Ομορφιές…
Πληγές…
Και όνειρα…
Η ψυχή πάντα αναζητά…
Τον εαυτό της…
Και όπου είναι σωστό…
Να το διορθώνει…
Για να αναπνέει…
Να ζει…
Και να βρίσκει τον δρόμο της…
Αυτόν που είναι καλύτερος οφειλέστερος για την κάθε ψυχή…
Χτυπώντας πόρτες δεξιά και αριστερά…
Μπρος και πίσω…
Που μένουν ερμητικά κλειστές…
Κάποιος λόγος υπάρχει…
Και χάνοντας το μέσα σου…
Παρασερνεσαι σε τυφλούς προορισμούς…
Κάνοντας διαρκώς τραγικά λάθοι…
Μπορεί και μοιραία…
Μα το ταξίδι στην πορεία πρέπει να μαθαίνετε…
Και να επαναπροσδιορίσεις τον χάρτη…
Πρην βρεις βράχια…
Κάποιος…
Προστατεύει…
Σαν μικρό παιδί…
Παραδεχόμενοι…
Την θολούρα μέσα μας…
Από Την πείνα και δίψα…
Της ζωής μας…